{"id":17291,"date":"2018-04-10T09:05:17","date_gmt":"2018-04-10T07:05:17","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=17291"},"modified":"2018-04-10T09:16:55","modified_gmt":"2018-04-10T07:16:55","slug":"kosmiczne-lemodie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/04\/10\/kosmiczne-lemodie\/","title":{"rendered":"Kosmiczne LEModie"},"content":{"rendered":"<p>Nie wiem, czy Stanis\u0142aw Lem kiedykolwiek czeka\u0142 na muzyk\u0119 inspirowan\u0105 swoj\u0105 proz\u0105, osobi\u015bcie w\u0105tpi\u0119. A ju\u017c na pewno nie na tak\u0105 opart\u0105 na repertuarze bardziej wsp\u00f3\u0142czesnym ni\u017c lata 60. Po jego \u015bmierci przysz\u0142y w ka\u017cdym razie i <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/1659698,1,lem-w-operze.read\">wsp\u00f3\u0142czesne opery<\/a>, i <a href=\"https:\/\/youtu.be\/kKjzP1IRzL0\">utwory rapowane<\/a>, i <a href=\"https:\/\/youtu.be\/6PvSqvedgGs\">muzyczne s\u0142uchowiska<\/a>. Ale ja tam czeka\u0142em od dawna na space-rockowe czy te\u017c elektroniczno-rockowe podj\u0119cie tematu, zgodnie z w\u0142asnym, powzi\u0119tym nieco ponad 20 lat temu postanowieniem, \u017ceby element\u00f3w i wp\u0142yw\u00f3w science fiction w muzyce szuka\u0107 odt\u0105d stale i obsesyjnie, cho\u0107by i nie zwa\u017caj\u0105c na poziom muzyczny znalezisk. Uspokoi\u0142bym si\u0119, wiedz\u0105c o tym, \u017ce w roku 2018 krakowska firma p\u0142ytowa &#8211; jak\u017ceby inaczej &#8211; co i raz wydawa\u0107 b\u0119dzie albumy polskich podmiot\u00f3w wykonawczych interesuj\u0105cych si\u0119 \u017cywo SF. Ale gdyby mi kto\u015b powiedzia\u0142, \u017ce b\u0119dzie sporo o Lemie, tobym si\u0119 mimo wszystko zdziwi\u0142. <!--more--><\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2018\/04\/space_rock_1996.jpg\" alt=\"\" width=\"1418\" height=\"1030\" class=\"aligncenter size-full wp-image-17293\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/04\/space_rock_1996.jpg 1418w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/04\/space_rock_1996-300x218.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/04\/space_rock_1996-768x558.jpg 768w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/04\/space_rock_1996-1024x744.jpg 1024w\" sizes=\"(max-width: 1418px) 100vw, 1418px\" \/>  <\/p>\n<p>Space rock wyobra\u017ca\u0142em sobie wtedy tak jak w powy\u017cszym tek\u015bcie w opublikowanym w &#8222;Nowej Fantastyce&#8221; &#8211; jako galopad\u0119 przyk\u0142ad\u00f3w z Hawkwindu i okolic, z grupy Eloy, Genesis i innych prog-rockowc\u00f3w, a wreszcie paru nowszych zespo\u0142\u00f3w o charakterze &#8222;cyberpunkowym&#8221; i Polak\u00f3w, kt\u00f3rzy nawi\u0105zywali do prozy Vonneguta albo Ursuli Le Guin. O tw\u00f3rczo\u015bci <strong>Richarda Pinhasa<\/strong> mia\u0142em jeszcze do\u015b\u0107 blade poj\u0119cie, cho\u0107 ju\u017c na ok\u0142adkach jego zespo\u0142u Heldon by\u0142o wida\u0107, \u017ce jest obsesjonatem SF. I to w stylu bardziej &#8222;francuskim&#8221;, mocno uk\u0105szonym fantastyczno-naukow\u0105 now\u0105 fal\u0105 lat 70., z tymi charakterystycznymi, lustrzanymi ok\u0142adkami ksi\u0105\u017cek kolekcji <em>Ailleurs et demain<\/em>, kt\u00f3re robi\u0142y z poszczeg\u00f3lnych tytu\u0142\u00f3w literatur\u0119 bardziej wznios\u0142\u0105 i mainstreamow\u0105. Gdybym ju\u017c wtedy wiedzia\u0142, \u017ce Pinhas zna\u0142 si\u0119 z Philipem K. Dickiem, korespondowa\u0142 z nim (ta\u015bmy z nagraniami jego g\u0142osu <a href=\"http:\/\/cuneiformrecords.bandcamp.com\/track\/moumoune-girl-a-song-for\">wykorzysta\u0142 p\u00f3\u017aniej we w\u0142asnej muzyce<\/a>) i pasjonowa\u0142, bardziej stanowczo przebija\u0142bym si\u0119 przez dyskografi\u0119 Francuza. Dzi\u015b, kiedy wszystko jest du\u017co \u0142atwiejsze i bardziej oczywiste, ta dyskografia