{"id":17928,"date":"2018-05-25T09:31:51","date_gmt":"2018-05-25T07:31:51","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=17928"},"modified":"2018-05-25T19:50:57","modified_gmt":"2018-05-25T17:50:57","slug":"jesli-to-piatek-jestesmy-w-przeszlosci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/05\/25\/jesli-to-piatek-jestesmy-w-przeszlosci\/","title":{"rendered":"Je\u015bli to pi\u0105tek, jeste\u015bmy w przesz\u0142o\u015bci"},"content":{"rendered":"

Dzi\u015b zn\u00f3w dominuj\u0105 powroty do przesz\u0142o\u015bci, ale najpierw o klipie promuj\u0105cym now\u0105 edycj\u0119 M\u0119skiego Grania. Nie po to, by kwestionowa\u0107 akcj\u0119, bo ju\u017c wielokrotnie pisa\u0142em o jej charakterze, tylko po to, \u017ceby zauwa\u017cy\u0107 jedn\u0105 cech\u0119 polskiej wokalistyki: doskonale radzi sobie wtedy, gdy podaje tekst o niczym. Kole\u017canka redakcyjna zwr\u00f3ci\u0142a mi wczoraj uwag\u0119, \u017ce to hymn konformist\u00f3w. Nie bez racji, ale dla mnie to w pierwszej kolejno\u015bci przebojowa i melodyjna piosenka bez znaczenia. Czyli zaliczanie zgrabnym slalomem s\u0142\u00f3w „lato”, „gwiazdy”, „mi\u0142o\u015b\u0107”, „wiatr” itd., tak, \u017ceby si\u0119 nie przem\u0119czy\u0107, a przy tym nikogo nie ugodzi\u0107 (tu macie link<\/a>, \u017ceby nie by\u0142o). To polski pop opanowa\u0142 do perfekcji. A pisz\u0119 o tym dlatego, \u017ce potwierdzenie znajdziemy w jednej z premier tygodnia.<\/p>\n

Chodzi o hiphopowy powr\u00f3t do przesz\u0142o\u015bci w cz\u0119\u015bci drugiej przedsi\u0119wzi\u0119cia Albo inaczej<\/strong><\/em> – polskie gwiazdy m\u0142odej wokalistyki \u015bpiewaj\u0105 klasyczne teksty polskich raper\u00f3w. Na pozycji jedenastej Krzysztof Zalewski – ten sam, kt\u00f3ry w tym roku prowadzi z wiatrem dru\u017cyn\u0119 \u017bywca – wykonuje Chwil\u0119 <\/em>(oryginalnie: Numer Raz), a z tekstu producent projektu Mariusz Obijalski wyci\u0105\u0142 prawie wszystko, z wyj\u0105tkiem katatonicznie powtarzanego refrenu. Tak jak w innych raperskich tekstach, by\u0142a w tym jaka\u015b dyskusja, w\u0105tpliwo\u015b\u0107, jakie\u015b \u017cycie – i prys\u0142o. Tak jest w wielu piosenkach na tym albumie. Lekko wchodz\u0105, wychodz\u0105 te\u017c g\u0142adko. Trudno cokolwiek poczu\u0107, cho\u0107 mamy tu \u015bwietnie \u015bpiewaj\u0105cych wokalist\u00f3w (wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119 Piotr Zio\u0142a, Ralph Kaminski i Justyna \u015awi\u0119s), a sam Obijalski proponuje inn\u0105 stylistyk\u0119 muzyczn\u0105, graj\u0105c mocniej, bardziej na rockowo, z mniejszym sk\u0142adem.<\/p>\n

Ma wi\u0119c ta p\u0142yta swoje ewidentne mankamenty, ale co\u015b pokazuje i s\u0142u\u017cy jakiej\u015b dyskusji. Gdybym mia\u0142 wskaza\u0107 jeden tekst mieszcz\u0105cy si\u0119 w formule piosenki idealnie, by\u0142oby to Gdyby mia\u0142o nie by\u0107 jutra<\/em> Pezeta, kt\u00f3re tu wykonuje Mrozu. Ale moment, kiedy gitarzysta zdaje si\u0119 zamierza\u0107 na odtworzenie sol\u00f3wki Slasha z November Rain<\/em>, a p\u00f3\u017aniej chyba jednak rezygnuje – mo\u017ce to mia\u0142 by\u0107 \u017cart, ale mam mieszane uczucia. Zosta\u0144my wi\u0119c przy tym, \u017ce og\u00f3lnie mieszane.<\/p>\n