
{"id":19281,"date":"2018-09-15T09:45:13","date_gmt":"2018-09-15T07:45:13","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=19281"},"modified":"2018-09-15T10:51:31","modified_gmt":"2018-09-15T08:51:31","slug":"5-nowych-plyt-ktorych-trzeba-posluchac-w-tym-tygodniu-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/09\/15\/5-nowych-plyt-ktorych-trzeba-posluchac-w-tym-tygodniu-2\/","title":{"rendered":"5 nowych p\u0142yt, kt\u00f3rych warto pos\u0142ucha\u0107 w tym tygodniu"},"content":{"rendered":"<p>Ugi\u0105\u0142em si\u0119 tym razem pod ci\u0119\u017carem wczorajszych premier i wyb\u00f3r mo\u017ce by\u0107 nieco ograniczony. Spo\u015br\u00f3d tego, czego pos\u0142ucha\u0107 si\u0119 uda\u0142o, mog\u0119 jednak gor\u0105co zarekomendowa\u0107 nast\u0119puj\u0105cych pi\u0119\u0107 album\u00f3w, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych znajdzie si\u0119 szczypta muzyki Kamasiego, gitara z okolic radiowej Tr\u00f3jki, odkrycia z Sudanu, bardzo ma\u0142o znana debiutantka i jeszcze kandydatka na jedn\u0105 z lepiej ocenianych p\u0142yt roku.<!--more--><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/5CoW7EEjCrnqM6ChKHmtE0\" width=\"500\" height=\"480\" frameborder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe><\/p>\n<p><strong>BRANDON COLEMAN <em>Resistance<\/em><\/strong>, Brainfeeder<br \/>\n<strong>Dlaczego? <\/strong>Bo warto co\u015b wybra\u0107 z kilku syntezatorowo-funkowych album\u00f3w tygodnia. A ten wygrywa u mnie z lekk\u0105 przewag\u0105 nad Jungle. Poza tym Brandon Coleman wzbudza zainteresowanie jako sta\u0142y klawiszowiec Kamasiego Washingtona, jego muzyka nie grzeszy mo\u017ce oryginalno\u015bci\u0105, pozostaje mocno osadzona w starszej (Stevie Wonder) i m\u0142odszej (Daft Punk &#8211; podobne zabiegi wokalne) tradycji, ale za to tryska witalno\u015bci\u0105. Poza tym pojawiaj\u0105 si\u0119 tu inni muzycy z zespo\u0142u Kamasiego, a Professor Boogie &#8211; czyli sam Coleman &#8211; ma szanse si\u0119 popisa\u0107 jako solista.<br \/>\n<strong>Na pocz\u0105tek<\/strong> <em>Giant Feelings<\/em> (z Patrice Quinn)<\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2337243200\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/lowtheband.bandcamp.com\/album\/double-negative\">Double Negative by Low<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>LOW <em>Double Negative<\/em><\/strong>, Sub Pop<br \/>\n<strong>Dlaczego? <\/strong>Bo nawet na tle wyj\u0105tkowo r\u00f3wnej dyskografii Low ten album to pewniak: zesp\u00f3\u0142 gra znakomicie, pisze pe\u0142ne emocji piosenki, a eksperymenty z przesterowanym, zniekszta\u0142conym brzmieniem s\u0105 \u015bmielsze ni\u017c do tej pory i tych emocji nie odbieraj\u0105. Bo z tymi emocjami wreszcie ta ponura p\u0142yta trafia dobrze w sw\u00f3j czas. Wi\u0119cej o albumie <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2018\/09\/14\/koszmary-donalda-t\/\">by\u0142o wczoraj<\/a>.<br \/>\n<strong>Na pocz\u0105tek<\/strong> <em>Dancing and Blood<\/em>, <em>Rome <\/em>&#8211; ale przede wszystkim dobrze s\u0142ucha si\u0119 ca\u0142o\u015bci<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/2XHVhUTfta3YoNHd0EjWNs\" width=\"500\" height=\"480\" frameborder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe><\/p>\n<p><strong>RICHARD THOMPSON <em>13 Rivers<\/em><\/strong>, Proper<br \/>\n<strong>Dlaczego?<\/strong> Bo czasem warto da\u0107 si\u0119 zaskoczy\u0107, a ten solowy album dawnego lidera folkowych The Fairport Convention powinien zaskoczy\u0107 pozytywnie wszystkich tych, kt\u00f3rzy podejd\u0105 do niego bez gatunkowych uprzedze\u0144. Dlaczego pisz\u0119 o uprzedzeniach? Bo momentami mamy tu nieco dziwny rozkrok mi\u0119dzy brzmieniem zbyt wypolerowanym a mroczniejszym, alternatywno-rockowym. Wydaje si\u0119, \u017ce Dire Straits gra tu wsp\u00f3lnie z The Bad Seeds. W przysz\u0142ym roku autor b\u0119dzie mia\u0142 70-tk\u0119, ale nieszczeg\u00f3lnie to s\u0142ycha\u0107 &#8211; szczeg\u00f3lnie (i to jedna z najwi\u0119kszych zalet p\u0142yty) w gitarowych sol\u00f3wkach Thompsona. A wreszcie dlatego, \u017ce pociesza\u0142a mnie ta p\u0142yta po niezbyt udanym<em> Road to Utopia<\/em>, czyli powrocie do dawnego repertuaru zafundowanego fanom przez grup\u0119 Hawkwind (z udzia\u0142em Erica Claptona!).