{"id":16448,"date":"2018-02-19T09:15:15","date_gmt":"2018-02-19T08:15:15","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=16448"},"modified":"2018-02-19T10:20:20","modified_gmt":"2018-02-19T09:20:20","slug":"plyty-wagi-ciezkiej","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/02\/19\/plyty-wagi-ciezkiej\/","title":{"rendered":"P\u0142yty wagi ci\u0119\u017ckiej"},"content":{"rendered":"

Dzi\u015b p\u0142yty o charakterze po cz\u0119\u015bci stolarskim. Nietypowy zestaw wydawnictw specjalnych, kt\u00f3re ukaza\u0142y si\u0119 w ostatnich tygodniach: p\u0142yty w drewnie, samor\u00f3bkowe opakowania ze sklejki i wreszcie kolejny box po\u015bwi\u0119cony wielkiemu bohaterowi polskiej XX-wiecznej awangardy. Wa\u017cne muzycznie tytu\u0142y, kt\u00f3rymi jednak warto si\u0119 zainteresowa\u0107 ju\u017c cho\u0107by ze wzgl\u0119du na wygl\u0105d zewn\u0119trzny – element naszej specyfiki lokalnej. U\u0142o\u017cone wed\u0142ug wielko\u015bci pude\u0142ek – od najwi\u0119kszego do najmniejszego.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

BOGUS\u0141AW SCHAEFFER Monodram<\/em><\/strong>, NCK\/Requiem 2018, 8-9\/10<\/strong>
\nNa pocz\u0105tek kolejne wydawnictwo Requiem Records o warto\u015bci por\u00f3wnywalnej moim zdaniem z opublikowanymi kilka lat temu Miniaturami <\/em>Eugeniusza Rudnika, kt\u00f3re – je\u015bli zostawi\u0107 na marginesie dyskusyjn\u0105 kwesti\u0119 remiks\u00f3w – doskonale potwierdzaj\u0105 swoj\u0105 warto\u015b\u0107. W pi\u0105tek by\u0142em go\u015bciem teatru Klancyk!, kt\u00f3ry w Klubie Komediowym zaprosi\u0142 mnie do zaproponowania inspiracji muzycznych w cyklu 7 \u0142atwych utwor\u00f3w<\/em>. \u015awit majowy<\/em> Rudnika zabrzmia\u0142 \u015bwietnie, jak gdyby zosta\u0142 napisany dla improwizuj\u0105cego teatru. Bogus\u0142awa Schaeffera w ko\u0144cu nawet nie o\u015bmieli\u0142em si\u0119 zabra\u0107, bo tam, gdzie Rudnik mo\u017ce by\u0107 ilustracj\u0105 i inspirowa\u0107 do dalszych interpretacji, Schaeffer proponuje sko\u0144czone dzie\u0142o: tytu\u0142owy Monodram <\/em>z 1968 r. – 50-lecie! – to opera radiowa \u0142\u0105cz\u0105ca w sobie literatur\u0119 (m.in. teksty XX-wiecznych greckich poet\u00f3w), teatr (pierwowzorem by\u0142a Sonata ksi\u0119\u017cycowa<\/em> J\u00f3\u017cefa Szajny zrealizowana z muzyk\u0105 Schaeffera i udzia\u0142em wyst\u0119puj\u0105cej tu aktorki Ireny Jun) i muzyk\u0119. S\u0142owem: jest to tak interdyscyplinarne jak ca\u0142a tw\u00f3rczo\u015b\u0107 autora.<\/p>\n

W warstwie teatralnej Jun w perfekcyjny, pe\u0142en r\u00f3\u017cnorodnych akcent\u00f3w emocjonalnych spos\u00f3b prezentuje swoisty monolog wewn\u0119trzny w o\u015bmiu scenach. Warstwa d\u017awi\u0119kowa jest podobnie urozmaicona i nienu\u017c\u0105ca, jako kola\u017c partii Kwartetu Smyczkowego Teatru Wielkiego, a tak\u017ce fortepianu preparowanego, na kt\u00f3rym gra sam kompozytor, nagranego wcze\u015bniej materia\u0142u i obiekt\u00f3w d\u017awi\u0119kowych. Realizacj\u0105 d\u017awi\u0119kow\u0105 w Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia zaj\u0105\u0142 si\u0119 Bohdan Mazurek, m\u00f3j ulubiony tw\u00f3rca zwi\u0105zany z SEPR. T\u0119 realizacj\u0119 s\u0142ycha\u0107 tu i wida\u0107 – poprzez szereg uwag pozostawionych przez kompozytora na reprincie oryginalnej partytury-mapy. Po mistrzowsku, z finezj\u0105 i lekko\u015bci\u0105 uzupe\u0142nia fragmenty tekst\u00f3w o odcie\u0144 emocjonalny, barw\u0119, dodaje g\u0142\u0119bi. To z kolei \u0142atwiej doceni\u0107 po przes\u0142uchaniu umieszczonego na drugiej p\u0142ycie utworu Monodram-Prolog<\/em>, cho\u0107 i ten pe\u0142ni\u0107 mo\u017ce ciekaw\u0105 rol\u0119 jako kr\u00f3tsza i zmieniona realizacyjnie forma ponadgodzinnego orygina\u0142u. Ca\u0142o\u015b\u0107 (2CD w efektownym boksie) uzupe\u0142niaj\u0105 teatralne kompozycje Schaeffera: Szkar\u0142atny proch<\/em> oraz Troilus i Kresyda<\/em>. Obszerny esej o Monodramie <\/em>i jego g\u0142\u00f3wnych bohaterach napisa\u0142 w do\u0142\u0105czonej do zestawu ksi\u0105\u017ceczce (uwaga, by nie podrze\u0107 przy jej wyjmowaniu pude\u0142ka, misternie zaprojektowanego przez \u0141ukasza Pawlaka) Boles\u0142aw B\u0142aszczyk. <\/p>\n

