{"id":17872,"date":"2018-05-21T09:00:15","date_gmt":"2018-05-21T07:00:15","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=17872"},"modified":"2018-05-21T09:10:19","modified_gmt":"2018-05-21T07:10:19","slug":"%e3%82%b8%e3%83%a3%e3%82%ba%e3%83%9e%e3%83%b3-nie-zawodzi-nigdy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/05\/21\/%e3%82%b8%e3%83%a3%e3%82%ba%e3%83%9e%e3%83%b3-nie-zawodzi-nigdy\/","title":{"rendered":"\u30b8\u30e3\u30ba\u30de\u30f3 nie zawodzi nigdy"},"content":{"rendered":"<p>Kompilacje z \u00f3semk\u0105 w tytule s\u0105 jak <em>Rocky <\/em>albo <em>Obcy<\/em> z wy\u017csz\u0105 numeracj\u0105. Ryzyko gwa\u0142townie ro\u015bnie. Odkrywczo\u015b\u0107 zwykle coraz mniejsza. Tymczasem nowa sk\u0142adanka Jazzmana <em><strong>Spiritual Jazz vol. 8 Japan: Parts I &#038; II<\/strong><\/em> przeczy tej regule. W\u0142a\u015bciwie to najbardziej odkrywcza p\u0142yta z ca\u0142ej serii, kt\u00f3ra do tej pory by\u0142a zasadniczo seri\u0105 odkry\u0107. S\u0142uchamy jazzu modalnego i &#8222;ezoterycznego&#8221; z kraju, kt\u00f3ry przez dekady wydawa\u0142 si\u0119 w pierwszej kolejno\u015bci wielkim importerem takiej muzyki. Tutaj poznajemy Japoni\u0119 jako potencjalnego eksportera, kt\u00f3rego osi\u0105gni\u0119cia s\u0105 niestety s\u0142abo znane &#8211; ze wzgl\u0119du na ceny i brak przep\u0142ywu w drug\u0105 stron\u0119. I jest to klasyczny przyk\u0142ad p\u0142yty, \u015bwietnie skompilowanej i starannie opisanej, za kt\u00f3rej zdobyciem ci\u0105gnie si\u0119 przysz\u0142y szereg kolejnych odkry\u0107. Dla kolekcjoner\u00f3w &#8211; dalsze wydatki.<!--more--><\/p>\n<p>Podtytu\u0142 albumu kojarzy si\u0119 z poprzednimi p\u0142ytami brytyjskiej serii: <em>Esoteric, Modal and Progressive Jazz From Japan 1961-1983<\/em> (z ty\u0142u ok\u0142adki <em>Progressive <\/em>zmienia si\u0119 w <em>Ethereal<\/em>). Wiadomo wi\u0119c, \u017ce dominowa\u0107 tu b\u0119dzie prze\u0142om lat 60. i 70., czasy rozkwitu spiritual jazzu ju\u017c po \u015bmierci Coltrane&#8217;a, czasy, gdy muzyka jego uczni\u00f3w rozsia\u0142a po \u015bwiecie jego p\u00f3\u017an\u0105 formu\u0142\u0119, nierzadko uproszczon\u0105 formalnie i harmonicznie, ale robi\u0105c\u0105 wra\u017cenie dynamik\u0105, tworz\u0105c\u0105 pot\u0119\u017cne jazzowe hymny i zach\u0119caj\u0105c\u0105 do wchodzenia we freejazzowe improwizacje. A poniewa\u017c jest to muzyka atrakcyjna i \u015bwie\u017ca do dzi\u015b, w wersji archiwalnej ci\u0105gle robi wra\u017cenie. <\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=704090951\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/spiritualjazz.bandcamp.com\/album\/spiritual-jazz-8-japan-pt-1\">Spiritual Jazz 8: Japan pt. 1 by Various Artists<\/a><\/iframe>  <\/p>\n<p>Tutaj nale\u017cy do tego spektakularnego nurtu doda\u0107 fascynacje tradycyjne, co wyra\u017ca si\u0119 zar\u00f3wno w kompozycjach (cz\u0119\u015b\u0107 z nich si\u0119ga po motywy ludowe, s\u0105 te\u017c dwa podej\u015bcia do zachodniego repertuaru &#8211; do klasyka <em>My Favourite Things <\/em>i do kompozycji Wayne&#8217;a Shortera), jak i w doborze instrumentarium. S\u0142uchanie granego na tradycyjnych instrumentach <em>The Positive and the Negative<\/em> Minoru Muraoki (lider na flecie shakuhachi, obok m.in. Kimiko Yamauchi na koto) por\u00f3wna\u0142bym z dawno nies\u0142yszanym do\u015bwiadczeniem &#8211; to co\u015b takiego, jak przed laty pierwszy raz s\u0142yszany etio-jazz Mulatu Astatke. Podobne wra\u017cenie czego\u015b czerpi\u0105cego z zachodnich konwencji, a zarazem tak \u015bwie\u017cego i egzotycznego. Fani serii wytw\u00f3rni Jazzman (kt\u00f3rej nazw\u0119 mo\u017cna prze\u0142o\u017cy\u0107 na japo\u0144ski jako owo \u30b8\u30e3\u30ba\u30de\u30f3 z tytu\u0142u notki &#8211; Jazuman) zauwa\u017c\u0105 pewn\u0105 blisko\u015b\u0107 tak\u017ce z jazzem z kraj\u00f3w muzu\u0142ma\u0144skich. Cho\u0107 s\u0105 tu i typowo zachodnie groove&#8217;y rytmiczne (cho\u0107by ten funk w utworze Keitaro Miho). Mniej zaskakuj\u0105cy jest mo\u017ce typowo Coltrane&#8217;owski jazz w wykonaniu Shungo Sawady (<em>Footprint<\/em>), przypominaj\u0105ca Alice Coltrane pianistyka Masaru Imady z Tee &#038; Company, ale i te bardziej oczywiste elementy pozostaj\u0105 atrakcyjne. Kolosalne wra\u017cenie robi za to kwartet Tohru Aizawy w monumentalnym utworze <em>Sacrament <\/em>z drugiej p\u0142yty zestawu. Wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 zamykaj\u0105cy ca\u0142y zestaw utw\u00f3r Yoshio Ikedy z ekspresyjn\u0105 wokalistyk\u0105 Ichiko Hashimoto.<\/p>\n<p>\u0141atwo wychwyci\u0107 pierwiastek wa\u017cny w ca\u0142ej muzyce japo\u0144skiej, czyli tendencj\u0119 do mocnej ekspresji, mo\u017ce nawet lekkiej nadekspresji &#8211; jest w znakomitym <em>New Direction for the Arts<\/em> grupy Sun In the East, w kt\u00f3rej sk\u0142adzie wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 gitarzysta Masayuki Takayanagi. W wi\u0119kszo\u015bci przypadk\u00f3w ta specyficzna nadekspresja dotyczy partii instrument\u00f3w d\u0119tych &#8211; tak jest w kolejnym z odkry\u0107 (mo\u017ce bardziej umiarkowanym o tyle, \u017ce dotyczy jednego z bardziej znanych muzyk\u00f3w jazzowych z Japonii), duetem Sadao Watanabe i Charliego Mariano. Momentami trudno w nim w og\u00f3le rozpozna\u0107 duet saksofonowy, \u0142atwo natomiast wychwyci\u0107 fascynacj\u0119 muzyk\u0105 Indii i odczyta\u0107 \u017carliwo\u015b\u0107 o typowym dla serii kontemplacyjnym, cz\u0119sto wr\u0119cz religijnym charakterze. Inaczej u Toshiko Akiyoshi, kt\u00f3rej trio pozostaje z boku g\u0142\u00f3wnej stylistyki albumu &#8211; tak\u017ce ze wzgl\u0119du na chronologi\u0119 (to utw\u00f3r z wczesnych lat 60.).