Noc z niedzieli na poniedzia\u0142ek b\u0119dzie interesuj\u0105ca dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w filmu? Nie tylko. Oscary, przy ca\u0142ej swej siermi\u0119dze i oczywisto\u015bciach, s\u0105 w tym roku ciekawe, bo mog\u0105 ponad dotychczasow\u0105 miar\u0119 wypromowa\u0107 dwa powa\u017cne nazwiska z kr\u0119gu ciekawej sceny muzycznej ostatnich lat. Najkr\u00f3cej m\u00f3wi\u0105c: wyj\u0105tkow\u0105 szans\u0119 na zdobycie Oscara maj\u0105 Jonny Greenwood i Sufjan Stevens. To jak, robi si\u0119 ju\u017c troch\u0119 ciekawiej?<\/p>\n
To nie jest miejsce, gdzie znajdziecie oscarowe oceny pisane z perspektywy fana film\u00f3w. Co nie przeszkadza\u0142o mi przed rokiem wypowiada\u0107 si\u0119 o cz\u0119\u015bci kategorii<\/a>. Rok w fabu\u0142ach d\u0142ugometra\u017cowych nie by\u0142 lepszy. Mnie najbardziej do gustu przypad\u0142y dwa filmy: Uciekaj!<\/em> i Dunkierka<\/em>. I bior\u0105c pod uwag\u0119 to, \u017ce jeden jest kapitaln\u0105 gr\u0105 pomi\u0119dzy konwencjami, a drugi bazuje na kapitalnej formie, nie jest to werdykt szczeg\u00f3lnie optymistyczny. Tym bardziej, \u017ce zawod\u00f3w po drodze by\u0142o du\u017co – widzia\u0142em niemal wszystkie nominowane do Oscar\u00f3w filmy (zosta\u0142y jeszcze dwa do nadrobienia w weekend) i jest w\u015br\u00f3d nich par\u0119 wybor\u00f3w dla mnie jednak nie do ko\u0144ca uzasadnionych, w tym film trzymaj\u0105cy si\u0119 g\u0142\u00f3wnie na tr\u00f3jce aktor\u00f3w (Trzy billboardy za Ebbing, Missouri<\/em> – nie zmienia to faktu, \u017ce Frances McDormand nale\u017cy si\u0119 Oscar) i film, kt\u00f3ry si\u0119 trzyma, o zgrozo, tylko na jednym aktorze (Czas mroku<\/em>). Cho\u0107 oczywi\u015bcie prawie ka\u017cdy z nominowanych by\u0142oby za co pochwali\u0107.<\/p>\n Mam te\u017c tez\u0119 og\u00f3ln\u0105, kt\u00f3r\u0105 mog\u0119 sprzeda\u0107 moim kolegom, profesjonalnie obserwuj\u0105cym \u015bwiat kina. Ot\u00f3\u017c z roku na rok film w wydaniu Oscarowym staje si\u0119 coraz bardziej miejscem, w kt\u00f3rym Ameryka opowiada \u015bwiatu o swoich problemach, kt\u00f3re w tym nat\u0119\u017ceniu albo w tym kszta\u0142cie nie wyst\u0119puj\u0105 nigdzie indziej. Z tej perspektywy ca\u0142a Ameryka to jedno wielkie miasteczko filmowe, kt\u00f3remu reszta \u015bwiata p\u0142aci za to, \u017ce jest takie, jakie jest, i \u017ceby sobie na to popatrze\u0107. We\u017amy Ebbing…<\/em> – film, kt\u00f3rego remake w \u017cadnych innych warunkach nie mia\u0142by pewnie sensu. Albo Uciekaj!<\/em> – film o obawach, kt\u00f3re mog\u0142y si\u0119 narodzi\u0107 tylko w jednym konkretnym kraju. Albo The Florida Project<\/em>. Podejrzewam, \u017ce to samo dotyczy Ja, Tonya<\/em>, ale tego jeszcze akurat nie widzia\u0142em. Nie m\u00f3wi\u0119, \u017ce to nudne – w ko\u0144cu nauczyli\u015bmy si\u0119 \u017cy\u0107 Ameryk\u0105 w kulturze popularnej przez ostatnich sto lat. Ale jest w tym co\u015b dziwnego.<\/p>\n Swoje oscarowe typy na \u0142amach „Polityki” przedstawi\u0142 ju\u017c Janusz Wr\u00f3blewski<\/a>. Ja dodam s\u0142owo o muzyce. Kategorie s\u0105 – jak zwykle – dwie. <\/p>\n