{"id":19477,"date":"2018-10-03T08:25:13","date_gmt":"2018-10-03T06:25:13","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=19477"},"modified":"2018-10-03T08:24:14","modified_gmt":"2018-10-03T06:24:14","slug":"hanba-anglikow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/10\/03\/hanba-anglikow\/","title":{"rendered":"Ha\u0144ba Anglii"},"content":{"rendered":"

P\u0142yta tak ciekawa, \u017ce nie musi by\u0107 wielka. Ani nawet zbli\u017ca\u0107 si\u0119 do idea\u0142u. I p\u0142yta, od kt\u00f3rej mo\u017cemy si\u0119 du\u017co nauczy\u0107 w sposobie patrzenia na rzeczywisto\u015b\u0107. Bo Gazelle Twin<\/strong> \u0142\u0105czy staro\u015bwiecko\u015b\u0107 i nowoczesne brzmienia z komentarzem na temat wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci. Z tak\u0105 naturalno\u015bci\u0105, z jak\u0105 graj\u0105cy na flecie cz\u0142owiek ubrany w jak\u0105\u015b barokow\u0105 odmian\u0119 dresu znalaz\u0142 si\u0119 w romantycznym brytyjskim krajobrazie. Nowa p\u0142yta angielskiej artystki Elizabeth Bernholz idealnie przypomina o imprezach tej jesieni – dzi\u015b gra na Avant Arcie<\/strong> w jego warszawskiej ods\u0142onie<\/a>. Ok\u0142adka kojarzy\u0107 si\u0119 mo\u017ce z sielankow\u0105 kreacj\u0105 graficzn\u0105 Unsoundu. Bernholz wyst\u0119powa\u0142a zreszt\u0105 na Unsoundzie <\/strong>kilka lat temu podczas jego australijskiej ods\u0142ony (a za kilka dni nowa ods\u0142ona krakowska<\/a>!). A jej muzyka nadaje si\u0119 do prze\u015bledzenia wa\u017cnego nurtu dzisiejszej muzyki.<\/p>\n

To ju\u017c nie tyle przesz\u0142o\u015b\u0107 w przysz\u0142o\u015bci, co pozaczasowo\u015b\u0107. Swobodn\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119 po chronologii. Z samplami z muzyki dawnej, romantycznymi wokalizami (tu i \u00f3wdzie, wokali du\u017co i bardzo r\u00f3\u017cnorodnych), a zarazem do\u015b\u0107 prymitywn\u0105, plemienn\u0105 rytmik\u0105, no i niepokojem rodem z koszmar\u00f3w sennych, jest Gazelle Twin kreacj\u0105 troch\u0119 z okolic Ha\u0144by!, cho\u0107 zarazem brzmieniowo ca\u0142kowicie odmienn\u0105. Bardziej ju\u017c opart\u0105 na elektronice muzyk\u0105 sieci komputerowych ery romantyzmu, zanurzon\u0105 w poezjach Williama Blake’a (utw\u00f3r Dance of the Peddlers<\/em> \u0142\u0105czy wersy z Blake’a i tekst wsp\u00f3\u0142czesnego folkowca Johna Tamsa). Zaskakuj\u0105ca kombinacja. Powiedzmy, \u017ce to dark ambient czas\u00f3w Jerzego III. Adam Strug z RSS Boys do tekst\u00f3w Mas\u0142owskiej. Niby autorka korzysta z minimimalizmu (s\u0105 charakterystyczne zap\u0119tlenia cho\u0107by w Old Thorne<\/em>), ale z gestem momentami do\u015b\u0107 brutalnym, przypominaj\u0105cym wszystkie te mocno dyskutowane zespo\u0142y przesterowuj\u0105ce elektroniczne instrumentarium, albo z odniesieniami do folku, takiego spod znaku Richarda Dawsona (Over the Hills<\/em>), no i z inteligentnie przetwarzanymi wokalami w stylu Karin Dreijer. „The Wire” pisze w kontek\u015bcie tej p\u0142yty o groteskowym obrazie brytyjsko\u015bci, wprost wskazuj\u0105c na odniesienia do kultury kibolskiej i neofaszyzmu. Problemy s\u0105 wi\u0119c wsz\u0119dzie te same – Brytyjczycy idealizuj\u0105 ten ludowy, pasterski (tytu\u0142) aspekt swojej kultury, arty\u015bci to wy\u015bmiewaj\u0105, albo przynajmniej widz\u0105 w tym kontrowersj\u0119. U nas pewnie nale\u017ca\u0142oby dekonstruowa\u0107 S\u0142owackiego. A mo\u017ce wr\u00f3ci\u0107 do krytyki kleru u Krasickiego i spojrze\u0107 na ni\u0105 przez pryzmat czas\u00f3w Smarzowskiego?<\/p>\n

Niezale\u017cnie od tego, \u017ce cz\u0119\u015b\u0107 kontekst\u00f3w tej p\u0142yty pozostaje dla mnie ma\u0142o czytelna, fascynuj\u0105ce jest samo brzmienie GT, balansuj\u0105ce siermi\u0119g\u0119 i wyrafinowanie, mno\u017c\u0105ce pomys\u0142y. Bo najwa\u017cniejsz\u0105 zalet\u0105 albumu Pastoral<\/em> jest to, \u017ce ani przez moment nie stoi w miejscu – \u017congluje konwencjami, nie pozwalaj\u0105c na nud\u0119. Odnajduje si\u0119 najlepiej w okolicach Hobby Horse <\/em>i imponuj\u0105cego parti\u0105 wokaln\u0105 Sunny Stories<\/em>, a wi\u0119c w ko\u0144cowych partiach albumu. Zarazem Bernholz ma w\u0142asny j\u0119zyk. A przy tym nie traci swoisto\u015bci. Nawet gdy zaproszono j\u0105 ostatnio do udzia\u0142u w serii p\u0142yt nagrywanych na pot\u0119\u017cnym, modularnym syntezatorze Mooga<\/a> w serii Moog Recordings Library, zrobi\u0142a z grubsza to samo co na zwyk\u0142ych p\u0142ytach.<\/p>\n

M\u00f3j \u015blepy zau\u0142ek \/ Moja Anglia<\/em> z utworu Deep England<\/em> – tak trzeba najwidoczniej \u015bpiewa\u0107, \u017ceby odda\u0107 ducha czas\u00f3w. Mi\u0142o\u015b\u0107 do ojczyzny po\u0142\u0105czona z brakiem jakiejkolwiek nadziei i wiary to bardzo aktualna kombinacja cn\u00f3t. A ca\u0142a p\u0142yta jest g\u0142\u0119boka jak ta Anglia z tytu\u0142u i (by\u0142o ju\u017c, wiem) ciekawa. Chce si\u0119 poznawa\u0107.<\/p>\n

GAZELLE TWIN Pastoral<\/em><\/strong>, Anti-Ghost Moon Ray 2018, 7-8\/10<\/strong><\/p>\n