{"id":20137,"date":"2018-12-03T08:45:08","date_gmt":"2018-12-03T07:45:08","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=20137"},"modified":"2018-12-03T08:49:57","modified_gmt":"2018-12-03T07:49:57","slug":"7-plyt-ktorych-warto-posluchac-w-tym-tygodniu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/12\/03\/7-plyt-ktorych-warto-posluchac-w-tym-tygodniu\/","title":{"rendered":"7 p\u0142yt, kt\u00f3rych warto pos\u0142ucha\u0107 w tym tygodniu"},"content":{"rendered":"<p>Ostatnie tygodnie roku okazuj\u0105 si\u0119 do\u015b\u0107 pracowite. O paru historiach z tego tygodnia ju\u017c pisa\u0142em. Na moim Facebooku gdzie\u015b pomi\u0119dzy gor\u0105cymi dyskusjami na temat come backu Dody znikn\u0105\u0142 zapowiadany tam wpis o <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2018\/11\/30\/przed-wiekami-z-ziomalami-piatkowe-premiery\/\">\u015bwietnym albumie Alasdaira Robertsa<\/a> z francusk\u0105 grup\u0105 Tartine de clous. Ale zgodnie z og\u00f3lnym trendem, \u017ceby ka\u017cde wspomnienie o tzw. gwiazdach w niezbyt pozytywnym kontek\u015bcie uznawa\u0107 za hejt (ostatnio to cho\u0107by przypadek g\u0142o\u015bnej dyskusji o serialu <em>1983<\/em> skomentowanej na FB przez sam\u0105 Agnieszk\u0119 Holland), inna artystka zwr\u00f3ci\u0142a mi uwag\u0119, \u017ce mo\u017cna robi\u0107 rzeczy po\u017cyteczniejsze. C\u00f3\u017c, dzi\u0119kuj\u0119 za zagrzewanie do dzia\u0142ania &#8211; to w\u0142a\u015bnie staram si\u0119 robi\u0107 w notkach blogowych. Poni\u017cej siedem minirecenzji pozytywnie odhejtowuj\u0105cych. <!--more--><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2221809676\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" width=\"300\" height=\"150\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/lawrenceenglish.bandcamp.com\/album\/immediate-horizon\">Immediate Horizon by Alessandro Cortini + Lawrence English<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>ALESSANDRO CORTINI + LAWRENCE ENGLISH<em> Immediate Horizon<\/em><\/strong>, Important<br \/>\nSpotkali si\u0119 podczas festiwalu Atonal w Berlinie, gdzie wsp\u00f3ln\u0105 muzyk\u0119 stworzyli na zam\u00f3wienie. Ambientowa wra\u017cliwo\u015b\u0107 <strong>Lawrence&#8217;a Englisha <\/strong>(ostatnio troch\u0119 nu\u017c\u0105ca we wsp\u00f3lnym przedsi\u0119wzi\u0119ciu z Williamem Basinskim) doskonale po\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 z umiej\u0119tno\u015bciami <strong>Alessandra Cortiniego<\/strong> w zakresie kreacji brzmie\u0144. <em>Immediate Horizon<\/em> to co\u015b wi\u0119cej ni\u017c jednorazowy cykl utwor\u00f3w napisanych pod konkretnego kuratora &#8211; to rzecz znajduj\u0105ca bezpo\u015brednie uzasadnienie w dzia\u0142aniach obu artyst\u00f3w, gra subtelnych i pozornie  statycznych motyw\u00f3w, kt\u00f3re powoli prowadz\u0105 do naturalnej kulminacji. Wyrazista brzmieniowo, cho\u0107 w barwach do\u015b\u0107 surowa, prowadzona konsekwentnie, jak gdyby autor by\u0142 jeden i jak gdyby\u015bmy szli przez galeri\u0119 stworzonych wed\u0142ug jednoosobowej wizji, czarno-bia\u0142ych fotografii. Takich jak ta z ok\u0142adki, kt\u00f3rej tw\u00f3rcy &#8211; tak na marginesie &#8211; estetycznie zapatrzyli si\u0119 chyba w projekty ok\u0142adek Bociana.