{"id":20421,"date":"2018-12-28T15:17:52","date_gmt":"2018-12-28T14:17:52","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=20421"},"modified":"2018-12-28T16:06:04","modified_gmt":"2018-12-28T15:06:04","slug":"23-plyty-roku-2018-polska","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/12\/28\/23-plyty-roku-2018-polska\/","title":{"rendered":"23 p\u0142yty roku 2018 – Polska"},"content":{"rendered":"

Po zesz\u0142orocznym zestawieniu, kt\u00f3re obejmowa\u0142o a\u017c 53 polskie p\u0142yty – nowe i archiwalne – postanowi\u0142em nieco zmniejszy\u0107 zestaw, ograniczaj\u0105c go tylko do tych wydawnictw, bez kt\u00f3rych realnie uzna\u0142bym to zestawienie za niereprezentatywne. Stara\u0142em si\u0119 wybra\u0107 tylko te albumy, kt\u00f3re naprawd\u0119 musia\u0142y si\u0119 w nim znale\u017a\u0107. Dla kogo\u015b, kto zagl\u0105da\u0142 na Polifoni\u0119 przez ca\u0142y rok, b\u0119dzie oczywiste, \u017ce wydawnictw godnych uwagi – i ocenionych bardzo wysoko – by\u0142o wi\u0119cej. Poni\u017csza lista nie powinna by\u0107 te\u017c dla niego niespodziank\u0105. Tym razem jednak tylko 23 pozycje. Od Alamedy do Zaumne. I od Lemiszewskiego po Podsiad\u0142\u0119. Ca\u0142kowicie subiektywny przegl\u0105d roku, kt\u00f3ry w muzyce polskiej nie by\u0142 tak wyj\u0105tkowy jak poprzedni, ale kt\u00f3ry pozostawi\u0142 po sobie du\u017co emocji i przyni\u00f3s\u0142 du\u017co wyj\u0105tkowych moment\u00f3w. Je\u015bli kto\u015b jeszcze nie zajrza\u0142 na trwaj\u0105c\u0105 ju\u017c ok. 8 godzin okazjonaln\u0105 playlist\u0119, znajdzie j\u0105 tutaj<\/a>. Tamto podsumowanie s\u0142u\u017cy za prawdziw\u0105 przypominajk\u0119 wszystkich tych mi\u0142ych rzeczy, kt\u00f3re si\u0119 przez rok na polskiej scenie wydarzy\u0142y. <\/p>\n

POLSKIE P\u0141YTY ROKU 2018
\n(kolejno\u015b\u0107 alfabetyczna)<\/strong><\/strong><\/p>\n

ALAMEDA 4 Czarna woda<\/em><\/strong>, Milieu L\u2019Ac\u00e9phale\/Instant Classic
\nPewnie najbardziej przewidywalny punkt na tej li\u015bcie, ale ten sk\u0142ad Alamedy sprawdzi\u0142 si\u0119 Jakubowi Zio\u0142kowi w tym roku najlepiej i przyni\u00f3s\u0142 najlepiej brzmi\u0105c\u0105 p\u0142yt\u0119 w r\u00f3\u017cnorodnej, ale zawsze mistyczno-prymitywistycznej dyskografii Alamed. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a><\/p>\n

DAWID PODSIAD\u0141O Ma\u0142omiasteczkowy<\/em><\/strong>, Sony
\nJe\u015bli kto\u015b ma jaki\u015b problem z wyj\u0105tkow\u0105 obecno\u015bci\u0105 Podsiad\u0142y na polskiej scenie pop, to informuj\u0119, \u017ce najlepsz\u0105 odpowied\u017a na ten dylemat nagra\u0142 w tym roku Borixon – jest to, dok\u0142adnie rzecz ujmuj\u0105c, refren pi\u0105tego utworu na jego nowej p\u0142ycie. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a><\/p>\n

