{"id":1712,"date":"2011-10-20T16:44:23","date_gmt":"2011-10-20T14:44:23","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=1712"},"modified":"2011-10-21T10:37:33","modified_gmt":"2011-10-21T08:37:33","slug":"co-ma-kaddafi-do-muzyki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/10\/20\/co-ma-kaddafi-do-muzyki\/","title":{"rendered":"Co ma Kaddafi do muzyki?"},"content":{"rendered":"

Ze wszystkich komentarzy po zabiciu (inaczej trudno to nazwa\u0107) Muammara Kaddafiego najbardziej mnie interesuje ten, kt\u00f3ry mo\u017ce pa\u015b\u0107 za dwa ze sceny Palladium w Warszawie, albo dzie\u0144 p\u00f3\u017aniej – ze sceny we wroc\u0142awskim Eterze. A wreszcie ten, kt\u00f3ry mo\u017ce rozbrzmie\u0107 23.10 w S\u0142upsku i 24.10 w Szczecinie. Dlaczego? Bo m\u00f3wi\u0107 b\u0119dzie tak zwana druga strona konfliktu. Do niej bowiem wypada zaliczy\u0107 grup\u0119 Tinariwen<\/strong> i Bombino<\/strong> – a ci zagraj\u0105 za kilka dni w Polsce. <\/p>\n

Nie wiem, czy pami\u0119tacie doniesienia medialne jeszcze sprzed paru tygodni, kiedy pisano o tym, \u017ce Kaddafiemu pomagaj\u0105 plemiona Tuareg\u00f3w, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych szuka\u0142 niegdy\u015b kandydat\u00f3w do swojej gwardii przybocznej. Przeciwnicy Kaddafiego w czasie ca\u0142ego konfliktu libijskiego dopuszczali si\u0119 – jak donosz\u0105 te same media – egzekucji ludno\u015bci z innych kraj\u00f3w Afryki, kt\u00f3ra przebywa na terenie Libii. Wymieniano Niger i Mali. Od razu mi si\u0119 przypomnia\u0142a historia Tinariwen – zespo\u0142u za\u0142o\u017conego w obozie dla uchod\u017ac\u00f3w w kraju Kaddafiego, gdzie muzycy przebywali, bo oni albo ich krewni uciekli tu po powstaniu (narodowowyzwole\u0144czym b\u0105d\u017a co b\u0105d\u017a) Tuareg\u00f3w w Mali. To tam Ibrahim ag Alhabib zmajstrowa\u0142 sobie t\u0119 swoj\u0105 s\u0142ynn\u0105 gitar\u0119. I tam mia\u0142 swoj\u0105 kolebk\u0119 kolejny na mapie \u015bwiata rockowy bunt. Z kolei w Nigrze, kraju pochodzenia tuareskiego gitarzysty i wokalisty Omary „Bombino” Moctara (mo\u017cecie go kojarzy\u0107 te\u017c z Group Bombino wydawanym przez Sublime Frequencies), taka muzyka by\u0142a przez lata zakazana jako symbol rebelii. Nie dziwota, je\u015bli uwierzymy poliglotom, kt\u00f3rzy twierdza, \u017ce piosenki Bombino to klasyczne polityczne protest-songi. <\/p>\n

I co, od razu rzeczywisto\u015b\u0107 staje si\u0119 mniej czarno-bia\u0142a, nieprawda\u017c? <\/p>\n

Oczywi\u015bcie ogromnym uproszczeniem by\u0142oby z miejsca uznawa\u0107 Tuareg\u00f3w za fan\u00f3w Kaddafiego (a ju\u017c na pewno ja nim nie jestem!), ale ca\u0142a sytuacja ma jednak do\u015b\u0107 bezpo\u015brednie prze\u0142o\u017cenie na ich losy. Uproszczeniem by\u0142oby te\u017c podchodzi\u0107 do niepokornego ludu z Sahary jako do pierwszych uciskanych Afryki (historia twierdzi, \u017ce kiedy\u015b odegrali znacz\u0105c\u0105 rol\u0119 po\u015brednik\u00f3w w handlu niewolnikami). Trudno jednak sobie wyobrazi\u0107, co si\u0119 stanie z Tuaregami w tej chwili. Wiem jedno – ci uzdolnieni muzycznie pewnie jeszcze cz\u0119\u015bciej przebywa\u0107 b\u0119d\u0105 w Europie i USA. Poza omawianym ju\u017c przeze mnie ostatnim Tinariwen dowodem tego stanu rzeczy jest p\u0142yta „Agadez” Bombino<\/strong>. Nie ma mo\u017ce w tych kompozycjach takiego \u0142adunku agresji, takiej drapie\u017cno\u015bci, jakiej spodziewa\u0142bym si\u0119 po tuareskim rocku, ale \u0142adunek pustynnego bluesa jest podobny, a p\u0142yn\u0105ca i hipnotyzuj\u0105ca rytmika (mnie kojarzy si\u0119 z tempem jazdy na ko\u0144skim grzbiecie) pozostaje tak samo urzekaj\u0105ca jak u innych wsp\u00f3\u0142czesnych Tuareg\u00f3w. Paradoksalnie przypomina nie tylko Tinariwen, ale r\u00f3wnie cz\u0119sto (a mo\u017ce i cz\u0119\u015bciej) to, co robi\u0142 Ali Farka Toure.<\/p>\n

Przy okazji z p\u0142yty dowiedzia\u0142em si\u0119 o powsta\u0142ym ju\u017c jaki\u015b czas temu filmie<\/a> o muzyce tuareskiej. Ron Wyman z odpowiedzialnej za film firmy ZeroGravity wyprodukowa\u0142 p\u0142yt\u0119 i nawet zagra\u0142 na niej. C\u00f3\u017c, pierwsi rockowi Tuaregowie czekali na sw\u00f3j czas latami, fala, na kt\u00f3r\u0105 za\u0142apa\u0142 si\u0119 Bombino, wyp\u0142ywa wcze\u015bniej na Zachodzie. Troch\u0119 to dobre, troch\u0119 z\u0142e. Ale koncerty, o kt\u00f3rych wi\u0119cej tutaj<\/a> i tutaj<\/a> – na pewno dobre.<\/p>\n

\"\"<\/a>BOMBINO „Agadez”<\/strong>
\nCumbancha 2011
\n7\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Tar Hani”, „Adounia”.<\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object> Bombino: Tar Hani (Agadez, 2010)<\/a> by Batuki<\/a><\/span> <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ze wszystkich komentarzy po zabiciu (inaczej trudno to nazwa\u0107) Muammara Kaddafiego najbardziej mnie interesuje ten, kt\u00f3ry mo\u017ce pa\u015b\u0107 za dwa ze sceny Palladium w Warszawie, albo dzie\u0144 p\u00f3\u017aniej – ze sceny we wroc\u0142awskim Eterze. A wreszcie ten, kt\u00f3ry mo\u017ce rozbrzmie\u0107 23.10 w S\u0142upsku i 24.10 w Szczecinie. Dlaczego? Bo m\u00f3wi\u0107 b\u0119dzie tak zwana druga strona […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,3,13,312,7,435,4,106],"tags":[781,782,705],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1712"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1712"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1712\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1717,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1712\/revisions\/1717"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1712"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1712"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1712"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}