{"id":17664,"date":"2018-05-05T09:50:18","date_gmt":"2018-05-05T07:50:18","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=17664"},"modified":"2018-05-05T10:49:54","modified_gmt":"2018-05-05T08:49:54","slug":"mroczny-pietnastominutowiec","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/05\/05\/mroczny-pietnastominutowiec\/","title":{"rendered":"Mroczny pi\u0119tnastominutowiec"},"content":{"rendered":"<p>Brytyjska grupa <strong>Gnod<\/strong>, do niedawna jeszcze znana ma\u0142o komu, odnalaz\u0142a kamie\u0144 filozoficzny krytyki muzycznej: je\u015bli odpowiednio d\u0142ugo r\u0105biesz dwa akordy, to po pewnym czasie ka\u017cda zauwa\u017calna zmiana &#8211; zazwyczaj b\u0119dzie ni\u0105 wprowadzenie trzeciego &#8211; powali pras\u0119 na kolana. Do\u0142\u0105czy\u0142a tym samym do takich grup jak Swans czy Hawkwind, kt\u00f3re metod\u0119 skrajnego wyd\u0142u\u017cania formy skutecznie \u0142\u0105czy\u0142y z metod\u0105 skrajnego upraszczania tej\u017ce. Pisz\u0119 o tym bez ironii, bo to dzia\u0142a, czy tego chcemy czy nie &#8211; i utw\u00f3r <em>Donovan&#8217;s Daughters<\/em>, nowofalowo-psychodeliczny pi\u0119tnastominutowiec z krzykliwym, heavymetalowym w\u0142a\u015bciwie fina\u0142em (partie wokalne!) jasno o tym przekonuje. Przegadane na p\u0142ytach Gnod bywaj\u0105 <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2017\/04\/06\/kupilem-plyte-dla-okladki\/\">chyba tylko tytu\u0142y<\/a>, ta ma niemal r\u00f3wnie \u0142adn\u0105 ok\u0142adk\u0119 co poprzednia, ale \u0142atwiej daje si\u0119 z\u0142apa\u0107 na prostym patencie.<!--more--><\/p>\n<p>Ot\u00f3\u017c zesp\u00f3\u0142 pr\u00f3buje si\u0119 na tym pi\u0119tnastominutowcu dowie\u017a\u0107 do ko\u0144ca. Znam ten trik ze starych p\u0142yt zespo\u0142\u00f3w progrockowych, kt\u00f3re na pierwszej stronie longplaya proponowa\u0142y mniej lub bardziej zgrabn\u0105, ale dopracowan\u0105 suit\u0119, a na drug\u0105 wrzuca\u0142y troch\u0119 \u015bmiecia i okrawk\u00f3w. Strona B <em>Chapel Perilous<\/em> ma ci\u0119\u017car gatunkowy rejestracji pr\u00f3by, jakkolwiek klimatycznej, z nierzadko ciekawymi ustawieniami efekt\u00f3w. Jest to jednak chwyt tani i z trudem pozwoli s\u0142uchaczowi dojecha\u0107 do ko\u0144cowego <em>Uncle Frank Says Turn It Down <\/em>, zn\u00f3w zacinaj\u0105cego si\u0119 rytmicznie, mocniejszego nagrania psycho-rockowego, bardziej ju\u017c w Helmet ni\u017c Hawkwind, cho\u0107 obie te dru\u017cyny mia\u0142y swoje niepodrabialne atuty, mo\u017cna wi\u0119c to uzna\u0107 od biedy za post scriptum do pierwszego pi\u0119tnastominutowca. Gnod wzi\u0119li wi\u0119c ten ca\u0142y kamie\u0144 filozoficzny i rozbili nim pierwsz\u0105 napotkan\u0105 szyb\u0119, prawdopodobnie witryn\u0119 apteki. Wysz\u0142o fajnie, z energi\u0105 i bezczelno\u015bci\u0105, tylko na koniec zostali z pustymi r\u0119kami.<\/p>\n<p>Bo \u017ce pi\u0119tnastominutowiec dzia\u0142a, tak jak mia\u0142 dzia\u0142a\u0107, to ju\u017c napisa\u0142em.<\/p>\n<p><strong>Gnod <em>Chapel Perilous<\/em><\/strong>, Rocket 2019, <strong>6\/10 <\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=328810298\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" width=\"300\" height=\"150\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/gnod.bandcamp.com\/album\/chapel-perilous\">Chapel Perilous by Gnod<\/a><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Brytyjska grupa Gnod, do niedawna jeszcze znana ma\u0142o komu, odnalaz\u0142a kamie\u0144 filozoficzny krytyki muzycznej: je\u015bli odpowiednio d\u0142ugo r\u0105biesz dwa akordy, to po pewnym czasie ka\u017cda zauwa\u017calna zmiana &#8211; zazwyczaj b\u0119dzie ni\u0105 wprowadzenie trzeciego &#8211; powali pras\u0119 na kolana. Do\u0142\u0105czy\u0142a tym samym do takich grup jak Swans czy Hawkwind, kt\u00f3re metod\u0119 skrajnego wyd\u0142u\u017cania formy skutecznie \u0142\u0105czy\u0142y [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":17665,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,3,120,7,4],"tags":[2802],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17664"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=17664"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17664\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17677,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17664\/revisions\/17677"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/17665"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=17664"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=17664"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=17664"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}