Zwr\u00f3ci\u0142bym te\u017c uwag\u0119 na mastering Marcina Boci\u0144skiego – nie znam pierwotnej wersji z archiw\u00f3w radiowych, ale ta brzmi \u015bwietnie, nios\u0105c stare rzemios\u0142o przestrzennej realizacji, ale bez ubytk\u00f3w wskazuj\u0105cych na wiek. A dzi\u0119ki temu \u0142atwiej po tym uwierzy\u0107 w to, \u017ce takie formy s\u0142uchowiskowe od zawsze by\u0142y nasz\u0105 dyscyplin\u0105 narodow\u0105. <\/p>\n

Tutaj<\/a> zapowied\u017a wydawnictwa.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

MA\u0141E INSTRUMENTY\/SAMOR\u00d3BKA Gruppo di construzione<\/em><\/strong>, Fundacja Pozytywka 2018, 7\/10<\/strong>
\nImponuj\u0105co – jak wi\u0119kszo\u015b\u0107 album\u00f3w Ma\u0142ych Instrument\u00f3w – wygl\u0105da kontynuacja projektu Samor\u00f3bka, czyli muzyki na nowe instrumenty w\u0142asnej konstrukcji. W tym wypadku s\u0105 to utwory skomponowane przez r\u00f3\u017cnych autor\u00f3w zwi\u0105zanych z MI i prezentacja instrument\u00f3w powsta\u0142ych w ramach samor\u00f3bkowych warsztat\u00f3w. S\u0105dz\u0105c z do\u015b\u0107 obszernej dokumentacji, mamy tu zar\u00f3wno bardzo proste pomys\u0142y takie jak triangle bells, jak i udoskonalenia dobrze znanych instrument\u00f3w (plectrobot uzupe\u0142niaj\u0105cy gitar\u0119 akustyczn\u0105, accordent), a nawet obiekty robi\u0105ce wra\u017cenie rze\u017ab d\u017awi\u0119kowych (przypominaj\u0105ce ju\u017c wynalazki Bernarda Bascheta stahlcello). Najwi\u0119ksze wra\u017cenie zrobi\u0142y na mnie utw\u00f3r Plectrophony <\/em>(\u0142atwo go skojarzy\u0107 z plectrobotem) oraz pe\u0142en tajemnicy, smyczkowy (?) Large Signals<\/em> lidera zespo\u0142u, Paw\u0142a Roma\u0144czuka. Mechamusic for 4 Rotary Constructions<\/em> wydaje si\u0119 tym fragmentem, kt\u00f3ry z kolei najlepiej \u0142\u0105czy w jednym utworze brzmienia wielu urz\u0105dze\u0144. Si\u0142\u0105 rzeczy jednak to skupienie na barwach i nowych konstrukcjach, zdejmuje nieco akcent z samej muzyki – ca\u0142o\u015b\u0107 pewnie nie jest w zwi\u0105zku z tym najbardziej r\u00f3wnym, a nawet – og\u00f3lniej – najbardziej atrakcyjnym tytu\u0142em wroc\u0142awskiego sk\u0142adu, niedawno obchodz\u0105cego 10-lecie dzia\u0142ania. Cho\u0107 na pewno bardzo ciekawym.<\/p>\n

W \u015brodku sporych rozmiar\u00f3w ksi\u0105\u017ceczki \u015bwietne zdj\u0119cia obiekt\u00f3w, a w zestawie jeszcze siedmiocalowy bia\u0142y winyl i sklejkowa ok\u0142adka, kt\u00f3ra sama w sobie jest ma\u0142ym instrumentem. Przyda\u0142yby si\u0119 jeszcze dok\u0142adne informacje, kt\u00f3re instrumenty s\u0142ycha\u0107 w poszczeg\u00f3lnych nagraniach – cho\u0107 mo\u017ce dodatkowy sens ma tutaj odgadywanie tego na podstawie samych d\u017awi\u0119k\u00f3w. Co pewnie dobrze wp\u0142ywa na wyobra\u017ani\u0119 muzyczn\u0105. <\/p>\n