{"id":19331,"date":"2018-09-21T09:15:24","date_gmt":"2018-09-21T07:15:24","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=19331"},"modified":"2018-09-21T09:21:07","modified_gmt":"2018-09-21T07:21:07","slug":"w-poszukiwaniu-gorszego-elektro","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/09\/21\/w-poszukiwaniu-gorszego-elektro\/","title":{"rendered":"W poszukiwaniu gorszego electro"},"content":{"rendered":"<p>A wi\u0119c nagrywasz electro-pop? Twoje szanse trafienia na \u015bcie\u017ck\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105 serialu rosn\u0105. Publiczno\u015b\u0107 d\u0142u\u017cej my\u015bli, \u017ce grasz muzyk\u0119 alternatywn\u0105. Opisze ci\u0119 Reynolds w nowym wydaniu <em>Retromanii<\/em>. Mo\u017cesz sobie odpisywa\u0107 syntezatory od podatku. I masz od czego odpisywa\u0107. Jeste\u015b jedynym elektronicznym gatunkiem powszechnie rozumianym w ZAiKSie. Zaprosz\u0105 ci\u0119 do medi\u00f3w nawet ci, kt\u00f3rzy przestali \u015bledzi\u0107 scen\u0119 muzyczn\u0105 w latach 80., a przy tym ci\u0105gle pochwal\u0105 wp\u0142ywowi krytycy, kt\u00f3rzy w latach 80. si\u0119 urodzili. Je\u015bli ukradn\u0105 ci sprz\u0119t, b\u0119dziesz m\u00f3g\u0142 pojecha\u0107 z preset\u00f3w. I nikt nie zarzuci ci nigdy, \u017ce jedziesz z preset\u00f3w, bo przecie\u017c konwencja tego wymaga. Instytucje narodowe wyci\u0105gn\u0105 pomocn\u0105 d\u0142o\u0144, bo electro-pop by\u0142 ostatnim gatunkiem wymy\u015blonym w naszym kraju, zanim <em>stracili\u015bmy wolno\u015b\u0107 ekonomiczn\u0105<\/em> w roku 1989 (jak twierdzi by\u0142a premier). Tyle tylko, \u017ce je\u015bli nagrywasz electro-pop, artystycznie masz prawdopodobnie coraz mniej do powiedzenia.<!--more--><\/p>\n<p>Sko\u0144czy\u0142y si\u0119 czasy poszukiwania dobrego electro, kt\u00f3re <a href=\"https:\/\/youtu.be\/pazQoQbe8UY\">sygnalizowa\u0142 Taco<\/a> zanim jeszcze poznali\u015bmy go jako Taco. Zacz\u0119\u0142y si\u0119 czasy nadmiaru w tej dziedzinie. Czasy, gdy nie mo\u017cna wprowadzi\u0107 serialu <em>Rojst <\/em>bez forsowania na nowo klasyka electro-popu, kt\u00f3ry by\u0142 wystarczaj\u0105co dobry w oryginale, wydaj\u0105 mi si\u0119 er\u0105 przesady. S\u0142ycha\u0107 to tak\u017ce na nowej p\u0142ycie duetu <strong>The Dumplings<\/strong> &#8211; nowe podej\u015bcie do <em>Jestem kobiet\u0105<\/em> (z Mary Komas\u0105 w drugim g\u0142osie) sprawi\u0142o, \u017ce zat\u0119skni\u0142em za orygina\u0142em, co w moim wypadku by\u0142o uczuciem nowym. I nawet troch\u0119 dziwnym. W ka\u017cdym razie jest to piosenka, kt\u00f3ra w pogoni za klimatem zapomnia\u0142a, \u017ce by\u0142a hitem. A nawet zapomnia\u0142a, \u017ce w og\u00f3le trzyma\u0142a si\u0119 kupy jako piosenka.