EABS Repetitions (Letters to Krzysztof Komeda): Live at Jazz Club Hipnoza (Katowice)<\/em><\/strong>, More Music Agency
\nJak sprawi\u0107, by jedna z najlepszych polskich p\u0142yt ubieg\u0142ego roku sta\u0142a si\u0119 jeszcze lepsza? W wypadku EABS banalnie proste: wykona\u0107 j\u0105 na \u017cywo, wzbogacaj\u0105c o pozap\u0142ytowe (Svantetic, Kraksa<\/em>) dodatki, w wersjach studyjnych wydane zreszt\u0105 w tym roku na \u015bwietnej epce, kt\u00f3r\u0105 oczywi\u015bcie te\u017c polecam. <\/p>\n

HATI & ZDZIS\u0141AW PIERNIK Avant-garde out of Poland<\/em><\/strong>, Requiem
\nImponuj\u0105ca, \u015bwietna brzmieniowo, zaskakuj\u0105ca p\u0142yta ponad pokoleniowymi i estetycznymi podzia\u0142ami – duet perkusyjny o industrialnych i egzotycznych inspiracjach kontra nasz 76-letni mistrz tuby. Na \u017cywo r\u00f3wnie porywaj\u0105ce. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a><\/p>\n

HUBERT ZEMLER Groove 8<\/em><\/strong>, Outlines
\nJedna z ods\u0142on kasetowej serii Grooves <\/em>rozwijaj\u0105ca pomys\u0142y Zemlera na footwork i odnosz\u0105ca si\u0119 od razu do wynalazk\u00f3w afryka\u0144skiej sceny klubowej. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a><\/p>\n

JAKUB LEMISZEWSKI Bubblegum New Age<\/em><\/strong>, Trzy Sz\u00f3stki
\nElektroniczny materia\u0142 sprzed kilku lat jednej z kluczowych postaci nowej sceny alternatywnej. Rozsynchronizowane, fascynuj\u0105co swobodne i oderwane od modnych nurt\u00f3w nagrania instrumentalne. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a> <\/p>\n

JANUSZ JURGA Duchy Rogowca<\/em><\/strong>, Opus Elefantum Collective
\nNie pierwsza ju\u017c na naszym rynku, ale imponuj\u0105ca, minimalistyczna, ale dojrza\u0142a le\u015bna muzyka klubowa. Nasza odpowied\u017a na konwencj\u0119 nagra\u0144 GAS. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a> <\/p>\n

KAMIL PIOTROWICZ SEXTET Product Placement<\/em><\/strong>, Howard
\nP\u0142yta \u0142\u0105cz\u0105ca w sobie lekko\u015b\u0107 i z\u0142o\u017cono\u015b\u0107, fortepianowow\u0105 melancholi\u0119 i sonoryzm awangardy, zbieraj\u0105ca jednych z najlepszych muzyk\u00f3w m\u0142odego jazzowego pokolenia pod nazwiskiem lidera, kt\u00f3rego trzeba zna\u0107. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a><\/p>\n

KIRK Ich dzikie serca<\/em><\/strong>, Fundacja Kaisera S\u00f6ze
\nJu\u017c nawet nie retro-, tylko paleofuturystyczna p\u0142yta z silnie zaznaczonym w\u0105tkiem Lemowskim (by\u0142 w tym roku tak\u017ce m.in. u Xenon\u00f3w), jak zwykle w wypadku kIRk mieszaj\u0105ca r\u00f3\u017cne tendencje muzyki improwizowanej i awangardy, a tak\u017ce sceny klubowej i hip-hopu. Z najlepszym jak dot\u0105d w wypadku tej formacji skutkiem. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a><\/p>\n

LONKER SEE One Eye Sees Red<\/em><\/strong>, Instant Classic
\nCzysta konsekwencja w dziedzinie psychodelii zbudowanej na powt\u00f3rzeniach i wymienno\u015bci r\u00f3l mi\u0119dzy gitar\u0105 i saksofonem. A do tego perfekcja nagrania. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a> <\/p>\n

