{"id":18502,"date":"2018-07-09T09:00:01","date_gmt":"2018-07-09T07:00:01","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=18502"},"modified":"2018-07-09T10:48:55","modified_gmt":"2018-07-09T08:48:55","slug":"najcichszy-koncert-openera","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/07\/09\/najcichszy-koncert-openera\/","title":{"rendered":"Najcichszy koncert Open&#8217;era"},"content":{"rendered":"<p>Zajrza\u0142em na imprez\u0119 kr\u00f3tko, ale poniewa\u017c ufam kilku innym go\u015bciom Open&#8217;era, to wiem, \u017ce g\u0142o\u015bnych koncert\u00f3w &#8211; w obu znaczeniach tego s\u0142owa &#8211; by\u0142o w tym roku kilka. Wystarczy\u0142o dla kilku r\u00f3\u017cnych grup widowni, a poniewa\u017c impreza si\u0119 sprzeda\u0142a, ka\u017cda z tych grup obejmowa\u0142a mn\u00f3stwo cz\u0142onk\u00f3w i je\u015bli ka\u017cdy cho\u0107 troch\u0119 si\u0119 przy\u0142o\u017cy\u0142 do promocji ulubionego wyst\u0119pu, to ju\u017c wiecie, co by\u0142o najwi\u0119ksze. Prawdopodobnie nie wiecie za to du\u017co na temat koncertu, kt\u00f3ry aspirowa\u0142 do miana najcichszego, zaplanowanego na pi\u0105tek wczesnym wieczorem na Alter Stage wyst\u0119pu <strong>Resiny<\/strong>, czyli Karoliny Rec. Frekwencja nie powala\u0142a, mo\u017cna by\u0142o podej\u015b\u0107 do barierki i popatrze\u0107, jak wiolonczelistka zap\u0119tla kolejne frazy, nie trzeba by\u0142o nawet spogl\u0105da\u0107 na ekrany z boku. I zobaczy\u0107 (bezcenny widok) miny pan\u00f3w z ochrony, kt\u00f3rzy w twardym szpalerze bronili dost\u0119pu do sceny publiczno\u015bci, kt\u00f3ra nie tylko nie mia\u0142a zamiaru si\u0119 na ni\u0105 rzuca\u0107, ale w wi\u0119kszo\u015bci ani my\u015bla\u0142a wstawa\u0107. <!--more--><\/p>\n<p>Dziwny to by\u0142 widok &#8211; tak jak dziwne bywaj\u0105 starcia muzyki granej na instrumentach smyczkowych na r\u00f3\u017cnych festiwalach. A Resina musi co\u015b na ten temat wiedzie\u0107 jako cz\u0142onkini grupy Cie\u015blak i Ksi\u0119\u017cniczki, okrutnie zag\u0142uszonej na Off Festivalu pr\u00f3b\u0105 jakiego\u015b zespo\u0142u, kt\u00f3rego nazwy w tej chwili nie pami\u0119tam (a sam fakt &#8211; i owszem). Odbi\u00f3r na Open&#8217;erze by\u0142 kulturalny, ale wstrzemi\u0119\u017aliwy. Inna sprawa, \u017ce w takich warunkach muzyka Resiny &#8211; cho\u0107 coraz mocniejsza i bogatsza, je\u015bli chodzi o wykorzystywane \u015brodki &#8211; nie do ko\u0144ca si\u0119 sprawdza. Bardziej imponuj\u0105ca wydaje mi si\u0119 s\u0142uchana z wydanej w ten sam pi\u0105tek p\u0142yty <em>Traces<\/em>, drugiego autorskiego albumu wykonawczyni, kt\u00f3ra s\u0142yn\u0119\u0142a wcze\u015bniej z go\u015bcinnych wyst\u0119p\u00f3w u innych. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/swF9ukQsbs4\" frameborder=\"0\" allow=\"autoplay; encrypted-media\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Ta precyzja brzmieniowa by\u0107 mo\u017ce zwi\u0105zana jest z tym, \u017ce Karolina Rec cz\u0119sto pojawia si\u0119 na p\u0142ytach starannie wyprodukowanych &#8211; ostatnio na tegorocznym <em>Algorytmie <\/em>Noona. Nieobcy jej kontekst elektroniczny, ale barwy i techniki gry na wiolonczeli wykorzystuje tu w formie do\u015b\u0107 czystej, naddatk\u00f3w elektronicznych nie ma tu wiele. Najwyra\u017aniej wierzy w to, \u017ce je\u015bli tylko r\u00f3\u017cne frazy wiolonczelowe odpowiednio z\u0142o\u017cy\u0107, dadz\u0105 wystarczaj\u0105co wyj\u0105tkow\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. Cho\u0107 na tej p\u0142ycie (tak jak na open&#8217;erowym wyst\u0119pie, cho\u0107 tu pojawi\u0142 si\u0119 Thomas Fietz &#8211; dzi\u0119ki za podpowied\u017a via fb) korzysta z pomocy perkusisty &#8211; Mateusza Rychlickiego z Kristen, kt\u00f3ry pog\u0142\u0119bia si\u0142\u0119 uderzeniow\u0105 partii wiolonczelowych, \u015bwietnie nagranych w studiu Macieja Cie\u015blaka. Inspiracje \u00f3wczesnym miejscem po\u0142o\u017cenia studia &#8211; warszawsk\u0105 Wol\u0105, sk\u0105d Cie\u015blak przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 z powrotem do Sopotu &#8211; pozwalaj\u0105 