{"id":19271,"date":"2018-09-14T11:31:28","date_gmt":"2018-09-14T09:31:28","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=19271"},"modified":"2018-09-16T10:25:16","modified_gmt":"2018-09-16T08:25:16","slug":"koszmary-donalda-t","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/09\/14\/koszmary-donalda-t\/","title":{"rendered":"Koszmary Donalda T."},"content":{"rendered":"<p>Wyimaginowana wsp\u00f3lnota mi\u0119dzy nami a politykami. I prawdziwa mi\u0119dzy nami a innymi obywatelami. Tak pokazuj\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 dwie z dzisiejszych premier, na kt\u00f3re nie spos\u00f3b si\u0119 nie natkn\u0105\u0107. Czego ci muzycy nie robi\u0105, \u017ceby przekaz mia\u0142 w\u0142a\u015bciw\u0105 form\u0119. Jazzman, awangardzista i punkowiec<strong> Marc Ribot<\/strong> nagra\u0142 najbardziej przyst\u0119pn\u0105 p\u0142yt\u0119 w swojej karierze. Zesp\u00f3\u0142 <strong>Low<\/strong> nagra\u0142 album najbardziej ambitny i jeden z najbardziej poruszaj\u0105cych emocjonalnie. Donald Trump &#8211; prezydent, kt\u00f3ry ju\u017c pobi\u0142 rekord najni\u017cszego poparcia w powojennej historii USA &#8211; powoli wyprzedza w Ameryce Richarda Nixona jako najczarniejszy bohater kultury popularnej. I sta\u0142 si\u0119 czarnym bohaterem tych zaanga\u017cowanych p\u0142yt. A Ribot podpowiada, \u017ce jeszcze \u017caden ruch w historii niczego nie osi\u0105gn\u0105\u0142, nie maj\u0105c do dyspozycji piosenek.\u00a0<!--more--><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=788318024\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/marcribot.bandcamp.com\/album\/songs-of-resistance-1942-2018\">Songs Of Resistance 1942 &#8211; 2018 by Marc Ribot<\/a><\/iframe><\/p>\n<p>W piosence <em>Srinivas <\/em>Ribota strzela zwyczajny Amerykanin, ale Trump kule nosi (a w\u0142a\u015bciwie &#8211; jak m\u00f3wi\u0105 s\u0142owa piosenki: <em>Madman pulled a trigger \/ Donald Trump loaded the gun<\/em>). Mieszkaniec Kansas krzyczy do dw\u00f3ch pracownik\u00f3w koncernu technologicznego (hinduskiego pochodzenia, on ich bierze za przybysz\u00f3w z Iranu) <em>terrory\u015bci! <\/em>i <em>wynocha z mojego kraju!<\/em>, po czym otwiera ogie\u0144. Piosenka jest jednym z kilku oryginalnych utwor\u00f3w, kt\u00f3re Ribot nagra\u0142 z udzia\u0142em przer\u00f3\u017cnych go\u015bci (w tym wypadku: Steve Earle i Tift Merritt). Zestaw <em>Songs of Resistance<\/em> &#8211; <em>Pie\u015bni oporu <\/em>&#8211; sk\u0142ada si\u0119 jednak g\u0142\u00f3wnie z nowych wersji znanych pie\u015bni partyzanckich, antyfaszystowskich, z W\u0142och czy Meksyku, ze s\u0142ynnym i cz\u0119sto wracaj\u0105cym <em>Bella Ciao<\/em>, tu \u015bpiewanym przez Toma Waitsa. <\/p>\n<p>Ribot rzadko odwo\u0142uje si\u0119 tu do jazzu (cho\u0107 ju\u017c otwieraj\u0105cy album <em>We Are Soldiers in the Army<\/em> przynosi elementy charakterystycznej dla niego konwencji), ale wykorzystuje w\u0142asne r\u00f3\u017cnorodne do\u015bwiadczenia muzyczne i \u015bmia\u0142o przetwarza w\u0105tki. We w\u0142oskiej pie\u015bni <em>Fischia Il Vento<\/em> zamienia partyzanta w bojowniczk\u0119 ekologicznej organizacji walcz\u0105cej z ociepleniem klimatu. Wciela si\u0119 w t\u0119 posta\u0107 Meshell Ndegeocello. W <em>How To Walk In Freedom <\/em>odtwarza stylistyk\u0119 pie\u015bni broni\u0105cych praw obywatelskich w Ameryce, decyduj\u0105c si\u0119 na jazzowo-folkowy duet wokalist\u00f3w: Fay Victor i Sam Amidon. W <em>Rata de dos Patas<\/em> sam zwraca si\u0119 wprost do prezydenta: <em>Donald Trump, I&#8217;m talking to you! <\/em>(w <em>The Big