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/66at85wgO2pu5CccvqUF6i\" width=\"500\" height=\"380\" frameborder=\"0\"><\/iframe><\/p>\n<p><strong>EARL SWEATSHIRT <em>Some Rap Songs<\/em><\/strong>, Tan Cressida<br \/>\nBardzo udana, przyjemna i niezwykle prosta w konstrukcji &#8211; oparta na szeregu d\u0142ugich zap\u0119tle\u0144 na bazie sampli wyci\u0119tych z utwor\u00f3w stosunkowo znanych wykonawc\u00f3w. Zr\u0119cznie, cho\u0107 bez prze\u0142ama\u0144, refren\u00f3w, przesuwaj\u0105ca uwag\u0119 w stron\u0119 lekkiego flow rapera i jego raczej nielekkich tekst\u00f3w. Taka jest ta d\u0142ugo oczekiwana kolejna p\u0142yta <strong>Earla Sweatshirta<\/strong>. Sklejony z kr\u00f3ciutkich (to charakterystyczne dla p\u0142yt hiphopowych sezonu) utwor\u00f3w album, chocia\u017c te teksty o tym, jak to Sweatshirt czerpie z awangardy i jest \u015bmia\u0142y w \u0142\u0105czeniu hip-hopu z jazzem to &#8211; trzeba przyzna\u0107 &#8211; g\u0142upota wagi ci\u0119\u017ckiej. Najlepiej puentuje je fina\u0142owy instrumentalny <em>Riot!<\/em> &#8211; zwolnione nieco nagranie zmar\u0142ego w tym roku Hugh Masekeli z jednej z jego najbardziej znanych p\u0142yt, bli\u017cszej jazzowego \u015brodka i wydanej przed p\u00f3\u0142wieczem. O co\u015b zupe\u0142nie innego tu chodzi &#8211; o proste po\u0142\u0105czenie rapowego stylu z bystrym, opartym na os\u0142uchaniu, na po\u0142y pl\u0105drofonicznym przekopywaniu si\u0119 przez sterty p\u0142yt &#8211; te podk\u0142ady z <em>The Bends<\/em> czy <em>Azucar<\/em> mog\u0142yby by\u0107 ozdob\u0105 utwor\u00f3w The Avalanches. Na no\u015bnikach fizycznych w po\u0142owie grudnia.<\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2472425288\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/polena.bandcamp.com\/album\/jazxing-moon-call-ep\">Jazxing &#8211; Moon Call EP by Jazxing<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>JAZXING <em>Moon Call EP<\/em><\/strong>, Polena<br \/>\nNiby to reggae wpisano w\u0142a\u015bnie na \u015bwiatowe dziedzictwo UNESCO, ale jeden z cz\u0142onk\u00f3w tr\u00f3jmiejskiego duetu Jazxing z okolic reggae przyszed\u0142 w okolice house&#8217;u, lekko tylko zaprawionego dubem. Drugi zdryfowa\u0142 od strony punka. Za oba te transfery powinni\u015bmy by\u0107 raczej wdzi\u0119czni, czego kolejne dowody dostajemy na <em>Moon Call<\/em>. Chwali\u0142em ich za konstruowanie \u0142adnych groove&#8217;\u00f3w w czasach <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2016\/01\/12\/ostatnia-plyta-roku\/\">pierwszej kompilacji labela FASRAT<\/a>. Tutaj okrzepli jako producenci muzyki stricte tanecznej, cho\u0107 maj\u0105cy kanapowy wdzi\u0119k serii <em>The Very Polish Cut-Outs<\/em> utw\u00f3r <em>Midnight Stand <\/em>podoba mi si\u0119 najbardziej. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1145235222\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" width=\"300\" height=\"150\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/discrepant.bandcamp.com\/album\/0000\">0000 by Jib\u00f3ia<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>JIB\u00d3IA <em>OOOO<\/em><\/strong>, Discrepant<br \/>\nSk\u0105d w katalogu Discrepant bior\u0105 si\u0119 ci wszyscy fantastyczni wykonawcy? Nie mam poj\u0119cia. W ka\u017cdym razie portugalski muzyk \u00d3scar Silva wyst\u0119puj\u0105cy pod szyldem <strong>Jib\u00f3ia<\/strong> nale\u017cy