{"id":205,"date":"2010-09-08T18:03:32","date_gmt":"2010-09-08T16:03:32","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=205"},"modified":"2010-09-09T15:08:08","modified_gmt":"2010-09-09T13:08:08","slug":"co-ty-mozesz-zrobic-dla-indigo-tree","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2010\/09\/08\/co-ty-mozesz-zrobic-dla-indigo-tree\/","title":{"rendered":"Co Ty mo\u017cesz zrobi\u0107 dla Indigo Tree"},"content":{"rendered":"

Dzi\u015b trafia na rynek. Kilka s\u0142\u00f3w o tej p\u0142ycie na \u0142amach „Polityki” dopiero za tydzie\u0144. A \u017ce album Indigo Tree<\/strong> wart jest tych kilku s\u0142\u00f3w od razu, ju\u017c, bo to w ko\u0144cu autorzy najwi\u0119kszej polskiej niespodzianki ubieg\u0142ego roku, to dla Czytelnik\u00f3w tego bloga kilka s\u0142\u00f3w na temat „Blanika” ju\u017c dzi\u015b. Pisz\u0119 „niespodzianki”, bo Filip Zawada (poprzednio w AGD i Pustkach) oraz Peve Lety (poprzednio solo) poznali si\u0119 przypadkiem, zacz\u0119li ze sob\u0105 pracowa\u0107 mimochodem, a jedn\u0105 z najlepszych polskich p\u0142yt ubieg\u0142ego roku \u201eLullabies of Love and Death\u201d wydali po cichu. O.<\/p>\n

Przede wszystkim, jest dobrze. Pierwsze dysonansowe d\u017awi\u0119ki gitary mog\u0105 wprawdzie sugerowa\u0107, \u017ce z gara\u017cowej muzyki zrobi\u0142a si\u0119 kom\u00f3rkowa i \u017ce to b\u0119dzie lo-fi odpadaj\u0105cego tynku ze \u015bcian, ale drugi na p\u0142ycie „Drymonday” przypomina nam, czym jest ten duet. A przynajmniej mi przypomina, wi\u0119c skoro ju\u017c si\u0119 tu dziel\u0119 takimi spostrze\u017ceniami, to si\u0119 podziel\u0119 i tym.<\/p>\n

Ujmuj\u0105c\u0105 cech\u0105 muzyki wroc\u0142awskiego duetu jest to, jak bardzo trzeba si\u0119 wyciszy\u0107, zatrzyma\u0107, niemal\u017ce schyli\u0107, \u017ceby dostrzec jego wielko\u015b\u0107. Proste, kr\u00f3tkie i kompletnie pozbawione patosu kompozycje skonstruowane wok\u00f3\u0142 powtarzaj\u0105cych si\u0119 fraz gitarowych, najcz\u0119\u015bciej bez perkusyjnego wsparcia, mia\u0142yby wr\u0119cz charakter szkic\u00f3w, gdyby nie to, jak du\u017c\u0105 wag\u0119 obaj muzycy przywi\u0105zuj\u0105 do brzmienia. Na \u201eBlaniku\u201d to brzmienie, wzmocnione troch\u0119, zelektryfikowane, ma nie mniejsze znaczenie ni\u017c na debiucie. Realizator d\u017awi\u0119ku Micha\u0142 Kupicz staje si\u0119 nawet oficjalnie trzecim cz\u0142onkiem grupy. Indigo Tree dbaj\u0105 o szczeg\u00f3\u0142y i \u2013 co rzadkie w polskiej muzyce alternatywnej \u2013 \u015bwietnie operuj\u0105 wokalami. <\/p>\n

Tyle Indigo Tree robi\u0105 dzi\u015b dla nas. Ale i Ty, drogi Czytelniku, ju\u017c dzi\u015b mo\u017cesz co\u015b zrobi\u0107 dla nich. Kup dwa egzemplarze tego albumu. Jeden zostaw sobie (po co o tym pisz\u0119, ka\u017cdy by i tak to zrobi\u0142), a drugi zapakuj w kopert\u0119, zaadresuj i wy\u015blij do jakiej\u015b bliskiej Ci, rozgarni\u0119tej osoby za granicami naszego pi\u0119knego kraju. I wszystko. Teraz pozostaje Ci tylko czeka\u0107 na trzeci\u0105 p\u0142yt\u0119 Indigo Tree oraz na informacj\u0119, kto i gdzie j\u0105 opublikuje. <\/p>\n

\"\"<\/a>INDIGO TREE \u201eBlanik\u201d<\/strong>
\nAntena Krzyku 2010
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Drymonday”, „Lazy”, „Blanik” i nie tylko. Znalaz\u0142em na YT spot reklamowy nowej p\u0142yty, kt\u00f3ry niewiele o niej m\u00f3wi, ale tym bardziej trzeba po prostu si\u0119gn\u0105\u0107 po p\u0142yt\u0119 (ale poszukajcie klip\u00f3w do utwor\u00f3w z p\u0142yty pierwszej).<\/p>\n

<\/param><\/param><\/param><\/embed><\/object><\/p>\n

Uzupe\u0142niam – jest Leavingtimebehind:<\/p>\n

<\/param><\/param><\/param><\/embed><\/object><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dzi\u015b trafia na rynek. Kilka s\u0142\u00f3w o tej p\u0142ycie na \u0142amach „Polityki” dopiero za tydzie\u0144. A \u017ce album Indigo Tree wart jest tych kilku s\u0142\u00f3w od razu, ju\u017c, bo to w ko\u0144cu autorzy najwi\u0119kszej polskiej niespodzianki ubieg\u0142ego roku, to dla Czytelnik\u00f3w tego bloga kilka s\u0142\u00f3w na temat „Blanika” ju\u017c dzi\u015b. Pisz\u0119 „niespodzianki”, bo Filip Zawada […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,107,7,9],"tags":[249],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/205"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=205"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/205\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=205"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=205"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=205"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}