Fool<\/em> za\u015bpiewa ju\u017c ca\u0142o\u015b\u0107 sam). To bardzo prosty i bezpo\u015bredni album. O krok od agitki &#8211; ale nie popadaj\u0105cy w ni\u0105, bo Ribot bardziej skupia si\u0119 na budowaniu wsp\u00f3lnoty. Jego zestaw jedenastu pie\u015bni ma by\u0107 cz\u0119\u015bci\u0105 szerszego spo\u0142ecznego przedsi\u0119wzi\u0119cia <a href=\"https:\/\/www.americaindivisible.org\/what-we-do\/\">America Indivisible<\/a>, kt\u00f3rego celem jest lokalne wsparcie dla idei r\u00f3\u017cnorodno\u015bci, r\u00f3wno\u015bci i poszanowania mniejszo\u015bci, czyli zasadniczo tych, kt\u00f3re leg\u0142y u podstaw Stan\u00f3w Zjednoczonych, ale s\u0105 zagro\u017cone w ostatnich latach.     <\/p>\n<p>Na pewno nie wybitny, ale ciekawy zestaw, kt\u00f3rego koniecznie (polecam <em>Knock That Statue Down<\/em>) s\u0142ucha\u0107 trzeba z tekstem. Istotne jest te\u017c to, \u017ce piosenkowy or\u0119\u017c przeciwko w\u0142asnemu prezydentowi podnosz\u0105 tu w wi\u0119kszo\u015bci biali arty\u015bci, po cz\u0119\u015bci kojarzeni z nurtami ch\u0119tnie s\u0142uchanymi na terenach, gdzie Trump ma spore poparcie. O Minnesot\u0119 &#8211; z kt\u00f3r\u0105 zwi\u0105zany jest zesp\u00f3\u0142 Low &#8211; <a href=\"https:\/\/www.theguardian.com\/us-news\/2018\/jun\/21\/eight-things-we-learned-from-trumps-minnesota-speech\">aktualnie walczy<\/a>.   <\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2337243200\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/lowtheband.bandcamp.com\/album\/double-negative\">Double Negative by Low<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><em>Double Negative<\/em> grupy <strong>Low <\/strong>&#8211; tytu\u0142 <del datetime=\"2018-09-16T08:23:12+00:00\">pochodzi<\/del> odnosi si\u0119 do rzeczywisto\u015bci fake news\u00f3w i wyprzedzi\u0142 jedno z pokr\u0119tnych przem\u00f3wie\u0144 Trumpa (kt\u00f3ry has\u0142a &#8222;double negative&#8221; u\u017cy\u0142 w Helsinkach &#8211; dzi\u0119ki dla korekty obywatelskiej z fb), wi\u0119c nie ma w\u0105tpliwo\u015bci co do bohatera &#8211; to rzecz o zupe\u0142nie innym ci\u0119\u017carze gatunkowym. Bardzo sp\u00f3jny album do s\u0142uchania w ca\u0142o\u015bci, nagrany ponownie (jak <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2015\/09\/10\/bezpieczne-zwiazki\/\">\u015bwietne<\/a><em> Ones and Sixes<\/em>) pod okiem BJ Burtona, producenta odpowiadaj\u0105cego te\u017c za cz\u0119\u015b\u0107 najdziwniejszych wybryk\u00f3w Bon Iver (<em>22, A Million<\/em>), dobrze odnajduj\u0105cego si\u0119 we wsp\u00f3\u0142pracy z Low. Proporcje mi\u0119dzy perfekcjonizmem i muzykalno\u015bci\u0105 Alana Sparhawka i jego tria a s\u0142abo\u015bci\u0105 Burtona do sprz\u0119\u017ce\u0144 i efekt\u00f3w wydaj\u0105 si\u0119 tym razem zachowane. Zreszt\u0105 dla Low to kolejny do\u015b\u0107 konsekwentnie stawiany krok na drodze, kt\u00f3ra wychodzi\u0142a od powolnego, z namaszczeniem granego rocka ku czemu\u015b nowemu, w tym wydaniu bardzo wsp\u00f3\u0142czesnemu, koresponduj\u0105cemu z pomys\u0142ami m\u0142odszych artyst\u00f3w. Nawet najbardziej radykalny, zmasakrowany zniekszta\u0142ceniami <em>Tempest <\/em>jako\u015b si\u0119 broni &#8211; i swoj\u0105 drog\u0105 brzmi wyj\u0105tkowo z\u0142owieszczo w dniu nadej\u015bcia nad ameryka\u0144skie wybrze\u017ce kolejnego pot\u0119\u017cnego huraganu (czego akurat tw\u00f3rcy utworu przewidzie\u0107 nie mogli).