{"id":16374,"date":"2018-02-07T10:36:10","date_gmt":"2018-02-07T09:36:10","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=16374"},"modified":"2018-02-07T10:49:11","modified_gmt":"2018-02-07T09:49:11","slug":"playlista-ktora-wraca-do-nr-18","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/02\/07\/playlista-ktora-wraca-do-nr-18\/","title":{"rendered":"Playlista, kt\u00f3ra wraca do&#8230; (nr 18)"},"content":{"rendered":"<p>Jest k\u0142opot z latami 90., bo wprawdzie du\u017co wskazuje na to, \u017ce jakie\u015b kilkana\u015bcie lat temu z nich wyszli\u015bmy, to one nie wysz\u0142y z nas. W polityce i publicystyce spo\u0142ecznej na przyk\u0142ad nigdy si\u0119 z nich nie ruszyli\u015bmy. W kulturze te\u017c ci\u0105gle ich sporo &#8211; szczeg\u00f3lnie po jej rynkowej stronie. A najtrudniej zdefiniowa\u0107 co\u015b, co ci\u0105gle w nas \u017cyje, wi\u0119c z nostalgicznymi powrotami do lat 90. nie\u0142atwo. Pr\u00f3bowali\u015bmy czego\u015b takiego z pomoc\u0105 zespo\u0142u Radka \u0141ukasiewicza i zaproszonych przez niego wykonawc\u00f3w na ostatnich Paszportach Polityki (czego dowody m.in. <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=ptPTrBOxjzE&#038;t=17s\">tutaj<\/a> i <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=yMtqOWGfS-E\">tutaj<\/a>) &#8211; sami oce\u0144cie efekt. Nietrudno te\u017c tym kluczem s\u0142ucha\u0107 nowych p\u0142yt, cho\u0107 oczywi\u015bcie nie wszystkie dzi\u015b opisywane nowo\u015bci b\u0119d\u0105 si\u0119 do tamtych czas\u00f3w odnosi\u0142y wprost. Dzi\u015b 7 nowych album\u00f3w. <!--more--><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3326679970\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/track=2079011614\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/hookworms.bandcamp.com\/album\/microshift\">Microshift by Hookworms<\/a><\/iframe><\/p>\n<p>HOOKWORMS Static Resistance <em>3&#8217;49&#8221;<\/em> z albumu:<br \/>\n<strong>HOOKWORMS <em>Microshift<\/em><\/strong>, Domino 2018, <strong>7\/10<\/strong> Jedna z milszych niespodzianek koncert\u00f3w na Offie, kwintet z angielskiego Leeds, na trzecim albumie do\u015b\u0107 mocno zmienia twarz, wyg\u0142adza zmarszczki ha\u0142a\u015bliwej psychodelii, ociepla to, co by\u0142o ch\u0142odne i inspiruje si\u0119 bardziej takimi formacjami jak LCD Soundsystem czy Stereolab (to z lat 90.), a momentami nawet zap\u0119dza si\u0119 w rejony punkowego disco grupy Blondie czy nowofalowego Devo. Oczywi\u015bcie gdzie\u015b w tle pozostaj\u0105 sympatie do krautrocka (Neu!), ale Hookworms w nowej, zliftingowanej wersji wydaj\u0105 si\u0119 w ka\u017cdym utworze g\u0142adsi (momentami nawet za bardzo &#8211; jak w <em>Each Time We Pass<\/em>), troch\u0119 bardziej atrakcyjni i bardziej przyst\u0119pni. Poza powy\u017cszym utworem i otwieraj\u0105cym p\u0142yt\u0119 utworem <em>Negative Space<\/em> polecam na pocz\u0105tek utw\u00f3r o swojskim tytule <em>Opener<\/em>, kt\u00f3ry dla zmy\u0142ki znalaz\u0142 si\u0119 pod numerem 5. Bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce to ju\u017c troch\u0119 bli\u017cej Open&#8217;era ni\u017c Off Festivalu &#8211; zobaczymy, czy oka\u017ce si\u0119 proroczy dla polskiej publiczno\u015bci.    <\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2487466991\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/track=274808\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/jameshuntersix.bandcamp.com\/album\/whatever-it-takes\">Whatever It Takes by James Hunter Six<\/a><\/iframe><\/p>\n<p>THE JAMES HUNTER SIX I Got Eyes <em>2&#8217;17&#8221;<\/em> z albumu:<br \/>\n<strong>THE JAMES HUNTER SIX <em>Whatever It Takes<\/em><\/strong>, Daptone 2018, <strong>7-8\/10<\/strong> Angielski wokalista i autor piosenek James Hunter, jeden z m\u0142odszych (cho\u0107 ma 55 lat) reprezentant\u00f3w szko\u0142y niebieskookiego soulu, nie by\u0142 dot\u0105d w centrum zainteresowania Polifonii, cho\u0107 od lat tworzy niez\u0142y repertuar retro. No w\u0142a\u015bnie &#8211; pod w\u0142asnym nazwiskiem od lat 90., co jest pewnym \u0142\u0105cznikiem z g\u0142\u00f3wnym tematem dzisiejszego zestawienia. Stylistycznie jego nowa, niezwykle przyjemna p\u0142yta <em>Whatever It Takes<\/em> &#8211; wydana w wersji mono! &#8211; si\u0119ga oczywi\u015bcie du\u017co g\u0142\u0119biej w przesz\u0142o\u015b\u0107. I nie wolno przechodzi\u0107 nad ni\u0105 do porz\u0105dku dziennego &#8211; nie tylko dlatego, \u017ce Hunter jest klasowym wokalist\u0105 i bardzo dobrym gitarzyst\u0105 (co potwierdza w <em>Blisters<\/em>), ale tak\u017ce dlatego, \u017ce jego sekstet stworzy\u0142 jedn\u0105 z lepszych stylizacji na stare R&#038;B &#8211; por\u00f3wnywaln\u0105 z t\u0105 na albumach Amy Winehouse czy Sharon Jones. Jest w tym wszystkim jeszcze smutniejsze, ale te\u017c nostalgiczne drugie dno &#8211; ot\u00f3\u017c po \u015bmierci Jones i Charlesa Bradleya specjalizuj\u0105ca si\u0119 w takim repertuarze wytw\u00f3rnia Daptone nie ma ju\u017c du\u017cej gamy solist\u00f3w. Zostaje nam Hunter. Dlatego refren <em>I got eyes for nobody but you<\/em> da si\u0119 bez trudu odnie\u015b\u0107 tak\u017ce do niego.<\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1906382658\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/track=2649378330\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/annaburch.bandcamp.com\/album\/quit-the-curse\">Quit the Curse by Anna Burch<\/a><\/iframe><\/p>\n<p>ANNA BURCH Asking 4 a Friend<em> 3&#8217;53 <\/em>z albumu:<br \/>\n<strong>ANNA BURCH <em>Quit the Curse<\/em><\/strong>, Polyvinyl 2018, <strong>6\/10<\/strong> Wokalistka niby do\u015b\u0107 przeci\u0119tna, ale z \u0142adn\u0105 barw\u0105, autorka mo\u017ce i drugorz\u0119dna, gitarzysta daleka od wybitno\u015bci, ale jednak co\u015b w niej jest. Poza tym konwencja pomi\u0119dzy folkiem (Laura Veirs, The Weather Station) a melodyjn\u0105 niezale\u017cn\u0105 scen\u0105 gitarow\u0105 (Courtney Barnett) wci\u0105\u017c ma w sobie niema\u0142o uroku. A piosenki pochodz\u0105cej z Detroit Anny Burch dodatkowo jeszcze niema\u0142o bezpretensjonalno\u015bci, melodyjnego czaru rodem w\u0142a\u015bnie z lat 90.  No i jeszcze inspiruj\u0105cy <a href=\"https:\/\/youtu.be\/9i4oavM__CQ\">klip<\/a>. Zamiast najpopularniejszego <em>Tea-Soaked Letter<\/em> proponuj\u0119 moim zdaniem bardziej magnetyzuj\u0105cy i ciekawiej zagrany<em> Asking 4 a Friend<\/em>. Warto \u015bledzi\u0107 dalej t\u0119 karier\u0119, ale s\u0142ucha\u0107 trzeba szybko, bo na tle innych debiut\u00f3w p\u0142ytowych zapewne wkr\u00f3tce si\u0119 zagubi.