{"id":20377,"date":"2018-12-27T08:46:46","date_gmt":"2018-12-27T07:46:46","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=20377"},"modified":"2019-12-30T19:37:49","modified_gmt":"2019-12-30T18:37:49","slug":"rok-2018-w-muzyce-10-uwag-koncowych","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/12\/27\/rok-2018-w-muzyce-10-uwag-koncowych\/","title":{"rendered":"Rok 2018 w muzyce: 11 uwag ko\u0144cowych"},"content":{"rendered":"<p><strong>1. Rok muzycznych lektur.<\/strong> Najlepsze od dawna 12 miesi\u0119cy w \u017cyciu cz\u0142owieka czytaj\u0105cego o muzyce i okolicach. Trudno by\u0142o nad\u0105\u017cy\u0107. Ukaza\u0142a si\u0119 po polsku <em>Retromania<\/em> <strong>Simona Reynoldsa<\/strong>, jedna z najwa\u017cniejszych muzycznych ksi\u0105\u017cek dekady, a jej autor przyjecha\u0142 do nas poopowiada\u0107 o problemie ci\u0105g\u0142ych powrot\u00f3w do przesz\u0142o\u015bci. <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/1750148,1,rozmowa-z-simonem-reynoldems-autorem-ksiazki-retromania-jak-popkultura-zywi-sie-wlasna-przeszloscia.read\">Te\u017c z nim rozmawia\u0142em<\/a>. <strong>Magdalena Grzeba\u0142kowska<\/strong> napisa\u0142a \u015bwietn\u0105 i z punktu widzenia podsumowa\u0144 literackich roku &#8211; okropnie niedocenion\u0105 biografi\u0119 Krzysztofa Komedy (<a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/1747470,1,duch-jazzu-w-imponujacej-biografii-krzysztofa-komedy.read\">tutaj m\u00f3j tekst z &#8222;Polityki&#8221;<\/a>), podobnie jak z Beksi\u0144skimi zamykaj\u0105c temat. W serii ameryka\u0144skiej wydawnictwa Czarne ukaza\u0142a si\u0119 rewelacyjna ksi\u0105\u017cka o punk rocku i jedna z najmocniej dzia\u0142aj\u0105cych na wyobra\u017ani\u0119 kronik starego \u015brodowiska muzycznego <em>Please Kill Me<\/em> (recenzowa\u0142em j\u0105 <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/ksiazki\/1743698,1,recenzja-ksiazki-legs-mcneil-gillian-mcgain-please-kill-me-punkowa-historia-punka.read\">w &#8222;Polityce&#8221;<\/a> i <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2018\/03\/29\/punk-w-10-okropnych-cytatach-18\/\">opisywa\u0142em na blogu<\/a>), a poza tym m.in. znakomita <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/1736828,1,zalatw-publike-i-spadaj-najnowsza-biografia-jamesa-browna.read\">biografia Jamesa Browna<\/a> i polska ksi\u0105\u017cka o nowojorskim Lower East Side <strong>Janka B\u0142aszczaka<\/strong> (<a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2018\/09\/25\/tolkin-czyli-polak-z-domu\/\">odsy\u0142am tu<\/a>). W sierpniu wreszcie wysz\u0142a po polsku komiksowa monografia rapu, <em>Hip hop genealogia<\/em> <strong>Eda Piskora<\/strong>. Pisa\u0142em o niej m.in. <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2018\/08\/21\/superbohaterow\/\">na Polifonii<\/a>. <em>Inni ludzie<\/em> <strong>Doroty Mas\u0142owskiej<\/strong> byli jej najlepszym dot\u0105d wej\u015bciem w \u015bwiat muzyki, wliczaj\u0105c w to projekt Mister D. <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/1752738,1,hip-hop-hipster.read\">Pisa\u0142em w &#8222;Polityce&#8221;<\/a> o tym, \u017ce &#8222;bia\u0142asa&#8221; Syn\u00f3w \u0142atwiej zrozumie\u0107, czytaj\u0105c w\u0142a\u015bnie t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119 Mas\u0142owskiej, nie wiem, czy nie najlepsz\u0105 w ca\u0142ej jej tw\u00f3rczo\u015bci. <!