<\/p>\n<p>Bywam bezkrytyczny wobec niewielu zespo\u0142\u00f3w, ale wychodzi na to, \u017ce Low jest jednym z nich. Ich muzyka &#8211; pozbawiona bezpo\u015brednio\u015bci piosenek Ribota &#8211; jest immersyjna jak ma\u0142o kt\u00f3ra, wci\u0105ga niczym jaki\u015b alternatywny \u015bwiat, gra na emocjach, kt\u00f3re rzadko bywaj\u0105 pozytywne, a tutaj s\u0105, hm, negatywne podw\u00f3jnie. Nowa p\u0142yta nie b\u0119dzie ju\u017c raczej moj\u0105 ulubion\u0105 w ich dyskografii, nale\u017cy te\u017c jednak do rzadkiego gatunku album\u00f3w, kt\u00f3re wydaj\u0105 si\u0119 nie\u015b\u0107 wi\u0119cej ni\u017c mo\u017ce si\u0119 zmie\u015bci\u0107 w 40-minutowej formie. Zesp\u00f3\u0142 zawsze potrafi\u0142 zr\u0119cznie operowa\u0107 czasem, a tu robi to fenomenalnie, utrzymuj\u0105c w trzy-, czterominutowych nagraniach stan zawieszenia, koszmaru niemocy w starciu ze \u015bwiatem zewn\u0119trznym (owszem, w znakomitym <em>Dancing and Blood<\/em> jest rzeczywi\u015bcie d\u0142u\u017cej, ale gdzie indziej bywa, \u017ce wystarczy kilkana\u015bcie sekund). A to uczucie pewnie nieobce wielu ludziom w \u015bwiecie, w kt\u00f3rym algorytmy podpowiadaj\u0105, na kogo odda\u0107 g\u0142os. O ile ju\u017c przy tym nie wyr\u0119czaj\u0105.<\/p>\n<p><strong>Oceny przes\u0142uchanych p\u0142yt:\u00a0<\/strong><\/p>\n<p><strong>LOW <em>Double Negative<\/em><\/strong>, Sub Pop 2018, <strong>8\/10<\/strong><br \/>\n<strong>MARC RIBOT <em>Songs of Resistance 1942-2018<\/em><\/strong>, Epitaph 2018, <strong>7\/10<\/strong><\/p>\n<p><strong>Ukaza\u0142y si\u0119 w tym tygodniu: <\/strong><\/p>\n<p><strong>Alejandro Escovedo<\/strong> The Crossing, Yep Roc<br \/>\n[10.09] <strong>Alex Zhang Hungtai, David Maranha, Gabriel Ferrandini<\/strong> Eight Black Horses Crown Snake, Violent do C\u00e9u DL, CD<br \/>\n<strong>Alvaro Soler<\/strong> Mar de Colores, Universal<br \/>\n[13.09] <strong>Anthony Joseph<\/strong> People of the Sun, Strut<br \/>\n<strong>Aphex Twin<\/strong> Collapse EP, Warp EP<br \/>\n<strong>Bob Moses<\/strong> Battle Lines, Domino<br \/>\n<strong>Brandon Coleman<\/strong> Resistance, Brainfeeder<br \/>\n[12.09]<strong> Broken Chip<\/strong> Maybe Sometimes She Haunts, Flaming Pines<br \/>\n<strong>Capital Punishment<\/strong> Roadkill, Captured Tracks<br \/>\n<strong>Dilly Dally<\/strong> Heaven, Partisan<br \/>\n<strong>Dur-Dur Band<\/strong> Dur Dur of Somalia &#8211; Volume 1, Volume 2 &amp; Previously Unreleased Tracks, Analog Africa<br \/>\n<strong>Dustin Wong<\/strong> Fluid World Building 101 With Shaman Bambu, Hausu Mountain<br \/>\n<strong>Elisapie<\/strong> The Ballad of the Runaway Girl, Bonsound<br \/>\n<strong>Emma Ruth Rundle<\/strong> On Dark Horses, Sargent House<br \/>\n[12.09]<strong> Four Tet<\/strong> Live at Hultsfred Festival, 18th June 2004, Four Tet DL<br \/>\n<strong>Fred Thomas<\/strong> Aftering, Polyvinyl<br \/>\n[12.09]<strong> Grzegorz Pleszynski<\/strong> Antidepressant Sound Academy, Antidepressive Records<br \/>\n<strong>Guerilla Toss<\/strong> Twisted Crystal, DFA<br \/>\n<strong>Hawkwind<\/strong> Road To Utopia, Cherry Red<br \/>\n[9.09] <strong>Ipek Gorgun<\/strong> Ecce homo, Touch<br \/>\n<strong>Jaan Wessman<\/strong> None For The Money, Two For The Show, Eclipse Music<br \/>\n<strong>Jean-Michel Jarre<\/strong> Planet Jarre &#8211; 50 Years of Music, Sony<br \/>\n<strong>Joelle Leandre<\/strong> Strings Garden, Fundacja S\u0142uchaj<br \/>\n[13.09] <strong>J\u00f3hann J\u00f3hannsson &amp; BJNilsen<\/strong> I Am Here, Touch<br \/>\n<strong>Jungle<\/strong> Fore Ever, XL<br \/>\n[8.09] <strong>Karbido<\/strong> Heizraum Ruska Strasse (\u201eArcanum\u201d series vol.02), Hermetyczny Gara\u017c CD, DL<br \/>\n<strong>Low<\/strong> Double Negative, Sub Pop<br \/>\n<strong>Marc Ribot<\/strong> Songs of Resistance 1942-2018, Epitaph<br \/>\n<strong>Marcin Wasilewski<\/strong> Trio Live, ECM<br \/>\n[12.09] <strong>Mark McGuire<\/strong> The Broken Home, Mark McGuire<br \/>\n<strong>Michels<\/strong> Erntezeit, Glitterhouse CD, LP<br \/>\n<strong>Neil Minton<\/strong> Singing As You Leave E\u200b.