{"id":2038,"date":"2011-11-30T12:11:12","date_gmt":"2011-11-30T10:11:12","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=2038"},"modified":"2011-11-30T12:17:11","modified_gmt":"2011-11-30T10:17:11","slug":"pierwsze-podsumowania-jak-w-przewidywaniach","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/11\/30\/pierwsze-podsumowania-jak-w-przewidywaniach\/","title":{"rendered":"Pierwsze podsumowania"},"content":{"rendered":"

Przysz\u0142a poczta. Jak zwykle najbardziej pospieszy\u0142 si\u0119 „Uncut”, kt\u00f3ry zwyczajowo styczniowy numer z podsumowaniem roku drukuje w listopadzie, zamykaj\u0105 go wi\u0119c zapewne na koniec pa\u017adziernika i trac\u0105 mn\u00f3stwo ciekawych premier, szczeg\u00f3lnie z niszowych wydawnictw, kt\u00f3re nie dostarczaj\u0105 na d\u0142ugo wcze\u015bniej prom\u00f3wek. W tym roku gazeta znalaz\u0142a dodatkowo motyw wi\u0105\u017c\u0105cy ca\u0142y rok – jest nim zwyci\u0119stwo muzyki brytyjskiej (przypomn\u0119 dla porz\u0105dku, \u017ce „Uncut” to brytyjski magazyn s\u0142yn\u0105cy przede wszystkim z cz\u0119stego pisania o Amerykanach – starych rockmanach, folkowcach, scenie alternatywnej itp.). I mam wra\u017cenie, \u017ce ca\u0142e zestawienie jest ciut naci\u0105gni\u0119te pod tym k\u0105tem. Oto pierwsza dwudziestka p\u0142yt roku:<\/p>\n

1. PJ HARVEY „Let England Shake” (Island)
\n2. GILLIAN WELCH „The Harrow & The Harvest” (Acony)
\n3. METRONOMY „The English Rivera” (Because)
\n4. WHITE DENIM „D” (Downtown)
\n5. JOSH T PEARSON „Last of the Country Gentlemen” (Mute)
\n6. THE HORRORS „Skying” (XL)
\n7. RADIOHEAD „The King of Limbs” (XL)
\n8. WILD BEASTS „Smother” (Domino)
\n9. BON IVER „Bon Iver” (4AD)
\n10. THE WAR ON DRUGS „Slave Ambient” (Secretly Canadian)
\n11. LAURA MARLING „A Creature I Don’t Know” (Virgin)
\n12. FLEET FOXES „Helplessness Blues” (Bella Union)
\n13. TOM WAITS „Bad As me” (Anti)
\n14. KURT VILE „Smoke RIng for My Halo” (Matador)
\n15. WILCO „The Whole Love” (DBPM)
\n16. JONATHAN WILSON „Gentle Spirit” (Bella Union)
\n17. FEIST „Metals” (Polydor)
\n18. TINARIWEN „Tassili” (V2)
\n19. DRIVE-BY TRUCKERS „Go-GO Boots” (PIAS)
\n20. RY COODER „Pull Up Some Dust and Sit Down” (Nonesuch)<\/p>\n

Na dalszych miejscach – z ciekawych rzeczy – James Blake (21), Thurston Moore (23), Bill Callahan (25), Tim Hecker (30), Destroyer (31), Low (33), Tune-Yards (44), The Caretaker (47). No i jeszcze par\u0119 innych opisywanych przeze mnie na blogu. W reedycjach na miejscu pierwszym zgodnie z przewidywaniami „The Smile Sessions” THE BEACH BOYS, na trzecim „Complete” grupy THE SMITHS, a na drugim „An American Trilogy” MICKEYA NEWBURY’EGO. Film roku – „Szpieg”. Z grubsza czo\u0142\u00f3wk\u0119 da\u0142o si\u0119 przewidzie\u0107, ale w ubieg\u0142ych latach mia\u0142em chyba wi\u0119ksz\u0105 zgodno\u015b\u0107 z „Uncut”.<\/p>\n

