{"id":187,"date":"2010-08-27T10:04:04","date_gmt":"2010-08-27T08:04:04","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=187"},"modified":"2010-08-26T16:57:43","modified_gmt":"2010-08-26T14:57:43","slug":"pop-is-dead-wirus-radiostacji-nie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2010\/08\/27\/pop-is-dead-wirus-radiostacji-nie\/","title":{"rendered":"Pop is dead, wirus Radiostacji nie"},"content":{"rendered":"

Kiedy zobaczy\u0142em wielkie plakaty POPISDEAD na mie\u015bcie, my\u015bla\u0142em, \u017ce Roxy FM<\/strong> chce sobie w ten spos\u00f3b pojajczy\u0107 z polityki (opr\u00f3cz tego, \u017ce nawi\u0105za\u0107 do grupy Portishead). Dopiero potem zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce zamiast „POPiS DEAD” mo\u017cna to przeczyta\u0107 „POP IS DEAD”, co \u015bwiadczy o tym, jak bardzo moj\u0105 g\u0142ow\u0119 przeora\u0142a w ostatnich miesi\u0105cach polityka. A album pod tytu\u0142em „POPISDEAD” – sk\u0142adanka prezentuj\u0105ca na dw\u00f3ch p\u0142ytach nowe oblicze agorowej stacji – potraktuj\u0119 jako okazj\u0119 do zauwa\u017cenia ciekawego zjawiska wok\u00f3\u0142radiowego, kt\u00f3re nazwa\u0142bym wirusem Radiostacji.<\/p>\n

Wirus Radiostacji najpierw \u017cy\u0142 sobie – jak sama nazwa wskazuje – w Radiostacji. I pokazywa\u0142, \u017ce wok\u00f3\u0142 radia w Polsce (i to poza Polskim Radiem!) mo\u017ce si\u0119 wytworzy\u0107 jaki\u015b ferment m\u0142odzie\u017cowej artystycznej energii i wymiany my\u015bli. Nie mam zamiaru w tej chwili tego fermentu mitologizowa\u0107 – mnie wtedy niekt\u00f3re audycje w R. odrzuca\u0142y kompletnie (nawet wtedy, gdy jeszcze by\u0142em z tym radiem zwi\u0105zany samemu), ale trzeba przyzna\u0107, \u017ce pozosta\u0142e mia\u0142y walory pokoleniowe i budowa\u0142y zupe\u0142nie now\u0105 jako\u015b\u0107 i nowe grono radiowych autorytet\u00f3w, albo po prostu ciekawych radiowych postaci. Po szeroko komentowanej operacji uzetkowienia Radiostacji zosta\u0142o z tego stosunkowo niewiele. Ale duch, czy te\u017c wirus, trafi\u0142 do publicznego radia Bis (wraz z Kamilem D\u0105brow\u0105 i Paw\u0142em Sito, a potem innymi pracownikami R.). I to by\u0142o dla niego teoretycznie idealne miejsce – w ko\u0144cu w Anglii podobne rzeczy, promocja nowej muzyki elektronicznej, hip-hopu, granie na \u017cywo set\u00f3w did\u017cejskich itd. mia\u0142o miejsce w BBC. Okaza\u0142o si\u0119 jednak, \u017ce i tam na d\u0142ugo nie zago\u015bci\u0142. Zostawi\u0142 sw\u00f3j \u015blad w programie stacji, ale radio to – mocno naruszone ci\u0105g\u0142ymi zmianami – po jakim\u015b czasie go zwalczy\u0142o. Ale zn\u00f3w – nie wypchn\u0119\u0142o w kosmos, bo okaza\u0142o si\u0119, \u017ce jest do obsiania kolejne \u017cyzne terytorium. I tak dosz\u0142o do tego, \u017ce zn\u00f3w musia\u0142em sobie przeprogramowa\u0107 zestaw ulubionych stacji radiowych. Tak, by uwzgl\u0119dni\u0107 w nim Roxy FM. <\/p>\n