\u200bP., Too Many Fireworks<br \/>\n<strong>Now vs Now<\/strong> The Buffering Cocoon, Jazzland<br \/>\n<strong>\u00d8 &amp; Panasonic<\/strong> S\u00e4hk\u00f6 &#8211; The Movie Soundtrack EP, S\u00e4hk\u00f6 EP, 12&#8243;<br \/>\n<strong>Orbital<\/strong> Monsters Exist, APC<br \/>\n<strong>Pale Waves<\/strong> My Mind Makes Noises, Interscope<br \/>\n<strong>Paul Weller<\/strong> True Meanings, Parlophone<br \/>\n<strong>Pruski<\/strong> Sleeping Places, Four Tapes CD, DL (Bandcamp)<br \/>\n<strong>Richard Thompson<\/strong> 13 Rivers, Proper<br \/>\n[11.09] <strong>Richenel<\/strong> Perfect Strangers, Music From Memory<br \/>\n<strong>Sleaford Mods<\/strong> Sleaford Mods, Rough Trade EP<br \/>\n<strong>Soft Cell<\/strong> Keychains &amp; Snowstorms, Universal arch.<br \/>\n<strong>Stella Chiweshe<\/strong> Kasahwa: Early Singles, Glitterbeat CD, LP, arch.<br \/>\n<strong>Stu Mindeman<\/strong> Woven Threads, Sunnyside<br \/>\n<strong>The Goon Sax<\/strong> We&#8217;re Not Talking, Wichita<br \/>\n<strong>The Holydrug Couple<\/strong> Hyper Super Mega, Sacred Bones<br \/>\n[13.09] <strong>The Jayhawks<\/strong> Back Roads and Abandoned Motels, Legacy<br \/>\n<strong>The Primals<\/strong> All Love Is True Love, Southern Lord<br \/>\n<strong>Tony Bennett &amp; Diana Krall<\/strong> Love Is Here To Stay, Verve<br \/>\n<strong>VA<\/strong> Two Niles to Sing a Melody: The Violins &amp; Synths of Sudan, Ostinato<br \/>\n<strong>VA<\/strong> Basement Beehive: The Girl Group Underground, Numero Group<br \/>\n[9.09] <strong>VA<\/strong> Dialog Tapes II, Eilean<br \/>\n<strong>We Were Promised Jetpacks<\/strong> The More I Sleep The Less I Dream, Big Scary Monsters<br \/>\n<strong>Willie Nelson<\/strong> My Way, Legacy<br \/>\n<strong>Yumi and the Weather<\/strong> Yumi and the Weather LP, Miohmi<\/p>\n<p><em>Wszystkie premiery 14.09, chyba \u017ce oznaczy\u0142em inaczej. <\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Wyimaginowana wsp\u00f3lnota mi\u0119dzy nami a politykami. I prawdziwa mi\u0119dzy nami a innymi obywatelami. Tak pokazuj\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 dwie z dzisiejszych premier, na kt\u00f3re nie spos\u00f3b si\u0119 nie natkn\u0105\u0107. Czego ci muzycy nie robi\u0105, \u017ceby przekaz mia\u0142 w\u0142a\u015bciw\u0105 form\u0119. Jazzman, awangardzista i punkowiec Marc Ribot nagra\u0142 najbardziej przyst\u0119pn\u0105 p\u0142yt\u0119 w swojej karierze. Zesp\u00f3\u0142 Low nagra\u0142 album najbardziej [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":19274,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,582,3,312,120,3319,3309,3219,1249,557],"tags":[527,3461],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19271"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19271"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19271\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":19294,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19271\/revisions\/19294"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/19274"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19271"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19271"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19271"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}