{"id":19642,"date":"2018-10-22T08:45:48","date_gmt":"2018-10-22T06:45:48","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=19642"},"modified":"2018-10-22T11:13:31","modified_gmt":"2018-10-22T09:13:31","slug":"9-plyt-ktorych-warto-posluchac-w-tym-tygodniu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/10\/22\/9-plyt-ktorych-warto-posluchac-w-tym-tygodniu\/","title":{"rendered":"9 p\u0142yt, kt\u00f3rych warto pos\u0142ucha\u0107 w tym tygodniu"},"content":{"rendered":"<p>Tu s\u0105 te inne rekomendacje ni\u017c Dawid Podsiad\u0142o (cho\u0107 ten nie straci\u0142 przez weekend). I inne ni\u017c Mazutti, kt\u00f3rych polecam, ale zachowuj\u0119 w szczycie sezonu miejsce dla jeszcze kilku osobnych polece\u0144. I inne ni\u017c duet Joe McPhee \/ Miko\u0142aj Trzaska, o kt\u00f3rym jeszcze na Polifonii co\u015b b\u0119dzie. Og\u00f3lnie mocny i trudny tydzie\u0144 dla nabywc\u00f3w i s\u0142uchaczy muzyki. Szczeg\u00f3lnie tej w polskim wydaniu. No i po tych wszystkich or\u0142ach i sarmacjach w nazwach wida\u0107, \u017ce klimat wielkich rocznic narodowych, cho\u0107by nawet nie dzia\u0142a\u0142 wprost, to si\u0119 zag\u0119szcza i zmienia rzeczywisto\u015b\u0107. Kolejno\u015b\u0107 alfabetyczna, wyb\u00f3r nieprzypadkowy. <!--more--><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3814101646\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" width=\"300\" height=\"150\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/cloudnothings.bandcamp.com\/album\/last-building-burning-uk-europe-customers\">Last Building Burning (UK + Europe Customers) by Cloud Nothings<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>CLOUD NOTHINGS <em>Last Building Burning<\/em><\/strong>, Wichita<br \/>\n<strong>Dlaczego? <\/strong>Bo je\u015bli kto\u015b my\u015bla\u0142 po zesz\u0142orocznej p\u0142ycie, \u017ce zesp\u00f3\u0142 z Cleveland jest na schodz\u0105cej, to musi teraz zrewidowa\u0107 opini\u0119. Melodyjny punk ma dobry sezon, a tu jeszcze produkcja i opieka artystyczna Randalla Dunna robi swoje. Wokale brzmi\u0105 \u015bwietnie, ca\u0142a reszta robi wra\u017cenie, jak gdyby zesp\u00f3\u0142 nie nagrywa\u0142 od kilku lat, wypu\u015bcili ich w\u0142a\u015bnie z aresztu domowego i dali instrumenty do r\u0119ki. Nie bawi\u0142em si\u0119 tak dobrze z formacj\u0105 <strong>Cloud Nothings<\/strong> od czasu <em>Attack on Memory<\/em>. G\u0142o\u015bno albo wcale.<br \/>\n<strong>Na pocz\u0105tek:<\/strong> <em>On an Edge<\/em><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/4Mfn582Zbuj1A8sYj8YCGi\" width=\"500\" height=\"380\" frameborder=\"0\"><\/iframe><\/p>\n<p><strong>CURRENT 93 <em>The Light Is Leaving Us All<\/em><\/strong>, The Spheres Twenty Two<br \/>\n<strong>Dlaczego?<\/strong> Bo do streamingu potrafi przyku\u0107 na te 45 minut, nie pozwalaj\u0105c na cho\u0107by jeden skip. Niewiele wiem o tej p\u0142ycie, ale na zmian\u0119 z nadrabianym w\u0142a\u015bnie trzecim sezonem <em>Fargo <\/em>s\u0142ucha\u0142o mi si\u0119 tego znakomicie, cho\u0107 oczywi\u015bcie teksty Davida Tibeta s\u0105 tylko troch\u0119 mniej przewidywalne ni\u017c te Behemotha wspominane na Polifonii kilka dni temu. Zadziwiaj\u0105ce, co ten Tibet wyrabia, je\u015bli chodzi o d\u0142ugowieczno\u015b\u0107 &#8211; co\u015b jakby rzeczywi\u015bcie zakl\u0119cia i magiczne pakty. Ledwie cztery miesi\u0105ce temu opublikowa\u0142 niez\u0142y album z formacj\u0105 Zu (jako Zu93 &#8211; <a href=\"https:\/\/zu93.bandcamp.com\/album\/mirror-emperor\">tutaj szczeg\u00f3\u0142y<\/a>), a ju\u017c dostajemy kolejn\u0105 p\u0142yt\u0119 jego g\u0142\u00f3wnego