{"id":17836,"date":"2018-05-18T09:41:22","date_gmt":"2018-05-18T07:41:22","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=17836"},"modified":"2018-05-18T16:09:10","modified_gmt":"2018-05-18T14:09:10","slug":"piatek-wiecej-dobrych-plyt-niz-zdolacie-przesluchac","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/05\/18\/piatek-wiecej-dobrych-plyt-niz-zdolacie-przesluchac\/","title":{"rendered":"Pi\u0105tek: wi\u0119cej dobrych p\u0142yt ni\u017c zdo\u0142acie przes\u0142ucha\u0107"},"content":{"rendered":"

Du\u017co p\u0142yt, ma\u0142o czasu, wi\u0119c bez zb\u0119dnych wst\u0119p\u00f3w og\u0142oszam pi\u0105tek z gatunku tych mocniejszych. Sensacyjna debiutantka sprzed trzech lat<\/a> i p\u00f3\u017aniejsza wsp\u00f3\u0142autorka ju\u017c nie tak wyj\u0105tkowej p\u0142yty nagranej w g\u0142o\u015bnym duecie<\/a>, czyli COURTNEY BARNETT<\/strong>, dosta\u0142a szans\u0119, by potwierdzi\u0107 klas\u0119 zdolnej autorki i wykonawczyni na albumie Tell Me How You Really Feel<\/em><\/strong>. Wpisa\u0142a si\u0119 w dok\u0142adnie t\u0119 sam\u0105 nisz\u0119 – bezpretensjonalny gara\u017cowy pop z gitarami na podzespo\u0142ach z Velvet\u00f3w, ale z melodyjno\u015bci\u0105 Edie Brickell i wokalnym charakterem Sheryl Crow. Dla wszystkich, w tej wersji do\u015b\u0107 przewidywalnie, cho\u0107 zarazem z wyci\u015bni\u0119ciem wszystkiego, co mo\u017cna z tej wdzi\u0119cznej estetyki. Nowa p\u0142yta jest jak debiut, tylko bardziej – przynajmniej pod jednym wzgl\u0119dem. Ot\u00f3\u017c zacz\u0105\u0142em jej s\u0142ucha\u0107, by odnale\u017a\u0107 nowe Pedestrian at Best<\/em>. Nie odnalaz\u0142em jednego, tylko kilka, mo\u017ce mniej zaskakuj\u0105cych, ale zgrabnych utwor\u00f3w w tym stylu. Je\u015bli wi\u0119c powt\u00f3rka, to przy ni\u017cszym poziomie szczytowym jest tu lepszy \u015bredni.<\/p>\n