Dziwi\u0119 si\u0119 troch\u0119 nieobecno\u015bci M83<\/strong>, kt\u00f3rzy poprzednio miewali zar\u00f3wno na \u0142amach „Uncut”, jak i „Mojo”, bardzo dobr\u0105 pras\u0119 (no dobra, ostatnio „Uncut” troch\u0119 ironizowa\u0142, pisz\u0105c, \u017ce aby doceni\u0107 w pe\u0142ni ich album trzeba chyba za\u0142o\u017cy\u0107 okulary do 3D – ale to g\u0142os pojedynczego recenzenta). Ale mo\u017ce album „Hurry Up, We’re Dreaming” ukaza\u0142 si\u0119 zbyt p\u00f3\u017ano, a mo\u017ce mieli do tej francuskiej grupy podobnie ma\u0142o szcz\u0119\u015bcia co ja. Do mnie dotar\u0142a dopiero jakie\u015b dwa tygodnie temu i zd\u0105\u017cy\u0142a od tamtej pory pos\u0142u\u017cy\u0107 kilkakrotnie jako polepszacz nastroju, bo to wysokiej klasy muzyka pop ob\u0142\u0119dnie na\u0142adowana syntezatorowymi brzmieniami retro, z korzeniami ju\u017c nie tylko w latach 80. (oczywiste wp\u0142ywy New Order, wczesnego Talk Talk, zreszt\u0105 ca\u0142ej sceny new romantic, do tego szczypta U2 i Simple Minds), ale i symfoniczno-rockowej muzyki lat 70. Co prowadzi do do\u015b\u0107 oczywistych skojarze\u0144 z MGMT. Sporo pompy, wydaje si\u0119, \u017ce muzyk\u00f3w i instrument\u00f3w jest tyle, co w nazwie, ale Francuzom uda\u0142o si\u0119 jednak z\u0142o\u017cy\u0107 ca\u0142o\u015b\u0107 – mimo bardzo r\u00f3\u017cnorodnych wp\u0142yw\u00f3w – o wiele bardziej sp\u00f3jn\u0105 ni\u017c ostatni album tej ostatniej grupy. Gdyby nie chwilami zbyt g\u0119ste brzmienie w stylu TV On The Radio, by\u0142oby wr\u0119cz rewelacyjnie. Mnie si\u0119 podoba tak czy owak i chcia\u0142bym, \u017ceby tak wygl\u0105da\u0142 dzisiejszy pop.<\/p>\n

Wszyscy zwracaj\u0105 uwag\u0119 na piosenki i na to, \u017ce „Hurry Up…” to albo najlepsza, albo przynajmniej najbardziej chwytliwa p\u0142yta M83. Do tego drugiego z pewno\u015bci\u0105 bym si\u0119 przychyla\u0142. Zgodnie z przewidywaniami zesp\u00f3\u0142 ro\u015bnie i ujawnia przebojowy potencja\u0142, trafi\u0142 nawet na moment do czo\u0142\u00f3wki listy „Billboardu”. Ale warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na fantazyjn\u0105 koncepcj\u0119 p\u0142yty, do\u015b\u0107 bliskiej wizjom SF Wayne’a Coyne’a z The Flaming Lips. \u015awietny pomys\u0142 to zrobienie z „Hurry Up…” dwup\u0142ytowego albumu – chwila przerwy po czterdziestu minutach to rzecz obowi\u0105zkowa, prawie jak s\u0142awetne 15 minut po godzinie na\u0142adowanej akcj\u0105 gry wideo. Warto te\u017c doceni\u0107 Anthony’ego Gonzaleza, kt\u00f3ry \u015bpiewa jak scyborgizowana wersja Bena Bridwella, wokalisty Band Of Horses, wysokim, ale bardzo mocnym g\u0142osem. I tu k\u0142aniaj\u0105 si\u0119 lata 80. – no i to r\u00f3wnie\u017c eliminuje wielu s\u0142uchaczy, bo nie ka\u017cdy takie wokale lubi.<\/p>\n

Wydaje si\u0119 jednak, \u017ce mimo tych problem\u00f3w po drodze sporo os\u00f3b przy tej p\u0142ycie zostanie. Koncert M83 w czasie zako\u0144czonego w\u0142a\u015bnie Ars Cameralis sprzeda\u0142 si\u0119 podobno najszybciej, wygl\u0105da wi\u0119c na to, \u017ce w Polsce zesp\u00f3\u0142 otacza kult wi\u0119kszy ni\u017c w Wielkiej Brytanii. Mo\u017ce kto\u015b by\u0142? Widzia\u0142?<\/p>\n

\"\"<\/a>M83 „Hurry Up, We’re Dreaming”<\/strong>
\nNa\u00efve\/Mute 2011
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> CD1 – „Midnight City”, „Wait”, „Soon, My Friend”, CD2 – „Year One, One UFO”
\n<\/embed><\/object> Midnight City<\/a> by M83<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Przysz\u0142a poczta. Jak zwykle najbardziej pospieszy\u0142 si\u0119 „Uncut”, kt\u00f3ry zwyczajowo styczniowy numer z podsumowaniem roku drukuje w listopadzie, zamykaj\u0105 go wi\u0119c zapewne na koniec pa\u017adziernika i trac\u0105 mn\u00f3stwo ciekawych premier, szczeg\u00f3lnie z niszowych wydawnictw, kt\u00f3re nie dostarczaj\u0105 na d\u0142ugo wcze\u015bniej prom\u00f3wek. W tym roku gazeta znalaz\u0142a dodatkowo motyw wi\u0105\u017c\u0105cy ca\u0142y rok – jest nim zwyci\u0119stwo […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2039,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,3,172,120,556,558,7,435,106],"tags":[832],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2038"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2038"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2038\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2045,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2038\/revisions\/2045"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2039"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2038"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2038"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2038"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}