do tych ciekawszych. Baz\u0105 jest muzyka psychodeliczna o otwartym i nastawionym na kooperacj\u0119 charakterze (pojawiaj\u0105 si\u0119 go\u015bcinnie Ricardo Martins i Andr\u00e9 Pinto). Elementy rocka i jazzu r\u00f3wnowa\u017c\u0105 si\u0119 w czterech utworach &#8211; od <em>Diapazon<\/em>, kt\u00f3re nawi\u0105zuje do estetyki Floyd\u00f3w z prze\u0142omu lat 60. i 70., po <em>Diatessaron<\/em> \u0142\u0105cz\u0105cy plemienn\u0105 rytmik\u0119 i kapitalny dron na \u015brednich cz\u0119stotliwo\u015bciach. Na d\u0142ugi, ponadpi\u0119tnastominutowy Topos troch\u0119 ju\u017c nie starcza pomys\u0142\u00f3w, chocia\u017c nie\u017ale by si\u0119 ten utw\u00f3r komponowa\u0142 z repertuarem kolejnej opisywanej dzi\u015b p\u0142yty. W ka\u017cdym razie zdecydowanie warto <em>OOOO <\/em>pos\u0142ucha\u0107.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/29ZBwX9gONWffm1G1OIepE\" width=\"500\" height=\"380\" frameborder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe><\/p>\n<p><strong>NEIL YOUNG <em>Songs for Judy<\/em><\/strong>, Reprise<br \/>\nPraktycznie wszystko, co nagra\u0142 <strong>Neil Young<\/strong> w studiu lub na \u017cywo w latach 70. jest godne uwagi. Dlatego ten archiwalny zestaw grany solo podczas trasy koncertowej po wydaniu p\u0142yty <em>Zuma <\/em>przyniesie przyjemno\u015b\u0107 nie tylko zagorza\u0142ym fanom &#8211; szczerze m\u00f3wi\u0105c na tych wykopywanych z archiwum wyst\u0119pach Younga z tamtych czas\u00f3w o ciarki przyprawia czasem sama tylko reakcja widowni. Cz\u0119\u015b\u0107 piosenek dostajemy tu w wersjach drugorz\u0119dnych, ca\u0142o\u015b\u0107 nie trzyma nas w napi\u0119ciu ca\u0142y czas, ale program koncertu &#8211; przerywanego okazjonalnie drobnymi uwagami artysty (od jednej z nich, opowie\u015bci dotycz\u0105cej Judy Garland, najprawdopodobniej wzi\u0105\u0142 si\u0119 tytu\u0142) &#8211; sk\u0142ada si\u0119 z najlepszych piosenek, jakie zna\u0142y lata 70. S\u0105 to przy tym ca\u0142y czas wersje inne ni\u017c pozosta\u0142e. Nie jest to na pewno poziom <em>Live at Massey Hall 1971<\/em>, ale zawiera <em>Heart of Gold, After the Gold Rush, Journey Through the Past<\/em> i <em>Sugar Mountain<\/em>, a poziom wykonawczy, mimo stosownych fa\u0142szy i drobnych niedoci\u0105gni\u0119\u0107 w akompaniamencie, jest w praktyce nieosi\u0105galny dla innych. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=4212563378\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" width=\"300\" height=\"150\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/akuphone.bandcamp.com\/album\/doomsday-survival-kit\">Doomsday Survival Kit by Praed<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>PRAED Doomsday <em>Survival Kit<\/em><\/strong>, Akuphone<br \/>\nNajbardziej zabawowa muzyka tygodnia przyjecha\u0142a z Libanu &#8211; nagra\u0142 j\u0105 w Bejrucie duet Raed Yassin i Paed Conca. Obaj obs\u0142uguj\u0105 r\u00f3\u017cnego typu elektroniczne urz\u0105dzenia, samplery i syntezatory, a Conca dodaje partie klarnetu i elektrycznego basu. Dochodz\u0105 go\u015bcie na hendrixowsko brzmi\u0105cej gitarze i instrumentach d\u0119tych (saksofony, drugi klarnet) oraz troch\u0119 wokali. W sumie co do bazowego charakteru Praed kojarzy\u0107 si\u0119 mo\u017ce z Eek, czyli zespo\u0142em Islama Chipsy&#8217;ego, tyle \u017ce ta ca\u0142a po arabsku g\u0119sta warstwa rytmiczna jest tu w du\u017cej cz\u0119\u015bci programowana (perkusjonalia uzupe\u0142nia Khalid il Soghayyar), a nie grana z r\u0119ki. W ka\u017cdym razie arabskie skale instrument\u00f3w klawiszowych, ozdobniki i melizmaty, a do tego hipnotyczna rytmika tych d\u0142ugich kompozycji robi\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0119 i Praed naprawd\u0119 uwodzi egzotyk\u0105.