--more--><\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-full wp-image-19755\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2018\/10\/makaya_mccraven.jpg\" alt=\"\" width=\"1200\" height=\"1200\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/10\/makaya_mccraven.jpg 1200w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/10\/makaya_mccraven-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/10\/makaya_mccraven-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/10\/makaya_mccraven-768x768.jpg 768w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/10\/makaya_mccraven-1024x1024.jpg 1024w\" sizes=\"(max-width: 1200px) 100vw, 1200px\" \/><\/p>\n<p><strong>2. Uderzaj\u0105co dobrzy perkusi\u015bci<\/strong>. To oni byli zbiorowym bohaterem roku. Hubert Zemler, duet P\u0119kala Kordylasi\u0144ska P\u0119kala, Jan Emil M\u0142ynarski, Teo Olter, Szymon G\u0105siorek, Qba Janicki, Wojtek Kurek, poza Polsk\u0105 &#8211; Makaya McCraven, Jo\u00e3o Pais Filipe, Vasco Trilla, wspomniany ju\u017c Tyshawn Sorey, znakomity Sarathy Korwar, perfekcyjny Eli Keszler, zmieniaj\u0105cy konwencj\u0119 Booker Stardrum. A na koniec (p\u0142yta jego projektu Doors Not Shut nie zd\u0105\u017cy\u0142a wej\u015b\u0107 do rocznych zestawie\u0144) jeszcze Krzysztof Szma\u0144da. Wszystkich na pewno nie wymieni\u0142em, ale robi\u0142em to z pami\u0119ci.<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-full wp-image-20385\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/666.jpg\" alt=\"\" width=\"1200\" height=\"1200\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/666.jpg 1200w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/666-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/666-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/666-768x768.jpg 768w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/666-1024x1024.jpg 1024w\" sizes=\"(max-width: 1200px) 100vw, 1200px\" \/><\/p>\n<p><strong>3. Wytw\u00f3rnie maj\u0105 sens<\/strong>. Inflacja dobrej, a przynajmniej wartej zainteresowania, ciekawej muzyki spowodowa\u0142a, \u017ce jeszcze bardziej ni\u017c dot\u0105d doceni\u0142em marki labeli muzycznych. Zawsze powtarza\u0142em, \u017ce to jest pierwsze sito rynku p\u0142ytowego i je\u015bli dzia\u0142a, to utalentowani wykonawcy b\u0119d\u0105 si\u0119 wybija\u0107 ze strumienia nieco mniej zdolnych. W Polsce bardzo wa\u017cn\u0105 \u015bwie\u017c\u0105 mark\u0105 w roku 2018 by\u0142a oficyna <strong>Trzy Sz\u00f3stki<\/strong>. Podchodzi\u0142em do niej z dystansem, jak do r\u00f3\u017cnych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107, kt\u00f3re \u0142\u0105cz\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 wydawnicz\u0105 z krytyk\u0105 muzyczn\u0105, ale obroni\u0142a si\u0119 zar\u00f3wno je\u015bli chodzi o nowe wydawnictwa (poczynaj\u0105c od solowej p\u0142yty Jakuba Lemiszewskiego), jak i archiwalia (Surowa Kara Za Grzechy). Najlepsze ma\u0142e labele zagraniczne tego roku to <strong>International Anthem<\/strong>, d\u0142ugo, d\u0142ugo nic, a dalej <strong>Discrepant <\/strong>i <strong>Shelter Press<\/strong>. Nigdzie w tym roku nie zostawi\u0142em wi\u0119cej pieni\u0119dzy ni\u017c na Bandcampie. Rok pokaza\u0142 przy okazji, \u017ce ma\u0142a wytw\u00f3rnia mo\u017ce si\u0119 zdecydowa\u0107 na wycinanie p\u0142yt winylowych &#8211; jak to si\u0119 sta\u0142o z <strong>Gusstaffem<\/strong> i jego \u015bwietn\u0105, niskonak\u0142adow\u0105 seri\u0105 Don&#8217;t Sit On My Vinyl! Kolejny ju\u017c rok mali wydawcy trzymali si\u0119 konsekwentnie idei w\u0142asnej dystrybucji na organizowanych przez siebie targach.