{"id":18624,"date":"2018-07-18T09:00:39","date_gmt":"2018-07-18T07:00:39","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=18624"},"modified":"2018-07-17T20:49:14","modified_gmt":"2018-07-17T18:49:14","slug":"ten-zespol-warto-dodac-do-obserwowanych","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/07\/18\/ten-zespol-warto-dodac-do-obserwowanych\/","title":{"rendered":"Ten zesp\u00f3\u0142 warto doda\u0107 do obserwowanych"},"content":{"rendered":"<p>W poniedzia\u0142ek by\u0142o o skrzypkach, kt\u00f3rych w Polsce mamy dostatek. Dzi\u015b o perkusistach, kt\u00f3rych te\u017c mamy \u015bwietnych, ale ci\u0105gle zbyt ma\u0142o. No i stosunkowo rzadko zdarza im si\u0119 \u0142\u0105czy\u0107 w tego typu przedsi\u0119wzi\u0119cia jak <strong>Tigue<\/strong>. A szkoda. Brookly\u0144skie trio (Matt Evans, Amy Garapic, Carson Moody) tworz\u0105ce &#8211; jak sami o sobie m\u00f3wi\u0105 &#8211; muzyk\u0119 abstrakcyjn\u0105. Tyle \u017ce sporo w tej abstrakcji matematyki i du\u017co polirytmicznej z\u0142o\u017cono\u015bci. Zarazem jednak ich drugi album <em>Strange Paradise<\/em> jest p\u0142yt\u0105, do kt\u00f3rej s\u0142uchania \u017cadne fakultety nie b\u0119d\u0105 potrzebne.<!--more--><\/p>\n<p>Po raz kolejny mam okazj\u0119 pisa\u0107 o muzyce, kt\u00f3ra zaczyna si\u0119 tam, gdzie ko\u0144czy si\u0119 stara (ta z lat 90.) inkarnacja Tortoise. Wibrafon, mocny, dubowy bas, cross stick perkusji, organy. To w <em>Triangle<\/em>, kt\u00f3rego na pocz\u0105tek pos\u0142ucha\u0107 mo\u017cna w singlowym miksie trwaj\u0105cym ledwie cztery i p\u00f3\u0142 minuty &#8211; taki wybieg maj\u0105cy przyci\u0105gn\u0105\u0107 tych bardziej niecierpliwych, bo kompozycje wype\u0142niaj\u0105ce ten album do kr\u00f3tkich nie nale\u017c\u0105. P\u00f3\u017aniej czeka nas zatopienie si\u0119 w ambientach, dronach (wci\u0105\u017c w tradycji minimal music) w utworze <em>Contrails<\/em>. Ostatni i najd\u0142u\u017cszy (ponad 20 minut) <em>Quilts<\/em> przyniesie najwi\u0119cej satysfakcji tym, kt\u00f3rzy przyszli tu dla techniki perkusyjnej.<\/p>\n<p>Sk\u0105d si\u0119 bior\u0105 te nieperkusyjne dodatki? To kilkoro zaproszonych do nagrania p\u0142yty go\u015bci. Chcia\u0142oby si\u0119 zrobi\u0107 z Tigue tak\u0105 pot\u0119\u017cniejsz\u0105 orkiestr\u0119 na sta\u0142e, bo w d\u0142ugich utworach czasem gubi si\u0119 azymut, a zap\u0119tlanie zamienia w b\u0142\u0105dzenie. Ale s\u0105 powody do zainteresowania &#8211; cho\u0107by przestrzenny charakter nagra\u0144, charakterystyczny zreszt\u0105 dla my\u015blenia perkusj\u0105. No i kombinowanie barw czystych i przetwarzanych, jak w \u0142adnym finale <em>Triangles<\/em>. W sumie daje to taki zesp\u00f3\u0142, kt\u00f3ry, gdy ju\u017c raz wskoczy na list\u0119 obserwowanych, pewnie niepr\u0119dko j\u0105 opu\u015bci. <\/p>\n<p><em>To jest letnia seria <strong>orygina\u0142\u00f3w i wynalazk\u00f3w<\/strong> na Polifonii. Niekt\u00f3re z tych tekst\u00f3w zosta\u0142y napisane wcze\u015bniej, ale fakt, \u017ce p\u0142yty s\u0105 ma\u0142o znane, dobrze utrzymuje aktualno\u015b\u0107. Dzi\u0119ki, \u017ce tu zagl\u0105dacie. Ja by\u0107 mo\u017ce chwilowo nie mog\u0119, wi\u0119c nie odpowiadam na pytania. Ale koniecznie sprawd\u017acie jutro. Jutro Unsound og\u0142asza kolejnych artyst\u00f3w, a ja si\u0119 z przyjemno\u015bci\u0105 do tego przy\u0142\u0105czam. Szczeg\u00f3\u0142y w tym miejscu o godz. 11.00.<\/em><\/p>\n<p><strong>TIGUE <em>Strange Paradise<\/em><\/strong>, New Amsterdam\/NNA Tapes 2018, <strong>7\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3716052331\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/tigue.bandcamp.com\/album\/strange-paradise\">Strange Paradise by TIGUE<\/a><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>W poniedzia\u0142ek by\u0142o o skrzypkach, kt\u00f3rych w Polsce mamy dostatek. Dzi\u015b o perkusistach, kt\u00f3rych te\u017c mamy \u015bwietnych, ale ci\u0105gle zbyt ma\u0142o. No i stosunkowo rzadko zdarza im si\u0119 \u0142\u0105czy\u0107 w tego typu przedsi\u0119wzi\u0119cia jak Tigue. A szkoda. Brookly\u0144skie trio (Matt Evans, Amy Garapic, Carson Moody) tworz\u0105ce &#8211; jak sami o sobie m\u00f3wi\u0105 &#8211; muzyk\u0119 abstrakcyjn\u0105. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":18627,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,18,3,312,120,3219,1249,106],"tags":[3608],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18624"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18624"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18624\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":18632,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18624\/revisions\/18632"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/18627"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18624"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18624"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18624"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}