{"id":19292,"date":"2018-09-17T09:02:52","date_gmt":"2018-09-17T07:02:52","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=19292"},"modified":"2018-09-17T09:14:12","modified_gmt":"2018-09-17T07:14:12","slug":"kto-juz-nie-potrzebuje-syntezatora","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/09\/17\/kto-juz-nie-potrzebuje-syntezatora\/","title":{"rendered":"Kto ju\u017c nie potrzebuje syntezatora?"},"content":{"rendered":"<p>Sacrum Profanum ko\u0144czy si\u0119 w\u0142a\u015bnie dwudniow\u0105 prezentacj\u0105 opery Alka Nowaka do libretta Olgi Tokarczuk <em>ahat il\u012b \u2013 Siostra bog\u00f3w<\/em>. Akcent mocny &#8211; i dla autorki, kt\u00f3ra w tym roku ma dublet adaptacji tego samego tekstu (<em>Anna Inn w grobowcach \u015bwiata<\/em>) po komiksowym <em>Ja, Nina Szubur<\/em>, i dla kompozytora, kt\u00f3ry te\u017c zalicza w tym roku swoisty dublet, pojawiaj\u0105c si\u0119 na zamkni\u0119ciu jednego festiwalu i za chwil\u0119 <a href=\"http:\/\/www.warszawska-jesien.art.pl\/wj2018\/program-i-bilety-2018\/program\/21_09\/2106155110\">na otwarciu Warszawskiej Jesieni<\/a>. Nie b\u0119d\u0119 pisa\u0142 o <em>ahat il\u012b<\/em> z r\u00f3\u017cnych wzgl\u0119d\u00f3w &#8211; tak\u017ce dlatego, \u017ce nazwisko Tokarczuk przyci\u0105gn\u0119\u0142o ju\u017c do pisania o tej premierze wi\u0119ksze media ni\u017c Polifonia. Ale warto zaznaczy\u0107 co\u015b innego: pierwsze premiery p\u0142ytowe Sacrum. Te\u017c podw\u00f3jne uderzenie &#8211; tyle \u017ce w tym wypadku uwaga, bo nawet jedna z tych p\u0142yt mo\u017ce si\u0119 okaza\u0107 nokautem.<!--more--><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2544692317\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/robertpiotrowicz.bandcamp.com\/album\/crackfinder\">CRACKFINDER by Je\u0301ro\u0302me Noetinger \/ Robert Piotrowicz \/ Anna Zaradny<\/a><\/iframe><\/p>\n<p>Krzysztof Pietraszewski do\u015b\u0107 mocno zaznaczy\u0142 pocz\u0105tek swojej kuratorskiej opieki nad Sacrum Profanum, od razu wje\u017cd\u017caj\u0105c na festiwal z estetyk\u0105 noise i improwizacj\u0105. I co ciekawe, w\u0142a\u015bnie ten klucz przyni\u00f3s\u0142 mu pod dw\u00f3ch latach dwie pierwsze premiery p\u0142ytowe z nagra\u0144 dokonanych na tej imprezie. Oficjalnie mia\u0142y miejsce w sobot\u0119, w dw\u00f3ch ogniskach zwi\u0105zanych ze sob\u0105 towarzysko i ideowo, czyli w Bocianie i Musica Genera. <em>Co\u015b wa\u017cnego dzia\u0142o si\u0119 tego dnia<\/em> &#8211; pisze o festiwalowym koncercie z roku 2016 Pietraszewski. A jego bohaterowie, trio Sono Genera &#8211; <strong>Anna Zaradny, Robert Piotrowicz i J\u00e9r\u00f4me Noetinger<\/strong> &#8211; potwierdzaj\u0105 to na nagraniu.