projektu <strong>Current 93<\/strong>. Znakomit\u0105, momentami na poziomie najlepszych wydawnictw C93. Lekkie i urozmaicone aran\u017ce na <em>The Light Is Leaving Us All<\/em>, z mn\u00f3stwem instrument\u00f3w perkusyjnych, oczywistymi elementami folkowymi (dudy w tle <em>A Thousand Witches<\/em>), smyczkami, d\u017awi\u0119kami przyrody, robi\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0119. P\u0142yta jest niby nietrudna, ale nieoczywista, lekko nawet rozja\u015bnia brzmienie, cho\u0107 gotyk ci\u0105gle s\u0142ycha\u0107 w tle, nawet je\u015bli na pierwszym planie mamy pe\u0142ni\u0119 \u017cycia i \u015bpiew ptak\u00f3w.<br \/>\nWersja fizyczna za tydzie\u0144.<br \/>\n<strong>Na pocz\u0105tek:<\/strong> <em>The Policeman Is Dead, The Kettle&#8217;s On, The Bench and The Fetch<\/em><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3588418751\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" width=\"300\" height=\"150\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/nenehcherry.bandcamp.com\/album\/broken-politics\">Broken Politics by Neneh Cherry<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>NENEH CHERRY <em>Broken Politics<\/em><\/strong>, Smalltown Supersound<br \/>\n<strong>Dlaczego?<\/strong> Bo to (moim zdaniem, rzecz jasna) najwa\u017cniejsza p\u0142yta w dotychczasowej dyskografii Szwedki. Z aktualnym konceptem tekst\u00f3w o bie\u017c\u0105cych sprawach (samo has\u0142o tytu\u0142owe nie\u017ale oddaje ducha czas\u00f3w) i \u015bwietn\u0105 produkcj\u0105, za kt\u00f3r\u0105 odpowiedzialny jest tym razem Four Tet. Ten &#8211; jak to ma w zwyczaju &#8211; do\u015b\u0107 oszcz\u0119dnie pos\u0142uguje si\u0119 materi\u0105 muzyczn\u0105, wykorzystuj\u0105c zestaw do\u015b\u0107 lekkich brzmie\u0144 instrument\u00f3w w du\u017cej mierze charakterystycznych dla minimal music, ograniczaj\u0105c aran\u017ce i ch\u0119tnie korzystaj\u0105c w r\u00f3\u017cnego typu zap\u0119tle\u0144, ale zarazem pozwalaj\u0105c wybrzmie\u0107 g\u0142osowi i partiom wokalnym. Ca\u0142o\u015b\u0107 brzmi jak poddany pewnemu liftingowi trip hop, eksponuje \u0142atwo identyfikowalny spos\u00f3b \u015bpiewania <strong>Neneh Cherry<\/strong>, ale te\u017c mocno wietrzy jej repertuar i stylistyk\u0119.<br \/>\n<strong>Na pocz\u0105tek:<\/strong> <em>Natural Skin Deep<\/em><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/7ibnle8J98LAfzN00aQOpt\" width=\"500\" height=\"380\" frameborder=\"0\"><\/iframe><\/p>\n<p><strong>ORZE\u0141 &#038; RESZKA <em>Orze\u0142 i Reszka<\/em><\/strong>, Thin Man<br \/>\n<strong>Dlaczego?<\/strong> Bo to bardzo atrakcyjna i dopracowana, 30-minutowa wizyt\u00f3wka nowego duetu znanych ju\u017c muzyk\u00f3w z gorzowskiej sceny: Magdaleny Tur\u0142aj (Drekoty, \u017b\u00f3\u0142te Kalendarze) i Maurycego Kiebzaka-G\u00f3rskiego (UL\/KR, \u017b\u00f3\u0142te Kalendarze). Od rozpoczynaj\u0105cego si\u0119 troch\u0119 w stylu Giny X (s\u0142ynne <em>No G.D.M.<\/em>) <em>Zrobi\u0119 to inaczej<\/em>\u00a0&#8211; id\u0105cego w stron\u0119 wra\u017cliwo\u015bci na melodi\u0119 UL\/KR &#8211; a\u017c po melancholijny <em>Nic mi nie szkodzi<\/em> wszystko jest do\u015b\u0107 pieczo\u0142owicie, wielog\u0142osowo zaaran\u017cowane na syntezatory. Z uk\u0142onem w stron\u0119 pot\u0119\u017cnych brzmie\u0144 Eurythmics (w basach <em>Pos\u0105\u017cka<\/em>) czy analogowych barw Moloko &#8211; dla smakoszy piosenkowej elektroniki. Wokalnie pewne, bywa ciekawym kompromisem mi\u0119dzy melodyjnym, elektronicznym popem Bovskiej, a retroliryzmem si\u00f3str Wro\u0144skich. Du\u017co tych odniesie\u0144, ale ani w\u0142asny g\u0142os tej dw\u00f3jki, ani miejsce, sk\u0105d przybyli, nie budz\u0105 w\u0105tpliwo\u015bci. Od singla (w poleceniu ni\u017cej) duetu <strong>Orze\u0142 &#038; Reszka<\/strong> trudno si\u0119 uwolni\u0107.