lepiej zrozumie\u0107 pos\u0119pny charakter utwor\u00f3w i ich dramaturgi\u0119. <\/p>\n<p>Dramaturgia to wa\u017cne s\u0142owo. Bo nie jest to &#8211; co od\u015bwie\u017caj\u0105ce &#8211; kolejna pr\u00f3ba wydobywania i przetwarzania smyczkowych dron\u00f3w (cho\u0107 i te s\u0105 &#8211; cho\u0107by w <em>Leftover<\/em>). Owszem, pojawiaj\u0105 si\u0119 tu bardzo impresyjne utwory &#8211; jak <em>Surface <\/em>z wykorzystaniem zap\u0119tlanego g\u0142osu autorki &#8211; ale du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 programu operuje czytelniej budowanym napi\u0119ciem i dok\u0142adn\u0105, zamkni\u0119t\u0105 form\u0105. <em>In In<\/em> czy <em>Resin<\/em> to pod tym wzgl\u0119dem utwory o wdzi\u0119ku klasycznych kompozycji, cho\u0107by mia\u0142y najbardziej &#8222;rockowy&#8221; &#8211; za spraw\u0105 perkusji &#8211; charakter. <em>Trigger <\/em>czy <em>Procession <\/em>to z kolei kompozycje wykorzystuj\u0105ce mo\u017cliwo\u015bci zwielokrotnienia partii wiolonczeli i jej szerokie pole ra\u017cenia w dziedzinie skali, brzmienia i artykulacji, co zmienia na moment solistk\u0119 z wiolonczel\u0105 w ekspresyjny zesp\u00f3\u0142 smyczkowy w rodzaju Kronos Quartet. Ka\u017ce to tym \u015bmielej zestawia\u0107 Karolin\u0119 Rec z innymi artyst(k)ami czy kompozytor(k)ami nagrywaj\u0105cymi dla specjalizuj\u0105cej si\u0119 w takich obrze\u017cach muzyki powa\u017cnej wytw\u00f3rni 130701 (filia Fat Cata). Ostatnio mia\u0142em okazj\u0119 prezentowa\u0107 w radiu koncertowe wykonanie utworu Emilie Levianaise-Farrouch i od\u015bwie\u017cy\u0107 sobie przy okazji ofert\u0119 tej oficyny, dlatego z pe\u0142nym przekonaniem mog\u0119 zauwa\u017cy\u0107, \u017ce druga p\u0142yta Resiny, dojrzalsza, bardziej przyst\u0119pna i atrakcyjna od debiutu, zalicza si\u0119 do lepszych album\u00f3w w dyskografii brytyjskiej wytw\u00f3rni. <\/p>\n<p>Dodam jeszcze tylko po lekturze <a href=\"http:\/\/fyh.com.pl\/rozmowy\/karolina-rec-resina-gucci-wiolonczela-punkowa-energia-wywiad\/\">obszernego wywiadu z Resin\u0105<\/a> na \u0142amach FYH!, \u017ce skoro tak wiele w kwestii pracy z wokalami da\u0142a Polce rozmowa z Ianem Williamem Craigiem, moj\u0105 jak dot\u0105d ulubion\u0105 postaci\u0105 z okolic 130701, to licz\u0119 na duet. A co do wokali &#8211; tu jednak bardzo przydatny okaza\u0142 si\u0119 koncert. Nie wyobra\u017ca\u0142em sobie dot\u0105d, \u017ce mikrofon doczepiany do wiolonczeli daje tak szeroki wachlarz mo\u017cliwo\u015bci jak sam instrument.<\/p>\n<p><strong>RESINA <em>Traces<\/em><\/strong>, 130701 2018,<strong> 7-8\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=180500228\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/resina.bandcamp.com\/album\/traces\">Traces by Resina<\/a><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zajrza\u0142em na imprez\u0119 kr\u00f3tko, ale poniewa\u017c ufam kilku innym go\u015bciom Open&#8217;era, to wiem, \u017ce g\u0142o\u015bnych koncert\u00f3w &#8211; w obu znaczeniach tego s\u0142owa &#8211; by\u0142o w tym roku kilka. Wystarczy\u0142o dla kilku r\u00f3\u017cnych grup widowni, a poniewa\u017c impreza si\u0119 sprzeda\u0142a, ka\u017cda z tych grup obejmowa\u0142a mn\u00f3stwo cz\u0142onk\u00f3w i je\u015bli ka\u017cdy cho\u0107 troch\u0119 si\u0119 przy\u0142o\u017cy\u0142 do promocji [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":18503,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,3,312,120,7,3219],"tags":[3591,3590],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18502"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18502"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18502\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":18516,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18502\/revisions\/18516"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/18503"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18502"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18502"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18502"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}