{"id":1903,"date":"2011-11-22T16:35:43","date_gmt":"2011-11-22T14:35:43","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=1903"},"modified":"2011-11-24T16:29:54","modified_gmt":"2011-11-24T14:29:54","slug":"jak-floydzi-wygrali-z-sex-pistols","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/11\/22\/jak-floydzi-wygrali-z-sex-pistols\/","title":{"rendered":"Jak Floydzi wygrali z Sex Pistols"},"content":{"rendered":"

Ta walka w tytule to jedna z moich ma\u0142ych obsesji, wi\u0119c spodziewajcie si\u0119 subiektywnego spojrzenia. Nie mog\u0142em go mie\u0107 r\u00f3wnie\u017c w latach 90., kiedy pierwsze ta\u015bmy z Throbbing Gristle<\/strong> przegrywa\u0142em od tych samych znajomych, kt\u00f3rzy interesowali si\u0119 rokiem psychodelicznym, i z olbrzymi\u0105 ciekawo\u015bci\u0105 s\u0142ucha\u0142em opowie\u015bci Rafa\u0142a Kochana, kt\u00f3ry odwiedza\u0142 mnie czasem w Rozg\u0142o\u015bni Harcerskiej, przywo\u017c\u0105c (rok 1995) p\u0142yty Merzbowa, prawdopodobnie jedyne egzemplarze w Polsce. Audycja wype\u0142nia\u0142a czas antenowy od 2.00 do 6.00, nie oczekuj\u0119 wi\u0119c w tej chwili lasu r\u0105k tych, kt\u00f3rzy si\u0119 na ni\u0105 za\u0142apali. Jednocze\u015bnie ani wtedy, ani wcze\u015bniej nie s\u0142ucha\u0142em zbyt du\u017co punka. Podchodzi\u0142em do ekstrem\u00f3w i prowokacji w muzyce z zupe\u0142nie innej perspektywy.<\/p>\n

Podobnie musieli mie\u0107 cz\u0142onkowie grupy Throbbing Gristle. Peter Christopherson, kt\u00f3ry przyszed\u0142 do formacji jako grafik z firmy Hipgnosis znanej z projektowania ok\u0142adek Pink Floyd. Chris Carter pracowa\u0142 z kolei przy o\u015bwietleniu koncert\u00f3w, a wydarzeniem, kt\u00f3re zmieni\u0142o jego wra\u017cliwo\u015b\u0107 by\u0142 pono\u0107 moment, kiedy po za\u017cyciu LSD zobaczy\u0142 na \u017cywo… te\u017c Pink Floyd. No dobra, nie by\u0142o mo\u017cliwo\u015bci, \u017ceby na pocz\u0105tku lat 70. zobaczy\u0142 na kwasie Sex Pistols, ale z drugiej strony – czy kola\u017ce d\u017awi\u0119kowe Floyd\u00f3w i ich studyjne eksperymenty nie by\u0142y czasem popowym zarzewiem tego, co wkr\u00f3tce mieli zaproponowa\u0107 TG? Poza La Monte Youngiem, The Velvet Underground i wczesnymi eksperymentatorami elektronicznymi rzecz jasna. Nie wiem, czy Genesis P-Orridge i Cosey Fanni Tutti s\u0142uchali Floyd\u00f3w, ale na pewno – ju\u017c jako kolektyw artystyczny – wsp\u00f3\u0142pracowali w pocz\u0105tkach dzia\u0142alno\u015bci z innymi brytyjskimi hipisami graj\u0105cymi rock psychodeliczny, czyli z grup\u0105 Hawkwind, otwieraj\u0105c ich wyst\u0119py. Forma koncert\u00f3w-happening\u00f3w Hawkwindu, u kt\u00f3rych na wyst\u0119p sk\u0142ada\u0142y si\u0119 pl\u0105sy go\u0142ej tancerki, recytacje poet\u00f3w i pisarzy SF, a wreszcie d\u0142ugie zbiorowe improwizacje z udzia\u0142em instrument\u00f3w elektronicznych, musia\u0142y mie\u0107 wp\u0142yw na TG. Na poziomie czysto muzycznym ten zwi\u0105zek zauwa\u017ca\u0142 ju\u017c Simon Reynolds w „Rip It Up and Start Again”:<\/p>\n

