
{"id":19055,"date":"2018-08-24T10:23:35","date_gmt":"2018-08-24T08:23:35","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=19055"},"modified":"2018-08-24T14:10:06","modified_gmt":"2018-08-24T12:10:06","slug":"slabosc-chwilowa-i-lista-piatkowa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/08\/24\/slabosc-chwilowa-i-lista-piatkowa\/","title":{"rendered":"S\u0142abo\u015b\u0107 chwilowa [i lista pi\u0105tkowa]"},"content":{"rendered":"<p>Kilka r\u00f3\u017cnych czynnik\u00f3w wp\u0142yn\u0119\u0142o na to, \u017ce dzisiaj nie b\u0119dzie recenzji, tylko zapowiedzi i kilka s\u0142\u00f3w ode mnie. Po pierwsze, wys\u0142uchiwanie premier w takiej ilo\u015bci w tempie wy\u015bcigowym bywa &#8211; nie musz\u0119 pewnie tego dowodzi\u0107 &#8211; m\u0119cz\u0105ce i pewnie niezdrowe. Po drugie &#8211; pos\u0142ucha\u0142em w\u0142a\u015bnie nowej p\u0142yty grupy Interpol, kt\u00f3ra mimo pewnej zgrabno\u015bci (jak na dyskografi\u0119 tej grupy) jest w stanie kilkoma pierwszymi taktami odebra\u0107 resztki nadziei, \u017ce po tej stronie muzyki cokolwiek si\u0119 jeszcze wydarzy. Co ogromnie przygn\u0119biaj\u0105ce. Po trzecie wreszcie &#8211; i najbardziej pozytywne &#8211; przeczyta\u0142em obszerny tekst Alexa Rossa o muzyce XXI wieku <a href=\"https:\/\/www.newyorker.com\/magazine\/2018\/08\/27\/the-sounds-of-music-in-the-twenty-first-century\">opublikowany w najnowszym &#8222;New Yorkerze&#8221;<\/a>. Wprawdzie w du\u017cej cz\u0119\u015bci wychodzi od ksi\u0105\u017cki Tima Rutheforda-Johnsona, ale wnosi z pewno\u015bci\u0105 wi\u0119cej ni\u017c par\u0119 not recenzenckich wi\u0119cej. <!--more--><\/p>\n<p>Pokr\u00f3tce: Ross wychodzi od sprawy Pulitzera dla Kendricka Lamara, przyj\u0119tego z du\u017cymi kontrowersjami przez \u015brodowisko kompozytorskie Ameryki. Dokonuje przy tym coming outu, pisz\u0105c, \u017ce jako cz\u0142onek jury by\u0142 wsp\u00f3\u0142odpowiedzialny za t\u0119 decyzj\u0119, a ksi\u0105\u017cka, kt\u00f3r\u0105 omawia &#8211; <em>Music After the Fall: Modern Composition and Culture Since 1989<\/em> &#8211; pozwala mu rzecz uzasadni\u0107. Ot\u00f3\u017c wprawdzie przez lata muzyczny Pulitzer by\u0142 rozumiany jako utw\u00f3r zapisany nutowo, kt\u00f3ry mo\u017ce by\u0107 grany przez r\u00f3\u017cnych muzyk\u00f3w czy orkiestry. Z tych powod\u00f3w eliminowano tw\u00f3rc\u00f3w jazzu &#8211; nie przyznaj\u0105c Pulitzera Duke&#8217;owi Ellingtonowi w roku 1965 &#8211; bo jego utwory \u0142\u0105czy\u0142y kompozycj\u0119 z improwizacj\u0105. Problem polega na tym, \u017ce &#8211; jak zauwa\u017ca Ross &#8211; \u015bwiat kompozycji do ko\u0144ca wieku XX nauczy\u0142 si\u0119 korzysta\u0107 z wi\u0119kszo\u015bci \u015brodk\u00f3w, kt\u00f3rych u\u017cywali czy to jazzmani, czy punkowcy, czy scena elektroniczna, producenci hiphopowi itd. I wysz\u0142o na to, \u017ce ci z rozrywkowej strony barykady s\u0105 eliminowani w\u0142a\u015bciwie tylko dlatego, \u017ce s\u0105&#8230; popularni. Nagroda za<em> wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 si\u0119 kompozycj\u0119 muzyczn\u0105<\/em>, jak\u0105 by\u0142 z definicji Pulitzer, nie spogl\u0105da\u0142a wi\u0119c wystarczaj\u0105co szeroko.