<br \/>\n<strong>Na pocz\u0105tek: <\/strong><em>Nocy st\u00f3\u0142<\/em><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/35B6Tl6RKNSP6fyZrzR6Qb\" width=\"500\" height=\"380\" frameborder=\"0\"><\/iframe><\/p>\n<p><strong>R.E.M. <em>R.E.M. at the BBC<\/em><\/strong>, Craft<br \/>\n<strong>Dlaczego?<\/strong> Bo niby oczywista oczywisto\u015b\u0107, a jednak s\u0142ucha si\u0119 tych dw\u00f3ch p\u0142yt gromadz\u0105cych zarejestrowane przez BBC nagrania alt-rockowych klasyk\u00f3w jak jakiej\u015b transmisji z innej rzeczywisto\u015bci. Warto\u015bci, jakie <strong>R.E.M.<\/strong> nie\u015bli w latach 80., by\u0142y tak inne ni\u017c to, co w muzyce rockowej dominowa\u0142o, \u017ce a\u017c chce si\u0119 por\u00f3wnywa\u0107 i zastanawia\u0107, czy tego typu zesp\u00f3\u0142 nie przyda\u0142by si\u0119 dzisiaj. Druga p\u0142yta z koncertami dla kolekcjoner\u00f3w i poszukiwaczy \u017ar\u00f3de\u0142 (pierwszy nagrany przez BBC koncert to rok 1984, po wydaniu <em>Murmur <\/em>i <em>Reckoning<\/em>, z p\u00f3\u017aniejszych jest m.in. wsp\u00f3lny wyst\u0119p z Thomem Yorke&#8217;iem w <em>E-Bow the Letter<\/em>), p\u0142yta numer jeden to w\u0142a\u015bciwie <em>the best of <\/em>z najg\u0142o\u015bniejszego okresu, z lat 90. Hity tu s\u0105, a archiwa brytyjskiego radia i pod tym wzgl\u0119dem wydaj\u0105 si\u0119 kompletne.<br \/>\n<strong>Na pocz\u0105tek:<\/strong> trudno si\u0119 wybiera, dla mnie ze wzgl\u0119d\u00f3w sentymentalnych <em>The One I Love<\/em>, za\u015bpiewane przez publiczno\u015b\u0107 w Glastonbury &#8217;99 brzmi dobrze. <em>Fire!<\/em><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3251023644\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" width=\"300\" height=\"150\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/sarmacja.bandcamp.com\/album\/tutejsi-3\">Tutejsi by Sarmacja<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>SARMACJA <em>Tutejsi<\/em><\/strong>, Astigmatic<br \/>\n<strong>Dlaczego?<\/strong> Muzyka elektronowa nagrwana mi\u0119dzy Kutnem a P\u0142ockiem, wi\u0119c tytu\u0142 si\u0119 zgadza. Micha\u0142 Ko\u0142owacik i Pawe\u0142 Bartnik, czyli Echo Deal i DJ Sajko, ostatnio s\u0142yszani pod tym duetowym szyldem w nagraniu <em>Cynaderki <\/em>na kompilacji <em>Doubts 2<\/em> (<a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2018\/04\/16\/gainsbourg-i-footwork\/\">opisywa\u0142em<\/a>). R\u00f3wnie\u017c tytu\u0142y wskazuj\u0105 na inspiracje tutejszo\u015bci\u0105, ale realizacja &#8211; pot\u0119\u017cna, dubowa muzyka z dominuj\u0105cym basem (<em>Ziemia \u0142apie oddech<\/em>) &#8211; wychodzi zdecydowanie poza standardy opowiadania o w\u0142asnym kraju. Chyba \u017ce chodzi\u0142o bardziej o szkic do portretu mrok\u00f3w w\u0142asnej historii. A na pewien krytyczny stosunek do reali\u00f3w wskazywa\u0142aby nowa, na pocz\u0105tku nie\u0142atwa do rozpoznania wersja <em>Polski <\/em>Kultu na koniec. Sk\u0105din\u0105d &#8211; o takie narodowe covery walczyli\u015bmy.<br \/>\n<strong>Na pocz\u0105tek:<\/strong> <em>Polska<\/em><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1558495844\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" width=\"300\" height=\"150\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/tongaboys.bandcamp.com\/album\/vindodo\">Vindodo by Tonga Boys<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>TONGA BOYS <em>Vindodo<\/em><\/strong>, 1000Hz<br \/>\n<strong>Dlaczego?