przysz\u0142a sama, w postaci p\u0142yty wydanej w Polsce, a powsta\u0142ej na bazie koncertu zagranego r\u00f3wnie\u017c w Polsce, zreszt\u0105 tak\u017ce w Krakowie &#8211; na Unsoundzie, w roku 2014. Duet <strong>Kapital <\/strong>(Rafa\u0142 Iwa\u0144ski\/Kuba Zio\u0142ek) pracuje tu z Pinhasem &#8211; ten wyst\u0119puje w roli gitarzysty, zreszt\u0105 bardzo charakterystycznej &#8211; nad wsp\u00f3\u0142czesn\u0105, kosmiczn\u0105 wizj\u0105 psychodelii o kierunku wyra\u017anie bardziej humanistycznym ni\u017c \u015bcis\u0142ym. Czyli przenika tu sporo z muzyki zar\u00f3wno Zio\u0142ka, jak i Iwa\u0144skiego, kt\u00f3rych interesuj\u0105 w muzyce w\u0105tki filozoficzne. A pami\u0119tajmy, \u017ce i Pinhas jest gruntownie wykszta\u0142conym filozofem z doktoratem na Sorbonie. S\u0105 to wi\u0119c \u015bwiaty bardzo bliskie &#8211; ze wszystkimi tego konsekwencjami.<\/p>\n<blockquote class=\"twitter-tweet\" data-lang=\"pl\">\n<p lang=\"fr\" dir=\"ltr\">[RDV 16h !] La <a href=\"https:\/\/twitter.com\/hashtag\/SF?src=hash&amp;ref_src=twsrc%5Etfw\">#SF<\/a> avec G\u00e9rard Klein, auteur, cr\u00e9ateur et dir. coll. &quot;Ailleurs et demain&quot; <a href=\"https:\/\/twitter.com\/robert_laffont?ref_src=twsrc%5Etfw\">@robert_laffont<\/a> , dir. coll. de <a href=\"https:\/\/twitter.com\/LivredepocheSFF?ref_src=twsrc%5Etfw\">@LivredepocheSFF<\/a> <a href=\"https:\/\/t.co\/Ceg5fOtWvK\">pic.twitter.com\/Ceg5fOtWvK<\/a><\/p>\n<p>&mdash; M\u00e9thode Scientifique (@lamethodeFC) <a href=\"https:\/\/twitter.com\/lamethodeFC\/status\/873139578403770368?ref_src=twsrc%5Etfw\">9 czerwca 2017<\/a><\/p><\/blockquote>\n<p><script async src=\"https:\/\/platform.twitter.com\/widgets.js\" charset=\"utf-8\"><\/script><\/p>\n<p>Tytu\u0142owego <em>Flux <\/em>rozwijanego niczym utw\u00f3r elektroniczny ze starej, niemieckiej szko\u0142y pos\u0142ucha\u0107 trzeba &#8211; podobnie jak ko\u0144cz\u0105cego album utworu <em>Terminus<\/em>. Nie jest to mo\u017ce ani szczytowe osi\u0105gni\u0119cie duetu Kapital (kt\u00f3ry do Lema ju\u017c si\u0119 zreszt\u0105 odnosi\u0142), ani wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cy si\u0119 moment w dzia\u0142aniach p\u0142odnego ostatnio Pinhasa, ale ci\u0105gle rzecz bardzo hipnotyzuj\u0105ca. Zmieni\u0142y si\u0119 tylko realia &#8211; rock kosmiczny pojawia si\u0119 w najr\u00f3\u017cniejszych odmianach ca\u0142y czas, ale bardziej jako gatunek patrz\u0105cy z sentymentem na utracon\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107, a nie przysz\u0142o\u015b\u0107 obiecan\u0105. Polacy to akurat rozumiej\u0105, zreszt\u0105 &#8211; czy to z krytyk\u0105 ludzkiej natury w pisarstwie Lema, czy to w ponurych obrazach ludzkiej spo\u0142eczno\u015bci u Zajdla &#8211; nam by\u0142o zawsze bli\u017cej do mrocznych wizji.  <\/p>\n<p>Z t\u0105 mo\u017cna si\u0119 skonfrontowa\u0107 na \u017cywo, bo ca\u0142y zestaw polsko-francuskiego 2+1 rusza pojutrze w tras\u0119, podczas kt\u00f3rej zaw\u0119druje mi\u0119dzy innymi do <a href=\"http:\/\/www.nina.gov.pl\/wydarzenia\/kapital-richard-pinhas-fina-na-ucho\/\">warszawskiej siedziby FInA na Wa\u0142brzysk\u0105<\/a> &#8211; ju\u017c w najbli\u017cszy pi\u0105tek. Sam jestem ogromnie ciekaw, jak ta d\u0142uga &#8211; bo roz\u0142o\u017cona na niemal cztery lata &#8211; praca nad p\u0142ytow\u0105 wersj\u0105 materia\u0142u koncertowego wp\u0142ynie na to, co zesp\u00f3\u0142 ma do pokazania na \u017cywo.   <\/p>\n<p><strong>KAPITAL &#038; RICHARD PINHAS <em>Flux<\/em><\/strong>, Instant Classic 2018, <strong>7\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/2-NAwCYzkB0\" frameborder=\"0\" allow=\"autoplay; encrypted-media\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Z tych samych powod\u00f3w, o kt\u00f3rych by\u0142o powy\u017cej, bardzo mi blisko do kosmicznego sentymentalizmu, podszytego niemo\u017cliwo\u015bci\u0105 &#8211; bo p\u0142yta nosi ironiczny do\u015b\u0107, a dla niekt\u00f3rych (bior\u0105c pod uwag\u0119 posta\u0107 naszego peerelowskiego kosmonauty) nawet polityczny tytu\u0142 <em>Polish Space Program<\/em> &#8211; kt\u00f3re prezentuje trio <strong>Xenony<\/strong>. I o ile w ca\u0142o\u015bci ich drugi album nie do ko\u0144ca mnie porwa\u0142, to punkt wyj\u015bcia uwa\u017cam za b\u0142yskotliwy, a <em>Ziemi\u0119<\/em>, utw\u00f3r, kt\u00f3ry wydawnictwo promowa\u0142, za bliskie idea\u0142u muzyczne dotkni\u0119cie podejmowanego przez Lema problemu wyj\u0119cia z w\u0142asnego \u017cyciowego kontekstu &#8211; czyli co\u015b w stylu &#8222;piosenkizacji&#8221; <em>Powrotu z gwiazd<\/em>. Do tego dochodzi &#8211; z oczywistych skojarze\u0144 &#8211; <em>Phil K<\/em> z jakim\u015b lekkim odniesieniem do Vangelisowskiej przestrzeni <em>Blade Runnera<\/em>, a przede wszystkim ko\u0144cowe <em>Fiasko<\/em>. Wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 jeszcze rozimprowizowane <em>S\u0142o\u0144ce<\/em>, chyba najbardziej kompatybilne z dzia\u0142aniami duetu Kapital z Pinhasem, ale ze \u015bladem noworomantycznej wra\u017cliwo\u015bci w melodiach. <\/p>\n<p>Nie musz\u0119 chyba dodawa\u0107, \u017ce to wszystko muzyka na syntezatory, w wersji bardzo analogowej i bardzo retro (nie nale\u017cy tego stawia\u0107 na p\u00f3\u0142ce daleko od Pin Park, cho\u0107 utwory Xenon\u00f3w maj\u0105 zdecydowanie bardziej piosenkowy charakter), z wyczuciem stylu i brzmienia, gubi\u0105ca si\u0119 tylko momentami na poziomie pomys\u0142\u00f3w na kompozycje. Trio w sk\u0142adzie Piotr Bukowski, Pawe\u0142 Bebech i Karol Koszniec (dw\u00f3ch z nich to cz\u0142onkowie <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2016\/08\/25\/twardy-rdzen-duzego-jacka\/\">Du\u017cego Jacka<\/a>) ch\u0119tnie us\u0142ysz\u0119 jednak na kolejnym wydawnictwie. Bo w\u0142a\u015bnie gdzie\u015b tutaj g\u00f3r\u0105 nad ch\u0142odn\u0105 ocen\u0105 muzyczn\u0105 bierze obsesja zasygnalizowana na pocz\u0105tku wpisu. S\u0142owem: nie jestem w stanie tego s\u0142ucha\u0107 bezkrytycznie, ale tym bardziej nie jestem w stanie do tego podej\u015b\u0107 bez emocji.   <\/p>\n<p><strong>XENONY <em>Polish Space Program<\/em><\/strong>, Instant Classic 2018, <strong>6-7\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/aH-nezElLZM\" frameborder=\"0\" allow=\"autoplay; encrypted-media\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Nie wiem, czy Stanis\u0142aw Lem kiedykolwiek czeka\u0142 na muzyk\u0119 inspirowan\u0105 swoj\u0105 proz\u0105, osobi\u015bcie w\u0105tpi\u0119. A ju\u017c na pewno nie na tak\u0105 opart\u0105 na repertuarze bardziej wsp\u00f3\u0142czesnym ni\u017c lata 60. Po jego \u015bmierci przysz\u0142y w ka\u017cdym razie i wsp\u00f3\u0142czesne opery, i utwory rapowane, i muzyczne s\u0142uchowiska. Ale ja tam czeka\u0142em od dawna na space-rockowe czy te\u017c [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":17295,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,18,12,3,312,120,7,3219,1139],"tags":[1972,2587,3417],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17291"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=17291"}],"version-history":[{"count":17,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17291\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17310,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17291\/revisions\/17310"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/17295"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=17291"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=17291"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=17291"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}