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/qvMDL9rNoDU\" frameborder=\"0\" allow=\"autoplay; encrypted-media\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>STARCRAWLER Chicken Woman 3&#8217;58&#8221; (na p\u0142ycie) z albumu:<br \/>\n<strong>STARCRAWLER <em>Starcrawler<\/em><\/strong>, Rough Trade 2018, <strong>6\/10 <\/strong>Je\u015bli na poprzedniej p\u0142ycie lata 90. mocno rezonowa\u0142y, tu mamy je w wersji na ca\u0142ego. Z du\u017c\u0105 domieszk\u0105 glamu i The Cramps. I te\u017c <a href=\"https:\/\/youtu.be\/JR6n23_fL3o\">wida\u0107 to w obrazku<\/a>. Formacja <strong>Starcrawler <\/strong>(te\u017c debiutanci, w sumie prawie dzieciaki, tym razem z Los Angeles) karier\u0119 zrobili jeszcze w zesz\u0142ym roku singlem <em>I Love LA<\/em>, sam wol\u0119 jednak zbli\u017caj\u0105cy si\u0119 do konwencji The White Stripes utw\u00f3r<em> Chicken Woman<\/em> &#8211; z tej samej p\u0142yty, wyprodukowanej przez Ryana Adamsa. Nie mog\u0142em znale\u017a\u0107 darmowego ods\u0142uchu ze studia, wi\u0119c powy\u017cej wersja koncertowa. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/kG8ESXaR6F0\" frameborder=\"0\" allow=\"autoplay; encrypted-media\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>NIGHTMARES ON WAX Shape the Future <em>6&#8217;19&#8221;<\/em> z albumu<br \/>\n<strong>NIGHTMARES ON WAX <em>Shape the Future<\/em><\/strong>, Warp 2018, <strong>5-6\/10<\/strong> To ju\u017c lata 90. pe\u0142n\u0105 g\u0119b\u0105, bo najlepsze czasy George&#8217;a Evelyna z jego mocno upalonym (<em>Smoker&#8217;s Delight<\/em>) downtempo przypad\u0142y w\u0142a\u015bnie na tamt\u0105 dekad\u0119. Jak si\u0119 uchowa\u0142 tak d\u0142ugo na rynku, trudno wr\u0119cz uwierzy\u0107. Podobnie jak w to, \u017ce <em>Shape the Future<\/em> s\u0142ucha si\u0119 z ca\u0142kiem du\u017cym podziwem &#8211; to p\u0142yta zbudowana i brzmieniowo, i repertuarowo, wokalnie te\u017c nie\u017ale skrojona, a elementy soulu i jazzu nadaj\u0105 jej przyjemny charakter. Tylko ci\u015bnienie wam od tego nie skoczy. To muzyka poza trendami, porz\u0105dnie nagrana, cho\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 kompozycji sprawia wra\u017cenie napisanych na bie\u017c\u0105co w studiu. Co na szcz\u0119\u015bcie nie dotyczy wybranego tytu\u0142owego utworu. <\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1438933361\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/track=70484434\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/porchesmusic.bandcamp.com\/album\/the-house\">The House by Porches<\/a><\/iframe><\/p>\n<p>PORCHES Goodbye <em>2&#8217;46&#8221;<\/em> z albumu:<br \/>\n<strong>PORCHES <em>The House<\/em><\/strong>, Domino 2018, <strong>6\/10<\/strong> Zwi\u0105zk\u00f3w tej grupy z latami 90. mog\u0119 si\u0119 tylko domy\u015bla\u0107 &#8211; podejrzewam jednak jej cz\u0142onk\u00f3w o to, \u017ce urodzili si\u0119 w tamtej dekadzie. To ju\u017c trzeci album <strong>Porches <\/strong>, wydany po chwalonym <em>Pool <\/em>sprzed dw\u00f3ch lat. Graj\u0105 w stylu do\u015b\u0107 amorficznym, a to nawi\u0105zuj\u0105cym do new romantic (<em>Now the Water<\/em>), a to pr\u00f3buj\u0105cym kre\u015bli\u0107 melodiami \u015bpiewanym dr\u017c\u0105cym (lub przepuszczonym przez Auto-tune) g\u0142osem lidera Aarona Maine&#8217;a jakie\u015b nowe pogranicze folku i elektronicznego popu (<em>Country<\/em>). Podoba mi si\u0119 bardzo minimalizm (wklejone powy\u017cej <em>Goodbye<\/em> &#8211; chwilami mo\u017cna si\u0119 zastanawia\u0107, co w\u0142a\u015bciwie robi w tym zespole pi\u0119\u0107 os\u00f3b). A frustruje mnie to, jak niedbale Amerykanie rzucaj\u0105 te swoje pomys\u0142y. I jak urywaj\u0105 ciekawie rozwijaj\u0105ce si\u0119 piosenki. Pewnie kwestia wiekowa: zwi\u0105zana z niedojrza\u0142o\u015bci\u0105 i niepewno\u015bci\u0105, albo pokoleniowo\u015bci\u0105, za kt\u00f3r\u0105 ja nie nad\u0105\u017cam.