{"id":20994,"date":"2019-02-25T08:30:57","date_gmt":"2019-02-25T07:30:57","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=20994"},"modified":"2021-04-10T18:28:20","modified_gmt":"2021-04-10T16:28:20","slug":"4-plyty-ktorych-trzeba-posluchac-w-tym-tygodniu-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/02\/25\/4-plyty-ktorych-trzeba-posluchac-w-tym-tygodniu-2\/","title":{"rendered":"4 p\u0142yty, kt\u00f3rych trzeba pos\u0142ucha\u0107 w tym tygodniu"},"content":{"rendered":"<p>Prezydent powiedzia\u0142: <em>Jestem zdania, \u017ce wiersz jest doskona\u0142y dopiero wtedy, kiedy stanie si\u0119 piosenk\u0105<\/em>. Ale nie by\u0142 to nasz prezydent (u nas by\u0142oby raczej co\u015b o dobrym smarowaniu nart) ani \u017caden europejski. Ba, \u017caden wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie \u017cyj\u0105cy. Te s\u0142owa wypowiedzia\u0142 w swoim przem\u00f3wieniu pierwszy prezydent niepodleg\u0142ego Senegalu, L\u00e9opold S\u00e9dar Senghor. Piosenka mia\u0142a by\u0107 jego zdaniem balsamem na potrzaskan\u0105 histori\u0119 wchodz\u0105cego w now\u0105 epok\u0119 kraju. O tym, czy nie warto by by\u0142o do tego wr\u00f3ci\u0107, dowiecie si\u0119 z jednej z czterech dzisiejszych not o pi\u0105tkowych premierach. Mo\u017cna je traktowa\u0107 jako uzupe\u0142nienie do <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/02\/22\/powiedz-cos-po-folkowemu\/\">opisywanej w pi\u0105tek Julii Jacklin<\/a>. <!--more--><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=4223795788\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/bennysings.bandcamp.com\/album\/city-pop\">City Pop by Benny Sings<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>BENNY SIGNS <em>City Pop<\/em><\/strong>, Stones Throw 2019, <strong>7-8\/10<\/strong><br \/>\n\u015awie\u017ca krew w kalifornijskim Stones Throw, chocia\u017c posta\u0107 tak \u015bwie\u017ca nie jest &#8211; Tim van Berkenstijn ma ponad czterdziestk\u0119 i przyjecha\u0142 z Amsterdamu, gdzie jego pseudonim artystyczny <strong>Benny Sings<\/strong> by\u0142 znany od ponad dekady. Na Starym Kontynencie p\u0142yty wyda\u0142 mu cho\u0107by Sonar Kollektiv. Tim jako Benny \u015bpiewa troch\u0119 w stylu Bee Gees, a nagrywa swoje wyrafinowane piosenkowe miniaturki z pietyzmem godnym Steely Dan. Sekcja rytmiczna musia\u0142a zrobi\u0107 wra\u017cenie w Stones Throw. Na mnie robi wra\u017cenie przede wszystkim elegancja i nieprze\u0142adowanie tych aran\u017cacji &#8211; piosenki id\u0105 czasem w znajom\u0105 stron\u0119 Erlenda \u00d8ye z okresu The Whitest Boy Alive, ale producencko ocieraj\u0105 si\u0119 o perfekcj\u0119, kt\u00f3r\u0105 rzadko mo\u017cna w takich nurtach odnale\u017a\u0107 w Europie. Go\u015bcinnie te\u017c niez\u0142y sk\u0142ad: Mocky, Cornelius i jeszcze holenderski hiphopowiec Faberyayo. Ciekawy jest szczeg\u00f3lnie udzia\u0142 Corneliusa &#8211; kiedy s\u0142ucha\u0142em tego albumu po raz pierwszy, mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce doprowadza do perfekcji, a zarazem wt\u00f3rnie wykorzystuje patenty muzyki zachodniej zupe\u0142nie tak, jak to cz\u0119sto robili tw\u00f3rcy z Japonii. Wa\u017cne, \u017ce wszyscy ci, kt\u00f3rzy zacz\u0119li tego s\u0142ucha\u0107 w poszukiwaniu klimatu znanego z <em>Not Enough<\/em>, znajd\u0105 tu tego wi\u0119cej. Raczej nie na list\u0119 p\u0142yt roku, ale z pewno\u015bci\u0105 do zestawienia najsympatyczniejszych album\u00f3w miesi\u0105ca.