{"id":17106,"date":"2018-03-29T14:24:16","date_gmt":"2018-03-29T12:24:16","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=17106"},"modified":"2018-03-29T14:31:04","modified_gmt":"2018-03-29T12:31:04","slug":"motel-transylvania","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/03\/29\/motel-transylvania\/","title":{"rendered":"Motel Transylvania"},"content":{"rendered":"

Z kolejnymi p\u0142ytami Polpo Motel<\/strong> jest jak z opowie\u015bciami o trzech \u015bwinkach albo trzecim synu. Pierwsza nie wstrz\u0105sn\u0119\u0142a, druga poruszy\u0142a, trzecia zmiata. Po pierwsze – brzmieniem, kt\u00f3re ju\u017c na poprzednim Cadavre Exquis <\/em>wyr\u00f3\u017cnia\u0142o si\u0119 mi\u0119sisto\u015bci\u0105. Pisa\u0142em o tym zreszt\u0105 na Polifonii<\/a>. Nowa, Cadillac Hearse<\/em>, powinna sprawi\u0107, by ten mocno niedowarto\u015bciowany duet doczeka\u0142 si\u0119 w\u0142a\u015bciwego docenienia. Mimo \u017ce style, z kt\u00f3rych zosta\u0142a zszyta, nie u\u0142atwiaj\u0105 kontaktu w pierwszej chwili. <\/p>\n

Olga Mys\u0142owska jest postaci\u0105 charakterystyczn\u0105 na polskiej scenie muzycznej. Pami\u0119tamy j\u0105 cho\u0107by z niedawnej kooperacji z Raphaelem Rogi\u0144skim (p\u0142yta z pie\u015bniami Purcella) – \u0142\u0105czenie muzyki dawnej z bluesem to jej pole dzia\u0142ania. W Polpo Motel czuje pod tym wzgl\u0119dem – mam wra\u017cenie – nieco swobodniej. Wybrzmie\u0107 tu mo\u017ce w konwencji, kt\u00f3ra do tych dw\u00f3ch trop\u00f3w dodaje nieco gotyckiej estetyki, potraktowanej nieco bardziej brutalnie, z charkotem lekko przesterowanych barw syntezator\u00f3w, kt\u00f3re w monotonnych, agresywnych, ale do\u015b\u0107 minimalistycznych aran\u017cacjach Daniela Pigo\u0144skiego (tak\u017ce Der Father, Bye Bye Butterfly – zwr\u00f3\u0107my uwag\u0119 na to, \u017ce \u0142\u0105cznie to zbi\u00f3r najciekawszych g\u0142os\u00f3w rodzimej sceny alternatywnej) kojarz\u0105 si\u0119 ju\u017c nie tyle z Soft Cell, co ju\u017c raczej z Suicide. Fuck kindness!<\/em> – powtarza w tytu\u0142owym utworze Mys\u0142owska i rzeczywi\u015bcie, w tym antura\u017cu jest ju\u017c bardziej Diamand\u0105 Galas ni\u017c Alison Moyet. Pomaga brzmienie finalne ca\u0142ej p\u0142yty, kt\u00f3re uda\u0142o si\u0119 wykreowa\u0107 tak\u017ce dzi\u0119ki pomocy Sebastiana Witkowskiego. Ten ostatni (by\u0142 te\u017c na p\u0142ycie z Purcellem) staje si\u0119 niniejszym w tym duecie osob\u0105 numer trzy. <\/p>\n

Najlepiej te wszystkie trzy w\u0105tki (\u0142\u0105czone ze stosownym przymru\u017ceniem oka, kt\u00f3re sugeruje cho\u0107by ten cadillac-karawan rodem z Sze\u015bciu st\u00f3p pod ziemi\u0105<\/em> na ok\u0142adce – w locie, jak kosmiczna tesla Elona Muska) splataj\u0105 si\u0119 w fina\u0142owym Brainmelt<\/em>, dlatego nale\u017cy albumu Polpo Motel wys\u0142ucha\u0107 do ko\u0144ca, nawet je\u015bli kto\u015b ma alergi\u0119 krzy\u017cow\u0105 na gotyk i blues. To ju\u017c jest Meisterwerk – trudno w obr\u0119bie tej stylistyki inaczej nazwa\u0107 utw\u00f3r, kt\u00f3ry to coraz lepiej rozumiej\u0105ce si\u0119 duo proponuje na fina\u0142 i na wypuszczenie powietrza. W momencie, kiedy nie musz\u0105 si\u0119 spina\u0107 na single, na co\u015b \u0142atwego i szybkiego w odbiorze, na melodi\u0119 wpadaj\u0105c\u0105 w ucho. I mog\u0105 zamiast tego zaproponowa\u0107 d\u0142ugi ogon p\u0142yty, kameralny utw\u00f3r na g\u0142os i zepsuty uk\u0142ad elektroniczny, rozpraszaj\u0105cy si\u0119 na poziomie sustain (jeste\u015bmy w krainie syntezator\u00f3w) w brudnych szumach Casio – tak strzelam – co zdaje si\u0119 trwa\u0107 w przybli\u017ceniu niesko\u0144czono\u015b\u0107. I z kr\u00f3ciutkim motywem, kt\u00f3ry ju\u017c na d\u0142ugo zostanie w g\u0142owie. Licz\u0119 na to, \u017ce natychmiast po zako\u0144czeniu sesji Polpo zacz\u0119\u0142o kolejn\u0105 na poziomie, na kt\u00f3ry weszli w tym finale. <\/p>\n

Jacek \u015awi\u0105der rozmawia\u0142 kiedy\u015b z Mys\u0142owsk\u0105<\/a> o marzeniach muzyk\u00f3w – np. wizji pozowania z MicroKorgiem pod pach\u0105 na ok\u0142adce „The Wire” albo przynajmniej jakiego\u015b „Goth Weekly”. I ten obrazek w kontek\u015bcie Cadillac Hearse<\/em> powraca. Wprawdzie bohaterowie „The Wire” ostatnio jakby mnie charyzmatyczni, to jednak gdyby kto\u015b chcia\u0142 wyda\u0107 „Goth Weekly” z Polpo Motel na ok\u0142adce – kupuj\u0119 w ciemno.<\/p>\n

POLPO MOTEL Cadillac Hearse<\/em><\/strong>, Lado ABC 2018, 8\/10<\/strong><\/p>\n