<\/strong> Bo to kolejna premiera polskiej wytw\u00f3rni poszukuj\u0105cej artyst\u00f3w na wschodzie Afryki. I druga p\u0142yta ich niew\u0105tpliwego odkrycia, <strong>Tonga Boys<\/strong>. Jak mo\u017cna si\u0119 by\u0142o dowiedzie\u0107 podczas spotkania z Piotrem Dangiem (1000Hz) w czasie Skrzy\u017cowania Kultur, formacja ta by\u0142a nie tylko skutkiem, ale w pewnym sensie tak\u017ce przyczyn\u0105 rozpocz\u0119cia dzia\u0142alno\u015bci wydawniczej przez t\u0119 oficyn\u0119. <em>Vindodo <\/em>pokazuje ich rozw\u00f3j &#8211; utwory s\u0105 nieco bardziej rozbudowane w warstwie wokalnej, r\u00f3wnie transowe w sferze rytmicznej i prezentuj\u0105 rodzaj ma\u0142omiasteczkowej muzyki klubowej w por\u00f3wnaniu z wielkomiejskimi scenami Dar Es Salaam czy Kampali. Zarazem jest w tym bezpo\u015brednio\u015b\u0107 tej klubowej muzyki wschodnioafryka\u0144skiej, ale te\u017c aspekt lokalno\u015bci i magii (kt\u00f3ra &#8211; wg tytu\u0142owej frazy &#8211; uderza jak oszczep). To wszystko wymaga prze\u0142\u0105czenia si\u0119 na nieco inny odbi\u00f3r, ale w nagrod\u0119 przenosi do nieco innego \u015bwiata. Do tego jeszcze oferuje dwa miksy, kt\u00f3re stworzyli dla TB specjalnie polscy arty\u015bci: Wojtek Kucharczyk i Czarny Latawiec. Warto te\u017c pos\u0142ucha\u0107 <a href=\"https:\/\/owlsarenot.bandcamp.com\/album\/radio-tree\">nowej p\u0142yty <strong>Owls Are Not<\/strong><\/a>, w kt\u00f3rej nagraniu Tonga Boys brali udzia\u0142. Jak zwykle dla pe\u0142ni do\u015bwiadczenia warto si\u0119 zaopatrzy\u0107 w oryginalnie t\u0142oczony CD w plastykowej obwolucie z ok\u0142adk\u0105, kt\u00f3rej grafik\u0119 serwisy streamingowe uzna\u0142y za niespe\u0142niaj\u0105c\u0105 standard\u00f3w.<br \/>\n<strong>Na pocz\u0105tek:<\/strong> <em>Nakhala Nekha<\/em><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=101546782\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" width=\"300\" height=\"150\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/mikmusikarchive.bandcamp.com\/album\/uran-uran-original-theatre-picture-soundtrack\">URAN URAN (original theatre picture soundtrack) by Wojciech Kucharczyk<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>WOJCIECH KUCHARCZYK <em>Uran Uran<\/em><\/strong>, Mik.Musik.!<br \/>\n<strong>Dlaczego?<\/strong> Bo to kompletne zaskoczenie &#8211; \u015bcie\u017cka d\u017awi\u0119kowa do spektaklu (dopisek: <em>original theatre picture soundtrack<\/em>), kt\u00f3ry premier\u0119 mia\u0142 podczas festiwalu Tauron Nowa Muzyka w Katowicach i przy kt\u00f3rym spotka\u0142a si\u0119 grupa artyst\u00f3w z r\u00f3\u017cnych stron, m.in. Kasia Kulmi\u0144ska i Paulina Jaksim, tancerki Polskiego Teatru Ta\u0144ca w Poznaniu, Piotr Steczek z orkiestry Aukso (ten, bez kt\u00f3rego pomocy Aphex Twin zapewne nie przedstawi\u0142by kiedy\u015b swojego programu z orkiestr\u0105 Aukso), ale te\u017c <strong>Wojtek Kucharczyk<\/strong>, czyli go\u015b\u0107 pojawiaj\u0105cy si\u0119 na albumie opisywanym nieco wy\u017cej. Jego muzyka &#8211; w warstwie smyczkowej aran\u017cowana przez Steczka &#8211; chyba nigdy dot\u0105d nie nabra\u0142a takiego rozmachu i filharmonicznego charakteru. \u0141\u0105cz\u0105ca barwy i rytmy elektroniczne z partiami smyczkowymi, jest zarazem opowie\u015bci\u0105 o mutacji, wzajemnym przenikaniu si\u0119 dw\u00f3ch czynnik\u00f3w, natury i cywilizacji. O niepokoju antropocenu, ale zarazem nadziei technologii, o przysz\u0142o\u015bci. Zmy\u015blam tu rzecz jasna, bo nie widzia\u0142em spektaklu &#8211; ale za to referuj\u0119 w\u0142asne, bardzo pozytywne zreszt\u0105, wra\u017cenia po przes\u0142uchaniu tej muzyki, kt\u00f3ra niespo\u017cyt\u0105 energi\u0119, talent i przede wszystkim wyobra\u017ani\u0119 Kucharczyka utrzyma\u0142a w ryzach wieloosobowego projektu. Co te\u017c mo\u017ce by\u0107 sporym zaskoczeniem dla odbiorc\u00f3w jego licznych solowych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107.