
{"id":16834,"date":"2018-03-12T10:25:40","date_gmt":"2018-03-12T09:25:40","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=16834"},"modified":"2018-03-12T10:44:16","modified_gmt":"2018-03-12T09:44:16","slug":"plyta-ktora-kupilem-sobie-w-niedziele","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/03\/12\/plyta-ktora-kupilem-sobie-w-niedziele\/","title":{"rendered":"P\u0142yta, kt\u00f3r\u0105 kupi\u0142em sobie w niedziel\u0119"},"content":{"rendered":"<p>Sprzeda\u017c p\u0142yt w niehandlowe niedziel\u0119 wprawdzie podpada pod paragraf (mo\u017ce z wyj\u0105tkiem sklep\u00f3w dworcowych i stacji benzynowych), ale ju\u017c zakup nie. Bandcamp by\u0142 wczoraj czynny, z czego skorzysta\u0142em, kupuj\u0105c sobie p\u0142yt\u0119 <strong>The Skull Eclipses<\/strong> &#8211; duetu, kt\u00f3ry tworz\u0105 Spencer Stephenson (znany jako Botany &#8211; pod tym szyldem opisywa\u0142em go dwukrotnie, ostatnio <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2016\/11\/15\/przeslyszenia\/\">do\u015b\u0107 entuzjastycznie<\/a>) oraz Raj Haldar z niezbyt ortodoksyjnego hiphopowego projektu Lushlife, kt\u00f3ry znany jest z tego, \u017ce zaprasza\u0142 do wsp\u00f3\u0142pracy Ariela Pinka, Ezr\u0119 Koeniga i Mariss\u0119 Nadler, co w du\u017cym stopniu samo w sobie t\u0119 otwarto\u015b\u0107 potwierdza. A takie dwie otwarte osoby to niemal gwarancja czego\u015b innego ni\u017c wszystko. Czeka\u0142 mnie najpierw zabawny zbieg okoliczno\u015bci. Jaki?<!--more--><\/p>\n<p>Ot\u00f3\u017c kiedy opisywa\u0142em poprzedni\u0105 p\u0142yt\u0119 Botany, zwr\u00f3ci\u0142em uwag\u0119 na odniesienia do newage&#8217;owej muzyki, kt\u00f3r\u0105 tworzy Laraaji. A w\u015br\u00f3d go\u015bci na p\u0142ycie <em>The Skull Eclipses<\/em> kto si\u0119 pojawia? Laraaji we w\u0142asnej osobie. Posz\u0142o wi\u0119c, przynajmniej po cz\u0119\u015bci, w tym samym kierunku. Recenzuj\u0105c album <em>Deepak Verbera<\/em>, zwraca\u0142em uwag\u0119 na naturalno\u015b\u0107 brzmie\u0144. Tutaj jest podobnie, dodatkowo daje o sobie zna\u0107, \u017ce chocia\u017c Stephenson hip hop zna nie\u017ale, w szczeg\u00f3lno\u015bci ten wsp\u00f3\u0142czesny, lu\u017aniejszy rytmicznie &#8211; z linii J Dilli &#8211; to przynajmniej wnosi do tej muzyki zupe\u0142nie inne p\u0142yty, inne \u017ar\u00f3d\u0142a sampli. Ju\u017c w <em>All Fall <\/em>s\u0142ycha\u0107 kapitalnie rozklekotane b\u0119bny, ciekawy jest rodzaj syntetycznego fletu, kt\u00f3ry pojawia si\u0119 w <em>Gone<\/em>, intryguj\u0105cy fina\u0142 w <em>Spacecrafts in Rajasthan<\/em>. Niez\u0142y pocz\u0105tek, cho\u0107 wydaje mi si\u0119, \u017ce Stephenson jest tu wyra\u017anie mocniejszym ogniwem ni\u017c Haldar.    <\/p>\n<p><strong>THE SKULL ECLIPSES <em>The Skull Eclipses<\/em><\/strong>, Western Vinyl 2018, <strong>7\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2839065400\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/theskulleclipses.bandcamp.com\/album\/the-skull-eclipses\">The Skull Eclipses by The Skull Eclipses<\/a><\/iframe><\/p>\n<p>O ile zakup The Skull Eclipses mo\u017cna uzna\u0107 za rozs\u0105dne dzia\u0142anie, cho\u0107by i nie najta\u0144sze, to kupno nowego albumu Nicolasa Jaara, czyli <strong>A.A.L. (Against All Logic)<\/strong> wydaje mi si\u0119 dzi\u015b ruchem do\u015b\u0107 niebezpiecznym. Nie chodzi o sam\u0105 muzyk\u0119 &#8211; bardzo bezpieczn\u0105 w\u0142a\u015bnie, si\u0119gaj\u0105c\u0105 do klimatu funky i house&#8217;u &#8211; tylko o pierwszy utw\u00f3r o do\u015b\u0107 dwuznacznym tytule <em>This Old House I All I Have<\/em>, ten z przesterowanym samplem wokalnym. Rzecz b\u0119dzie wyj\u0105tkowo denerwuj\u0105ca dla wszystkich, kt\u00f3rym kiedykolwiek nie kontaktowa\u0142 kabel g\u0142o\u015bnika albo zabrudzona ig\u0142a gramofonu przesterowywa\u0142a d\u017awi\u0119k. Dalej jest za to wyj\u0105tkowo mi\u0142o. Jaar, kt\u00f3ry na tym albumie zebra\u0142 swoje taneczne nagrania z lat 2012-2017, o ka\u017cdym utworze my\u015bli jak o minisecie klubowym. A bogactwo tego, co rozgrywa si\u0119 tu na planie 4-9 minut mo\u017ce zawstydzi\u0107 wielu house&#8217;owych did\u017cej\u00f3w, kt\u00f3rym nie zdarza si\u0119 tyle zrobi\u0107 przez ca\u0142y wiecz\u00f3r. Czyli jest to troch\u0119 pomys\u0142 na sprzeda\u017c setu tanecznego na p\u0142ycie do s\u0142uchania &#8211; samo g\u0119ste. <\/p>\n<p>Co \u0142\u0105czy t\u0119 p\u0142yt\u0119, zatytu\u0142owan\u0105 po prostu<em> 2012-2017<\/em>, z poprzedni\u0105, opisywan\u0105 dwa akapity wy\u017cej? Jaar w du\u017cej mierze swoje nagrania opiera na zr\u0119cznie wybranych samplach. Zreszt\u0105 dzi\u0119ki temu udaje mu si\u0119 zachowa\u0107 brzmieniowy charakter starego funku i soulu. Owszem, sporo w tym klejeniu sampli manipulacji, przestrajania, duplikowania, zap\u0119tlania, ci\u0119cia wokali &#8211; ale \u017caden z tych zabieg\u00f3w nie psuje tanecznego flow. W sumie album jest zarazem nierewolucyjny w brzmieniu, potwierdzaj\u0105cy zwrot w kierunku lat 90. &#8211; w tym wypadku tych p\u00f3\u017aniejszych &#8211; ale zarazem pe\u0142en inwencji i obowi\u0105zkowy dla kogo\u015b, kto ceni taki typowo rozrywkowy repertuar. A ten pierwszy utw\u00f3r da si\u0119 omin\u0105\u0107 lub wyprogramowa\u0107 &#8211; tym \u0142atwiej, \u017ce album wyszed\u0142 na razie tylko w wersji cyfrowej. <\/p>\n<p><strong>A.A.L. (AGAINST ALL LOGIC)<em> 2012-2017<\/em><\/strong>, Other People 2018, <strong>8\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/MmbqC_2cBWw\" frameborder=\"0\" allow=\"autoplay; encrypted-media\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Te gospelowe i soulowe wokale, i jeszcze klimat lat 90., s\u0105 \u0142\u0105cznikiem mi\u0119dzy p\u0142yt\u0105 Jaara a zgrabnym i niemal dwa razy kr\u00f3tszym (36 minut) albumem <strong>Young Fathers<\/strong>, o kt\u00f3rym jeszcze w kilku zdaniach, cho\u0107 bez oceny punktowej <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2018\/03\/09\/piatek-tak-tylko-przypominam\/\">wspomina\u0142em ju\u017c w pi\u0105tek<\/a>. Jest jeszcze to nak\u0142adanie denerwuj\u0105cego przesteru na wokale (tutaj w niez\u0142ym sk\u0105din\u0105d <em>Wire <\/em>&#8211; do\u0142\u0105czy\u0142bym ten utw\u00f3r do serii ulubionych, gdzie\u015b po <em>Lord, Toy<\/em>, <em>Wow<\/em>, no