{"id":19027,"date":"2018-08-22T09:00:32","date_gmt":"2018-08-22T07:00:32","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=19027"},"modified":"2018-08-22T09:30:51","modified_gmt":"2018-08-22T07:30:51","slug":"moog-tak-chcial","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/08\/22\/moog-tak-chcial\/","title":{"rendered":"Moog tak chcia\u0142"},"content":{"rendered":"

Co wi\u0119cej: chcia\u0142 i moog. Bo kto inny z producent\u00f3w syntezator\u00f3w m\u00f3g\u0142by zorganizowa\u0107 promocyjn\u0105 akcj\u0119 na tak\u0105 skal\u0119 i z tak sensownym artystycznym efektem jak Moog? Zacz\u0119\u0142o si\u0119 od odtworzenia s\u0142ynnego Systemu 55, modularnego monstrum z lat 70., w oparciu o schematy z tamtych czas\u00f3w – dla upami\u0119tnienia zmar\u0142ego 13 lat temu Roberta Mooga. A sko\u0144czy\u0142o na Moog Sound Lab UK<\/a>, czyli podlondy\u0144skim studiu, gdzie jedna z takich maszyn stoi – w towarzystwie ca\u0142ego nar\u0119cza innych urz\u0105dze\u0144 Mooga – s\u0142u\u017c\u0105c na co dzie\u0144 Institute Of Sound Recordings miejscowego Uniwersytetu Surrey. Tu od czasu do czasu zapraszane bywaj\u0105 wa\u017cne dla muzyki elektronicznej postacie. Mo\u017ce ci, kt\u00f3rzy nie zd\u0105\u017cyli z zakupem 55-tki, a mo\u017ce ci, kt\u00f3rych nie by\u0142o sta\u0107, bo to jak z eleganckimi limuzynami – drogo i jest aspekt p\u0142acenia za mark\u0119. A nagrania z ich sesji od kilku miesi\u0119cy wydawane s\u0105 w ramach Moog Recordings Library. Jak dot\u0105d ukaza\u0142o si\u0119 siedem p\u0142yt takich wykonawc\u00f3w, \u017ce prosz\u0119 siada\u0107.<\/p>\n

W serii pojawili si\u0119 dot\u0105d m.in. Chris Watson<\/strong>, Charlemagne Palestine<\/strong>, Hieroglyphic Being<\/strong>, The Grid<\/strong>, a przede wszystkim Mika Vainio<\/strong>, kt\u00f3rego po\u015bmiertne wydawnictwo (sesja dla Mooga by\u0142a jedn\u0105 z ostatnich w jego \u017cyciu) Lydspor One & Two <\/em>by\u0142o najlepszym elementem pierwszej serii p\u0142yt (o tych pierwszych obszernie opowiadali\u015bmy z red. JH w radiowej Dw\u00f3jce<\/a>). A na pewno najciekawszym z punktu widzenia kreacji d\u017awi\u0119kowej, do kt\u00f3rej mo\u017ce by\u0107 przydatny syntezator modularny. Bo ka\u017cda z tych p\u0142yt prezentuje jaki\u015b aspekt syntezatorowej kultury – o t\u0119 r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 dba kurator serii p\u0142ytowej, Paul Smith znany z wytw\u00f3rni Blast First. Teraz przysz\u0142a pora na wydawnictwo najbardziej atrakcyjne dla szerszej publiczno\u015bci.<\/p>\n