wspominan\u0105 w weekend p\u0142yt\u0119<\/a> Christine and the Queens – jedn\u0105 z najbardziej zaskakuj\u0105cych popowych p\u0142yt z Francji w ostatnich latach. Chodzi o to, \u017ce kultura s\u0142uchania we Francji zawsze sta\u0142a na wy\u017cszym poziomie ni\u017c kultura grania – na scenie alternatywnej wi\u0119cej by\u0142o ciekawych inicjatyw festiwalowych, ciekawych sklep\u00f3w i nawet przytomnych krytyk\u00f3w ni\u017c dobrych zespo\u0142\u00f3w. Producent\u00f3w sprz\u0119tu tak\u017ce. Opr\u00f3cz s\u0142uchawek na F mam w domu – jak sobie u\u015bwiadomi\u0142em – kolumny g\u0142o\u015bnikowe tej samej firmy, kt\u00f3re ju\u017c wcze\u015bniej bardzo polubi\u0142em. I jeszcze kompakt i wzmacniacz firmy na M, te\u017c manufaktury z Francji. I te\u017c niezbyt drogie, bo nie o to chodzi – zreszt\u0105 kupione okazyjnie w serwisie na A – za to, podobnie jak te g\u0142o\u015bniki i s\u0142uchawki, bardzo „przezroczyste”. A przezroczysto\u015b\u0107, neutralno\u015b\u0107 s\u0105 upragnionymi cechami kogo\u015b, kto musi s\u0142ucha\u0107 du\u017co i cz\u0119sto. I wcale nie wymaga kolosalnych nak\u0142ad\u00f3w finansowych na sprz\u0119t – a pisz\u0119 to po latach do\u015bwiadcze\u0144 i wielu r\u00f3\u017cnych urz\u0105dzeniach, kt\u00f3rych mia\u0142em okazj\u0119 s\u0142ucha\u0107. <\/p>\nKa\u017cdorazowa lektura miesi\u0119cznika „Estrada i Studio” (a w\u0142a\u015bnie przegl\u0105da\u0142em numer wrze\u015bniowy) utwierdza mnie w przekonaniu, \u017ce muzycy maj\u0105 podobnie. Nowe syntezatory analogowe, modu\u0142y, wtyczki, rozmowy z artystami, kt\u00f3rzy tego wszystkiego u\u017cywaj\u0105 – z mn\u00f3stwa urz\u0105dze\u0144 i program\u00f3w trzeba w ko\u0144cu co\u015b wybra\u0107 i wykorzystywa\u0107 na co dzie\u0144, przestaj\u0105c my\u015ble\u0107 o ci\u0105g\u0142ym ulepszaniu. Niekoniecznie ko\u0144czy si\u0119 na najdro\u017cszym i najwi\u0119kszym. Co wi\u0119cej – \u017ce niewielkie gabarytowo syntezatory typu Teenage Engineering OP-1 (kiedy pierwszy raz to zobaczy\u0142em, przyniesione lata temu do studia radiowego przez jednego z muzyk\u00f3w, wydawa\u0142o mi si\u0119 zabawk\u0105) maj\u0105 nieprawdopodobne mo\u017cliwo\u015bci w stosunku do gabaryt\u00f3w. <\/p>\n
Kto mia\u0142by o tym wiedzie\u0107 wi\u0119cej ni\u017c Pawe\u0142 Pruski, kt\u00f3ry ma w „EiS” sta\u0142\u0105 rubryk\u0119 \u015awie\u017ce d\u017awi\u0119ki<\/em> o nowych nagraniach muzyki elektronicznej, a zarazem jest od lat obecnym na tej scenie tw\u00f3rc\u0105? Dwa tygodnie temu opublikowa\u0142 – jako Pruski <\/strong>– p\u0142yt\u0119 Sleeping Places<\/em>, kt\u00f3r\u0105 kupi\u0142 mnie od razu (cho\u0107 w praktyce to raczej ja kupi\u0142em to, co robi\u0142) m.in. w\u0142a\u015bnie ze wzgl\u0119du na jako\u015b\u0107. I dopiero podczas tej lektury „EiS” przypomnia\u0142em sobie, \u017ce to ten sam cz\u0142owiek, \u0142api\u0105c si\u0119 za g\u0142ow\u0119. Wszystko si\u0119 zgadza.