MICHA\u0141 G\u00d3RCZY\u0143SKI \/ SEAN PALMER \/ TOMASZ WIRACKI William\u2019s Things<\/em><\/strong>, Multikulti
\nCo maj\u0105 polscy arty\u015bci dorzuci\u0107 do wielu istniej\u0105cych interpretacji – tak\u017ce muzycznych – poezji Williama Blake’a? Jak si\u0119 okazuje – niema\u0142o, w dodatku w niebanalnej formule tria: g\u0142os, fortepian, klarnet kontrabasowy. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a> <\/p>\n

NANOOK OF THE NORTH Nanook of the North<\/em><\/strong>, Denovali
\nW pewnym sensie oczywista oczywisto\u015b\u0107 – gdyby nie by\u0142o poprzednich album\u00f3w Stefana Weso\u0142owskiego i Hatti Vatti trudniej by\u0142oby sobie wyobrazi\u0107 klas\u0119 tego po\u0142\u0105czenia nowoczesnego my\u015blenia o elektronicznej produkcji i uduchowionej tr\u00f3jmiejskiej sceny zanurzonej w tradycji. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a> <\/p>\n

NEW PEOPLE New People<\/em><\/strong>, Toinen
\nOdgrzewana po paru miesi\u0105cach, ta lekka, funkuj\u0105ca i melodyjna p\u0142yta polskiej supergrupy (ci\u0105gle) m\u0142odego pokolenia smakuje jeszcze lepiej. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a> <\/p>\n

PEJZA\u017b Ostatni dzie\u0144 lata<\/em><\/strong>, The Very Polish Cut Outs
\nChyba nikt lepiej nie wycina zda\u0144 i fraz z tradycji polskiej muzyki popularnej ni\u017c Bartosz Kruczy\u0144ski. Raz jeszcze apeluj\u0119 o to, \u017ceby da\u0107 po\u0142owie duetu Ptaki Zimn\u0105 wojn\u0119<\/em> do ocieplaj\u0105cego remiksu. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a><\/p>\n

P\u0118KALA KORDYLASI\u0143SKA P\u0118KALA Modular<\/em><\/strong>, Lado ABC
\nMocno niedoceniona, pi\u0119kna brzmieniowo p\u0142yta z repertuarem na perkusj\u0119 – dok\u0142adnie pomi\u0119dzy autorskim spojrzeniem na klasyk\u0119 wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci i w\u0142asnym repertuarem. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a> <\/p>\n

RESINA Traces<\/em><\/strong>, 130701
\nWiolonczelistka Karolina Rec zachwyca\u0142a w tym roku koncertami, jak zwykle anga\u017cowa\u0142a si\u0119 w ciekawe kooperacje (m.in. po\u017cegnalny koncert dla J\u00f3hanna J\u00f3hannssona), ale przede wszystkim nagra\u0142a swoj\u0105 najlepsz\u0105 jak do tej pory autorsk\u0105 muzyk\u0119. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a><\/p>\n

RYCERZYKI Kalarnali<\/em><\/strong>, Thin Man
\nArt-popowa, nieco archaiczna, piosenkowa p\u0142yta krakowskiej grupy, kt\u00f3ra swoj\u0105 charakterystyczn\u0105, mocno bazuj\u0105c\u0105 na charakterystycznych wokalach Gosi Zieli\u0144skiej konwencj\u0119 wprowadza tu na nowy poziom. File under zwyczajnie zachwycaj\u0105ce. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a><\/p>\n

R\u00d3\u017bNI WYKONAWCY Paide & Fischerle presents Doubts 2<\/em><\/strong>, Pawlacz Perski
\nPod szyldem budowy polskiego footworku o niebanalnym charakterze to kasetowe wydawnictwo (jedno z czterech w tym zestawieniu!) zbiera cz\u0119\u015b\u0107 najlepszych polskich tw\u00f3rc\u00f3w poruszaj\u0105cych si\u0119 w okolicach ambitnej i odkrywczej muzyki klubowej. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a><\/p>\n