<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-full wp-image-20387\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/saint_abdullah.jpg\" alt=\"\" width=\"1200\" height=\"764\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/saint_abdullah.jpg 1200w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/saint_abdullah-300x191.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/saint_abdullah-768x489.jpg 768w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/saint_abdullah-1024x652.jpg 1024w\" sizes=\"(max-width: 1200px) 100vw, 1200px\" \/><\/p>\n<p><strong>4. Ca\u0142kiem globalny beat<\/strong>. W <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2017\/12\/27\/rok-2017-w-muzyce-10-uwag-koncowych\/\">zesz\u0142orocznym podsumowaniu<\/a> odnotowywa\u0142em to, \u017ce najlepsza muzyka klubowa powstaje na prowincji \u015bwiata &#8211; w Ugandzie i Tanzanii. Mog\u0119 to podtrzyma\u0107. Ma\u0142o by\u0142o rzeczy r\u00f3wnie porywaj\u0105cych, co muzyka z Nyege Nyege, przy czym polskie marki 1000Hz czy Basy Tropikalne ciekawie anga\u017cuj\u0105 si\u0119 w ten nowy obieg globalnych beat\u00f3w. Ale w tym roku najwi\u0119kszym odkryciem by\u0142 dla mnie ira\u0144ski, cho\u0107 dzia\u0142aj\u0105cy w Ameryce, duet <strong>Saint Abdullah<\/strong> (<a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2018\/04\/19\/bedzie-goraco\/\">tutaj nieco wi\u0119cej<\/a>). A kolejnymi dowodami na to, \u017ce tendencja jest coraz wyra\u017aniejsza: poczynania <strong>Deeny Abdelwahed<\/strong> z Tunezji, bardzo oryginalnego egipskiego producenta tworz\u0105cego pod pseudonimem <strong>Zuli<\/strong> (kt\u00f3ry w rocznej ankiecie &#8222;The Wire&#8221; zaw\u0119drowa\u0142 na drugie miejsce) i wreszcie palesty\u0144skiego <strong>Muqata&#8217;a<\/strong>.<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-full wp-image-18321\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2018\/06\/sophie_oil.jpg\" alt=\"\" width=\"960\" height=\"960\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/06\/sophie_oil.jpg 960w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/06\/sophie_oil-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/06\/sophie_oil-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/06\/sophie_oil-768x768.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 960px) 100vw, 960px\" \/><\/p>\n<p><strong>5. Niem\u0119skie granie<\/strong>. Nie zamierzam ju\u017c wraca\u0107 do idei letniego przegl\u0105du muzyki popularnej pod flag\u0105 browarnicz\u0105. Niem\u0119skie, podwa\u017caj\u0105ce prosty dualizm p\u0142ciowy, albo przynajmniej stereotyp twardziela by\u0142y wielkie sukcesy tego roku na r\u00f3\u017cnych poziomach &#8211; od <strong>Taconafide<\/strong>, po <strong>Sophie<\/strong>. Polscy raperzy udawali dziewcz\u0119ta, a panseksualna feministka <strong>Christine and the Queens<\/strong> z Francji podbija\u0142a (s\u0142usznie poniek\u0105d) ameryka\u0144skie listy bestseller\u00f3w. Napisa\u0142em o tym osobny tekst do &#8222;Niezb\u0119dnika&#8221;, wi\u0119c <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/niezbednik\/1773214,1,moda-na-elektroniczne-przetwarzanie-wokalu.read\">pozwol\u0119 sobie w tym miejscu podlinkowa\u0107<\/a>.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/MeSQmx6nNuU\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"><\/iframe><\/p>\n<p><strong>6. Polska my\u015bl techniczna.