{"id":19290,"date":"2018-09-18T08:18:38","date_gmt":"2018-09-18T06:18:38","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=19290"},"modified":"2018-09-18T08:18:38","modified_gmt":"2018-09-18T06:18:38","slug":"moja-pierwsza-noc-z-rhodesem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/09\/18\/moja-pierwsza-noc-z-rhodesem\/","title":{"rendered":"Moja pierwsza noc z Rhodesem"},"content":{"rendered":"<p>Jak ju\u017c kiedy\u015b pisa\u0142em w POLITYCE, zagubieni i odnalezieni po latach muzycy to cz\u0119sto postacie pami\u0119tane z jednego wydarzenia, pojedynczego wyst\u0119pu. Na przyk\u0142ad wieczoru w 1976 roku w sztokholmskim Moderna Museet, gdzie zamontowano pot\u0119\u017cne nag\u0142o\u015bnienie i zaprezentowano nowy utw\u00f3r urodzonego w Szwecji, ale ucz\u0105cego si\u0119 od ameryka\u0144skich minimalist\u00f3w kompozytora Christera Hennixa <em>The Electric Harpsichord<\/em>. \u0141\u0105czy\u0142 on w sobie inspiracje wschodnie (wykorzystywa\u0142 elementy klasycznej muzyki Indii i tradycji japo\u0144skich) i obliczenia matematyczne. Napisa\u0142 go przysz\u0142y pracownik Massachusetts Institute of Technology i profesor matematyki, zafascynowany wibracj\u0105 wszech\u015bwiata na poziomie atomowym i pr\u00f3buj\u0105cy od lat 70. odda\u0107 jej charakter za pomoc\u0105 muzyki wsp\u00f3\u0142czesnej.<!--more--><\/p>\n<p>Przyj\u0119cie by\u0142o entuzjastyczne, recenzje \u015bwietne, ale funduszy na kolejne koncerty zabrak\u0142o, Hennix przez lata pozostawa\u0142 wi\u0119c w cieniu, je\u015bli chodzi o \u015bwiat muzyki \u2013 je\u015bli nie liczy\u0107 wyst\u0119p\u00f3w w klubach jazzowych w roli perkusisty. W p\u00f3\u017aniejszym okresie \u2013 po zmianie p\u0142ci \u2013 ju\u017c jako<strong> Catherine Christer Hennix<\/strong>. I to w\u0142a\u015bnie nazwisko to pojawi\u0142o si\u0119 na ok\u0142adce, gdy s\u0142ynny utw\u00f3r z 1976 roku doczeka\u0142 si\u0119 w ko\u0144cu wydania na p\u0142ycie \u2013 dopiero w roku 2010 (jeden z &#8211; jak to wtedy opisa\u0142em &#8211; &#8222;wynalazk\u00f3w roku&#8221;, jeszcze <a href=\"https:\/\/chacinski.wordpress.com\/2011\/01\/15\/8-wynalazkow-roku-2010\/\">na moim starym blogu<\/a> z czas\u00f3w przed Polifoni\u0105). \u015awietnie przyj\u0119ty, spowodowa\u0142, \u017ce Hennix natychmiast zacz\u0119to wymienia\u0107 jednym tchem w\u015br\u00f3d wybitnych kompozytor\u00f3w minimalizmu, takich jak La Monte Young czy Terry Riley, albo ich nauczyciel Pandit Pran Nath. Na drugi \u2013 koncertowy \u2013 album Hennix trzeba by\u0142o czeka\u0107 ju\u017c tylko dwa lata, zn\u00f3w trafi\u0142 zreszt\u0105 do zestawie\u0144 najlepszych p\u0142yt roku 2012 w bran\u017cowej prasie. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/3iT5MaTciUc\" frameborder=\"0\" allow=\"autoplay; encrypted-media\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Od tamtej pory pojawi\u0142o si\u0119 kilka nowych kompozycji artystki, ale nie \u015bci\u0105gn\u0119\u0142y takiej uwagi jak kolejny odcinek opowie\u015bci z roku 1976, kt\u00f3ry ukaza\u0142 si\u0119 11 dni temu pod tytu\u0142em <em>Selected Early Keyboard Works<\/em> (przedpremierowo <a href=\"http:\/\/www.nowamuzyka.pl\/2018\/08\/31\/catherine-christer-hennix-selected-early-keyboard-works\/\">pisa\u0142a o nim Nowa Muzyka<\/a>). Na wydany przy okazji 70. urodzin Hennix zestaw sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 trzy utwory. Dwucz\u0119\u015bciowy <em>Mode nouvelle des modalit\u00e9s<\/em> to muzyka na piano Fender Rhodes w stroju naturalnym. Rzecz przypominaj\u0105ca po prostu improwizacyjny przebieg w skali modalnej, czynno\u015b\u0107 pewnie nieobc\u0105 posiadaczom tego wspaniale brzmi\u0105cego