{"id":1897,"date":"2011-11-21T17:47:35","date_gmt":"2011-11-21T15:47:35","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=1897"},"modified":"2011-11-24T17:32:07","modified_gmt":"2011-11-24T15:32:07","slug":"slodka-pokuta","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/11\/21\/slodka-pokuta\/","title":{"rendered":"S\u0142odka pokuta"},"content":{"rendered":"

Przez jaki\u015b czas mia\u0142em w szkicach notk\u0119 pod tytu\u0142em „Myli\u0142em si\u0119…”, w kt\u00f3rej chcia\u0142em wyliczy\u0107 wszystkie p\u0142yty, co do kt\u00f3rych zmieni\u0142em zdanie na koniec roku. \u0141atwo powiedzie\u0107, \u017ce tylko krowa nie zmienia pogl\u0105d\u00f3w. Trudniej – \u017ce czasem czego\u015b si\u0119 nie dos\u0142ucha\u0142o, albo zbyt szybko uleg\u0142o si\u0119 jakiej\u015b przelotnej fascynacji. I dlatego wtedy tamta notka nie zosta\u0142a opublikowana. Za to dzi\u015b, na gor\u0105co jeszcze, przyznaj\u0119 (tu brtk da\u0142 mi do my\u015blenia), \u017ce troch\u0119 przesadzi\u0142em z entuzjazmem dla tego Albarna kilka dni temu<\/a>. Owszem, podtrzymuj\u0119, \u017ce to inne uj\u0119cie tego samego tematu, co u Byrne’a i Eno, no i \u017ce na poziomie kszta\u0142tu ca\u0142ego projektu pokazuje inne czasy. No ale na \u00f3semk\u0119 powinna ta p\u0142yta mocniej zapracowa\u0107. <\/p>\n

Postanowi\u0142em w weekend odpokutowa\u0107 ca\u0142\u0105 rzecz, pilnym s\u0142uchaniem premier, kt\u00f3re w\u0142a\u015bnie do mnie trafi\u0142y, prosto z sortowni przesy\u0142ek w Przec\u0142awiu (kt\u00f3ra od niedawna obs\u0142uguje poczt\u0119 z Amazon.co.uk – coraz bli\u017cej nas ten ca\u0142y Amazon). I znale\u017a\u0107 tak\u0105, kt\u00f3ra naprawd\u0119 na \u00f3semk\u0119 zas\u0142uguje.<\/p>\n

Nie by\u0142o to takie trudne. Ani takie \u017cmudne, bior\u0105c pod uwag\u0119 fakt, \u017ce p\u0142yta szwedzkiego The Amazing<\/strong> „Gentle Stream” to nies\u0142ychanie przyjemny kawa\u0142ek muzyki. W dodatku dzia\u0142aj\u0105 na odcinku psychodeliczno-folk-rockowym, kt\u00f3ry bardzo mi odpowiada, sympatycznie postarzaj\u0105 brzmienie, w czym s\u0105 bliscy Dungen (stylistycznie i w zakresie instrumentarium jest sporo r\u00f3\u017cnic), gra zreszt\u0105 w tej grupie Johan Holmegard z Dungen w\u0142a\u015bnie. To – i jeszcze fakt nagrywania dla \u015bwietnej wytw\u00f3rni Subliminal Sounds – powoduje, \u017ce \u015bmiem w og\u00f3le umieszcza\u0107 oba te zespo\u0142y w jednym zdaniu.<\/p>\n

The Amazing bli\u017csze jest wirtuozerskiemu graniu gitarowemu z ameryka\u0144skiego Po\u0142udnia i warsztatowo to zesp\u00f3\u0142, kt\u00f3ry zaspokoi najbardziej wybrednych fan\u00f3w starego rocka. W\u0105tek psychodeliczny pozwala z kolei wi\u0105za\u0107 Szwed\u00f3w z australijsk\u0105 za\u0142og\u0105 Tame Impala. Momentami s\u0142ycha\u0107 u nich sentyment do brzmienia klasycznych grup hardrockowych, z Led Zeppelin na czele („Dogs”). No i oczywi\u015bcie – co za tym idzie – bez trudu uczyni\u0107 z nich kolejny przyczynek do rozmowy o wa\u0142kowanej ju\u017c na tym blogu retromanii.<\/p>\n

Zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce to kraina \u0142agodno\u015bci dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w psychodelii, ale z drugiej strony – p\u0142yta, kt\u00f3rej s\u0142ucha\u0107 mo\u017cna bardzo d\u0142ugo bez szczypty znu\u017cenia. Kompozycje s\u0105 d\u0142ugie i maj\u0105 ma\u0142e szanse na emisj\u0119 w Esce Rock, ale te\u017c nie s\u0105 adresowane – z ca\u0142ym szacunkiem – do fan\u00f3w Kazika. Przy okazji – ta najbardziej radiowa, kt\u00f3r\u0105 zreszt\u0105 zagram przy najbli\u017cszej okazji, czyli „Gone”, ma dok\u0142adnie 6 minut 12 sekund.<\/p>\n

\"\"<\/a>THE AMAZING „Gentle Stream”<\/strong>
\nSubliminal Sounds 2011
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „International Hair”, no i murowany radiowy hit „Gone” – poni\u017cej.<\/p>\n

<\/embed><\/object> The Amazing: Gone<\/a> by subliminal sounds<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Przez jaki\u015b czas mia\u0142em w szkicach notk\u0119 pod tytu\u0142em „Myli\u0142em si\u0119…”, w kt\u00f3rej chcia\u0142em wyliczy\u0107 wszystkie p\u0142yty, co do kt\u00f3rych zmieni\u0142em zdanie na koniec roku. \u0141atwo powiedzie\u0107, \u017ce tylko krowa nie zmienia pogl\u0105d\u00f3w. Trudniej – \u017ce czasem czego\u015b si\u0119 nie dos\u0142ucha\u0142o, albo zbyt szybko uleg\u0142o si\u0119 jakiej\u015b przelotnej fascynacji. I dlatego wtedy tamta notka nie […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1899,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,120,7,435,106],"tags":[820],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1897"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1897"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1897\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1901,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1897\/revisions\/1901"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1899"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1897"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1897"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1897"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}