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/563814261&amp;color=%23ff5500&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_comments=true&amp;show_user=true&amp;show_reposts=false&amp;show_teaser=true&amp;visual=true\" width=\"100%\" height=\"300\" frameborder=\"no\" scrolling=\"no\"><\/iframe><\/p>\n<p><strong>DI.ARIA <em>Life Is a Ping Pong Delay<\/em><\/strong>, Gusstaff\/Don&#8217;t Sit On My Vinyl 2019, <strong>7\/10<\/strong><br \/>\nZnaj\u0105c Hani\u0119 Piosik z album\u00f3w formacji Lost Education czy Mikrobi.t i maj\u0105c przed sob\u0105 &#8222;ari\u0119&#8221; w nazwie jej solowego projektu, spodziewa\u0142em si\u0119 w pierwszej kolejno\u015bci jakich\u015b wokali, wi\u0119c <em>\u017bycie jest p\u0119tl\u0105 op\u00f3\u017aniaj\u0105c\u0105 typu ping-pong<\/em> troch\u0119 mnie zaskoczy\u0142o. Cztery utwory, z pocz\u0105tku w og\u00f3le instrumentalne, brzmi\u0105, jak gdyby narodzi\u0142y si\u0119 z dalszego rozwoju i przetwarzania kt\u00f3rego\u015b z goni\u0105cych w stron\u0119 natury przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 Lubomyra Melnyka. Oparte na g\u0119stych p\u0119tlach &#8211; m.in. fortepianowych &#8211; nagrania, ekspresyjnie wykorzystuj\u0105ce efekty d\u017awi\u0119kowe (delaye te\u017c s\u0105) maj\u0105 by\u0107 jak\u0105\u015b uniwersaln\u0105 platform\u0105 komunikacji i &#8211; z tego, co wyczyta\u0142em w towarzysz\u0105cej im nocie &#8211; form\u0105 rozmowy ze s\u0142uchaczem, bez wzgl\u0119du na ich przygotowanie do dyskusji o muzyce eksperymentalnej czy nawet gotowo\u015b\u0107 do zwyk\u0142ej rozmowy (autorka interesuje si\u0119 muzyk\u0105 jako form\u0105 poprawiaj\u0105c\u0105 relacje z osobami autystycznymi). Im bli\u017cej do ko\u0144ca, tym mniej jest Melnyka, a wi\u0119cej z ducha Burroughsa, czyli patrona Lost Education, utwory przynosz\u0105 r\u00f3\u017cne cut-upowe zabiegi, pojawiaj\u0105ce si\u0119 wreszcie wokale poddane s\u0105 r\u00f3\u017cnym przekszta\u0142ceniom, a ca\u0142o\u015b\u0107 przybiera nieco bardziej mroczny i surowy charakter brzmieniowy. Wszystko to razem, dobrze zaplanowane (33 min.), utrzymuje uwag\u0119 i zaskakuje do ko\u0144ca.<\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3268957739\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/slipimprint.bandcamp.com\/album\/brace-brace\">brace, brace by Julia Reidy<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>JULIA REIDY <em>Brace, Brace<\/em><\/strong>, Slip 2019, <strong>7\/10<\/strong><br \/>\nPot\u0119\u017cny d\u017awi\u0119k gitary dwunastostrunowej nie dziwi w tym nurcie, ale inne elementy ju\u017c tak. A australijska, cho\u0107 mieszkaj\u0105ca w Berlinie (posz\u0142a w \u015blady Tony&#8217;ego Bucka i innych) gitarowa improwizatorka <strong>Julia Reidy <\/strong>potrafi tu zaskoczy\u0107 ju\u017c w pierwszym utworze <em>Of Neither<\/em>, delikatnie wykorzystuj\u0105c auto-tune&#8217;a, nie po to, by si\u0119 popisywa\u0107 wokalnie, ale by wple\u015b\u0107 wokale w lini\u0119 instrumentaln\u0105. Dalej te\u017c poszczeg\u00f3lne elementy &#8211; nagrania terenowe, elektronika we w sumie do\u015b\u0107 oczywistym wydaniu &#8211; poczynaj\u0105c od przetwarzania brzmie\u0144 gitarowych &#8211; splecione s\u0105 w spos\u00f3b sp\u00f3jny, a zarazem do\u015b\u0107 nieoczywisty. A ilo\u015b\u0107 emocji, jakie jest w stanie Reidy wykrzesa\u0107 z jednej przetwarzanej gitarowej partii w <em>Draw <\/em>budzi du\u017cy szacunek. P\u0142yta w sam raz na nadchodz\u0105cy jubileusz Johna Faheya &#8211; ucieszy\u0142by si\u0119, gdyby \u017cy\u0142.