{"id":17085,"date":"2018-04-19T11:03:04","date_gmt":"2018-04-19T09:03:04","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=17085"},"modified":"2018-04-19T15:09:16","modified_gmt":"2018-04-19T13:09:16","slug":"bedzie-goraco","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/04\/19\/bedzie-goraco\/","title":{"rendered":"B\u0119dzie gor\u0105co"},"content":{"rendered":"

Pocz\u0105tek sezonu wygl\u0105da jak jaki\u015b Erasmus dla festiwali. Odbywaj\u0105 si\u0119, tylko chwilowo gdzie indziej ni\u017c zwykle. Unsound<\/a>, kt\u00f3ry by\u0142 dot\u0105d ju\u017c prawie wsz\u0119dzie indziej, postanowi\u0142 odwiedzi\u0107 Warszaw\u0119, ale wtedy, gdy ta szykuje si\u0119 w\u0142a\u015bnie do wyjazdu do Poznania na Spring Break<\/a> (nie myli\u0107 z tym drugim<\/a>, gdzie obowi\u0105zuj\u0105 inne stroje), w du\u017cej mierze zasilany przez \u015brodowisko muzyczne z Warszawy – i koleg\u00f3w z krakowskich portali (pozdrowienia), kt\u00f3rym w\u0142a\u015bnie wyjecha\u0142 Unsound (ten jeszcze nie og\u0142osi\u0142 programu, cho\u0107 tegoroczny zestaw artyst\u00f3w platformy Shape<\/a> by\u0107 mo\u017ce daje jakie\u015b delikatne podpowiedzi). Cho\u0107 trzeba zaznaczy\u0107, \u017ce cz\u0119\u015b\u0107 prasy i zniecierpliwionych zimow\u0105 stagnacj\u0105 s\u0142uchaczy z Krakowa i Warszawy bawi w tym czasie Tilburgu<\/a>. W Bia\u0142ymstoku maj\u0105 imprez\u0119 zapowiadaj\u0105c\u0105 Halfway Festival<\/a> (a sprawdzi\u0107 line-up w tym roku warto), to im Up To Date<\/a> (te\u017c warto sprawdzi\u0107, ale tu wiadomo, \u017ce Syny) ucieka do stolicy, w dodatku \u0142\u0105cz\u0105c si\u0142y z Unsoundem. Zmutowany Unsound x Up To Date<\/a> jest zapowiedzi\u0105 obu festiwali i sam w sobie zapowiada si\u0119 na ca\u0142kiem interesuj\u0105c\u0105 imprez\u0119. A to dopiero jeden inauguracyjny weekend i widoczny sygna\u0142 tego, \u017ce za tegorocznym sezonem festiwalowym trudno b\u0119dzie nad\u0105\u017cy\u0107.<\/p>\n

Na kilku z tych imprez m\u00f3g\u0142by wyst\u0105pi\u0107 duet Saint Abdullah<\/strong>, ale jeszcze mocniej chyba pasowa\u0142by do festiwalu Biedopad albo na Soundplay, czyli przegl\u0105du nagra\u0144 terenowych (tramwaje robi\u0105 spring reverby<\/em>) w Gda\u0144sku. A ich muzyka, musz\u0119 powiedzie\u0107, bardzo mocno mnie w ostatnich dniach wci\u0105gn\u0119\u0142a. Z si\u0142\u0105 zasysania jakiego\u015b politycznego z\u0142a, trollingu na twitterze i dusznych dyskusji o tym, jak to nam \u017ale nad Wis\u0142\u0105 – a b\u0119dzie jeszcze gorzej, bo czy to jeszcze jest demokratyczny kraj w og\u00f3le itd. O Biedopadzie wspominam z kolei dlatego, \u017ce cho\u0107 wytw\u00f3rnia BDTA zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 (jest materia\u0142 z po\u017cegnalnego minifestiwalu w Pog\u0142osie<\/a>), to za\u0142o\u017cycielowi wytw\u00f3rni, tworz\u0105cemu m.in. jako Gazawat, blisko do takiej w\u0142a\u015bnie formu\u0142y, kt\u00f3ra idzie w stron\u0119 ekspresyjnego s\u0142uchowisko-mikso-ambientu. <\/p>\n

