{"id":20296,"date":"2018-12-17T08:55:20","date_gmt":"2018-12-17T07:55:20","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=20296"},"modified":"2018-12-19T18:41:12","modified_gmt":"2018-12-19T17:41:12","slug":"4-plyty-ktorych-trzeba-posluchac-w-tym-tygodniu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/12\/17\/4-plyty-ktorych-trzeba-posluchac-w-tym-tygodniu\/","title":{"rendered":"4 p\u0142yty, kt\u00f3rych trzeba pos\u0142ucha\u0107 w tym tygodniu"},"content":{"rendered":"<p>O tym, \u017ce co\u015b si\u0119 dzieje, m\u00f3wi\u0105 najpierw drobne fakty. To, \u017ce dojecha\u0142e\u015b do roku, kt\u00f3ry pokazywali w <em>Powrocie do przysz\u0142o\u015bci<\/em>. A p\u00f3\u017aniej s\u0105 przyk\u0142ady mocniejsze: kolega dziennikarz zaprasza ci\u0119 na spotkanie o polskich klipach z lat 80. i u\u015bwiadamiasz sobie, \u017ce wyst\u0119pujesz tam w roli tego dziadka, kt\u00f3ry to prze\u017cywa\u0142 na bie\u017c\u0105co. A \u017cona pyta ci\u0119: <em>ciekawe, czy m\u0142odzie\u017c teraz s\u0142ucha Nirvany?<\/em> Odpowiadasz, \u017ce sam nie wiesz. Na to ona: <em>tak jak my The Doors<\/em>. I wybuchacie \u015bmiechem, bo to jest w punkt: odgrzewana podjarka sprzed dw\u00f3ch dekad. I wreszcie zapowiadaj\u0105 koncert Jamiroquai, ale podniecenie, jakie wywo\u0142uje Jamiroquai w\u015br\u00f3d m\u0142odszych s\u0142uchaczy, nie pasuje ci do tego, \u017ce w pewnym momencie \u017cegna\u0142o si\u0119 t\u0119 fal\u0119 jednak z pewn\u0105 ulg\u0105. To wszystko \u015bwiadczy o tym, \u017ce ko\u0142owr\u00f3t mody wykona\u0142 kolejny pe\u0142ny obr\u00f3t &#8211; i w\u0142a\u015bnie dobrze ludziom wchodzi to, co wysz\u0142o z mody gdzie\u015b na pocz\u0105tku wieku.<!--more--><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=602363064\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/uknowme.bandcamp.com\/album\/envee-time-light\">Envee &#8211; Time &amp; Light by Envee<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>ENVEE<em> Time &#038; Light<\/em><\/strong>, U Know Me<br \/>\nTen d\u0142ugi wst\u0119p by\u0142 potrzebny, \u017ceby pogada\u0107 o p\u0142ycie, kt\u00f3r\u0105 wyda\u0142 <strong>Envee<\/strong>. 15 lat temu drukowali\u015bmy w &#8222;Przekroju&#8221; recenzj\u0119 dw\u00f3ch pionierskich wydawnictw Kayaxu, kt\u00f3r\u0105 napisa\u0142 Bartek Winczewski. Chodzi\u0142o o p\u0142yty muzyk\u00f3w i producent\u00f3w &#8222;m\u0142odego pokolenia&#8221;: <em>Mo\u017cna si\u0119 spiera\u0107, czy rzeczywi\u015bcie 15 Minut i Envee zas\u0142uguj\u0105 na miano polskich odpowiednik\u00f3w LTJ Bukema i Jazzanovy albo te\u017c innych modnych artyst\u00f3w z Zachodu. Ale tak profesjonalnych i odwa\u017cnych artystycznie produkcji z kr\u0119gu klubowych, tanecznych brzmie\u0144 dot\u0105d na naszym rynku nie by\u0142o<\/em> &#8211; napisa\u0142 Bartek. Po 15 latach to jest powr\u00f3t do czas\u00f3w Jazzanovy, nu-jazzu, klubowego funku, kt\u00f3rego nie powstydzi\u0142oby si\u0119 pokolenie Jamiroquai. Nic nowego w sensie brzmieniowym, cho\u0107 ponownie mo\u017cna uzna\u0107, \u017ce 15 lat temu tego typu du\u017ca produkcja, z udzia\u0142em tylu go\u015bci &#8211; zar\u00f3wno wokalist\u00f3w (w\u0142\u0105cznie z mainstreamowymi wej\u015bciami Mrozu czy Ani Szarmach w niemainstreamowej oprawie, warto te\u017c zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na Olg\u0119 Stopi\u0144sk\u0105, kt\u00f3ra brzmi klasycznie jak Gra\u017cyna \u0141obaszewska), jak i instrumentalist\u00f3w &#8211; nie by\u0142aby mo\u017cliwa. <em>Time &#038; Light<\/em> to raczej rodzaj opus magnum, podsumowania r\u00f3\u017cnych