<\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2967039554\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/ostinatorecords.bandcamp.com\/album\/star-band-de-dakar-psicodelia-afro-cubana-de-senegal\">Star Band de Dakar: Psicodelia Afro-Cubana de Senegal by Star Band de Dakar<\/a><\/iframe><br \/>\n<strong><br \/>\nSTAR BAND DE DAKAR <em>Psicodelia Afro\u200b-\u200bCubana de Senegal<\/em><\/strong>, Ostinato 2019, <strong>8\/10<\/strong><br \/>\nNajlepsza w ostatnim czasie oficyna wskrzeszaj\u0105ca star\u0105 muzyk\u0119 \u015bwiata (do sprawdzenia w tekstach z ubieg\u0142ego roku na tym blogu) nie spuszcza z tonu. Tym razem publikuje afrokuba\u0144sk\u0105 muzyk\u0119 rewelacyjnej formacji <strong>Star Band De Dakar<\/strong>. Jednego z tych zespo\u0142\u00f3w, kt\u00f3re w krajach afryka\u0144skich ze wzgl\u0119du na odzyskan\u0105 niepodleg\u0142o\u015b\u0107 wr\u0119cz powo\u0142ywano do \u017cycia. Ten sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z najlepszych miejscowych muzyk\u00f3w i zatrudnia\u0142 m.in. s\u0142ynnego Youssou N&#8217;Doura, kt\u00f3ry podobno pojawi\u0142 si\u0119 pierwszy raz na scenie ze Star Bandem jako nastolatek. Zesp\u00f3\u0142 grywa\u0142 w dakarskim Miami Club i wykorzystywa\u0142 wzmo\u017cone zainteresowanie muzyk\u0105 kuba\u0144sk\u0105. Rzecz mia\u0142a prost\u0105 podbudow\u0119 &#8211; kraj szuka\u0142 nowej to\u017csamo\u015bci, dalekiej od kultury francuskiego kolonizatora, a pod socjalistycznymi rz\u0105dami L\u00e9opolda S\u00e9dara Senghora (jeszcze jeden cytat: <em>Socjalizm to poczucie wsp\u00f3lnoty, kt\u00f3re powraca do Afryki<\/em>) zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 w stron\u0119 b\u0119d\u0105cej w\u00f3wczas symbolem nowoczesno\u015bci Kuby. St\u0105d wizja kultury i muzyki afro-latynoskiej. Ta tendencja wykorzystywa\u0142a zreszt\u0105 pr\u0105dy od dawna w kulturze tej cz\u0119\u015bci Afryki obecne. Muzyka czerpi\u0105ca z tradycji afrokaraibskiej, z mi\u0119kk\u0105 rytmik\u0105 i otwarto\u015bci\u0105 na nowe elementy &#8211; w tym oczywi\u015bcie obecne na tej p\u0142ycie jazzowe &#8211; mia\u0142a si\u0119 sta\u0107 na d\u0142ugie lata szczeg\u00f3ln\u0105 specjalno\u015bci\u0105 Afryki Zachodniej. A skoro wydawca przypomina 60-lecie kuba\u0144skiej rewolucji, to nie ma sensu si\u0119 do tych politycznych w\u0105tk\u00f3w na klasycznej z za\u0142o\u017cenia (i w praktyce) archiwalnej p\u0142ycie dystansowa\u0107. Tym, kt\u00f3rzy z za\u0142o\u017cenia si\u0119 od &#8222;lewactwa&#8221; w kulturze odcinaj\u0105, serdecznie wsp\u00f3\u0142czuj\u0119. Ca\u0142\u0105 reszt\u0119 zapraszam.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Prezydent powiedzia\u0142: Jestem zdania, \u017ce wiersz jest doskona\u0142y dopiero wtedy, kiedy stanie si\u0119 piosenk\u0105. Ale nie by\u0142 to nasz prezydent (u nas by\u0142oby raczej co\u015b o dobrym smarowaniu nart) ani \u017caden europejski. Ba, \u017caden wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie \u017cyj\u0105cy. Te s\u0142owa wypowiedzia\u0142 w swoim przem\u00f3wieniu pierwszy prezydent niepodleg\u0142ego Senegalu, L\u00e9opold S\u00e9dar Senghor. Piosenka mia\u0142a by\u0107 jego zdaniem balsamem [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":21001,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,3681,2692,3319,444,107,3309,558,3823],"tags":[3887,3634,3888,3886],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20994"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=20994"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20994\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":28808,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20994\/revisions\/28808"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/21001"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=20994"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=20994"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=20994"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}