<\/p>\n<p>Podzielona na dwa utwory p\u0142yta odnawia wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z francuskim artyst\u0105 znanym jeszcze ze szczeci\u0144skiego festiwalu Musica Genera. I przynosi muzyk\u0119 intensywn\u0105, ale \u015bwietnie kontrolowan\u0105, w kt\u00f3rej role wydaj\u0105 si\u0119 podzielone bardzo klarownie: syntezator Piotrowicza okre\u015bla tu przestrze\u0144, w jej geometrii i barwach, manipulacje ta\u015bmami Noetingera wprowadzaj\u0105 kolejny wymiar &#8211; czas, z przyspieszeniami, zwolnieniami, zaskoczeniami &#8211; a saksofon Anny Zaradny wprowadza w ten \u015bwiat \u017cycie. Zar\u00f3wno we interwencjach rodem z free jazzu, niespokojnych ostinatach, jak i przetworzeniach brzmienia instrumentu. Nie potrafi\u0119 sobie bez jej partii saksofonu wyobrazi\u0107 kapitalnego fina\u0142u pierwszego z dw\u00f3ch utwor\u00f3w, <em>The One Who Searches For Cracks<\/em>. Z kolei <em>Universe Atlas of Evidence<\/em> przynosi muzyk\u0119 bardziej pos\u0119pn\u0105 i monolityczn\u0105, z niepokoj\u0105cymi g\u0142osami w tle, zn\u00f3w o\u017cywian\u0105 partiami saksofonu w drugiej cz\u0119\u015bci, cho\u0107 dalek\u0105 w klimacie od wznios\u0142ego i optymistycznego nastroju eksploracji, w jakim ko\u0144czy\u0142a si\u0119 pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 koncertu. Ca\u0142o\u015b\u0107 mie\u015bci si\u0119 w \u015bcis\u0142ej czo\u0142\u00f3wce znanych mi dokona\u0144 ka\u017cdego z tr\u00f3jki muzyk\u00f3w. Nastr\u00f3j wieczoru rzeczywi\u015bcie musia\u0142 by\u0107 wyj\u0105tkowy.<\/p>\n<p><strong>NOETINGER \/ PIOTROWICZ \/ ZARADNY <em>Crackfinder<\/em><\/strong>, Musica Genera <strong>8\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2765787919\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/bocian.bandcamp.com\/album\/agitation-stagnation\">Agitation | Stagnation by Kasper T. Toeplitz \/ zeitkratzer<\/a><\/iframe><\/p>\n<p>Drugi album zawiera utw\u00f3r <em>Agitation &#038; Stagnation<\/em>, kt\u00f3ry <strong>Kasper T. Toeplitz<\/strong> (by\u0142 te\u017c na Sacrum w tym roku z wykonaniem zam\u00f3wionej przez niego kompozycji Eliane Radigue) skomponowa\u0142 na specjalne zam\u00f3wienie SP &#8211; rzecz by\u0142a sporym wyzwaniem, bo utw\u00f3r zamyka\u0142 koncert, kt\u00f3ry wprowadza\u0142 na orbit\u0119 du\u017cych polskich festiwali muzyki wsp\u00f3\u0142czesnej kompozytorsk\u0105 tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Zbigniewa Karkowskiego (p\u00f3\u017aniej by\u0142 jeszcze du\u017cy przegl\u0105d w Nowym Teatrze pod kuratorsk\u0105 opiek\u0105 Moniki Pasiecznik). Toeplitz jest dzi\u015b w pewnym stopniu kontynuatorem tej linii.<\/p>\n<p>Ju\u017c sama elektroniczna partytura Toeplitza ma w \u015brodkowej cz\u0119\u015bci momenty takiej intensywno\u015bci, \u017ce nie wiem, czy to si\u0119 da wyci\u0105\u0107 na winylu. Wysz\u0142o w ka\u017cdym razie na kompakcie &#8211; podw\u00f3jnym, \u017ceby mo\u017cna by\u0142o obu cz\u0119\u015bci, idealnie zsynchronizowanych, pos\u0142ucha\u0107 jednocze\u015bnie. Jeszcze nie pr\u00f3bowa\u0142em, przyznaj\u0119, ale nie wiem, czy m\u00f3j aparat s\u0142uchu ma wystarczaj\u0105c\u0105 pojemno\u015b\u0107, \u017ceby ud\u017awign\u0105\u0107 ten imponuj\u0105cy ci\u0119\u017car. Immersja jest pewnie jednym z kluczowych poj\u0119\u0107 halucynogennego ha\u0142asu projektowanego przez Teoplitza. Tu mamy co\u015b, co