<\/p>\n<p>Pisze o tym krytyk, pewnie jeden z najwybitniejszych w ostatnim czasie, kt\u00f3ry z pokor\u0105 stwierdza, \u017ce przemiany w muzyce, sposobie odbioru medi\u00f3w i globalizacji po roku 1989 (tutaj odwo\u0142anie do ksi\u0105\u017cki) by\u0142y tak pot\u0119\u017cne, \u017ce sam ma mniej wsp\u00f3lnego z lud\u017ami m\u0142odszymi od 20 lat od niego ni\u017c pokolenie jego rodzic\u00f3w. I odczytuje ksi\u0105\u017ck\u0119 Rutheforda-Johnsona jako (przydatny, jak si\u0119 wydaje) opis tego, w jaki spos\u00f3b po przemianach roku 1989 warto\u015b\u0107 modernistycznej my\u015bli w muzyce zesz\u0142a na dalszy plan i w jaki spos\u00f3b pokolenie tych m\u0142odszych podbi\u0142a muzyka tonalna wywodz\u0105ca si\u0119 z minimalizmu, najwyra\u017aniej lepiej przemawiaj\u0105ca do ca\u0142ego pokolenia. Od komercyjnego sukcesu III Symfonii G\u00f3reckiego po grona kompozytorskie skupione wok\u00f3\u0142 The National i Arcade Fire &#8211; to jest j\u0119zyk mainstreamu (w co w sumie jako bardziej przyjazny rockowej publiczno\u015bci, \u0142atwiejszy od\u0142am wpisuje si\u0119 w jaki\u015b spos\u00f3b tak\u017ce ten nieszcz\u0119sny Interpol). Rutheford-Johnson odwo\u0142uje si\u0119 przy tym do tego samego zjawiska, o kt\u00f3rym w swojej ksi\u0105\u017cce <em>Fear of Music<\/em> pisa\u0142 David Stubbs. Awangardowi malarze z \u0142atwo\u015bci\u0105 znale\u017ali poklask t\u0142um\u00f3w, podczas gdy awangardowi kompozytorzy zostali &#8211; realnie &#8211; na marginesie, je\u015bli chodzi o komercyjny odbi\u00f3r. Podtytu\u0142 ksi\u0105\u017cki Stubbsa brzmia\u0142 <em>Why People Get Rothko But Don&#8217;t Get Stockhausen<\/em>, cho\u0107 tak naprawd\u0119 trzeba by by\u0142o raczej zestawi\u0107 &#8211; tak jak proponuje Ross &#8211; Kandinskyego i Sch\u00f6nberga, pr\u00f3buj\u0105c zorganizowa\u0107 jednemu wystaw\u0119, drugiemu koncert. I sprawdzi\u0107, ile os\u00f3b przyjdzie to podziwia\u0107. To jest ten proces, kt\u00f3ry doprowadzi\u0142 wsp\u00f3\u0142czesnych kompozytor\u00f3w w miejsce, w kt\u00f3rym s\u0105 dzisiaj &#8211; z Lamarem odbieraj\u0105cym im nagrod\u0119. Ross wprawdzie nie do ko\u0144ca si\u0119 z tej decyzji wyt\u0142umaczy\u0142, ale za to mamy kawa\u0142ek solidnej lektury, kt\u00f3r\u0105 w\u0142a\u015bnie si\u0119 zas\u0142oni\u0142em przed ewentualnymi monitami o pi\u0105tkowy wpis.  <\/p>\n<p>Ta zapewne s\u0142abo\u015b\u0107 chwilowa, m\u00f3wi\u0105c tekstem Pustek. Cho\u0107 lista nadchodz\u0105cych we wrze\u015bniu i pa\u017adzierniku premier ju\u017c teraz zaczyna przyt\u0142acza\u0107, a tyle jest ciekawszych temat\u00f3w ni\u017c ich odnotowywanie w pi\u0119ciu zdaniach, wi\u0119c sami rozumiecie&#8230; <\/p>\n<p><strong>Ukaza\u0142y si\u0119 w tym tygodniu:<\/strong><\/p>\n<p><strong>Alexander Tucker<\/strong> Don&#8217;t Look Away, Thrill Jockey<br \/>\n<strong>Alice In Chains<\/strong> Rainier Fog, BMG<br \/>\n<strong>Autechre<\/strong> NTS Session 1, Warp 3LP<br \/>\n<strong>Autechre<\/strong> NTS Session 2, Warp 3LP<br \/>\n<strong>Autechre<\/strong> NTS Session 3, Warp 3LP<br \/>\n<strong>Autechre<\/strong> NTS Session 4, Warp 3LP<br \/>\n<strong>Bardo Todol \/ M. M. Peres \/ U\u0301gju\u0308 Sectas<\/strong> Adzer, Discrepant<br \/>\n<strong>Beans<\/strong> Nibiru Tut, Tygr Rawwk<br \/>\n<strong>Blood Orange<\/strong> Negro Swan, Domino<br \/>\n<strong>Born To Murder the World<\/strong> The Infinite Mirror Of Millennial Narcissism, Extrinsic LP, CD, DL<br \/>\n<strong>DeVotchKa<\/strong> This Night Falls Forever, Concord<br \/>\n[23.08] <strong>Fall Out Boy<\/strong> Lake Effect Kid, Island EP<br \/>\n<strong>Fire-Toolz<\/strong> Skinless X-1, Hausu