{"id":18598,"date":"2018-07-16T09:19:48","date_gmt":"2018-07-16T07:19:48","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=18598"},"modified":"2018-07-13T21:17:46","modified_gmt":"2018-07-13T19:17:46","slug":"taaa-to-nie-bedzie-muzyka-tla","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/07\/16\/taaa-to-nie-bedzie-muzyka-tla\/","title":{"rendered":"Taaa&#8230; to nie b\u0119dzie muzyka t\u0142a"},"content":{"rendered":"<p>Jest tylko jedna sytuacja bardziej niebezpieczna od skrzypka korzystaj\u0105cego z elektroniki: producent elektroniczny nagrywaj\u0105cy album skrzypcowy. Dlatego <strong>Tomaszowi Sroczy\u0144skiemu<\/strong> da\u0142em z g\u00f3ry wi\u0119cej czasu, podchodz\u0105c do tej p\u0142yty z dystansem i domy\u015blaj\u0105c si\u0119, \u017ce pierwszy kontakt mo\u017ce nie by\u0107 \u0142atwy. Bo chocia\u017c dobrze ocenia\u0142em ju\u017c jego <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2017\/11\/28\/alez-to-jest-playlista-10\/\">maria\u017c smyczkowych brzmie\u0144 z samplerem<\/a> (tu ju\u017c czerwony alert) i bardzo mi si\u0119 podoba\u0142 znakomity <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2014\/05\/16\/dwa-duety-razem-cztery-w-sumie-szesnascie\/\">improwizuj\u0105cy duet z saksofonem<\/a> (moim zdaniem ju\u017c sama pr\u00f3ba zestrojenia tych dw\u00f3ch instrument\u00f3w przybli\u017ca koniec \u015bwiata), to nawet rachunek prawdopodobie\u0144stwa nakazywa\u0142by, \u017ce teraz si\u0119 nie uda. Owszem, Sroczy\u0144ski <a href=\"https:\/\/recognition.bandcamp.com\/album\/a-girl-with-no-heart\">mia\u0142 ju\u017c na koncie<\/a> p\u0142yt\u0119 dla Recognition Jacka Sienkiewicza, ale tam st\u0105pa\u0142 bli\u017cej granicy \u017cartu. Tu jest bardziej na powa\u017cnie i mo\u017ce przes\u0142ucha\u0142em o raz za du\u017co, ale powa\u017cnie mi si\u0119 spodoba\u0142o.<!--more--><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/3w2EmH4HBnU\" frameborder=\"0\" allow=\"autoplay; encrypted-media\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Wydawca zachwala to jako <em>ucieczk\u0119 od sformatowanej banalno\u015bci<\/em> cz\u0119stej na dzisiejszej scenie elektronicznej. I jest to niew\u0105tpliwie niez\u0142a ucieczka, bo rzecz wydaje si\u0119 na tle konkurencji tak oryginalna, \u017ce niepor\u00f3wnywalna z niczym, przynajmniej nie wprost. Stosunkowo \u0142atwo tu jeszcze opisa\u0107 lekko rozklekotan\u0105 rytmik\u0119 &#8211; jako mieszanin\u0119 Detroit, Burnta Friedmanna i sceny wonky. Pewna natarczywo\u015b\u0107 linii perkusyjnych i rytmicznie atakuj\u0105cych s\u0142uchacza zaskakuj\u0105cych dodatk\u00f3w powoduje, \u017ce nie b\u0119dzie to muzyka t\u0142a. A zarazem u\u017cytkowej muzyki do ta\u0144ca te\u017c z tego nie b\u0119dzie. Nie u\u0142atwiaj\u0105 te\u017c wszystkiego do\u015b\u0107 skomplikowane harmonie wprowadzane przez przetworzone skrzypce, g\u0142osy czy gitary. Te brzmi\u0105 ju\u017c bardziej jak do\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 Laurie Anderson, momentami mo\u017ce nawet Art Of Noise. Jaki\u015b rodzaj wybuja\u0142ej wyobra\u017ani (albo nerwicy natr\u0119ctw) ka\u017ce autorowi przeskakiwa\u0107 z kameralnego (i tu akurat do\u015b\u0107 \u017cartobliwego) fletowego <em>Nia Nia Nia Nia<\/em> do \u0142api\u0105cego jaki\u015b soulowy flow <em>With Teddy Bear<\/em>. Z czego\u015b takiego by\u0142by po lekkiej obr\u00f3bce podk\u0142ad hiphopowy roku. Jak gdyby chcia\u0142 si\u0119 popisa\u0107, pokazuj\u0105c szeroko\u015b\u0107 i mo\u017cliwo\u015bci tego zbudowanego przez siebie \u015bwiata.   <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/3w2EmH4HBnU\" frameborder=\"0\" allow=\"autoplay; encrypted-media\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Trzeba si\u0119 oswoi\u0107 z t\u0105 muzyk\u0105, \u017ceby j\u0105 w pe\u0142ni doceni\u0107, trzeba mie\u0107 dla niej czas i pozwoli\u0107 jej wyj\u015b\u0107 z t\u0142a, \u017ceby doceni\u0107 jej lekko\u015b\u0107 i subteln\u0105 wirtuozeri\u0119 (to jest to s\u0142owo, kt\u00f3re pewnie wymy\u015blono dla skrzypk\u00f3w) &#8211; cho\u0107by w tytu\u0142owym <em>Ajulella<\/em>, gdzie skrzypce dialoguj\u0105 z bogat\u0105 lini\u0105 perkusyjn\u0105. I gdzie niby mamy do czynienia z muzyk\u0105 opart\u0105 na repetycjach, ale ani przez chwil\u0119 nie pozostajemy w tym samym miejscu. <\/p>\n<p>Ilekro\u0107 wi\u0119c skrzypek si\u0119ga po komputer, gdzie\u015b na \u015bwiecie ginie ma\u0142y kotek. Ilekro\u0107 jednak robi to tak jak autor tej muzyki, gdzie\u015b na \u015bwiecie kto\u015b dostaje kota na jej punkcie.<\/p>\n<p><em>To jest pocz\u0105tek letniej serii <strong>orygina\u0142\u00f3w i w<\/strong><strong>ynalazk\u00f3w<\/strong> na Polifonii. Niekt\u00f3re z tych tekst\u00f3w zosta\u0142y napisane wcze\u015bniej, ale fakt, \u017ce p\u0142yty s\u0105 ma\u0142o znane, dobrze utrzymuje aktualno\u015b\u0107. Dzi\u0119ki, \u017ce tu zagl\u0105dacie. Ja by\u0107 mo\u017ce chwilowo nie mog\u0119, wi\u0119c nie odpowiadam na pytania. Ale sprawd\u017acie jutro.<\/em><\/p>\n<p><strong>SROCZY\u0143SKI <em>Ajulella<\/em><\/strong>, Recognition 2018, <strong>7-8\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=317250802\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/recognition.bandcamp.com\/album\/ajulella\">Ajulella by Sroczy\u0144ski<\/a><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jest tylko jedna sytuacja bardziej niebezpieczna od skrzypka korzystaj\u0105cego z elektroniki: producent elektroniczny nagrywaj\u0105cy album skrzypcowy. Dlatego Tomaszowi Sroczy\u0144skiemu da\u0142em z g\u00f3ry wi\u0119cej czasu, podchodz\u0105c do tej p\u0142yty z dystansem i domy\u015blaj\u0105c si\u0119, \u017ce pierwszy kontakt mo\u017ce nie by\u0107 \u0142atwy. Bo chocia\u017c dobrze ocenia\u0142em ju\u017c jego maria\u017c smyczkowych brzmie\u0144 z samplerem (tu ju\u017c czerwony alert) [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":18600,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,3,312,120,107,7,3219,1139,3604],"tags":[1652,3605,1523],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18598"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18598"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18598\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":18604,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18598\/revisions\/18604"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/18600"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18598"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18598"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18598"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}