{"id":19313,"date":"2018-09-19T12:03:16","date_gmt":"2018-09-19T10:03:16","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=19313"},"modified":"2018-09-19T12:13:01","modified_gmt":"2018-09-19T10:13:01","slug":"aphex-twin-kontra-minecraft","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/09\/19\/aphex-twin-kontra-minecraft\/","title":{"rendered":"Aphex Twin kontra Minecraft"},"content":{"rendered":"<p>Zauwa\u017cyli\u015bcie, jak du\u017co maj\u0105 wsp\u00f3lnego <strong>Richard D. James<\/strong> i <strong>Daniel Rosenfeld<\/strong>? Pocz\u0105tki w bardzo m\u0142odym wieku &#8211; jest. Obsesyjna produkcja wielkiej liczby nowych nagra\u0144 (u Rosenfelda na pewien czas zamieniona w dzia\u0142aj\u0105cy z cz\u0119stotliwo\u015bci\u0105 Polifonii blog) &#8211; zgadza si\u0119. S\u0142abo\u015b\u0107 do cyfrowych, abstrakcyjnych tytu\u0142\u00f3w i kod\u00f3w literowo-cyfrowych &#8211; oczywista, u Rosenfelda wyra\u017cona sam\u0105 nazw\u0105 jego projektu <strong>C418<\/strong> (kojarzonego oczywi\u015bcie z &#8211; bardzo udanej zreszt\u0105 &#8211; \u015bcie\u017cki do <em>Minecrafta<\/em>), u Jamesa &#8211; tytu\u0142ami wszystkich nagra\u0144 na nowej epce, z <em>abundance10edit[2 R8&#8217;s, FZ20m &#038; a 909]<\/em> na czele. No i wreszcie stylistyka ambient jako punkt wyj\u015bcia do dalszych poszukiwa\u0144 &#8211; jest u obu. Jedna r\u00f3\u017cnica jest zasadnicza &#8211; Richard D. James nagrywa\u0142, kiedy jeszcze Rosenfelda nie by\u0142o na \u015bwiecie. A nowe p\u0142yty obu artyst\u00f3w podpowiadaj\u0105 inne r\u00f3\u017cnice.<!--more--><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/3SbGxJVC8fHv41RFKCGIl3\" width=\"500\" height=\"380\" frameborder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe><\/p>\n<p>Dzi\u015b muzyk\u0119 Rosenfelda ludzie poni\u017cej 20-tki znaj\u0105 z pewno\u015bci\u0105 lepiej (statystycznie, rzecz jasna) ni\u017c nagrania Aphex Twina. Ale spiesz\u0119 ich zawiadomi\u0107, \u017ce muzyka tego ostatniego pozostaje bardziej nowoczesna. Na <em>Excursions <\/em>m\u0142ody niemiecki producent b\u0142yszczy przede wszystkim na poziomie brzmienia &#8211; mi\u0119kkie krajobrazy d\u017awi\u0119kowe, przyjemne szumy i efekty specjalne w tle zapraszaj\u0105 do tego \u015bwiata i daj\u0105 wra\u017cenie uczestnictwa. Troch\u0119 tak, jak gdyby odrabiaj\u0105c lekcje z przesz\u0142o\u015bci &#8211; bo mamy tu i schematy z minimal music, i elektronik\u0119 lat 70., i wreszcie zgrabne motywy nowofalowe &#8211; Rosenfeld stara\u0142 si\u0119 stworzy\u0107 muzyk\u0119 z gry, kt\u00f3ra zast\u0105pi gr\u0119 sam\u0105 w sobie. <\/p>\n<p>To dzia\u0142a. Kupi\u0142em sobie jego nowy album w postaci cyfrowej, kieruj\u0105c si\u0119 wra\u017ceniami z paru pr\u00f3bek. Odbi\u00f3r p\u0142yty w \u015brodowisku, kt\u00f3re dot\u0105d \u015bledzi\u0142o poczynania C418, jest \u015bwietny, w pierwszym momencie urzeka jej charakter: pe\u0142en optymizmu, czego\u015b w rodzaju wiary w utopi\u0119. Tyle \u017ce momentami zamienia si\u0119 to w zwyczajn\u0105 naiwno\u015b\u0107. A utwory robi\u0105 wra\u017cenie nieco zbyt urokliwych, zanadto wyg\u0142adzonych. I pozbawionych zaskoczenia, zmiany &#8211; zbyt statycznych (jakkolwiek dziwnie by to brzmia\u0142o wobec elektronicznego ambientu) i ograniczonych w skali emocji, nawet gdy wydaj\u0105 si\u0119 porusza\u0107 tematy powa\u017cne (<em>The President Is Dead<\/em>). Na tym tle Aphex Twin robi raczej mi\u0142\u0105 niespodziank\u0119 i wr\u0119cz przeciwne pierwsze wra\u017cenie. Dlaczego? Bo brzmi jak kolejny odcinek wykopalisk, kt\u00f3re swego czasu Richard D. James zafundowa\u0142 swoim odbiorcom na Soundcloudzie. Po co w og\u00f3le kupowa\u0107 &#8211; zastanawiamy si\u0119 &#8211; skoro otwieraj\u0105ce <em>T69 Collapse<\/em> ma charakter muzyki Jamesa z ko\u0144ca lat 90.?