Mountain<br \/>\n[22.08] <strong>Four Tet<\/strong> Live at Funkhaus Berlin, 10th May 2018, Four Tet<br \/>\n<strong>Glenn Jones<\/strong> The Giant Who Ate Himself and Other New Works For 6 &amp; 12 String Guitar, Thrill Jockey<br \/>\n[18.08] <strong>Hermit and the Recluse<\/strong> Orpheus vs. the Sirens, Obol for Charon<br \/>\n<strong>Interpol<\/strong> Marauder, Matador<br \/>\n[20.08] <strong>Jim O&#8217;Rourke<\/strong> Steamroom 41, Steamroom<br \/>\n<strong>Jesus Piece<\/strong> Always Self, Southern Lord<br \/>\n<strong>Justice<\/strong> Woman Worldwide, Ed Banger<br \/>\n<strong>Los Siquicos Litorale\u00f1os<\/strong> Radio Siquica, Discrepant<br \/>\n<strong>Luciana Souza<\/strong> The Book of Longing, Sunnyside<br \/>\n<strong>Mark Lanegan &amp; Duke Garwood<\/strong> With Animals, Heavenly<br \/>\n<strong>Maymind<\/strong> Cheap Storage, Atlantic Rhythms MC, DL<br \/>\n<strong>Michael Gordon &amp; Bill Morrison<\/strong> The Unchanging Sea, Michael Gordon &amp; Bill Morrison<br \/>\n<strong>Midori Takada \/ Lafawndah<\/strong> Le Renard Bleu, !K7 EP<br \/>\n<strong>Nothing<\/strong> Dance on the Blacktop, Relapse<br \/>\n<strong>Olafur Arnalds<\/strong> re:member, Decca<br \/>\n[23.08] <strong>Ovvoid <\/strong>Respawn, Trzy Sz\u00f3stki<br \/>\n<strong>Panchasila<\/strong> Panchasila, Discrepant<br \/>\n[23.08] <strong>Ramzes<\/strong> First Epiphany, Pionierska<br \/>\n<strong>Sarah Haras<\/strong> Aries<br \/>\n<strong>Teielte<\/strong> Water Scope EP, U Know Me EP<br \/>\n<strong>The Lemon Twigs<\/strong> Go To School, 4AD<br \/>\n<strong>The Residents<\/strong> I Am a Resident!, Cherry Red<br \/>\n<strong>Tr\u00e4den &amp; Tr\u00e4d<\/strong> Gr\u00e4s och Stenar Tr\u00e4den, Subliminal Sounds<br \/>\n<strong>Treetop Flyers<\/strong> Treetop Flyers, Loose<br \/>\n<strong>Tunng<\/strong> Songs You Make at Night, Full Time Hobby<br \/>\n<strong>White Denim<\/strong> Performance, City Slang<br \/>\n<strong>Yarn\/Wire<\/strong> Images of Duration, Northern Spy<br \/>\n[18.08]<strong> Zenial \/ Tom\u00e1s Tello<\/strong> split, Buh<\/p>\n<p><em>Wszystkie premiery 24.08, chyba \u017ce oznaczy\u0142em inaczej.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Kilka r\u00f3\u017cnych czynnik\u00f3w wp\u0142yn\u0119\u0142o na to, \u017ce dzisiaj nie b\u0119dzie recenzji, tylko zapowiedzi i kilka s\u0142\u00f3w ode mnie. Po pierwsze, wys\u0142uchiwanie premier w takiej ilo\u015bci w tempie wy\u015bcigowym bywa &#8211; nie musz\u0119 pewnie tego dowodzi\u0107 &#8211; m\u0119cz\u0105ce i pewnie niezdrowe. Po drugie &#8211; pos\u0142ucha\u0142em w\u0142a\u015bnie nowej p\u0142yty grupy Interpol, kt\u00f3ra mimo pewnej zgrabno\u015bci (jak na [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":19065,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[582,3319,1,3309],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19055"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19055"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19055\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":19069,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19055\/revisions\/19069"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/19065"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19055"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19055"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19055"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}