I psychodelia, i muzyka industrialna wychodzi\u0142y naprzeciw jednemu wyzwaniu: „przetworzy\u0107 ka\u017cdy d\u017awi\u0119k”, porzuci\u0107 naturalne techniki nagrywania, id\u0105c w stron\u0119 odkszta\u0142cania brzmienia, zap\u0119tlania i tworzenia elektronicznego ha\u0142asu.<\/p><\/blockquote>\n

W tym sensie muzyka industrialna by\u0142aby logiczn\u0105 kontynuacj\u0105 psychodelii lat 60., z punkiem nie mia\u0142a wiele wsp\u00f3lnego – mimo cz\u0119stym, powierzchownym skojarzeniom. Dodajmy, \u017ce wydarzenie prze\u0142omowe w \u017cyciorysie TG, znanej wcze\u015bniej jako grupa COUM Transmissions, czyli wystawa „Prostytucja” w londy\u0144skim Institute of Contemporary Arts (z mieszanin\u0105 pornografii i szokuj\u0105cych zdj\u0119\u0107 oboz\u00f3w zag\u0142ady pokazywanych na tle zgie\u0142kliwej muzyki z ta\u015bmy, gitar i syntezator\u00f3w), odby\u0142a si\u0119 na rok przed debiutem p\u0142ytowym Sex Pistols. Przy czym jeszcze bardziej ekstremalne do\u015bwiadczenia sceniczne grupa COUM Transmissions mia\u0142a ju\u017c dawno za sob\u0105, punkowcy pod tym wzgl\u0119dem nie mieliby wiele do dodania. No i jeszcze jedno – ju\u017c za czas\u00f3w Throbbing Gristle P-Orridge zarzuca\u0142 zespo\u0142om punkowym… zbyt ma\u0142\u0105 bezkompromisowo\u015b\u0107 w podej\u015bciu do muzyki. Uwa\u017ca\u0142 za absurd zach\u0119canie, by zak\u0142adali zespo\u0142y ci, kt\u00f3rzy znaj\u0105 trzy akordy. Bo nagrania mo\u017cna przecie\u017c tworzy\u0107 bez znajomo\u015bci jakichkolwiek akord\u00f3w.<\/p>\n

Nie interesowa\u0142em si\u0119 wszystkimi dodatkowymi kasetowymi wydawnictwami TG dokumentuj\u0105cymi poszczeg\u00f3lne koncerty z lat 1976-77 na tyle, by wiedzie\u0107, czy materia\u0142 zawarty dzi\u015b na bonusowej p\u0142ycie – przy okazji specjalnej edycji 2CD klasycznego „The Second Annual Report” – nie by\u0142 dot\u0105d publikowany (licz\u0119 prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c na jaki\u015b komentarz Rafa\u0142a lub innych fachowc\u00f3w od muzyki industrialnej). Kupi\u0142em jednak to dwup\u0142ytowe wydawnictwo i je\u015bli mia\u0142bym prezentowa\u0107 jakiekolwiek fragmenty w radiu, o dowolnej porze, natychmiast si\u0119gn\u0105\u0142bym od razu po p\u0142yt\u0119 dodatkow\u0105. Osobi\u015bcie zawsze wola\u0142em pos\u0142ucha\u0107 „20 Jazz Funk Greats”, a w debiucie Throbbing Gristle ceni\u0142em przede wszystkim olbrzymi\u0105 warto\u015b\u0107 historyczn\u0105. Teraz, przys\u0142uchuj\u0105c si\u0119 wczesnym utworom koncertowym COUM\/TG, s\u0142ysz\u0119 w nich jeszcze wi\u0119cej prze\u0142o\u017cenia na t\u0119 my\u015bl Reynoldsa i na muzyk\u0119 psychodeliczn\u0105. No i bezwzgl\u0119dn\u0105 warto\u015b\u0107 ma do\u0142\u0105czony na ko\u0144cu drugiej p\u0142yty singiel z roku 1978 – zimnofalowy utw\u00f3r „United” z minimalistycznym akompaniamentem syntezatora i automatu perkusyjnego oraz strona B, jakby antyteza, brudny, punkowy w charakterze „Zyklon B Zombie”.<\/p>\n

