{"id":2087,"date":"2011-12-08T18:22:30","date_gmt":"2011-12-08T16:22:30","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=2087"},"modified":"2011-12-08T18:26:26","modified_gmt":"2011-12-08T16:26:26","slug":"opus-hiphopus","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/12\/08\/opus-hiphopus\/","title":{"rendered":"Opus hiphopus"},"content":{"rendered":"<p>Odpowiedzi\u0105 na wszystko jest <strong>The Roots<\/strong>. No, niezupe\u0142nie na wszystko, ale z dzisiejszej perspektywy tak to mo\u017ce wygl\u0105da\u0107:<\/p>\n<p>1. <strong>Pisz\u0119 w\u0142a\u015bnie tekst osnuty wok\u00f3\u0142 premiery<\/strong> <a href=\"http:\/\/www.rizzoliusa.com\/book.php?isbn=9780847833719\">albumu fotograficznego<\/a> (!) na 25-lecie Def Jam. Fajna rzecz, sporo wspomnie\u0144, szczeg\u00f3lnie je\u015bli chodzi o te pierwsze lata. Wiem, co m\u00f3wi\u0119, by\u0142em 11-letnim fanem Beastie Boys. Na szcz\u0119\u015bcie nie do ko\u0144ca rozumia\u0142em teksty.<br \/>\nHistoria Def Jam uk\u0142ada si\u0119 w seri\u0119 prze\u0142om\u00f3w artystycznych, a potem ju\u017c raczej finansowych i rynkowych (z ca\u0142ym szacunkiem dla takiego na przyk\u0142ad Kanye Westa, kt\u00f3rego lubi\u0119). The Roots stanowi\u0105 w tej tendencji ciekawy wy\u0142om.<!--more--><\/p>\n<p>Fragment albumu poni\u017cej:<\/p>\n<p><script src=\"http:\/\/insight.randomhouse.com\/widget\/viewer.js\" type=\"text\/javascript\"><\/script> <script type=\"text\/javascript\">\/\/ <![CDATA[\nnew InsightBookReader('preview', '9780847833719', '', '', '0', '', 'http:\/\/www.randomhouse.com\/cgi-bin\/buy_landing.php?isbn=9780847833719');\n\/\/ ]]><\/script><\/p>\n<p>2. <strong>Robert Sankowski w &#8222;Wyborczej&#8221; napisa\u0142 dzi\u015b<\/strong> o powrocie prog-rocka przy okazji reedycji Pink Floyd. Powinienem by\u0107 pierwszym, kt\u00f3ry zastrzy\u017ce uszami, ale jednak nie &#8211; dobrze wiadomo, \u017ce reedycje Pink Floyd s\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 strategicznego planowania marketingu koncernu EMI, ciekawym eksperymentem rynkowym i raczej efektem powodzenia niedawnych wznowie\u0144 Beatles\u00f3w i Lennona. Nie maj\u0105 wiele wsp\u00f3lnego z falami zainteresowania rockiem progresywnym. Natomiast owszem, nowa p\u0142yta The Roots jest potwierdzeniem jakiej\u015b tendencji &#8211; powrotu do album\u00f3w koncepcyjnych mianowicie. Nie pierwszym zreszt\u0105 czarnym concept albumem w ostatnim czasie (pami\u0119tacie jeszcze zesz\u0142oroczny hit Janelle Monae?).<\/p>\n<p>3. <strong>S\u0142ucha\u0142em ostatnio po\u015bmiertnej kompilacji Amy Winehouse<\/strong> &#8222;Lioness: Hidden Treasures&#8221; (rzecz do\u015b\u0107 \u015brednia &#8211; nie b\u0119d\u0119 si\u0119 rozwodzi\u0142 tutaj, bo w tysi\u0105cu znak\u00f3w w papierowej &#8222;Polityce&#8221; da si\u0119 to obj\u0105\u0107) i zastanawia\u0142em si\u0119, kt\u00f3ra z mo\u017cliwych dr\u00f3g by\u0142aby dla Amy najciekawsza. I dzi\u015b nie mam w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce duet z ?uestlove&#8217;em by\u0142by &#8222;tym czym\u015b&#8221;. Odpowied\u017a przynios\u0142a r\u00f3wnie\u017c p\u0142yta The Roots.<\/p>\n<p>4. <strong>Pod jednym z poprzednich wpis\u00f3w pojawi\u0142 si\u0119<\/strong> <a href=\"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2011\/11\/30\/pierwsze-podsumowania-jak-w-przewidywaniach\/#comments\">w\u0105tek dotycz\u0105cy podsumowania rocznego<\/a> &#8222;The Wire&#8221;. Jak zapewne niekt\u00f3rzy z Was wiedz\u0105, p\u0142yt\u0105 roku zosta\u0142 James Ferraro, a album Metalliki z Lou Reedem trafi\u0142 do, hm, pierwszej dziesi\u0105tki. Musz\u0119 tu zupe\u0142nie oddzielnie poleci\u0107 <a href=\"http:\/\/nymag.com\/arts\/popmusic\/reviews\/lou-reed-metallica-abebe-2011-11\/\">znakomity kawa\u0142ek publicystyki muzycznej<\/a> w wykonaniu Nitsuha Abebe, kt\u00f3ry do\u015b\u0107 dobrze &#8211; i sprawiedliwie, na ile w tym gatunku mo\u017cna &#8211; oceni\u0142 &#8222;Lulu&#8221;. I tu zn\u00f3w The Roots okazuj\u0105 si\u0119 odpowiedzi\u0105. Bo moim zdaniem zrobili &#8211; dla nieco innej publiczno\u015bci &#8211; co\u015b takiego, czego Abebe pr\u00f3\u017cno szuka\u0142 na p\u0142ycie Metalliki.