{"id":16764,"date":"2018-03-07T09:00:22","date_gmt":"2018-03-07T08:00:22","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=16764"},"modified":"2018-03-07T08:45:14","modified_gmt":"2018-03-07T07:45:14","slug":"nie-strzelac-do-fryderyka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/03\/07\/nie-strzelac-do-fryderyka\/","title":{"rendered":"Fryderyki i nagroda krytyki"},"content":{"rendered":"

Musz\u0119 przyzna\u0107: odklei\u0142em si\u0119 od rzeczywisto\u015bci. Przynajmniej w sferze nagr\u00f3d bran\u017cy muzycznej. Zobaczymy, jak b\u0119dzie dzi\u015b w Krakowie (o 20.00 przyznaj\u0105 tam pierwsze w historii dziennikarskie Nagrody GaMa<\/a> „Gazety Magnetofonowej”). Ale z Fryderykami jestem na bakier z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105. W swoim podsumowaniu roku 2017<\/a> wymieni\u0142em tak du\u017co tytu\u0142\u00f3w p\u0142yt, \u017ce a\u017c wstyd si\u0119 przyzna\u0107: 53. Wiecie ile spo\u015br\u00f3d nich odnalaz\u0142em w opublikowanym wczoraj zestawie nominacji do Fryderyk\u00f3w<\/a>? Dwie. Dlatego b\u0119d\u0119 na pewno kibicowa\u0142 Ha\u0144bie!<\/strong> (kategoria Album roku – muzyka korzeni) i Paulinie Przybysz<\/strong> (Album roku – elektronika). Dodatkowo jeszcze zespo\u0142owi M\u0142ynarski-Masecki Jazz Band<\/strong>, dla kt\u00f3rego jedyn\u0105 szans\u0105 okazuje si\u0119 kategoria Teledysk roku (sic! – dla kategorii jazzowych nawet z przedwojennym repertuarem s\u0105 wida\u0107 zbyt awangardowi) i Pianohooliganowi <\/strong>(Artysta roku w jazzie, cho\u0107 akurat tym razem nagra\u0142 p\u0142yt\u0119 raczej powa\u017ckow\u0105, a ja nawet w jazzie nie mog\u0119 g\u0142osowa\u0107). A co do reszty, mam kilka spostrze\u017ce\u0144.<\/p>\n

1. Je\u015bli zdobywczyni\u0105 najwi\u0119kszej liczby Fryderyk\u00f3w nie zostanie w tym roku Daria Zawia\u0142ow<\/strong> (nominacje w 4 kategoriach), ma na to szanse… Wojciech M\u0142ynarski<\/strong>. Bo jego piosenka Jeszcze w zielone gramy<\/em> \u015bpiewana przez Dari\u0119 Zawia\u0142ow trafi\u0142a do kategorii Utw\u00f3r roku. Jest to kuriozum, by piosenk\u0119 sprzed 33 lat (kompozycja Jerzego „Dudusia” Matuszkiewicza) nominowa\u0107 w tej kategorii, ale c\u00f3\u017c – trzeba b\u0119dzie odda\u0107 teraz g\u0142os na M\u0142ynarskiego, skoro to najlepsza piosenka w zestawie. Ponadto – w kategorii Album roku pop – nominowany jest ca\u0142y zestaw piosenek M\u0142ynarskiego w wykonaniu Macieja Male\u0144czuka<\/strong>, o kt\u00f3rym sam si\u0119 wypowiada\u0142em z szacunkiem. I nie jest bez szans na zwyci\u0119stwo. Szkoda tylko, \u017ce nie b\u0119dzie bezpo\u015bredniego pojedynku M\u0142ynarski-Dylan, bo w kategorii Muzyka korzeni nominowane s\u0105 songi Boba Dylana w wykonaniu Krzysztofa Krawczyka. \u015awiat na to czeka\u0142, je\u015bli nie wiedzieli\u015bcie. <\/p>\n