w\u0105tk\u00f3w i przyja\u017ani. Chocia\u017c spojrzenie, jak je autor zapowiada, z perspektywy remiksu film\u00f3w <em>Boyhood <\/em>i <em>Ciekawy przypadek Benjamina Buttona<\/em> sugeruje raczej nostalgiczny rzut oka w przesz\u0142o\u015b\u0107 albo odm\u0142adzanie si\u0119 poprzez muzyk\u0119. Rzecz, pozornie prosta, jest na d\u0142u\u017csz\u0105 rozprawk\u0119. Envee na ka\u017cdy utw\u00f3r patrzy indywidualnie, wykorzystuje styl przyjaci\u00f3\u0142, ale pracuje z dojrza\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3ra ka\u017ce modne zabiegi ignorowa\u0107. I pozostaje rodzajem pomostu &#8211; opowie wam, co si\u0119 dzia\u0142o kiedy\u015b, wykorzystuj\u0105c to, co si\u0119 dzieje dzi\u015b.  <\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2702289421\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/northernelectronics.bandcamp.com\/album\/molltoner-fr-n-norrland-1-2\">Molltoner fr\u00e5n Norrland 1 &amp; 2 by Misantropen<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>MISANTROPEN <em>Molltoner fr\u00e5n Norrland 1 &#038; 2<\/em><\/strong>, Northern Electronics<br \/>\nSztokholmska wytw\u00f3rnia wyda\u0142a w tym tygodniu a\u017c trzy albumy (w dodatku niez\u0142e), ale podw\u00f3jna kaseta duetu Misantropen wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 w tej grupie zdecydowanie. Zwodzi nut\u0105 delikatnego, lekko dubowego ambientu, \u017ceby jednak zaskakuj\u0105co rozwija\u0107 formy &#8211; w stron\u0119 rozbudowanych form i dubowego techno (<em>Moll 10<\/em>). Minimalizm i stapianie w jedno inspiracji natur\u0105 i technologi\u0105 stawia muzyk\u00f3w <strong>Misantropen <\/strong>blisko GAS, a wra\u017cenie robi ju\u017c sama d\u017awi\u0119kowa jako\u015b\u0107 tego, co robi\u0105. Ale najwa\u017cniejsze s\u0105 te zaskoczenia i wychodzenie poza konwencj\u0119 ambientu w kierunku progresywnej elektroniki albo z techno w stron\u0119 noise&#8217;u. Zaskoczeniem jest wreszcie rapowany (po szwedzku) fragment na ko\u0144cu. Ale wszystko niezmiennie w klimacie ma\u0142ej zamarzni\u0119tej miejscowo\u015bci za kr\u0119giem polarnym, z kt\u00f3rej zreszt\u0105 muzycy faktycznie pochodz\u0105. <\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=635982937\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/soundartforum.bandcamp.com\/album\/canti-spazializzati-4\">Canti Spazializzati #4 by _ &#8211; _ &#8211; _ , Biel, MUKA, Sember<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>R\u00d3\u017bNI WYKONAWCY <em>Canti Spazializzati #4<\/em><\/strong>, Canti Illuminati\/Sound Art Forum<br \/>\nDokument z cyklu koncert\u00f3w-warsztat\u00f3w Canti Spazializzati prowadzonych przez Daniela Bro\u017cka (<strong>Czarny Latawiec<\/strong> &#8211; warto te\u017c sprawdzi\u0107 p\u0142yt\u0119 z jego w\u0142asnym utworem w Mik.Musik) i koncentruj\u0105cych si\u0119 na wykorzystaniu d\u017awi\u0119ku wielokana\u0142owego. W stereo pewnie co\u015b z tego ginie, ale zostaj\u0105 wizyt\u00f3wki bardzo ciekawych improwizator\u00f3w i did\u017cej\u00f3w. Micha\u0142 Biel (m.in. Bachorze) improwizuje z \u0142\u0105czeniem brzmie\u0144 saksofonu i elektroniki, \u015bwietnie przechodz\u0105c z jednej sfery w drug\u0105 &#8211; i a\u017c \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce to nagranie nie wpad\u0142o w moje r\u0119ce wcze\u015bniej, w kontek\u015bcie nagra\u0144 i wyst\u0119pu Lei Bertucci na Unsoundzie. By\u0142oby co ze sob\u0105 konfrontowa\u0107. Jest tu opr\u00f3cz tego &#8211; w\u015br\u00f3d czterech mniej wi\u0119cej p\u00f3\u0142godzinnych set\u00f3w &#8211; debiutuj\u0105cy