Chris Carter na nowo zmasterowa\u0142 ca\u0142o\u015b\u0107 materia\u0142u. Nie da si\u0119 ukry\u0107, \u017ce nie s\u0105 to audiofilskie d\u017awi\u0119ki, ba, nie s\u0105 to nawet – je\u015bli chodzi o meritum „Raportu” brzmienia mi\u0142e dla ucha. Mam wi\u0119c wra\u017cenie, \u017ce wszystkie zabiegi masteringowe mia\u0142y drugorz\u0119dny charakter. Nie wzbudzi\u0142a te\u017c mojego entuzjazmu oprawa graficzna nowego wydania „The Second Annual Report” – zdj\u0119cia w wi\u0119kszo\u015bci ju\u017c znam, a to, kt\u00f3rego nie widzia\u0142em, czyli portret zespo\u0142u na tle wystawy w ICA, zosta\u0142o moim zdaniem b\u0142\u0119dnie podpisane (wed\u0142ug wszystkich innych danych to by\u0142 rok 1976, a nie 1977!). Podobnie nieprecyzyjnie jest opisana bonusowa p\u0142yta. Singlowy „United” wyszed\u0142 – z tego, co mi wiadomo – w roku 1978, a nie 1977. W og\u00f3le spodziewa\u0142em si\u0119 czego\u015b wi\u0119cej, je\u015bli chodzi o teksty, opracowania okoliczno\u015bciowe, zdj\u0119cia. Ko\u0144cz\u0105ca ju\u017c 34 lata p\u0142yta na pewno na to zas\u0142u\u017cy\u0142a. Nie zmienia to oczywi\u015bcie faktu, \u017ce bardzo wa\u017cna p\u0142yta doczeka\u0142a si\u0119 nowego wydania, a muzyczne bonusy s\u0105 warte ceny.<\/p>\n

Program ukazywania si\u0119 kolejnych reedycji na stronie Industrial Records<\/a>. Ostatnia z pi\u0119ciu p\u0142yt uka\u017ce si\u0119 na \u015bwiecie pod koniec listopada. A potem chyba pora na jaki\u015b nowy album w barwach wskrzeszonej Industrial Records?<\/p>\n

\"\"<\/a>THROBBING GRISTLE „The Second Annual Report”<\/strong> (2CD)
\nIndustrial Records 1977\/2011
\n 9\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107: <\/strong>„Last Exit”, przez „Forced Entry”, po „Tesco Disco” z drugiej p\u0142yty zestawu.<\/p>\n

<\/embed><\/object> throbbing gristle – the second annual report of throbbing gristle (album preview)<\/a> by experimedia<\/a><\/span><\/p>\n

PS. Ukaza\u0142a si\u0119 w\u0142a\u015bnie sk\u0142adanka „A Foot in the Door – The Best of Pink Floyd”, otwieraj\u0105ca cykl reedycji nagra\u0144 tej brytyjskiej grupy. Zawiera „hity” zespo\u0142u, od „See Emily Play” do „High Hopes”. Chcia\u0142bym wi\u0119c zaznaczy\u0107 – by wszystko by\u0142o jasne – \u017ce to nie o tym obliczu Pink Floyd pisa\u0142em powy\u017cej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ta walka w tytule to jedna z moich ma\u0142ych obsesji, wi\u0119c spodziewajcie si\u0119 subiektywnego spojrzenia. Nie mog\u0142em go mie\u0107 r\u00f3wnie\u017c w latach 90., kiedy pierwsze ta\u015bmy z Throbbing Gristle przegrywa\u0142em od tych samych znajomych, kt\u00f3rzy interesowali si\u0119 rokiem psychodelicznym, i z olbrzymi\u0105 ciekawo\u015bci\u0105 s\u0142ucha\u0142em opowie\u015bci Rafa\u0142a Kochana, kt\u00f3ry odwiedza\u0142 mnie czasem w Rozg\u0142o\u015bni Harcerskiej, przywo\u017c\u0105c […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1905,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[31,3,120,7,633,821,634],"tags":[822],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1903"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1903"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1903\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1909,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1903\/revisions\/1909"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1905"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1903"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1903"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1903"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}