<\/p>\n<p>Wyjd\u017amy zatem z wyliczanki na par\u0119 dodatkowych zda\u0144 o The Roots. Nie jest to mo\u017ce genialny album, ale rzadko zdarzaj\u0105 mi si\u0119 w hip hopie momenty tak zaskakuj\u0105ce jak fina\u0142 tej p\u0142yty. Ot\u00f3\u017c zamiast samplowa\u0107 klasyk\u00f3w &#8211; bo rzecz jest konceptem o cz\u0142owieku nazwiskiem Redford Stephens, kt\u00f3ry zmar\u0142 tragicznie i w m\u0142odym wieku, przypadkowo wci\u0105gni\u0119ty w handel narkotykami &#8211; ?uestlove wzi\u0105\u0142 na warsztat utw\u00f3r Sufjana Stevensa (nomen omen) z p\u0142yty &#8222;Michigan&#8221; zatytu\u0142owany &#8222;Redford&#8221; (co prawda od miejsca, a nie osoby &#8211; ale to rzecz drugorz\u0119dna) i zamieni\u0142 go w minisuit\u0119 w czterech cz\u0119\u015bciach (pierwsza jest wprost wyj\u0119ta z p\u0142yty Sufjana) z pomoc\u0105 producenta p\u0142yty Raya Angry oraz speca od muzyki telewizyjnej i pianisty D.D. Jacksona. Smyczki, troch\u0119 klimatu modern classical plus nuta awangardy w dialogu fortepianu i perkusji w cz\u0119\u015bci trzeciej.<\/p>\n<p>To jest wrzutka ze stylistyki tak odmiennej, \u017ce a\u017c jestem ciekaw reakcji typowo hiphopowych medi\u00f3w &#8211; bo \u017ce te mainstreamowe b\u0119d\u0105 za, jestem przekonany. Tym bardziej, \u017ce to kr\u00f3ciutka forma budowana bez wielkiego zad\u0119cia, \u017ce ca\u0142a p\u0142yta trwa nieca\u0142e 40 minut i \u017ce ma niez\u0142e tempo, z licznymi mi\u0142ymi akcentami. \u0141adne s\u0105 podk\u0142ady R&amp;B w &#8222;Make My&#8221; ze zgrabnymi syntezatorowymi liniami, nawet nostalgiczne &#8222;Lighthouse&#8221; z wokalami Dice Rew, a wreszcie przypominaj\u0105ce stylistyk\u0119 Kanye Westa samplowe &#8222;Kool On&#8221;. Dra\u017cni mnie tylko nast\u0119puj\u0105cy p\u00f3\u017aniej popeliniarski &#8221; I Remember&#8221;. No ale trzeba mie\u0107 w pami\u0119ci ton ca\u0142ego albumu, na kt\u00f3rym bohater m\u00f3wi do nas z za\u015bwiat\u00f3w. Zaskakuj\u0105co niezawodny jest ten zesp\u00f3\u0142.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/12\/the_roots_undun.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-2089\" title=\"the_roots_undun\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/12\/the_roots_undun-150x150.jpg\" alt=\"\" width=\"150\" height=\"150\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2011\/12\/the_roots_undun-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2011\/12\/the_roots_undun-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2011\/12\/the_roots_undun.jpg 650w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a><strong>THE ROOTS &#8222;undun&#8221;<\/strong><br \/>\nDef Jam 2011<br \/>\n<strong>8\/10<br \/>\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> &#8222;Make My&#8221;, Lighthouse&#8221; i ca\u0142a ko\u0144c\u00f3wka p\u0142yty.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"460\" height=\"275\" src=\"http:\/\/www.youtube.com\/embed\/zqYFclG1hdw\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Odpowiedzi\u0105 na wszystko jest The Roots. No, niezupe\u0142nie na wszystko, ale z dzisiejszej perspektywy tak to mo\u017ce wygl\u0105da\u0107: 1. Pisz\u0119 w\u0142a\u015bnie tekst osnuty wok\u00f3\u0142 premiery albumu fotograficznego (!) na 25-lecie Def Jam. Fajna rzecz, sporo wspomnie\u0144, szczeg\u00f3lnie je\u015bli chodzi o te pierwsze lata. Wiem, co m\u00f3wi\u0119, by\u0142em 11-letnim fanem Beastie Boys. Na szcz\u0119\u015bcie nie do [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2089,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,120,7,435,106],"tags":[183],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2087"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2087"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2087\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2095,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2087\/revisions\/2095"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2089"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2087"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2087"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2087"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}