<\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2538169329\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/szpety.bandcamp.com\/album\/szpety\">Szpety by Szpety<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>SZPETY <em>Szpety<\/em><\/strong>, Ersatz<br \/>\nNie obiecam, \u017ce wszystkim si\u0119 to spodoba, ale niczego bardziej dzikiego w tym roku nie us\u0142yszycie. Bardziej krzyki ni\u017c szepty, ale wszystko w ogromnej skali dynamicznej. Nie b\u0119d\u0119 te\u017c pewnie szczeg\u00f3lnie oryginalny, gdy to zapowiem jako Dead Can Dance z go\u015bcinnym udzia\u0142em Diamandy Galas. W gruncie rzeczy <strong>Szpety <\/strong>to spotkanie dw\u00f3ch wokalistek (Antoniny Nowackiej i Gosi Zagajewskiej) z improwizuj\u0105cym perkusist\u0105 (Wojtkiem Kurkiem) nale\u017cy do do\u015bwiadcze\u0144 mocnych i mocniejszych. Co w sumie logiczne &#8211; to zarazem debiut wytw\u00f3rni Ersatz, kt\u00f3ra dla macierzystego, alternatywnego Instant Classic jest oddzia\u0142em bardziej alternatywnym. W tej gonitwie wokaliz zamieniaj\u0105cych si\u0119 cz\u0119sto w nieartyku\u0142owane \u015bmiecho-p\u0142aczo-krzyki jest jakie\u015b stopniowanie napi\u0119cia (najmocniejsze wydaje si\u0119 <em>Hungun<\/em>). Troch\u0119 jak z koncertami hardcore&#8217;owymi &#8211; powinno by\u0107 kr\u00f3tko. I w sumie jest. Na popis Kurka trzeba poczeka\u0107 do ostatniego w programie utworu <em>Zart<\/em>. Czyli nawet w muzyce ewidentnie niesinglowej rz\u0105dz\u0105 wokale.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ostatnie tygodnie roku okazuj\u0105 si\u0119 do\u015b\u0107 pracowite. O paru historiach z tego tygodnia ju\u017c pisa\u0142em. Na moim Facebooku gdzie\u015b pomi\u0119dzy gor\u0105cymi dyskusjami na temat come backu Dody znikn\u0105\u0142 zapowiadany tam wpis o \u015bwietnym albumie Alasdaira Robertsa z francusk\u0105 grup\u0105 Tartine de clous. Ale zgodnie z og\u00f3lnym trendem, \u017ceby ka\u017cde wspomnienie o tzw. gwiazdach w niezbyt [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":20139,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,18,12,3,312,120,3319,444,107,3309,558,3219,4,1139,3604,1249,557,106],"tags":[3043,3790,2253,3789,3791,272,3788,3787],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20137"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=20137"}],"version-history":[{"count":15,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20137\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":20161,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20137\/revisions\/20161"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/20139"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=20137"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=20137"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=20137"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}