{"id":20715,"date":"2019-01-31T08:40:44","date_gmt":"2019-01-31T07:40:44","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=20715"},"modified":"2019-01-31T09:46:58","modified_gmt":"2019-01-31T08:46:58","slug":"po-drugiej-stronie-siksy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/01\/31\/po-drugiej-stronie-siksy\/","title":{"rendered":"Po drugiej stronie Siksy"},"content":{"rendered":"

A gdyby tak, Panie i Panowie, znale\u017a\u0107 tak\u0105 Siks\u0119 bardziej z krainy \u0142agodno\u015bci podszytej dubeltow\u0105 ironi\u0105? I bardziej odreagowuj\u0105c\u0105 wszystko \u015bmiechem ni\u017c prowokacj\u0105 i krzykiem, cho\u0107 przecie\u017c nadawa\u0142yby si\u0119 na ten sam festiwal? Jaki kraj, taka Siksa i pewnie feministyczna punkowa za\u0142oga Dream Nails<\/strong> mo\u017ce sobie pozwoli\u0107 na wi\u0119cej, bo dzia\u0142a w Londynie, gdzie nie musi si\u0119 pastwi\u0107 w pierwszej kolejno\u015bci nad tymi, co molestuj\u0105, atakuj\u0105, bij\u0105 itd., za to ironicznie wali w tych, co deklaruj\u0105 tylko pomoc werbaln\u0105 (niez\u0142y Cookies 4U<\/em>) feministkom i wsparcie emocjonalne kobiet w ich walce. To nie jest wielkie zjawisko, ale tak ciekawe, \u017ce warto si\u0119 bli\u017cej przypatrze\u0107.<\/p>\n

Przede wszystkim – zawarty na p\u0142ycie Take Up Space!<\/em> koncert odby\u0142 si\u0119… w ksi\u0119garni. Londy\u0144skiej Housmans Bookshop. I jest to bardziej punk unplugged ni\u017c dowolny z dzisiejszych koncert\u00f3w unplugged. B\u0119bny brzmi\u0105 jak karton, gitara bez efekt\u00f3w – ca\u0142kiem efektownie. Wokale solo i wsp\u00f3lne refreny bardzo dobrze. Wpad\u0142 mi w ucho promowany na Bandcampie Chirpse Degree Burns<\/em> z refrenem Validate me or just date me<\/em> i pos\u0142ucha\u0142em ca\u0142o\u015bci. Nie zrazi\u0142y mnie nawet d\u0142ugie gadki mi\u0119dzy utworami – sk\u0105din\u0105d w pewnym sensie wpisane w ide\u0119 grania koncertu i nagrywania pierwszej pe\u0142nowymiarowej p\u0142yty w ksi\u0119garni. Tym bardziej, \u017ce jest w tych dialogach du\u017co naturalno\u015bci. Wybrzmiewaj\u0105 te\u017c prostolinijne pomys\u0142y w rodzaju singlowej<\/a>, najbardziej znanej piosenki Deep Heat<\/em> z dedykowanym m.in. Donaldowi Trumpowi refrenem Nobody cares your dick is on fire<\/em> (w wolnym t\u0142umaczeniu: Nikt si\u0119 nie \u017cali, \u017ce fiut ci si\u0119 pali<\/em>). A wszystko tonie w zara\u017aliwym \u015bmiechu wyst\u0119puj\u0105cych na tym niezobowi\u0105zuj\u0105cym koncercie pa\u0144 o – jak \u0142atwo si\u0119 zorientowa\u0107 – przynajmniej po cz\u0119\u015bci homoseksualnych preferencjach (vide Jillian<\/em> o angielskiej trenerce-celebrytce Jillian Michaels).<\/p>\n

Pod tym wszystkim kryje si\u0119 muzyka sumuj\u0105ca r\u00f3\u017cne dobrze dobrane punkowe artefakty z przesz\u0142o\u015bci. W wokalach pojawia si\u0119 ton Lou Reeda, w piosence o Trumpie – \u015blady Dead Kennedys, a Swimming Pool <\/em>to klasyczne Ramones. Pop-punkowe wzorce rodem z lat 90. sprawnie ogrywa melodyjne Landlady<\/em>. Ale to wszystko nie jest najwa\u017cniejsze wobec stosunku tej grupy do rzeczywisto\u015bci – to jak spotkanie z inteligentnymi rozm\u00f3wczyniami, od kt\u00f3rych mo\u017cna si\u0119 sporo dowiedzie\u0107, a kt\u00f3re przy okazji maj\u0105 cech\u0119 w takich konwersacjach nie do pogardzenia – wyostrzony dowcip. <\/p>\n

DREAM NAILS Take Up Space!<\/em><\/strong>, self release 2019, 7\/10<\/strong> <\/p>\n