{"id":20929,"date":"2019-02-20T09:05:36","date_gmt":"2019-02-20T08:05:36","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=20929"},"modified":"2019-02-20T09:18:44","modified_gmt":"2019-02-20T08:18:44","slug":"konkurencja-bliskowschodnia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/02\/20\/konkurencja-bliskowschodnia\/","title":{"rendered":"Konkurencja bliskowschodnia"},"content":{"rendered":"<p>Konferencja bliskowschodnia pokaza\u0142a, jak dobrze mie\u0107 przyjaci\u00f3\u0142. Bo kiedy ju\u017c zepsuli\u015bmy sobie stosunki z Iranem, Izrael ruszy\u0142 na pomoc, robi\u0105c wszystko, \u017ceby nas uwiarygodni\u0107 jako partnera tego kraju &#8211; nawet za cen\u0119 w\u0142asnych stosunk\u00f3w z Polsk\u0105. Ja bym dzi\u015b spr\u00f3bowa\u0142 uwiarygodni\u0107 Iran pod wzgl\u0119dem muzycznym &#8211; o ile kogo\u015b jeszcze trzeba przekonywa\u0107, jak ciekawe rzeczy si\u0119 tam dziej\u0105. Bo kiedy my tu mamy nastr\u00f3j na ponure \u017carty, tamtejsi arty\u015bci nagrywaj\u0105 takie p\u0142yty, \u017ce jeszcze ten \u017cal po konferencji mo\u017cna przyprawi\u0107 zazdro\u015bci\u0105. Przy jednym z tych album\u00f3w trzy razy sprawdza\u0142em nazw\u0119 wytw\u00f3rni. Bo Karlrecords specjalizuje si\u0119 w raczej ci\u0119\u017cszym repertuarze zwi\u0105zanym z improwizacj\u0105 i muzyk\u0105 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105, a tu &#8211; prosz\u0119, wysz\u0142a im p\u0142yta z praktycznie nieograniczonym potencja\u0142em. Pe\u0142na polotu i naturalno\u015bci p\u0142yta, dla kt\u00f3rej warto by by\u0142o rzeczywi\u015bcie zorganizowa\u0107 jak\u0105\u015b konferencj\u0119, \u017ceby opisa\u0107 o co dok\u0142adnie chodzi. Albo zreformowa\u0107 ECM. Cho\u0107 s\u0105 tacy, kt\u00f3rym Iran w muzyce ci\u0105gle kojarzy si\u0119 tylko (uwaga, suchar) z <a href=\"https:\/\/youtu.be\/iIpfWORQWhU\">tym<\/a>. <!--more--><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1393264784\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/purpletapepedigree.bandcamp.com\/album\/nocebo\">Nocebo by 9T Antiope<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>9T ANTIOPE <em>Nocebo<\/em><\/strong>, PTP 2019, <strong>7\/10<\/strong><br \/>\nSupportem b\u0119dzie dzi\u015b &#8211; w zgodzie z alfabetem &#8211; perski, ale dzia\u0142aj\u0105cy we Francji duet <strong>9T Antiope<\/strong>, czyli Nima Aghiani (autor kapitalnego <em>REMS<\/em> <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2018\/07\/04\/szum-targa-mym-trzewiem\/\">opisywanego przeze mnie w zesz\u0142ym roku<\/a>) i Sara Bigdeli Shamloo. A rzecz si\u0119 sk\u0142ada z dw\u00f3ch bardzo z\u0142o\u017conych, kola\u017cowo poklejonych kompozycji o poetyckim, a zarazem noise&#8217;owym charakterze. I jest drug\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 zamierzonej trylogii (pierwsz\u0105 by\u0142o <em>Isthmus<\/em>). Tytu\u0142 zwiastuje ponuractwo i fakt, emocje, jakie przynosi ta p\u0142yta, s\u0105 niezbyt optymistyczne, ale zarazem bardzo kruche i delikatne, chwilami nawet intymne. Za tymi zewami, mrocznymi teksturami i wokalnymi wstawkami: albo w stylu zniekszta\u0142conego monologu Galadrieli z filmowego <em>W\u0142adcy Pier\u015bcieni<\/em> (sorry, ale trudno zapomnie\u0107 to d\u017awi\u0119kowe do\u015bwiadczenie), albo w delikatnym stylu chora\u0142owym w ko\u0144c\u00f3wce p\u0142yty, stoi, kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, korzystna proporcja uczucia i ha\u0142asu. Problem g\u0142\u00f3wnie w uwadze, jak\u0105 jeste\u015bmy w stanie po\u015bwi\u0119ci\u0107 duetowi &#8211; s\u0142ucha\u0107 tego w rwanych odcinkach rano czy w pracy w po\u0142udnie to troch\u0119 morderstwo klimatu. S\u0142owem: nie dla wszystkich i nie ka\u017cd\u0105 okoliczno\u015b\u0107, ale przy sprzyjaj\u0105cych &#8211; du\u017ca i imponuj\u0105ca rzecz.