<br \/>\n<strong>Na pocz\u0105tek:<\/strong> <em>Human\/Alien DNA Mixed<\/em><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1784542514\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" width=\"300\" height=\"150\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/yokoono.bandcamp.com\/album\/warzone\">Warzone by Yoko Ono<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>YOKO ONO <em>Warzone<\/em><\/strong>, Chimera<br \/>\n<strong>Dlaczego?<\/strong> Bo dwa tygodnie po tym, jak wysz\u0142a kolejna reedycja <em>Imagine<\/em> Johna Lennona, bardziej ni\u017c tamta klasyczna, s\u0142uchana po raz kolejny, poruszy\u0142a mnie ta p\u0142yta. I przedstawiona tu skrajnie oszcz\u0119dna, brudna i sfa\u0142szowana wersja <em>Imagine<\/em>. <strong>Yoko Ono<\/strong> \u015bpiewa tu swoje piosenki i utwory nagrane z Lennonem z r\u00f3\u017cnych okres\u00f3w, cho\u0107 przez p\u00f3\u0142 wieku nie nauczy\u0142a si\u0119 trzyma\u0107 w tonacji. Jej g\u0142os si\u0119 zestarza\u0142, prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c do\u015b\u0107 uderzaj\u0105co (ma 85 lat), ale tematy utwor\u00f3w ani troch\u0119. To uderza jeszcze mocniej &#8211; ca\u0142e pokolenie rewolucjonist\u00f3w prze\u017cy\u0142o niemal ca\u0142e \u017cycie, by dalej wo\u0142a\u0107 o szacunek, pok\u00f3j, r\u00f3wno\u015b\u0107. I mo\u017ce nawet s\u0105 dzi\u015b od tego wszystkiego jeszcze dalej. Thomas Bartlett ewidentnie ma sw\u00f3j rok &#8211; w\u0142asne nagrania, wsp\u00f3\u0142praca z St. Vincent przy zesz\u0142otygodniowym, kameralnym albumie. Teraz ten zestaw. Trafia zbyt cz\u0119sto z nastrojem i delikatnym akompaniamentem, \u017ceby uzna\u0107 to za przypadek. Pomagaj\u0105 inni &#8211; Marc Ribot, Nico Muhly, Erik Friedlander&#8230; Testament Ono przynosi spe\u0142nienie i brak nadziei w r\u00f3wnych proporcjach.<br \/>\n<strong>Na pocz\u0105tek:<\/strong> <em>Now or Never<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tu s\u0105 te inne rekomendacje ni\u017c Dawid Podsiad\u0142o (cho\u0107 ten nie straci\u0142 przez weekend). I inne ni\u017c Mazutti, kt\u00f3rych polecam, ale zachowuj\u0119 w szczycie sezonu miejsce dla jeszcze kilku osobnych polece\u0144. I inne ni\u017c duet Joe McPhee \/ Miko\u0142aj Trzaska, o kt\u00f3rym jeszcze na Polifonii co\u015b b\u0119dzie. Og\u00f3lnie mocny i trudny tydzie\u0144 dla nabywc\u00f3w i [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":19649,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,2834,3,312,120,3319,107,3309,3219,1139,1249,1059,557,106],"tags":[939,2150,1042,3737,442,3432,2798,2571,1110],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19642"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19642"}],"version-history":[{"count":21,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19642\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":19664,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19642\/revisions\/19664"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/19649"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19642"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19642"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19642"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}