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/5kV7sUE0IjbEsl0eJwALH8\" width=\"500\" height=\"380\" frameborder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe><\/p>\n<p>Na szcz\u0119\u015bcie w ca\u0142o\u015bci z t\u0105 r\u00f3\u017cnorodn\u0105 &#8211; i pod wzgl\u0119dem pomys\u0142\u00f3w, i pod wzgl\u0119dem formy &#8211; p\u0142yta, zatytu\u0142owan\u0105 kr\u00f3tko <em>Raj<\/em>, nie jest tak \u017ale. Tytu\u0142owy utw\u00f3r wprawdzie mocno trzyma si\u0119 polskich lat 80. &#8211; brzmi\u0105c niemal jak cover jakiego\u015b kolejnego zapomnianego klasyka Izabeli Trojanowskiej &#8211; a <em>Deszcz <\/em>pr\u00f3buje si\u0119 po\u017cywi\u0107 na ch\u0142odzie polskiej nowej fali, ale zespo\u0142owi w jego rzeczywi\u015bcie zaskakuj\u0105co mrocznych (tu racj\u0119 mia\u0142 m\u00f3j kolega <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/muzyka\/1763926,1,recenzja-plyty-the-dumplings-raj.read\">z \u0142am\u00f3w papierowych POLITYKI<\/a>) peregrynacjach ci\u0105gle udaje si\u0119 pisa\u0107 chwytliwe utwory. Brzmieniowo niez\u0142a jest <em>Nieszcz\u0119\u015bliwa<\/em>, przypominaj\u0105ca pos\u0119pne i pot\u0119\u017cne beaty p\u00f3\u017anego Moloko, a do zdecydowanych kandydat\u00f3w na hit nale\u017cy <em>Uciekam<\/em>. Tyle \u017ce &#8211; to zn\u00f3w troch\u0119 gorzka konstatacja &#8211; pod wzgl\u0119dem chwytliwo\u015bci ca\u0142\u0105 reszt\u0119 nakrywa kapeluszem <em>Ach nie mnie jednej<\/em>, utw\u00f3r ju\u017c dobrze znany (sam chwali\u0142em) z kompilacji <em>NowOsiecka<\/em>. Od czo\u0142owego krajowego duetu electropopowego mo\u017cna by\u0142o oczekiwa\u0107 jednak ciut wi\u0119cej, cho\u0107 przyzna\u0107 trzeba, \u017ce pr\u00f3bowali tu &#8211; jak to si\u0119 m\u00f3wi &#8211; poszerza\u0107 konwencj\u0119.<\/p>\n<p>[tu wa\u017cna uwaga: w wersji streamingowej tej najs\u0142abszej i tej najlepszej piosenki nie ma &#8211; <em>Jestem kobiet\u0105<\/em> i <em>Ach nie mnie jednej<\/em> to bonus tracki na fizycznym wydaniu, wybieracie wi\u0119c, czy kupi\u0107 p\u0142yt\u0119 dla tej drugiej, czy nie kupi\u0107 ze wzgl\u0119du na pierwsz\u0105]<\/p>\n<p>W wypadku tria <strong>Kamp!<\/strong> oczekiwania by\u0142y jeszcze bardziej wy\u015brubowane. I my\u015bl\u0119, \u017ce panowie sami sobie postawili poprzeczk\u0119 wysoko, ewidentnie chc\u0105c tym razem poszerzy\u0107 publiczno\u015b\u0107. Mo\u017cna to by\u0142o w ich wypadku zrobi\u0107 na dwa sposoby &#8211; spolszczy\u0107 teksty i w pewnym stopniu &#8222;ukrajowi\u0107&#8221; ofert\u0119, wzorem cho\u0107by The Dumplings, albo upro\u015bci\u0107 konwencj\u0119 w ca\u0142o\u015bci. To pierwsze mia\u0142oby wi\u0119kszy sens, ale \u0142\u00f3dzki zesp\u00f3\u0142 wybra\u0142 bramk\u0119 numer dwa, dodatkowo jeszcze bezczelnie odwo\u0142uj\u0105c si\u0119 do jednej z prze\u0142omowych brzmieniowo p\u0142yt lat 80. tytu\u0142em p\u0142yty &#8211; <em>Dare<\/em>. Wyzwanie od ok\u0142adki.<\/p>\n<p>Mo\u017ce dlatego ta bardzo letnia, bardzo homogeniczna i wyg\u0142adzona p\u0142yta robi z angloj\u0119zycznymi tekstami wra\u017cenie jeszcze odleglejszej i mniej koniecznej. A przy tym bardziej skalkulowanej &#8211; co\u015b jak Taco w wersji Taconafide, \u017ceby si\u0119 odwo\u0142a\u0107 do znanego przyk\u0142adu. Cho\u0107 jednak bez tej ciekawo\u015bci, co te\u017c autor chcia\u0142 powiedzie\u0107. <em>Dare <\/em>te\u017c ma swoje momenty &#8211; to