<\/strong> Nie przypominam sobie, by\u015bmy tak bardzo si\u0119 liczyli nie tylko w dziedzinie samej muzyki, ale i zwi\u0105zanej z ni\u0105 technologii. Przewagi naszych producent\u00f3w modu\u0142\u00f3w czy wr\u0119cz ca\u0142ych syntezator\u00f3w (Medusa firmy Polyend by\u0142a na rynku sprz\u0119towym jednym z hit\u00f3w roku), ale te\u017c artyst\u00f3w progresywnie my\u015bl\u0105cych o elektronice i wreszcie naszych pomys\u0142\u00f3w zwi\u0105zanych ze wspominaniem Studia Eksperymentalnego Polskiego Radia (baza sampli dla Abletona Live) &#8211; tym wszystkim rzeczom po\u015bwi\u0119ci\u0142em <a href=\"https:\/\/culture.pl\/pl\/artykul\/gluchnac-od-syntezatorow\">osobny tekst napisany dla Culture.pl<\/a>.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/0nTMZJBeQ2Y\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"><\/iframe><\/p>\n<p><strong>7. Skomplikowana rocznica. <\/strong>Warto w tym miejscu zaznaczy\u0107, \u017ce poza projektem sampli z SEPR i ca\u0142ej promocji Studia (w ramach kt\u00f3rej grupa panGenerator stworzy\u0142a kapitaln\u0105 instalacj\u0119 APPARATUM &#8211; powy\u017cej) niewiele zostanie w muzyce z ca\u0142ego tego olbrzymiego, wielomilionowego projektu \u015bwi\u0119towania obchod\u00f3w 100-lecia niepodleg\u0142o\u015bci. W kulturze rok, kt\u00f3ry mia\u0142 \u0142\u0105czy\u0107, dzieli\u0142 jeszcze mocniej. Dotacje rozdzielane by\u0142y najcz\u0119\u015bciej z bezpiecznego klucza politycznego, trwa\u0142o przy tym to, co na zawsze ju\u017c pewnie zwi\u0105zane zostanie z nazwiskiem ministra Gli\u0144skiego, czyli dewastacja instytucjonalna, czego najlepszym przyk\u0142adem by\u0142o wstrzymanie finansowania serwisu Dwutygodnik.com. Niby wykraczaj\u0105cego daleko poza muzyk\u0119, zatem i poza temat tej notki, ale w sferze muzycznej przecie\u017c tak\u017ce bardzo istotnego. Rok sko\u0144czy\u0142 si\u0119 s\u0142odk\u0105 nagrod\u0105 Cz\u0142owieka Wolno\u015bci dla Gli\u0144skiego od prorz\u0105dowej i uzale\u017cnionej od sp\u00f3\u0142ek skarbu pa\u0144stwa prasowej tuby &#8222;W Sieci&#8221;. Je\u015bli powstan\u0105 na ten temat piosenki, to raczej ju\u017c gorzkie. Wstyd zostanie na pewno.<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-full wp-image-20390\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/autechre_nts.jpg\" alt=\"\" width=\"1000\" height=\"1000\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/autechre_nts.jpg 1000w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/autechre_nts-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/autechre_nts-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/autechre_nts-768x768.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 1000px) 100vw, 1000px\" \/><\/p>\n<p><strong>8. P\u0142yty, kt\u00f3rych nigdy nie zd\u0105\u017cycie przes\u0142ucha\u0107.<\/strong> Coraz wi\u0119ksze rynkowe znaczenie maj\u0105 p\u0142yty, kt\u00f3rych w \u017cyciu nie zd\u0105\u017cycie&#8230; pardon, s\u0105 tacy, kt\u00f3rzy po\u015bwi\u0119cili im do\u015b\u0107 czasu, nie zmienia to jednak faktu, \u017ce tendencja staje si\u0119 niebezpieczna. Czy <em>NTS Sessions 1-4 <\/em>(Warp) duetu <strong>Autechre <\/strong>musia\u0142o by\u0107 tak d\u0142ugim (8 godzin) zestawem? Czy w og\u00f3le mo\u017cna to &#8211; przy ca\u0142ym szacunku dla jako\u015bci tej propozycji &#8211; traktowa\u0107 w tych samych kategoriach &#8222;albumu z muzyk\u0105&#8221;, co inne, p\u00f3\u0142godzinne czy 40-minutowe, zwarte wydawnictwa? Jak podchodzi\u0107 do prawie 4-godzinnego zestawu <em>Pillars <\/em>(Firehouse 12) <strong>Tyshawna Soreya<\/strong>? Jako fan mo\u017ce bym si\u0119 i cieszy\u0142, jako obserwator i komentator \u017cycia muzycznego &#8211; protestuj\u0119. Ka\u017cdy z trzech utwor\u00f3w na p\u0142ycie Soreya trwa od 75 do 78 minut. W tym \u015bwiecie ma\u0142o kto dysponuje w \u017cyciu takimi okresami, kt\u00f3re mo\u017ce po\u015bwi\u0119ci\u0107 na pe\u0142ne skupienie na muzyce. Poza muzykami, rzecz jasna.