zwizualizowa\u0107 mo\u017cna sobie jako wsadzenie g\u0142owy do metalowego cylindra wype\u0142nionego insektami. B\u0119dzie mocno i bez znieczulenia. A to, co robi z utworem Zeitkratzer, to jaki\u015b kosmos &#8211; owszem, nawet w najintensywniejszych fragmentach brzmienia poszczeg\u00f3lnych instrument\u00f3w s\u0105 rozr\u00f3\u017cnialne, ale masa d\u017awi\u0119kowa jest r\u00f3wnie du\u017ca, a szczeg\u00f3\u0142owo\u015b\u0107 faktury nie tylko dor\u00f3wnuje wersji oryginalnej, ale chyba ci\u0105gle pozostaje nie do osi\u0105gni\u0119cia \u015brodkami elektronicznymi. I pomy\u015ble\u0107, \u017ce na tegorocznym SP ten sam zesp\u00f3\u0142 zafundowa\u0142 publiczno\u015bci przegl\u0105d standard\u00f3w pod has\u0142em <em>The Shape of Jazz To Come<\/em> (kt\u00f3re powraca u nas cz\u0119\u015bciej &#8211; ostatnio te\u017c za spraw\u0105 nowego tria Mazutti, kt\u00f3re zapowiada album <em>Kszta\u0142t jazzu, kt\u00f3ry ma doj\u015b\u0107<\/em>, premiera 15.10).<\/p>\n<p>Mam nadziej\u0119, \u017ce Toeplitz, o kt\u00f3rym w POLITYCE <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/1590727,1,muzyczne-fascynacje-kompozytora-kaspera-teoplitza.read\">szczeg\u00f3\u0142owo pisa\u0142 Janek B\u0142aszczak<\/a>, rozmawia wci\u0105\u017c o wsp\u00f3lnym przedsi\u0119wzi\u0119ciu z Andrzejem Stasiukiem. Bo to mog\u0142oby &#8211; jak ta opera z Tokarczuk &#8211; \u015bci\u0105gn\u0105\u0107 uwag\u0119 nieco szerszej publiczno\u015bci na to, co robi z d\u017awi\u0119kiem ten kolejny po Karkowskim polski emigrancki artysta d\u017awi\u0119kowy. <\/p>\n<p>I na koniec, by nie zostawia\u0107 tytu\u0142owego pytania bez odpowiedzi: ten, kto ma do dyspozycji zeitkratzera. <\/p>\n<p><strong>KASPER T. TOEPLITZ \/ ZEITKRATZER <em>Agitation | Stagnation<\/em><\/strong>, Bocian 2018, <strong>8\/10<\/strong> <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Sacrum Profanum ko\u0144czy si\u0119 w\u0142a\u015bnie dwudniow\u0105 prezentacj\u0105 opery Alka Nowaka do libretta Olgi Tokarczuk ahat il\u012b \u2013 Siostra bog\u00f3w. Akcent mocny &#8211; i dla autorki, kt\u00f3ra w tym roku ma dublet adaptacji tego samego tekstu (Anna Inn w grobowcach \u015bwiata) po komiksowym Ja, Nina Szubur, i dla kompozytora, kt\u00f3ry te\u017c zalicza w tym roku swoisty [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":19297,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,3,312,120,3219,1139],"tags":[116,2636,2280,115,511],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19292"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19292"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19292\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":19306,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19292\/revisions\/19306"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/19297"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19292"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19292"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19292"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}