zara\u017aliwie optymistyczne <em>New Season<\/em> i nast\u0119puj\u0105ca po nim autotune&#8217;owa <em>Dalida<\/em>, melodyjna, dopi\u0119ta na ostatni guzik w syntezatorowym aran\u017cu, jakiego po muzykach Kamp! bym si\u0119 spodziewa\u0142. Bo za to ich lubi\u0119. Tyle \u017ce to, co zesp\u00f3\u0142 zarabia (u mnie przynajmniej) takim utworem, traci w szybkim tempie piosenk\u0105\u00a0<em>My Love<\/em>, chyba najs\u0142absz\u0105, jak\u0105 w og\u00f3le s\u0142ysza\u0142em w ich wykonaniu. Bo cho\u0107 potencja\u0142 &#8211; jak przy <em>Tamagotchi <\/em>&#8211; si\u0119ga rozg\u0142o\u015bni, kt\u00f3re dot\u0105d tria nie gra\u0142y, to t\u0119 kompozycj\u0119 sprzeda\u0142bym raczej Edowi Sheeranowi. I szybko poszuka\u0142 w szufladzie jakiego\u015b dobrego electro.<\/p>\n<p>Jednych i drugich fala electro-popu wynios\u0142a wysoko, w obu przypadkach potencja\u0142 jest, ale te\u017c oba przypadki sta\u0107 na wi\u0119cej &#8211; cho\u0107 musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce przypadek Kamp! (ze wzgl\u0119du na poprzednie nagrania i afiliacje ze znakomitym We Draw A) boli mnie osobi\u015bcie nieco bardziej. Owszem, jak ju\u017c wspomnia\u0142em, wydaj\u0105 si\u0119 ci\u0105gle niez\u0142ym materia\u0142em na muzyk\u0119 do radia. Tylko to ju\u017c nie moje radio.<\/p>\n<p><strong>THE DUMPLINGS <em>Raj<\/em><\/strong>, Warner 2018, <strong>6-7\/10<\/strong><br \/>\n<strong>KAMP! <em>Dare<\/em><\/strong>, Agora 2018, <strong>5-6\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/1VplDK0cay9dBcKuaD1rVZ\" width=\"500\" height=\"380\" frameborder=\"0\"><\/iframe><\/p>\n<p><em>PS B\u0119dzie i lista premier, przed 12.00.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>A wi\u0119c nagrywasz electro-pop? Twoje szanse trafienia na \u015bcie\u017ck\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105 serialu rosn\u0105. Publiczno\u015b\u0107 d\u0142u\u017cej my\u015bli, \u017ce grasz muzyk\u0119 alternatywn\u0105. Opisze ci\u0119 Reynolds w nowym wydaniu Retromanii. Mo\u017cesz sobie odpisywa\u0107 syntezatory od podatku. I masz od czego odpisywa\u0107. Jeste\u015b jedynym elektronicznym gatunkiem powszechnie rozumianym w ZAiKSie. Zaprosz\u0105 ci\u0119 do medi\u00f3w nawet ci, kt\u00f3rzy przestali \u015bledzi\u0107 scen\u0119 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":19335,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8,48,18,3,312,120,7,3219,1139,1249,557,106],"tags":[690,2865],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19331"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19331"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19331\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":19350,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19331\/revisions\/19350"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/19335"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19331"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19331"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19331"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}