<\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1798017941\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/karlrecords.bandcamp.com\/album\/scattered-memories\">Scattered Memories by SABA ALIZADEH<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>SABA ALIZADEH <em>Scattered Memories<\/em><\/strong>, Karlrecords 2019, <strong>8\/10 <\/strong><br \/>\nJe\u015bli w naturze wyst\u0119puje dream pop, to i dream noise powinien si\u0119 znale\u017a\u0107. Ka\u017cde dziecko wie, \u017ce najlepiej \u015bpi si\u0119 przy jednostajnym ha\u0142asie. A autor tej p\u0142yty, <strong>Saba Alizadeh<\/strong>, stworzy\u0142 m.in. platform\u0119 Noise Works, kt\u00f3ra ma promowa\u0107 w jego rodzinnym kraju muzyk\u0119 eksperymentaln\u0105, i tak ju\u017c mocno rozwini\u0119t\u0105, czego dowodem cho\u0107by prezentowane tu ostatnio dwukrotnie nagrania Siavasha Aminiego. Alizadeh  to 35-letni wirtuoz kemancze, tradycyjnego instrumentu smyczkowego o czterech metalowych strunach, i syn s\u0142ynnego perskiego kompozytora Hosseina Alizadeha. Kemancze, kalimba i laptop to prawie wszystkie \u017ar\u00f3d\u0142a d\u017awi\u0119ku, jakie autor <em>Scattered Memories<\/em> (przy okazji tak\u017ce <a href=\"http:\/\/magazine.landscapestories.net\/en\/archive\/2014\/iran\/projects\/saba-alizadeh#9\">wystawiany w galeriach fotograf<\/a>) wykorzystuje. Jest jeszcze troch\u0119 nagra\u0144 terenowych i tradycyjny rubab w finale. Potwierdza to wszystko wra\u017cenie, \u017ce ira\u0144scy arty\u015bci elektroniczni dzia\u0142aj\u0105 w jakiej\u015b innej czasoprzestrzeni. Bo po pierwsze &#8211; du\u017co w tej muzyce powietrza, po drugie &#8211; wydaje si\u0119 operowa\u0107, jak dronowi perscy fachowcy, jak\u0105\u015b inn\u0105 skal\u0105 czasow\u0105. Wszystko powoli, lecz wszystko w sam raz. Modelem mo\u017ce by\u0107 <em>Colors Wove Me In Teheran<\/em> &#8211; utw\u00f3r, kt\u00f3ry wpada w impresyjny reichowski minimalizm z bliskowschodnim uduchowieniem w tle, stopniowo zamieniaj\u0105c si\u0119 w m\u0142\u00f3c\u0105cy dron. Ale wci\u0105\u017c z tych lekkich. <em>Would You Remember Me<\/em> przypomina japo\u0144ski ambient i zachodnie eksperymenty z ASMR. Wa\u017cny jest te\u017c dronowy <em>Elegy of Water<\/em>, po\u015bwi\u0119cony problemowi kurcz\u0105cych si\u0119 zasob\u00f3w wody &#8211; ca\u0142ej koncepcji towarzyszy\u0142a kr\u00f3tka trasa grana przez Alizadeha w opustosza\u0142ych starych zbiornikach wodnych na terenie Iranu. No i wreszcie nostalgiczny <em>Fluid<\/em>, kt\u00f3ry pewnie wysampluje zaraz jaki\u015b Gonjasufi albo inny tw\u00f3rca z Zachodu, zarabiaj\u0105c na tym wi\u0119ksze pieni\u0105dze ni\u017c autor orygina\u0142u. Na razie wypada si\u0119 cieszy\u0107, \u017ce ta opisywana ju\u017c niemiecka Karlrecords wznowi\u0142a materia\u0142, kt\u00f3ry Alizadeh wyda\u0142 w Iranie nak\u0142adem w\u0142asnym. Bo podczas gdy wi\u0119kszo\u015b\u0107 ira\u0144skich elektronik\u00f3w dzia\u0142a na wyje\u017adzie, on zdecydowa\u0142 si\u0119 na rozw\u00f3j sceny w kraju. O tym proponuj\u0119 nast\u0119pnym razem zrobi\u0107 konferencj\u0119. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/heTZnNLwd94\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><br \/>\n<em><br \/>\nO Alizadehu napisa\u0142 te\u017c Micha\u0142 Wieczorek na swoim blogu <a href=\"http:\/\/www.naobrzezach.pl\/2019\/02\/saba-alizadeh-scattered-memories.html\">Na obrze\u017cach<\/a>.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Konferencja bliskowschodnia pokaza\u0142a, jak dobrze mie\u0107 przyjaci\u00f3\u0142. Bo kiedy ju\u017c zepsuli\u015bmy sobie stosunki z Iranem, Izrael ruszy\u0142 na pomoc, robi\u0105c wszystko, \u017ceby nas uwiarygodni\u0107 jako partnera tego kraju &#8211; nawet za cen\u0119 w\u0142asnych stosunk\u00f3w z Polsk\u0105. Ja bym dzi\u015b spr\u00f3bowa\u0142 uwiarygodni\u0107 Iran pod wzgl\u0119dem muzycznym &#8211; o ile kogo\u015b jeszcze trzeba przekonywa\u0107, jak ciekawe rzeczy [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":20945,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,3638,3,312,120,3319,3309,3666,558,3823,1249],"tags":[3877,3878],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20929"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=20929"}],"version-history":[{"count":18,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20929\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":20956,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20929\/revisions\/20956"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/20945"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=20929"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=20929"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=20929"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}