Mo\u017ce ci\u0105gle niewiele os\u00f3b go s\u0142ysza\u0142o, ale na pewno ka\u017cda z nich rozpozna. Wokalnie Sam Amidon jest na mapie nowego ameryka\u0144skiego folku postaci\u0105 chyba najbardziej charakterystyczn\u0105. Idealnie panuje nad g\u0142osem, a kolejne linijki tekstu wy\u015bpiewuje nosowym tonem i z efektownym glissando. Na \u201eI See the Sign\u201d \u015bpiewa dodatkowo w duecie ze \u015bwietn\u0105 i niedocenion\u0105 na listach przeboj\u00f3w Angielk\u0105 Beth Orton, co tylko pog\u0142\u0119bia oryginalny efekt. Muzycznie album brzmi jakby tradycyjny zesp\u00f3\u0142 z Appalach\u00f3w (je\u015bli kto\u015b potrzebuje wzorca, proponuj\u0119 sobie przypomnie\u0107 komedi\u0119 \u201eBracie, gdzie jeste\u015b?\u201d) dosta\u0142 do wykonania utw\u00f3r Steve\u2019a Reicha. Mamy tu wi\u0119c po\u0142\u0105czenie mody inteligenckiej (minimalizm) i ludowej (folk), dodatkowo z zespo\u0142em kameralnym dobrze prowadzonym przez Nico Muhly\u2019ego. A kapitalna wersja soulowej w oryginale piosenki \u201eRelief\u201d R Kelly\u2019ego pokazuje, \u017ce horyzonty 28-letniego barda z Vermontu s\u0105 jeszcze szersze.<\/p>\n
Sam Amidon by\u0142 ju\u017c na krakowskim Unsoundzie, ale pokaza\u0142 si\u0119 na specjalnym zbiorowym koncercie artyst\u00f3w z Bedroom Community. Teraz b\u0119dzie jeszcze lepsza okazja: przyjedzie do nas na trzy koncerty 17, 18 i 19 maja. Wtedy dopiero zat\u0119sknimy za kim\u015b, kto z wyczuciem \u0142\u0105czy\u0142by w Polsce wiejsk\u0105 i miejsk\u0105 tradycj\u0119.<\/p>\n
SAM AMIDON \u201eI See the Sign\u201d, Bedroom Community 2010 Mo\u017ce ci\u0105gle niewiele os\u00f3b go s\u0142ysza\u0142o, ale na pewno ka\u017cda z nich rozpozna. Wokalnie Sam Amidon jest na mapie nowego ameryka\u0144skiego folku postaci\u0105 chyba najbardziej charakterystyczn\u0105. Idealnie panuje nad g\u0142osem, a kolejne linijki tekstu wy\u015bpiewuje nosowym tonem i z efektownym glissando. Na \u201eI See the Sign\u201d \u015bpiewa dodatkowo w duecie ze \u015bwietn\u0105 i niedocenion\u0105 na […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,13,7,9],"tags":[15,16,14,17],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107<\/strong>: \u201eHow Come That Blood\u201d, \u201eRelief\u201d<\/span><\/strong><\/span><\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"