SYNY Sen<\/em><\/strong>, Latarnia
\nPrzyjemna i romantyczna p\u0142yta tw\u00f3rc\u00f3w o \u015bwietnej wyobra\u017ani d\u017awi\u0119kowej i j\u0119zykowej. Jak dla mnie jednak kpina ze wsp\u00f3\u0142czesnego hip-hopu, co wydaje mi si\u0119 fair wobec dominuj\u0105cej pozycji tego\u017c. Nic nie poradz\u0119 na to, \u017ce spo\u015br\u00f3d propozycji duetu s\u0142ucha\u0142o mi si\u0119 tego najlepiej. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a> <\/p>\n

TOMASZ BEDNARCZYK Music for Balance and Relaxation vol. 1<\/em><\/strong>, Somewherenowhere
\nCzeka\u0142em na kolejny ambientowy album Bednarczyka Illustrations for Those Who<\/em> nagrany dla Room40, nic nie wiedz\u0105c o tym, \u017ce swoj\u0105 najlepsz\u0105 p\u0142yt\u0119 roku opublikowa\u0142 ju\u017c wcze\u015bniej – na kasecie, jako wydawnictwo o charakterze relaksacyjnym bliskie duchowi New Age. Jest to jedyny z tytu\u0142\u00f3w na tej li\u015bcie, o kt\u00f3rym wcze\u015bniej nie pisa\u0142em, ale pozostaje jednym z wi\u0119kszych pozytywnych zaskocze\u0144 i tego rodzaju odpoczynkowe wydawnictwo powinno si\u0119 znale\u017a\u0107 w ka\u017cdej apteczce.<\/p>\n

TOMASZ MRE\u0143CA Peak<\/em><\/strong>, Nowe Nagrania
\nJeszcze jedna rewelacyjna p\u0142yta na styku klasycznie pojmowanego ambientu i nowej muzyki elektronicznej o filmowym, ilustracyjnym charakterze – bardziej jednak autonomiczna i wyrazista ni\u017c poprzednie nagrania Mre\u0144cy. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a><\/p>\n

UGORY Matko ciszy<\/em><\/strong>, Music Is The Weapon
\nLepsze ni\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 polskich postmetalowych i postrockowych p\u0142yt w tym roku, a przy tym \u015brodek ci\u0119\u017cko\u015bci dla swoi\u015bcie ziemistego, sugeruj\u0105cego tutejszo\u015b\u0107 nurtu w polskiej alternatywie gitarowej. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a> <\/p>\n

ZAUMNE Emo dub<\/em><\/strong>, Czaszka (rec.)
\nPolska szko\u0142a szeptu. Pisa\u0142em o tym, \u017ce wyciszony, korzystaj\u0105cy z fenomenu ASMR materia\u0142 Mateusza Olszewskiego to nie jest album nios\u0105cy pretensje do jakich\u015b nagr\u00f3d rocznych. W takim razie wchodzi do tego zestawienia bez pretensji. Bo w pami\u0119ci zosta\u0142 na d\u0142u\u017cej ni\u017c si\u0119 wydawa\u0142o. Wi\u0119cej na Polifonii >><\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Po zesz\u0142orocznym zestawieniu, kt\u00f3re obejmowa\u0142o a\u017c 53 polskie p\u0142yty – nowe i archiwalne – postanowi\u0142em nieco zmniejszy\u0107 zestaw, ograniczaj\u0105c go tylko do tych wydawnictw, bez kt\u00f3rych realnie uzna\u0142bym to zestawienie za niereprezentatywne. Stara\u0142em si\u0119 wybra\u0107 tylko te albumy, kt\u00f3re naprawd\u0119 musia\u0142y si\u0119 w nim znale\u017a\u0107. Dla kogo\u015b, kto zagl\u0105da\u0142 na Polifoni\u0119 przez ca\u0142y rok, b\u0119dzie […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":20428,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,120,3811,107,1,556,558,3219,1139,557],"tags":[3532,1459,2840,2118,1270,951,3250,3441,3753,844,2428,2369,3311,3321,3821,3575,3820,3590,2189,3720,3415,545,2542,3721,3545,3565,3474],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20421"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=20421"}],"version-history":[{"count":19,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20421\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":20435,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20421\/revisions\/20435"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/20428"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=20421"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=20421"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=20421"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}