<br \/>\nSwoj\u0105 drog\u0105 &#8211; radio NTS to by\u0142 oczywi\u015bcie jeden z przeboj\u00f3w tak\u017ce tego roku.<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-full wp-image-20397\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/stonesi.jpg\" alt=\"\" width=\"950\" height=\"950\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/stonesi.jpg 950w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/stonesi-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/stonesi-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/stonesi-768x768.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 950px) 100vw, 950px\" \/><\/p>\n<p><strong>9. Okrutna hossa biletowa.<\/strong> Nie by\u0142o w show biznesie lepszego miejsca ni\u017c organizacja imprez masowych. Przekonywa\u0142y o tym oczywi\u015bcie sukcesy polskich wykonawc\u00f3w (Taconafide, Dawid Podsiad\u0142o) z du\u017cymi obiektami, kt\u00f3re sprzedawali nie gorzej ni\u017c zagraniczne gwiazdy. Ale przede wszystkim emocje wywo\u0142ywa\u0142y zawy\u017cane do niemo\u017cliwo\u015bci ceny na r\u00f3\u017cnego typu trasy z &#8222;ostatnim&#8221; i &#8222;po\u017cegnalnym&#8221; w tytule czy w domy\u015ble. Tak by\u0142o z tournee The Rolling Stones, przy okazji kt\u00f3rego <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/1741154,1,dlaczego-bilety-na-koncerty-zagranicznych-gwiazd-sa-tak-drogie.read\">pisa\u0142em w &#8222;Polityce&#8221;<\/a>, jak si\u0119 rodzi\u0142 biznes biletowy o licytacyjnej sile. Jesieni\u0105 tego roku przysz\u0142y z zagranicy potwierdzenia tego, \u017ce monopoli\u015bci na rynku bilet\u00f3w stosuj\u0105 praktyki prowadz\u0105ce do zarabiania na tych samych biletach dwukrotnie. O tym z kolei w &#8222;Polityce&#8221; <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/1765652,1,dlaczego-bilety-na-wielkie-koncerty-sa-tak-drogie.read\">pisa\u0142 Micha\u0142 Wieczorek<\/a>.<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-full wp-image-20392\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/gazelle_twin_2.jpg\" alt=\"\" width=\"1200\" height=\"1200\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/gazelle_twin_2.jpg 1200w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/gazelle_twin_2-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/gazelle_twin_2-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/gazelle_twin_2-768x768.jpg 768w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/gazelle_twin_2-1024x1024.jpg 1024w\" sizes=\"(max-width: 1200px) 100vw, 1200px\" \/><\/p>\n<p><strong>10. Pasterski Brexit.