{"id":19897,"date":"2018-11-13T16:37:32","date_gmt":"2018-11-13T15:37:32","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=19897"},"modified":"2018-11-13T16:37:32","modified_gmt":"2018-11-13T15:37:32","slug":"francuski-system-modularny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/11\/13\/francuski-system-modularny\/","title":{"rendered":"Francuski system modularny"},"content":{"rendered":"<p>Nie, nie b\u0119dzie o nowym systemie wprowadzonym przez Emmanuela Macrona, chocia\u017c nie da si\u0119 ukry\u0107 &#8211; jego czasy, tak si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, s\u0105 dla francuskiej muzyki elektronicznej bardzo dobre. Syntezatory modularne zaw\u0119drowa\u0142y do Luwru i doczeka\u0142y si\u0119 kilku \u015bwietnych nowych wytw\u00f3rni, z omawianym dzi\u015b Hands In The Dark na czele. Archiwum francuskich studi\u00f3w eksperymentalnych obfituje we wznowienia, a ca\u0142a nowa fala tw\u00f3rc\u00f3w elektroniki znad Sekwany wygl\u0105da i brzmi powa\u017cniej ni\u017c os\u0142awiony French Touch, kt\u00f3re to has\u0142o zreszt\u0105 Francuzi ostatnio rozmienili na drobne i sprzedaj\u0105 pod nim promocyjne myd\u0142o i powid\u0142o. Czas na <em>musique \u00e9lectronique<\/em> rodem z Pary\u017ca i Besan\u00e7on, sk\u0105din\u0105d regionalnego centrum przemys\u0142u elektronicznego i centrum muzealniczego na d\u0142ugo przed Luwrem. <!--more--><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=536690327\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/handsinthedarkrecords.bandcamp.com\/album\/diagonals\">Diagonals by Jonathan Fitoussi<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>JONATHAN FITOUSSI <em>Diagonals<\/em><\/strong>, Hands In The Dark 2018, <strong>7-8\/10<\/strong><br \/>\nNazwisko <strong>Jonathan Fitoussi <\/strong>mo\u017ce si\u0119 wyda\u0107 znajome wszystkim, kt\u00f3rzy \u015bledz\u0105 reedycje starych nagra\u0144 elektronicznych z Groupe de Recherches Musicales. Wprawdzie pary\u017canin jest troch\u0119 za m\u0142ody na gwiazd\u0119 s\u0142ynnej grupy kompozytorskiej, ale za to zajmuje si\u0119 restauracj\u0105 nagra\u0144 z francuskiego studia eksperymentalnego, a ostatnio we w\u0142asnej wytw\u00f3rni Transversales wydaje tamtejszych gigant\u00f3w (w\u015br\u00f3d najnowszych wydawnictw: Bernard Parmegiani i Francois Bayle &#8211; polecam obie p\u0142yty). Samemu nagrywa muzyk\u0119 na stare, p\u00f3\u0142-modularne systemy analogowe. Tutaj postawi\u0142 na r\u00f3wnolegle prowadzone przebiegi Synthi AKS i Buchla Music Easel &#8211; instrument\u00f3w niem\u0142odych i nietanich, za to bardzo wyrafinowanych brzmieniowo. Uk\u0142ada z nich eleganck\u0105, opart\u0105 na delikatnych arpeggiach, transow\u0105 muzyk\u0119 o charakterystyce futurystycznej tapety d\u017awi\u0119kowej &#8211; ale z tych o bardziej intryguj\u0105cych wzorach. S\u0142ycha\u0107 w tym doskona\u0142\u0105 kontrol\u0119 nad oboma urz\u0105dzeniami. <\/p>\n<p>Tego typu utwory maj\u0105 sens tworzone na d\u0142ugim czasie &#8211; i <em>Diagonals <\/em>to w\u0142a\u015bciwie jedna kompozycja rozdzielona na dwie strony p\u0142yty analogowej, nagrana na \u017cywo, w czerwcu br., w krypcie londy\u0144skiego ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Jakuba. Tym wi\u0119kszy szacunek wzbudza obs\u0142uga dw\u00f3ch klasycznych syntezator\u00f3w kr\u00f3luj\u0105cych w latach 70. I my\u015bl\u0119, \u017ce rozs\u0105dniej zainwestowa\u0107 w wydawnictwo Fitoussiego ni\u017c w kolejn\u0105 retrospektywn\u0105 p\u0142yt\u0119 jego krajana Jeana-Michela Jarre&#8217;a (kt\u00f3ry samemu by\u0142 przecie\u017c cz\u0142onkiem GRM ju\u017c od 1969 r.).  <\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3141208454\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/handsinthedarkrecords.bandcamp.com\/album\/alpestres\">Alpestres by Matthias Puech<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>MATTHIAS PUECH <em>Alpestres<\/em><\/strong>, Hands In The Dark 2018, <strong>8\/10<\/strong><br \/>\nJe\u015bli Fitoussi jest francuskim Marcinem Staniszewskim albo Maciejem Polakiem, czyli kim\u015b, kto m\u00f3g\u0142by najpierw teoretycznie, a p\u00f3\u017aniej praktycznie nauczy\u0107 obchodzenia si\u0119 ze starymi maszynami ze studi\u00f3w eksperymentalnych, to Puech b\u0119dzie takim paryskim Mirtem. Czyli nagrywa na tym, co wcze\u015bniej sam sobie zrobi. Francuz konstruuje samemu syntezatory modularne, id\u0105c raczej w stron\u0119 emulacji zjawisk przyrody, odg\u0142os\u00f3w natury. Ma to w sobie du\u017c\u0105 g\u0142\u0119bi\u0119 i jego muzyka pozostaje brzmieniowo bardziej oryginalna ni\u017c to, co robi Fitoussi, za to kr\u00f3tszym znacznie (3-7 minut) kompozycjom zebranym w w cykl <em>Alpestres<\/em> (alpejski, wysokog\u00f3rski &#8211; tutaj widz\u0119 znacz\u0105c\u0105 <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2015\/06\/02\/tetralogia-sienkiewicza\/\">zbie\u017cno\u015b\u0107 zainteresowa\u0144 z Jackiem Sienkiewiczem<\/a>, wr\u00f3\u017c\u0119 wsp\u00f3\u0142prac\u0119!) nie daje to r\u00f3wnie pot\u0119\u017cnej formy. <\/p>\n<p>Fakt, \u017ce Puech na co dzie\u0144 jest naukowcem, wzbudza tylko dodatkowe zaciekawienie, ale wr\u00f3\u017cy ch\u0142odne eksperymenty, podczas gdy w tych impresjach z g\u00f3r &#8211; cho\u0107by w g\u00f3ruj\u0105cym nad reszt\u0105 <em>Talausblick vom Hohlichtpass<\/em> (tytu\u0142 od prze\u0142\u0119czy w szwajcarskich Alpach) albo wyj\u0105tkowo jak na ten album ha\u0142a\u015bliwym <em>Tscha\u0308gga\u0308tta\u0308 <\/em>&#8211; jest jednak ca\u0142kiem sporo emocji i gry bardzo zniuansowan\u0105 dynamik\u0105. Poza tym nie mog\u0119 si\u0119 powstrzyma\u0107 przed prezentacj\u0105 fotografii Puecha przy pracy &#8211; \u0142adny, a przy tym zaskakuj\u0105co jak na t\u0119 pl\u0105tanin\u0119 kabli minimalistyczny obrazek. <\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2018\/11\/unnamed-3.jpg\" alt=\"\" width=\"2493\" height=\"1860\" class=\"aligncenter size-full wp-image-19899\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/11\/unnamed-3.jpg 2493w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/11\/unnamed-3-300x224.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/11\/unnamed-3-768x573.jpg 768w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/11\/unnamed-3-1024x764.jpg 1024w\" sizes=\"(max-width: 2493px) 100vw, 2493px\" \/><\/p>\n<p>Nie tylko recenzowana wczoraj Felicia Atkinson sprawia wi\u0119c, \u017ce francuska scena elektroniczna jest dzi\u015b kopalni\u0105 fascynuj\u0105cych odkry\u0107. Wytw\u00f3rnia Hands In The Dark ma znakomity okres, bior\u0105c pod uwag\u0119 opublikowany we wrze\u015bniu niez\u0142y album <strong>Mayerling<\/strong>, a przede wszystkim &#8211; marcow\u0105 premier\u0119 <em>Sur les autres mondes<\/em> paryskiego duetu <strong>Egyptology<\/strong>, kt\u00f3ry tworz\u0105 St\u00e9phane Laporte i Olivier Lamm. Tutaj dostajemy nieco bardziej prog-rockowy klimat i &#8211; mimo deklarowanego w notce na temat albumu avant-popu &#8211; sporo monumentalizm\u00f3w i rozbudowanego formalnie grania, z niemal suitow\u0105 konstrukcj\u0105 utwor\u00f3w. \u0141adnego, cho\u0107 najbardziej oczywistego &#8211; tak\u017ce z punktu widzenia art-rockowej i krautrockowej tradycji. Z drugiej strony &#8211; ich p\u0142yta jest ci\u0105gle dowodem du\u017cej wra\u017cliwo\u015bci na brzmienie, kt\u00f3r\u0105 zreszt\u0105 doceni\u0142 Luwr, zapraszaj\u0105c zesp\u00f3\u0142 na koncert &#8211; to z niego pochodzi cz\u0119\u015b\u0107 zawartego na albumie materia\u0142u, a tematyka zwi\u0105zana jest z historyczn\u0105 postaci\u0105 Luciena Rudaux, francuskiego astronoma, kt\u00f3ry pr\u00f3bowa\u0142 wyobrazi\u0107 sobie i opisa\u0107 krajobrazy innych planet Uk\u0142adu S\u0142onecznego. Trzy bardzo r\u00f3\u017cne wizje coraz bardziej popularnego nurtu wykorzystuj\u0105cego syntezatory modularne, i to z jednego tylko kraju. Przedwczoraj zapomniane, wczoraj modne, dzi\u015b staje si\u0119 to powoli zjawiskiem popularnym.  <\/p>\n<p><strong>EGYPTOLOGY <em>Sur les autres mondes<\/em><\/strong>, Hands In the Dark 2018, <strong>6-7\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3484393599\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/handsinthedarkrecords.bandcamp.com\/album\/sur-les-autres-mondes\">Sur Les Autres Mondes by Egyptology<\/a><\/iframe> <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Nie, nie b\u0119dzie o nowym systemie wprowadzonym przez Emmanuela Macrona, chocia\u017c nie da si\u0119 ukry\u0107 &#8211; jego czasy, tak si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, s\u0105 dla francuskiej muzyki elektronicznej bardzo dobre. Syntezatory modularne zaw\u0119drowa\u0142y do Luwru i doczeka\u0142y si\u0119 kilku \u015bwietnych nowych wytw\u00f3rni, z omawianym dzi\u015b Hands In The Dark na czele. Archiwum francuskich studi\u00f3w eksperymentalnych obfituje we [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":19898,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,18,12,3,312,120,558,7,3219,2974],"tags":[3759,3761,3558,3758,3760],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19897"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19897"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19897\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":19902,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19897\/revisions\/19902"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/19898"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19897"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19897"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19897"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}