<\/p>\n<p>Mo\u017ce dlatego, \u017ce ma r\u00f3wnie\u017c pewn\u0105 abstrakcyjn\u0105 klas\u0119 dynamicznych, niespokojnych, a jednak melodyjnych utwor\u00f3w z tamtej epoki, za kt\u00f3rymi chce si\u0119 goni\u0107, mimo \u017ce nieustannie uciekaj\u0105 s\u0142uchaczowi, jak posta\u0107 pokonuj\u0105ca kolejne twory wyobra\u017ani autora gry wideo. A kaskady po\u0142amanych rytm\u00f3w Aphex Twina to by\u0142o 20 lat temu co\u015b, co wyprzedza\u0142o inne formy cyfrowej rozrywki. Prawdziwa immersja &#8211; taka, jak\u0105 funduj\u0105 najlepsze gry, a nie pisana do nich muzyka, z natury raczej schodz\u0105ca w t\u0142o. Nowy\/stary (trudno to jednoznacznie stwierdzi\u0107, jak w wypadku wielu owoc\u00f3w pracy Aphex Twina) materia\u0142 jest kr\u00f3tki &#8211; niespe\u0142na p\u00f3\u0142 godziny &#8211; i zwi\u0119z\u0142y, ale g\u0119sty. Du\u017co ciekawszy ni\u017c <em>Cheetah <\/em>, cho\u0107 mimo wszystko mniej odkrywczy ni\u017c <em>Computer Controlled Acoustic Instruments Pt2<\/em>. Nie ma szans dogoni\u0107 dzi\u015b popularno\u015bci\u0105 takich zjawisk popkultury jak <em>Minecraft<\/em>, ale jest szansa, \u017ce bardzo d\u0142ugo zachowa \u015bwie\u017co\u015b\u0107. Mnie podoba si\u0119 z ka\u017cdym ods\u0142uchem coraz bardziej, zdecydowanie spychaj\u0105c album C418 na drugi plan.   <\/p>\n<p><strong>APHEX TWIN <em>Collapse EP<\/em><\/strong>, Warp 2018,<strong> 7-8\/10<\/strong><br \/>\n<strong>C418 <em>Excursions<\/em><\/strong>, Bandcamp 2018, <strong>6\/10<\/strong> <\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=944225423\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/c418.bandcamp.com\/album\/excursions\">Excursions by C418<\/a><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zauwa\u017cyli\u015bcie, jak du\u017co maj\u0105 wsp\u00f3lnego Richard D. James i Daniel Rosenfeld? Pocz\u0105tki w bardzo m\u0142odym wieku &#8211; jest. Obsesyjna produkcja wielkiej liczby nowych nagra\u0144 (u Rosenfelda na pewien czas zamieniona w dzia\u0142aj\u0105cy z cz\u0119stotliwo\u015bci\u0105 Polifonii blog) &#8211; zgadza si\u0119. S\u0142abo\u015b\u0107 do cyfrowych, abstrakcyjnych tytu\u0142\u00f3w i kod\u00f3w literowo-cyfrowych &#8211; oczywista, u Rosenfelda wyra\u017cona sam\u0105 nazw\u0105 jego [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":19315,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,18,12,3,312,120,3219,106],"tags":[720,3698],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19313"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19313"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19313\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":19318,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19313\/revisions\/19318"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/19315"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19313"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19313"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19313"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}