Saint Abdullah to z nazwy po\u0142\u0105czenie chrze\u015bcija\u0144skich i muzu\u0142ma\u0144skich \u015bwi\u0119to\u015bci, z zamiaru – g\u0142os m\u0142odych ludzi, „t\u0142umaczy kulturowych”, jak si\u0119 opisuj\u0105, upominaj\u0105cych si\u0119 o zrozumienie, tolerancj\u0119 dla odmienno\u015bci islamu. Mohammad i Mehdi Mehrabani-Yeganeh urodzili si\u0119 w Iranie, ale wychowywali w Ameryce. Dzi\u015b mieszkaj\u0105 na Brooklynie, gdzie czasem patrz\u0105 na nich jak na terroryst\u00f3w, a czasem tylko jako dziwny element egzotyki. Ale to tylko problemy pierwszego muzu\u0142ma\u0144skiego \u015bwiata. Stars Have Eyes<\/em> bracia nagrali w gniewie po ataku chemicznym wojsk Asada w Syrii, przypominaj\u0105c sobie podobne zbrodnie Sadama Husajna w Iraku i wracaj\u0105c do wszystkiego, co Zach\u00f3d zawini\u0142 w stosunkach z Bliskim Wschodem, wywo\u0142uj\u0105c lawin\u0119 wydarze\u0144 rozgrywaj\u0105cych si\u0119 do dzi\u015b. W szczeg\u00f3lno\u015bci do obalenia w zamachu stanu inspirowanym przez CIA premiera Iranu Mohammada Mosaddegha (temu po\u015bwi\u0119cili utw\u00f3r opublikowany przed rokiem<\/a>). <\/p>\n

Swoje nagrania Mohammad i Mehdi buduj\u0105 jako kola\u017c did\u017cejski – przer\u00f3\u017cne d\u017awi\u0119ki z Teheranu (pierwszy utw\u00f3r to przeja\u017cd\u017cka przez miasto taks\u00f3wk\u0105), odg\u0142osy z ulicy, strz\u0119pki przem\u00f3wie\u0144, nagrania religijne zwi\u0105zane z szyickim islamem, okrzyki, zbierane cz\u0119\u015bciowo dzi\u0119ki pomocy rodziny na miejscu. U\u017cywaj\u0105 nie tyle sampler\u00f3w, co raczej systemu Serat<\/strong>o, miksuj\u0105c i przetwarzaj\u0105c materia\u0142 na bie\u017c\u0105co w bardzo prostych zabiegach. Sama muzyka wpisuje si\u0119 w tradycj\u0119 industrialn\u0105, ale i dubow\u0105 zarazem. A tak\u017ce w tradycj\u0119 field recordingu, cho\u0107 bez jakiego\u015b puryzmu w tej dziedzinie. Nie ma te\u017c ambicji tanecznych. To raczej d\u0142ugotrwa\u0142a, pe\u0142na przygniataj\u0105cego suspensu gra na emocjach – poczuciu bezradno\u015bci, osaczenia, smutku, gniewu. Od melancholii I’m Sad, I’m Frightened, I’m Angry<\/em> do klimatu mocnego spo\u0142ecznego poruszenia w niesamowitym, kluczowym dla p\u0142yty hy.poc.risy<\/em>. Czysta ekspresja uczu\u0107. Z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 mo\u017cna ten album uzna\u0107 za przygn\u0119biaj\u0105cy, ale to ten rodzaj przygn\u0119bienia, kt\u00f3ry nie pozwala si\u0119 oderwa\u0107 od nagra\u0144. I powiedzmy od razu, \u017ce w dziedzinie depresji Kuba, Fifi to Nickelback, Mohammad i Mehdi to Metallica.<\/p>\n

SAINT ABDULLAH Stars Have Eyes<\/em><\/strong>, PTP 2018, 8\/10<\/strong><\/p>\n