<\/p>\nSprz\u0119t jest tu nie francuski, tylko raczej szwedzki, s\u0105dz\u0105c po nazwach Teenage Engineering i Electron, kt\u00f3rych urz\u0105dze\u0144 Pruski u\u017cywa. Ale efekt ko\u0144cowy ma\u0142o si\u0119 kojarzy z in\u017cynieri\u0105. Sam tw\u00f3rca wskazuje na czas i zwi\u0105zane z nim wielokrotne powt\u00f3rzenia, powoduj\u0105ce realn\u0105 zmian\u0119. Zaczynamy wi\u0119c w jednym miejscu i – jak to w muzyce elektronicznej, bazuj\u0105cej bardziej na modyfikacjach brzmienia ni\u017c melodii – niepostrze\u017cenie ko\u0144czymy w zupe\u0142nie innym. Wypada jeden w\u0142os. Ale po 140 tysi\u0105cach powt\u00f3rze\u0144 jeste\u015b \u0142ysy<\/em> – czytamy w autorskim wprowadzeniu. Zabawnym i obrazowym, ale przy okazji dotykaj\u0105cym istoty rzeczy. Modulacje i transformacje – jak g\u0142osi\u0142 tytu\u0142 historycznej, ale ci\u0105gle aktualnej kompilacji z muzyk\u0105 elektroniczn\u0105, kt\u00f3ra wysz\u0142a ju\u017c \u0107wier\u0107 wieku temu. <\/p>\nSleeping Places <\/em>jest p\u0142yt\u0105 statyczn\u0105, a zarazem wysycon\u0105 brzmieniowo do maksimum, z bardzo dobr\u0105 jako\u015bci\u0105 d\u017awi\u0119ku. Uformowan\u0105 w struktury eleganckie, na pograniczu ambientu. Bez szczeg\u00f3lnych eksperyment\u00f3w i bez uderzania intensywno\u015bci\u0105, na jakie w tej chwili sprz\u0119t pozwala z \u0142atwo\u015bci\u0105 (we\u017amy fragmenty nowego The Field, jak zwykle do\u015b\u0107 ciekawego – i bardziej agresywnego, intensywnego ni\u017c kiedy\u015b). Za to z odniesieniami do brzmie\u0144 akustycznych – klarnet basowy w May <\/em>czy echo smyczk\u00f3w (zapewne samplowanych i modulowanych) w House<\/em>. Z wykorzystaniem transformowanego ludzkiego g\u0142osu. W ci\u0105g\u0142ym procesie. I z jednym do\u015b\u0107 spektakularnym momentem zatopienia w – brzmieniowo wysokiej jako\u015bci – szumie na koniec najlepszego chyba na tej p\u0142ycie, a na pewno najodwa\u017cniejszego fina\u0142owego utworu Dandelion<\/em>. To ostatnie nagranie ca\u0142y ten senny cykl utwor\u00f3w zamyka rodzajem p\u0119tli, czym\u015b jak szybkie wycofanie ta\u015bmy – w mgnieniu paru sekund s\u0142yszymy, czym mog\u0142aby by\u0107 ta opowie\u015b\u0107 d\u017awi\u0119kowa o czasie i transformacji przewijana na podgl\u0105dzie. Dobra kropka na „i”, r\u00f3wnie dopracowana co ca\u0142a reszta. <\/p>\nPRUSKI Sleeping Places<\/em><\/strong>, Four Tapes 2018, 7\/10<\/strong><\/p>\n