Oczywi\u015bcie, jest w tym wszystkim strona dobra (repertuar), ale te uwagi powy\u017cej maj\u0105 te\u017c troch\u0119 gorzki smak, bo 2017 to by\u0142 bardzo dobry rok dla nowych utwor\u00f3w pisanych przez polskich artyst\u00f3w, czego w tych nominacjach nie wida\u0107 za bardzo. Nie pisz\u0119 tego, \u017ceby sobie \u017carty stroi\u0107, bo nabijanie si\u0119 z Fryderyk\u00f3w to rozrywka popularna i tania ju\u017c od prawie \u0107wier\u0107 wieku (w tym roku 24. edycja!). A w\u0142a\u015bciwie dok\u0142adnie od \u0107wier\u0107 wieku, bo zacz\u0119\u0142a si\u0119 jeszcze przed pierwszymi nagrodami – od krytyki projektu statuetki. To jak z tym has\u0142em z filmu Potwory i Sp\u00f3\u0142ka<\/em>: Straszymy, bo si\u0119 o was troszczymy<\/em>. U mnie by\u0142oby: Krytykuj\u0119, bo si\u0119 wami przejmuj\u0119.<\/p>\n

2. Kategoria Album roku – alternatywa po raz kolejny zosta\u0142a przej\u0119ta przez desant wykonawc\u00f3w reprezentuj\u0105cych gatunki niepokorne, skrajne, trudne, awangardowe i niszowe. Chcecie list\u0119? Bardzo prosz\u0119: Daria Zawia\u0142ow, LemON, Mikromusic, Mrozu i Voo Voo<\/strong>. I jest to, musz\u0119 powiedzie\u0107, trafiony przypadek zbiorowego trollingu kategorii, cho\u0107 zarazem troch\u0119 wstydliwa droga do ewentualnej wygranej. Warto doda\u0107, \u017ce wykonawcy ci reprezentuj\u0105 tylko i wy\u0142\u0105cznie du\u017ce koncerny, mi\u0119dzynarodowe lub gie\u0142dowe (Agora, Sony, Warner), co wra\u017cenie alternatywno\u015bci pog\u0142\u0119bia do poziomu wcze\u015bniej niewidzianego. Gdybym by\u0142 z\u0142o\u015bliwy, \u017cyczy\u0142bym wi\u0119c wymienionym artystom – skoro ju\u017c si\u0119 zdecydowali pod\u0105\u017ca\u0107 t\u0105 trudn\u0105 i wyboist\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 – doszlusowania do poziomu sprzeda\u017cy Zio\u0142ka i BNNT, a nawet grania support\u00f3w przed Gazawatem. <\/p>\n

3. Oczywi\u015bcie skutek tej w\u0119dr\u00f3wki lud\u00f3w mi\u0119dzy kategoriami jest \u0142atwy do przewidzenia: w kategoriach Rock i Pop jakby lu\u017aniej – i \u0142atwiej przewidzie\u0107 werdykty. Tu walka powinna si\u0119 rozegra\u0107 mi\u0119dzy powt\u00f3rkowym Hey <\/strong>a g\u0142o\u015bnym z r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w Doktorem Misio<\/strong> (w tej pierwszej kategorii) oraz mi\u0119dzy Kortezem <\/strong>a Natali\u0105 Przybysz<\/strong>, cho\u0107 Male\u0144czuk <\/strong>nie bez szans (to w tej drugiej). Cho\u0107 wydaje mi si\u0119, \u017ce podzia\u0142 na kategorie jest tak umowny, \u017ce powinni\u015bmy raz jeszcze przemy\u015ble\u0107 spraw\u0119 i darowa\u0107 sobie wszystkie te ceregiele. Jedna kategoria. Nagrody dla m\u0142odych, nowych, niezale\u017cnych, hiphopowych itd. z tego nie b\u0119dzie. Cho\u0107 kto widzia\u0142 list\u0119 zg\u0142oszonych, ten wie, \u017ce mog\u0142o by\u0107 gorzej. <\/p>\n