<\/strong> Wielka Brytania przetwarza od paru lat w\u0142asn\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107 z ciekawym artystycznie efektem. Kontynuacja tematu z p\u0142yty roku 2017, czyli <em>Peasant<\/em> Richarda Dawsona, to pojawiaj\u0105ce si\u0119 w najmniej spodziewanych momentach odniesienia do angielskiego mniemania o w\u0142asnej narodowej wyj\u0105tkowo\u015bci. Od <strong>Gazelle Twin<\/strong> ze \u015bwietn\u0105, <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2018\/10\/03\/hanba-anglikow\/\">opisywan\u0105 na Polifonii<\/a> p\u0142yt\u0105 <em>Pastoral<\/em>, po Damona Albarna i jego <strong>The Good, The Bad &amp; The Queen<\/strong> z <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2018\/11\/21\/ojoj-brytyjski-efekt-jojo\/\">r\u00f3wnie\u017c opisywanym tutaj<\/a>, pierwszym od wielu lat albumem. R\u00f3\u017cnego typu archaizmy, folkowe i nie tylko, maj\u0105 szans\u0119 pojawia\u0107 si\u0119 w najbardziej zaskakuj\u0105cych miejscach (o czym ostatnio za\u015bwiadcza\u0142 album Vessel). Pewnie sporo z tych propozycji przejdzie niezauwa\u017conych, co jednak w czasach wspomnianej ju\u017c inflacji muzyki mo\u017ce poskutkowa\u0107 tylko jednym: kolejne roczniki b\u0119d\u0105 mia\u0142y do odkrycia mn\u00f3stwo \u015bwietnych, ale mniej znanych wydawnictw z roku 2018, gdy ju\u017c przyjdzie czas powrotu do drugiej dekady XXI wieku.<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-full wp-image-20383\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/polifonia.jpg\" alt=\"\" width=\"423\" height=\"361\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/polifonia.jpg 423w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/polifonia-300x256.jpg 300w\" sizes=\"(max-width: 423px) 100vw, 423px\" \/><\/p>\n<p><strong>11. Nie b\u0119d\u0119 \u015bciemnia\u0142 &#8211; sporo w tym roku pracowa\u0142em.<\/strong> A przynajmniej po raz pierwszy od lat mia\u0142em na koniec roku nieco mniejszego kaca po tych 318 wpisach w roku (doci\u0105gn\u0119 do 320). Owszem, nie o wszystkim zd\u0105\u017cy\u0142em napisa\u0107, ale nie chcia\u0142bym ju\u017c s\u0142ucha\u0107 wi\u0119cej, bo to by mi raczej nie wysz\u0142o na zdrowie. Nie mog\u0119 te\u017c obieca\u0107, \u017ce d\u0142ugo zostan\u0119 przy takim tempie. Idzie nowy rok, b\u0119d\u0105 nowe pomys\u0142y i pewnie inne formy dzia\u0142ania. Co b\u0119dzie si\u0119 dzia\u0142o na Polifonii w najbli\u017cszych miesi\u0105cach? Zapraszam do zagl\u0105dania &#8211; odpowied\u017a wkr\u00f3tce. A w najbli\u017cszych dniach ci\u0105g dalszy dorocznego podsumowania roku.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>1. Rok muzycznych lektur. Najlepsze od dawna 12 miesi\u0119cy w \u017cyciu cz\u0142owieka czytaj\u0105cego o muzyce i okolicach. Trudno by\u0142o nad\u0105\u017cy\u0107. Ukaza\u0142a si\u0119 po polsku Retromania Simona Reynoldsa, jedna z najwa\u017cniejszych muzycznych ksi\u0105\u017cek dekady, a jej autor przyjecha\u0142 do nas poopowiada\u0107 o problemie ci\u0105g\u0142ych powrot\u00f3w do przesz\u0142o\u015bci. Te\u017c z nim rozmawia\u0142em. Magdalena Grzeba\u0142kowska napisa\u0142a \u015bwietn\u0105 i [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":20391,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,120,3811,107,558,3219,4],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20377"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=20377"}],"version-history":[{"count":22,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20377\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":24102,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20377\/revisions\/24102"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/20391"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=20377"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=20377"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=20377"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}