i <em>See How<\/em>). Je\u015bli nie zdo\u0142a\u0142em si\u0119 w tym albumie ca\u0142kiem zakocha\u0107, to dlatego, \u017ce jest to p\u0142yta o do\u015b\u0107 jednostajnie &#8222;ciemnym&#8221; brzmieniu, z wyci\u0119t\u0105 g\u00f3r\u0105 pasma i bardzo w\u0105sk\u0105 panoram\u0105, co zwyczajnie denerwuj\u0105ce &#8211; cho\u0107 rzecz ma tradycj\u0119, w swoim czasie cho\u0107by i Tricky tak nagrywa\u0142. Szkoda tych wokali, przy okazji te\u017c sprasowanych w finalnej obr\u00f3bce razem z ca\u0142\u0105 reszt\u0105 &#8211; gorzej si\u0119 s\u0142ucha niez\u0142ej p\u0142yty, kt\u00f3rej trudno d\u0142ugo i g\u0142o\u015bno s\u0142ucha\u0107. Z pewno\u015bci\u0105 mia\u0142o tak by\u0107, ale czy MUSIA\u0141O tak by\u0107 w tej konwencji? Singlowy <em>Pillars <\/em>z albumu The Skull Eclipses pokazuje, \u017ce te nawi\u0105zania do trip hopu mo\u017cna ciekawie przerobi\u0107 bez basowej zas\u0142onki. To \u017ceby tak zap\u0119tli\u0107 poniedzia\u0142kowy wpis. Nieostatni dzisiaj. Bo b\u0119dzie poniedzia\u0142kowe og\u0142oszenie przed 20.00 i wszystko wskazuje na to, \u017ce pojawi si\u0119 w nim nawet drobne nawi\u0105zanie do bie\u017c\u0105cego.<\/p>\n<p>I jeszcze jedno: na Facebooku obieca\u0142em te\u017c sprawdzi\u0107 pod k\u0105tem kompresji dynamicznej odnotowany w pi\u0105tek album Bibobita. W por\u00f3wnaniu z <em>Cocoa Sugar<\/em> &#8211; sprasowany du\u017co mniej. Chcia\u0142em napisa\u0107 &#8222;w normie&#8221;, ale normy ju\u017c dawno diabli wzi\u0119li.<\/p>\n<p><strong>YOUNG FATHERS<em> Cocoa Sugar<\/em><\/strong>, Ninja Tune 2018, <strong>7\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2302440866\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/youngfathersofficial.bandcamp.com\/album\/cocoa-sugar\">Cocoa Sugar by Young Fathers<\/a><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Sprzeda\u017c p\u0142yt w niehandlowe niedziel\u0119 wprawdzie podpada pod paragraf (mo\u017ce z wyj\u0105tkiem sklep\u00f3w dworcowych i stacji benzynowych), ale ju\u017c zakup nie. Bandcamp by\u0142 wczoraj czynny, z czego skorzysta\u0142em, kupuj\u0105c sobie p\u0142yt\u0119 The Skull Eclipses &#8211; duetu, kt\u00f3ry tworz\u0105 Spencer Stephenson (znany jako Botany &#8211; pod tym szyldem opisywa\u0142em go dwukrotnie, ostatnio do\u015b\u0107 entuzjastycznie) oraz Raj [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":16836,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,3,312,120,558,3219,2125,106],"tags":[3338,3339,483,3337,3334],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16834"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16834"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16834\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16848,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16834\/revisions\/16848"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/16836"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16834"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16834"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16834"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}