Os\u00f3b z Radiostacji jest tu sporo (Novika, Dyduch\/\u015awietlicki, Cegielski, Lipi\u0144ski…), ale \u015bci\u0105gn\u0105\u0142 te\u017c desant z zara\u017conego R-wirusem Bisu (Czarkowski, Harasimiuk), par\u0119 innych bardzo ciekawych osobowo\u015bci (nie b\u0119d\u0119 dalej wymienia\u0142 i uznajmy, \u017ce nie o to chodzi, bo par\u0119 znajomych os\u00f3b przestanie mnie poznawa\u0107 na ulicy, jak ich pomin\u0119) i co\u015b si\u0119 zacz\u0119\u0142o z tego komponowa\u0107. Mnie – je\u015bli chodzi o playlist\u0119 tej stacji, kt\u00f3ra to (playlista) co rusz mnie pozytywnie zaskakuje. A innym s\u0142uchaczom – je\u015bli chodzi o styl prowadzenia, swobod\u0119 i energi\u0119 antenow\u0105. I zn\u00f3w jest par\u0119 audycji, kt\u00f3re – jak w starej Radiostacji – z du\u017cym prawdopodobie\u0144stwem mnie wkurz\u0105, ale chyba o to chodzi w radiu, kt\u00f3re nie jest dla ka\u017cdego?<\/p>\n

Ad rem, czyli co do sk\u0142adanki: to jest dok\u0142adnie ten rodzaj „popowej alternatywy”, kt\u00f3ra decydowa\u0142a o atrakcyjno\u015bci Radiostacji. Tyle \u017ce upgrade’owanej do nowych trend\u00f3w. Czyli dance punk plus alternatywny rock plus inteligentny clubbing. Od Lily Allen i Noviki po Foals i Vampire Weekend, a wreszcie The Big Pink i The XX. Stosunkowo ma\u0142o polskiej muzyki, kt\u00f3r\u0105 na antenie te\u017c s\u0142ysza\u0142em w niez\u0142ej formule. Druga p\u0142yta zestawu jest moim faworytem. Bo nie lubi\u0119 sk\u0142adanek ot-tak-po-prostu radiowych hit\u00f3w (od tego mam radio). A tu znajdziemy zestaw remiks\u00f3w LCD Soundsystem, Hot Chip, MGMT, Animal Collective i innych, jakiego pewnie w jednym miejscu, nawet na antenie Roxy, szuka\u0107 pr\u00f3\u017cno. A wszystko w gruncie rzeczy dla szerokiej publiczno\u015bci, tyle \u017ce ze smakiem. Co do tytu\u0142u – moim zdaniem pop nie tyle umiera, co si\u0119 alternatywizuje – no ale z tego, wiadomo, nie by\u0142oby ju\u017c tak zgrabnego has\u0142a. Mo\u017ce dlatego Przy zdaniu „Roxy FM og\u0142asza \u015bmier\u0107 popu” znalaz\u0142 si\u0119 znaczek „;-)”.<\/p>\n

Daruj\u0119 sobie ocen\u0119, ale etykietk\u0119 „\u0142atwe, przyjemne i nieprzynosz\u0105ce wstydu” swobodnie mog\u0119 przyklei\u0107, tym bardziej, \u017ce to ostatnia w tym tygodniu, przedweekendowa notka. <\/p>\n

\"\"<\/a>R\u00d3\u017bNI WYKONAWCY „POPISDEAD”<\/strong>
\nRoxy FM\/EMI 2010
\n(bez oceny)
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> Pierwszej p\u0142yty na wyrywki, drugiej ciurkiem.<\/p>\n

<\/param><\/param><\/param><\/embed><\/object><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Kiedy zobaczy\u0142em wielkie plakaty POPISDEAD na mie\u015bcie, my\u015bla\u0142em, \u017ce Roxy FM chce sobie w ten spos\u00f3b pojajczy\u0107 z polityki (opr\u00f3cz tego, \u017ce nawi\u0105za\u0107 do grupy Portishead). Dopiero potem zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce zamiast „POPiS DEAD” mo\u017cna to przeczyta\u0107 „POP IS DEAD”, co \u015bwiadczy o tym, jak bardzo moj\u0105 g\u0142ow\u0119 przeora\u0142a w ostatnich miesi\u0105cach polityka. A album pod […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[120,7,9,4,106],"tags":[230,231],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/187"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=187"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/187\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=187"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=187"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=187"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}