t\u0105 elektroakustyczn\u0105 fantazj\u0105 wroc\u0142awski duet _-_-_ (trudno dzi\u015b poprawnie zapisa\u0107 te nowe nazwy), gitarzysta Micha\u0142 Sember d\u0142ugo buduj\u0105cy napi\u0119cie, schodz\u0105cy w subtelno\u015bciach niemal do poziomu ciszy, a wreszcie MUKA, duet znany ze \u015bwietnej kasety Pointless Geometry, atakuj\u0105cy niespokojnymi kaskadami d\u017awi\u0119kowego granulatu, niepozostawiaj\u0105cy czasu na wytchnienie przez p\u00f3\u0142 godziny nagrania. <\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3073383308\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/multikultiproject.bandcamp.com\/album\/emanacje-trumpet-solo-sessions\">Emanacje &#8211; trumpet solo sessions by Wojciech Jachna<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>WOJCIECH JACHNA <em>Emanacje &#8211; trumpet solo sessions<\/em><\/strong>, Multikulti<br \/>\nCzwarty wart rekomendacji album z tego tygodnia te\u017c odnosi si\u0119 do przestrzenno\u015bci d\u017awi\u0119ku, cho\u0107 w zupe\u0142nie inny spos\u00f3b. Tr\u0119bacz <strong>Wojciech Jachna<\/strong> wykonuje tu solowe &#8211; w wi\u0119kszo\u015bci, jest jeden duet z Jakubem Zio\u0142kiem &#8211; tematy wyj\u0119te z repertuaru swojego lub klasyki (Komeda, Coleman, Sta\u0144ko itd.) i improwizuje. Tyle tylko, \u017ce robi to w r\u00f3\u017cnych, a nawet skrajnie r\u00f3\u017cnych przestrzeniach akustycznych. Z zupe\u0142nie innymi rodzajami pog\u0142osu (a na ten tr\u0105bka jest szczeg\u00f3lnie wra\u017cliwym instrumentem), czasem nawet z udzia\u0142em teoretycznie niechcianych ha\u0142as\u00f3w i interwencji d\u017awi\u0119kowych otoczenia. Przedsi\u0119wzi\u0119cie jest w\u0142a\u015bciwie duetow\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0105 muzyka i realizatora Kamila K\u0119ski, kt\u00f3ry dokonywa\u0142 nagra\u0144 w r\u00f3\u017cnych historycznych budynkach Bydgoszczy. I na obu tych polach, zar\u00f3wno czysto muzycznym, jak i realizacyjnym, rzecz powinna wzbudza\u0107 zainteresowanie. \u0106wiczenie tym ciekawsze, \u017ce tak jak nie da si\u0119 zast\u0105pi\u0107 maszyn\u0105 \u017cywego tr\u0119bacza, tak r\u00f3wnie\u017c procesor efekt\u00f3w takich rzeczy z brzmieniem nagraniach jeszcze nie potrafi zrobi\u0107.  <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>O tym, \u017ce co\u015b si\u0119 dzieje, m\u00f3wi\u0105 najpierw drobne fakty. To, \u017ce dojecha\u0142e\u015b do roku, kt\u00f3ry pokazywali w Powrocie do przysz\u0142o\u015bci. A p\u00f3\u017aniej s\u0105 przyk\u0142ady mocniejsze: kolega dziennikarz zaprasza ci\u0119 na spotkanie o polskich klipach z lat 80. i u\u015bwiadamiasz sobie, \u017ce wyst\u0119pujesz tam w roli tego dziadka, kt\u00f3ry to prze\u017cywa\u0142 na bie\u017c\u0105co. A \u017cona [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":20304,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,3,312,120,3319,3309,558,3219,1139,1249,106],"tags":[3809,1874,3808,2178],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20296"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=20296"}],"version-history":[{"count":16,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20296\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":20334,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20296\/revisions\/20334"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/20304"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=20296"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=20296"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=20296"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}