<\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3165778509\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/track=3786365745\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/bardopondmusic.bandcamp.com\/album\/volume-8\">Volume 8 by Bardo Pond<\/a><\/iframe><\/p>\n<p>BARDO POND And I Will 16&#8217;56&#8221; z albumu:<br \/>\n<strong>BARDO POND <em>Volume 8<\/em><\/strong>, Fire 2018, <strong>6-7\/10<\/strong> Tam, gdzie inni zrywaj\u0105 co\u015b, na co mieli pomys\u0142, filadelfijczycy z <strong>Bardo Pond<\/strong> &#8211; grupy dzia\u0142aj\u0105cej od lat 90., \u017ceby nie by\u0142o &#8211; mozolnie wyd\u0142ubuj\u0105 co\u015b godnego podziwu w sytuacji braku pomys\u0142u. Swobodna, senna, ale te\u017c brudna, pe\u0142na sprz\u0119\u017ce\u0144 wersja rocka psychodelicznego o gara\u017cowym brzmieniu, z dalekimi od idea\u0142u wokalami Isobel Sollenberger (zarazem flecistki) ma swoich zagorza\u0142ych fan\u00f3w i dzia\u0142a mimo up\u0142ywu lat &#8211; szczeg\u00f3lnie gdy kto\u015b ma troch\u0119 czasu, \u017ceby &#8211;<br \/>\njak w fina\u0142owym <em>And I Will<\/em> &#8211; dojecha\u0107 do ko\u0144ca. Mnie kojarzy si\u0119 ze starym rozklekotanym dieslem &#8211; troch\u0119 ha\u0142a\u015bliwym i dymi\u0105cym, ale te\u017c na sw\u00f3j spos\u00f3b romantycznym, a przede wszystkim d\u0142ugowiecznym. Wi\u0119c skoro dotychczasowe piosenki na dzisiejszej li\u015bcie by\u0142y tak kr\u00f3tkie, to trzeba zamkn\u0105\u0107 zestaw czym\u015b d\u0142u\u017cszym. Na pocz\u0105tek by\u0142a uporz\u0105dkowana wersja krautrocka, Bardo Pond s\u0105 jej odbiciem tak nieuporz\u0105dkowanym, jak tylko mo\u017cna.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jest k\u0142opot z latami 90., bo wprawdzie du\u017co wskazuje na to, \u017ce jakie\u015b kilkana\u015bcie lat temu z nich wyszli\u015bmy, to one nie wysz\u0142y z nas. W polityce i publicystyce spo\u0142ecznej na przyk\u0142ad nigdy si\u0119 z nich nie ruszyli\u015bmy. W kulturze te\u017c ci\u0105gle ich sporo &#8211; szczeg\u00f3lnie po jej rynkowej stronie. A najtrudniej zdefiniowa\u0107 co\u015b, co [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":16382,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8,48,18,12,3,312,120,2613,558,3219,4,1249,1059,557],"tags":[3270,1080,3273,3272,3274,3271,3275],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16374"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16374"}],"version-history":[{"count":16,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16374\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16391,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16374\/revisions\/16391"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/16382"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16374"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16374"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16374"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}