<\/p>\n<p>\u00d3semka Jazzmana wzbudza zachwyt niemal ka\u017cdym elementem produkcji i na poziomie edytorskim. Geralda Shorta wspar\u0142 tym razem japo\u0144ski kolekcjoner i did\u017cej Yusuke Ogawa. Jedyne, na co mo\u017cna narzeka\u0107, to terminowe perypetie z wydaniem poszczeg\u00f3lnych no\u015bnik\u00f3w (do mnie CD ju\u017c dojecha\u0142o, ale zakupiona w pakiecie wersja cyfrowa dost\u0119pna dopiero 1 czerwca), no i stosunkowo wysokie ceny edycji winylowej (to dwie podw\u00f3jne p\u0142yty, wi\u0119c stosunkowo drogo &#8211; w polskiej dystrybucji 2 razy 129 z\u0142). Rzecz z pewno\u015bci\u0105 trafi jednak do zestawie\u0144 najlepszych sk\u0142adanek na koniec roku, a u nabywc\u00f3w zaowocuje seri\u0105 dalszych poszukiwa\u0144, podobnie jak to by\u0142o u mnie z poprzednim odcinkiem. Zreszt\u0105, bior\u0105c pod uwag\u0119 wydan\u0105 w lutym kompilacj\u0119 wytw\u00f3rni BBE <em>J-Jazz &#8211; Deep Modern Jazz from Japan<\/em>, japo\u0144skie jazzowe archiwa wydaj\u0105 si\u0119 najnowszym ciekawym kierunkiem, w kt\u00f3rym warto pod\u0105\u017cy\u0107. Wi\u0119kszo\u015bci z opisywanych tu wykonawc\u00f3w w og\u00f3le nie ma w streamingu (wyj\u0105tkiem jest na pewno wydawana cz\u0119sto na Zachodzie Toshiko Akiyoshi), dost\u0119p do nagra\u0144 wci\u0105\u017c jest wi\u0119c ograniczony, co mo\u017ce si\u0119 podoba\u0107 ambitnym kolekcjonerom. W sytuacji powszechnego nadmiaru bariera dost\u0119pu zwi\u0105zana ca\u0142y czas z japo\u0144skim rynkiem &#8211; nieprzeniknionym przy tym dla dystrybucji cyfrowej &#8211; jest jak czyste z\u0142oto.   <\/p>\n<p><strong>R\u00d3\u017bNI WYKONAWCY <em>Spiritual Jazz vol. 8. Japan: Parts I &#038; II. Esoteric, Modal and Progressive Jazz from Japan 1961-1983<\/em><\/strong>, Jazzman 2018,<strong> 9\/10 <\/strong> <\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1553528245\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/spiritualjazz.bandcamp.com\/album\/spiritual-jazz-8-japan-pt-2\">Spiritual Jazz 8: Japan pt. 2 by Various Artists<\/a><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Kompilacje z \u00f3semk\u0105 w tytule s\u0105 jak Rocky albo Obcy z wy\u017csz\u0105 numeracj\u0105. Ryzyko gwa\u0142townie ro\u015bnie. Odkrywczo\u015b\u0107 zwykle coraz mniejsza. Tymczasem nowa sk\u0142adanka Jazzmana Spiritual Jazz vol. 8 Japan: Parts I &#038; II przeczy tej regule. W\u0142a\u015bciwie to najbardziej odkrywcza p\u0142yta z ca\u0142ej serii, kt\u00f3ra do tej pory by\u0142a zasadniczo seri\u0105 odkry\u0107. S\u0142uchamy jazzu modalnego [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":17877,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[31,3,372,2692,312,120,7,3219],"tags":[1355,3515,3516,1360],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17872"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=17872"}],"version-history":[{"count":16,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17872\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17890,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17872\/revisions\/17890"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/17877"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=17872"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=17872"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=17872"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}