instrumentu. Stosunkowo \u0142atwo mi to do\u015bwiadczenie por\u00f3wna\u0107 do w\u0142asnej pierwszej nocy sp\u0119dzonej nad po\u017cyczonym na kilka tygodni pianem Fendera, kt\u00f3rego zmienn\u0105 w zale\u017cno\u015bci od si\u0142y uderzania barw\u0105 by\u0142em zafascynowany jako zupe\u0142ny amator. Ten utw\u00f3r idzie, niestety, w stron\u0119 takiego gadulstwa &#8211; z przedziwnym, fiku\u015bnym odpryskiem, niby-cytatem z <em>Peer Gynta<\/em> na koniec. Spo\u015br\u00f3d minimalist\u00f3w &#8211; najbli\u017cej nagra\u0144 Rileya, cho\u0107 zachowa\u0142bym ostro\u017cno\u015b\u0107 przy por\u00f3wnywaniu.<\/p>\n<p>Ciekawszy jest na pewno <em>Equal Temperament Fender Mix<\/em>, w kt\u00f3rym brzmienie tego samego Rhodesa jest subtelnie przetwarzane, transformowane elektronicznie, co w standardach roku 1976 (ten materia\u0142 r\u00f3wnie\u017c zarejestrowano w Moderna Museet podczas prezentacji pracy r\u00f3\u017cnych utwor\u00f3w z nurtu minimalizmu) wydaje si\u0119 tym, bardziej godne uwagi. Dobrze brzmi\u0105 pog\u0142osy i og\u00f3lnie ca\u0142o\u015b\u0107 si\u0119 nie zestarza\u0142a, cho\u0107 mo\u017ce to tylko wra\u017cenie b\u0119d\u0105ce zas\u0142ug\u0105 dobrego masteringu Stephana Mathieu, kt\u00f3ry odczy\u015bci\u0142 stare ta\u015bmy. Ale najwi\u0119ksze wra\u017cenie robi <em>The Well-Tuned Marimba<\/em>, rodzaj stopniowej immersji w d\u017awi\u0119ku odczuwalnej niczym zanurzenie w wodzie. Rzecz nie ma wiele wsp\u00f3lnego z marimb\u0105. Pojawia si\u0119 tu keyboard firmy Yamaha (zn\u00f3w w stroju naturalnym), chi\u0144ski szeng, a do tego elektronika, z generatorem fal sinusoidalnych. I to jest zagubiony po\u015br\u00f3d mniej znacz\u0105cych utwor\u00f3w kolejny klasyk Hennix. Przy czym musz\u0119 wyci\u0105gn\u0105\u0107 \u015bredni\u0105 z tej pierwszej randki z Rhodesem i wirtualnej marimby, st\u0105d &#8211; mimo sporej sympatii do zagubionej i odnalezionej kompozytorki &#8211; pewna ostro\u017cno\u015b\u0107 tak\u017ce w ocenie. <\/p>\n<p><strong>CATHERINE CHRISTER HENNIX <em>Selected Early Keyboard Works<\/em><\/strong>, Empty Editions 2018, <strong>7\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=442928017\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/emptyeditions.bandcamp.com\/album\/ee005-selected-early-keyboard-works\">EE005: Selected Early Keyboard Works by Catherine Christer Hennix<\/a><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jak ju\u017c kiedy\u015b pisa\u0142em w POLITYCE, zagubieni i odnalezieni po latach muzycy to cz\u0119sto postacie pami\u0119tane z jednego wydarzenia, pojedynczego wyst\u0119pu. Na przyk\u0142ad wieczoru w 1976 roku w sztokholmskim Moderna Museet, gdzie zamontowano pot\u0119\u017cne nag\u0142o\u015bnienie i zaprezentowano nowy utw\u00f3r urodzonego w Szwecji, ale ucz\u0105cego si\u0119 od ameryka\u0144skich minimalist\u00f3w kompozytora Christera Hennixa The Electric Harpsichord. \u0141\u0105czy\u0142 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":19308,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,3,312,120,7,3199,3219,3604],"tags":[3697],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19290"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19290"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19290\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":19312,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19290\/revisions\/19312"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/19308"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19290"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19290"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19290"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}