<br \/>\n<strong>Na pocz\u0105tek <\/strong><em>The Storm Won&#8217;t Come<\/em>, <em>Bones of Gilead<\/em><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3717332757\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/ostinatorecords.bandcamp.com\/album\/two-niles-to-sing-a-melody-the-violins-synths-of-sudan\">Two Niles to Sing a Melody: The Violins &amp; Synths of Sudan by Various Artists<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>R\u00d3\u017bNI WYKONAWCY <em>Two Niles To Sing a Melody: The Violins and Synths of Sudan<\/strong><\/em>, Ostinato<br \/>\n<strong>Dlaczego?<\/strong> Bo nie znajdziecie bardziej odkrywczej p\u0142yty z muzyk\u0105 niezachodni\u0105, cho\u0107 konkurencja jest wyj\u0105tkowo du\u017ca (Stella Chiweshe, do tego konkurencyjna kompilacja Analog Africa z muzyk\u0105 z Somalii itd.). A przede wszystkim &#8211; nie znajdziecie lepszego punktu startowego do dalszych poszukiwa\u0144, w tym wypadku zwi\u0105zanych z muzyk\u0105 rozrywkow\u0105 Sudanu lat 70. i 80. Nieco szerzej o tej p\u0142ycie pisa\u0142em na Polifonii <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2018\/09\/13\/ta-tresc-sie-nie-klika\/\">w czwartek<\/a>.<br \/>\n<strong>Na pocz\u0105tek<\/strong> <em>Droob A Shoag<\/em> Abdelmoniema Ekhaldiego<\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3594634040\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/yumiandtheweather.bandcamp.com\/album\/yumi-and-the-weather-lp\">Yumi And The Weather LP by Yumi And The Weather<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>YUMI AND THE WEATHER <em>Yumi and the Weather<\/em><\/strong>, Miohmi<br \/>\n<strong>Dlaczego?<\/strong> Bo pewnie nic o nich jeszcze nie wiecie. Bo ta m\u0142oda grupa z Brighton uj\u0119\u0142a mnie bezpretensjonalno\u015bci\u0105 i konstruowaniem z\u0142o\u017conych, ale bardzo melodyjnych piosenek. Bo przynosi spory talent wokalny i autorski w postaci Ruby Taylor, kt\u00f3ra ca\u0142e przedsi\u0119wzi\u0119cie prowadzi z Robem Flynnem, graj\u0105c na niemal wszystkich instrumentach i rzadko ogl\u0105daj\u0105c si\u0119 na pomoc koleg\u00f3w. Bo jest to debiut, a rzadko trafiaj\u0105 si\u0119 w takim zestawieniu debiuty &#8211; i lepiej si\u0119 pomyli\u0107 ni\u017c przepu\u015bci\u0107 tak\u0105 okazj\u0119. Pami\u0119tajcie, kto ryzykowa\u0142.<br \/>\n<strong>Na pocz\u0105tek <\/strong><em>Look at the Night<\/em> <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ugi\u0105\u0142em si\u0119 tym razem pod ci\u0119\u017carem wczorajszych premier i wyb\u00f3r mo\u017ce by\u0107 nieco ograniczony. Spo\u015br\u00f3d tego, czego pos\u0142ucha\u0107 si\u0119 uda\u0142o, mog\u0119 jednak gor\u0105co zarekomendowa\u0107 nast\u0119puj\u0105cych pi\u0119\u0107 album\u00f3w, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych znajdzie si\u0119 szczypta muzyki Kamasiego, gitara z okolic radiowej Tr\u00f3jki, odkrycia z Sudanu, bardzo ma\u0142o znana debiutantka i jeszcze kandydatka na jedn\u0105 z lepiej ocenianych p\u0142yt [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":19282,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,3,312,120,3319,3309,558,3219,1249,1059,106],"tags":[3694,527,3541,3695,3696],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19281"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19281"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19281\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":19289,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19281\/revisions\/19289"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/19282"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19281"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19281"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19281"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}