4. Na koniec spr\u00f3buj\u0119 moje \u017cale lekko zobiektywizowa\u0107, bo – jak ju\u017c na wst\u0119pie ustalili\u015bmy – oderwa\u0142em si\u0119 od rzeczywisto\u015bci i dryfuj\u0119 jak bohater Space Oddity<\/em>. Ale przy obiektywizacji par\u0119 problem\u00f3w mimo wszystko zostaje: polski zesp\u00f3\u0142 Trupa Trupa<\/strong> robi oto do\u015b\u0107 realn\u0105 karier\u0119 na \u015bwiecie, ma recenzje, gra trasy. Tu go nie ma. Polski duet Maniucha & Ksawery<\/strong> nagrywa tak\u0105 p\u0142yt\u0119, jakiej dawno nie by\u0142o w muzyce korzeni, na zagranicznych wyst\u0119pach podobno publiczno\u015b\u0107 w euforii. Tu ich nie ma. No i Nagrobk\u00f3w <\/strong>nie ma, ale ci to sobie poradz\u0105 – nagraj\u0105, jak znam \u017cycie, jaki\u015b concept album o Fryderykach. I ka\u017cda piosenka b\u0119dzie szlagierem na miar\u0119 Utworu roku. Tylko musz\u0105 do tego dogra\u0107 jaki\u015b ciekawy albo kontrowersyjny teledysk, bo kategoria Teledysk roku to jest to miejsce, gdzie czasem (jak M\u0142ynarski-Masecki) mo\u017cna si\u0119 dobi\u0107 z muzyk\u0105 trudniejsz\u0105 do zaszufladkowania.<\/p>\n

5. Je\u015bli zepsu\u0142em komu\u015b przyjemno\u015b\u0107 i odebra\u0142em jakie\u015b z\u0142udzenia, to przepraszam. W takim razie dojd\u0119 z tym odbieraniem do ko\u0144ca: Hip hop wygra Taco<\/strong>. Elektronik\u0119 Nykiel <\/strong>– chyba \u017ce jednak Paulina Przybysz<\/strong>, bo ta ostatnia sprytnie zatrudni\u0142a tylu producent\u00f3w, \u017ce szanse na to, \u017ce zna ich kto\u015b w tej ca\u0142ej Akademii Fonograficznej, rosn\u0105. Niestety, malej\u0105 szanse na to, \u017ce ktokolwiek z wymienionych artyst\u00f3w b\u0119dzie chcia\u0142 mnie zna\u0107, gwa\u0142townie malej\u0105, wi\u0119c na tym poprzestan\u0119. Wr\u0119czenie nagr\u00f3d 24 kwietnia.<\/p>\n

6. Co\u015b mi\u0142ego na koniec: w kategorii Fonograficzny debiut roku nominowany jest Jacek Kr\u00f3lik<\/strong>, gitarzysta do\u015b\u0107 powszechnie znany, kt\u00f3ry pierwsz\u0105 p\u0142yt\u0119 solow\u0105 wyda\u0142 na swoje 50. urodziny. Mo\u017cna? Mo\u017cna. Mnie, jako 44-latka, ta wiadomo\u015b\u0107 krzepi. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Musz\u0119 przyzna\u0107: odklei\u0142em si\u0119 od rzeczywisto\u015bci. Przynajmniej w sferze nagr\u00f3d bran\u017cy muzycznej. Zobaczymy, jak b\u0119dzie dzi\u015b w Krakowie (o 20.00 przyznaj\u0105 tam pierwsze w historii dziennikarskie Nagrody GaMa „Gazety Magnetofonowej”). Ale z Fryderykami jestem na bakier z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105. W swoim podsumowaniu roku 2017 wymieni\u0142em tak du\u017co tytu\u0142\u00f3w p\u0142yt, \u017ce a\u017c wstyd si\u0119 przyzna\u0107: 53. […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":16768,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,120,4,1139],"tags":[3324],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16764"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16764"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16764\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16775,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16764\/revisions\/16775"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/16768"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16764"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16764"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16764"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}