{"id":2100,"date":"2011-12-12T12:27:25","date_gmt":"2011-12-12T10:27:25","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=2100"},"modified":"2015-12-19T19:27:18","modified_gmt":"2015-12-19T18:27:18","slug":"ciezka-praca-nog","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/12\/12\/ciezka-praca-nog\/","title":{"rendered":"Ci\u0119\u017cka praca n\u00f3g"},"content":{"rendered":"

Kto daje i odbiera, ten si\u0119 w piekle poniewiera. W tym wypadku, przykro mi to m\u00f3wi\u0107, ale rzecz dotyczy ca\u0142ej do\u015b\u0107 chyba obszernej sceny muzycznej z ca\u0142ego miasta, dok\u0142adniej Chicago. Od dawna miejsce nie ma najlepszej reputacji, a tu jeszcze takie rzeczy! Najpierw wciskaj\u0105 \u015bwiatu house, w kt\u00f3rym perkusyjna stopa zajmuje tak centralne miejsce, \u017ce mo\u017cna by by\u0142o wyci\u0105\u0107 wszystko inne (w Berlinie nawet si\u0119 to z grubsza uda\u0142o) i… dalej b\u0119dzie house. A po trzydziestu latach tego terroryzmu wyjmuj\u0105 jak gdyby nigdy nic ten b\u0119ben taktowy graj\u0105cy na „raz” i sprzedaj\u0105 \u015bwiatu sw\u00f3j footwork<\/em>, wci\u0105\u017c jeszcze w metrum 4\/4, ale pozbawiony bazy i z\u0142o\u015bliwie nazwany tak, \u017ceby nas zmusi\u0107 do pr\u00f3b ta\u0144ca.<\/p>\n

Z\u0142o\u015bliwa jest ca\u0142a druga cz\u0119\u015b\u0107 kompilacji „Bangs & Works”<\/strong> z podtytu\u0142em „The Best of Chicago Footwork”. Z wyeksponowan\u0105 nazw\u0105 nowego gatunku – chyba od „pracy n\u00f3g” w ta\u0144cu? Gwiazd jeszcze z siebie nie wyda\u0142, chocia\u017c DJ Rashad z p\u0142yt\u0105 „Just a Taste” trafi\u0142 do pierwszej dziesi\u0105tki „The Wire” (co, jak si\u0119 wydaje po ostatnich w\u0105tkach komentarzy na tym blogu, trudne w tym roku nie by\u0142o – cho\u0107 przyznaj\u0119, \u017ce solowy album Rashada jest naprawd\u0119 niez\u0142y). Na kompilacji Rashad troch\u0119 od wzorca footworkowego odstaje. Bo opr\u00f3cz werbli, tom\u00f3w i kla\u015bni\u0119\u0107 pojawia si\u0119 u niego w finale utworu „Heaven Sent” i perkusyjna centrala. Ca\u0142o\u015b\u0107 jest te\u017c bardziej wyszlifowana ni\u017c u innych artyst\u00f3w, kt\u00f3rzy wklejaj\u0105 w niecodziennie akcentowan\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 rytmiczn\u0105 bardzo surowo, niedbale wyci\u0119te sample (celuje w tym nestor gatunku RP Boo – z wyj\u0105tkowo denerwuj\u0105co wykorzystanym motywem z „Gwiezdnych wojen” w „Off Da Hook”). Mnie najbardziej do wyobra\u017ani przem\u00f3wi\u0142a Jlin, szczeg\u00f3lnie utworem „Asylum”. Sporo jest tu bardzo ciekawych moment\u00f3w – cho\u0107by „Brainwash” Traxmana, kt\u00f3ry wchodzi w nie wiem, czy zamierzon\u0105, ale zabawn\u0105 gr\u0119 z konwencj\u0105 chillwave’u – ale nale\u017cy pami\u0119ta\u0107, \u017ce „ciekawy” bywa eufemizmem u\u017cywanym, gdy co\u015b nie do ko\u0144ca przynosi przyjemno\u015b\u0107. Nawet najlepsze nagrania s\u0105 w gruncie rzeczy pojedynczymi pomys\u0142ami na rytm i zestawienie sampli, w wi\u0119kszo\u015bci bez rozwini\u0119cia, a zatem w ca\u0142o\u015bci (79 minut, czyli ile fabryka da\u0142a) przez „Bangs & Works, vol. 2” przebrn\u0105\u0107 trudno. Pierwsz\u0105 kompilacj\u0119 z serii „Bangs & Works” Peter Shapiro – cz\u0142owiek bardzo kompetentny – przyj\u0105\u0142 rok temu s\u0142owami „Nigdy w \u017cyciu nie by\u0142em tak sfrustrowany p\u0142yt\u0105”. I opisa\u0142 to, jak bardzo ch\u0142odny pozosta\u0142 mimo zaanga\u017cowania w s\u0142uchanie albumu. Co\u015b w tym jest.<\/p>\n

Z przera\u017ceniem zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce etykietk\u0105 „footwork” zacz\u0119to te\u017c oznacza\u0107 urokliw\u0105 p\u0142yt\u0119 Kuedo<\/strong> (znanego z Vex’d) „Severant”. Kolejny album dubstepowego uciekiniera, kt\u00f3ry poszukuje w\u0142asnego, oryginalnego \u015bwiata i znajduje go w okolicy wielkich pop-elektronik\u00f3w z przesz\u0142o\u015bci, Vangelisa i Jarre’a, kt\u00f3rych brzmienia zestawia ze wsp\u00f3\u0142czesn\u0105, nieco poszarpan\u0105 rytmik\u0105 i g\u0142\u0119bsz\u0105 basow\u0105 pulsacj\u0105. Nie ma to jednak nic wsp\u00f3lnego z opisywanymi wy\u017cej pomys\u0142ami z Chicago. Utwory Kuedo to przy nich delikatne szkice o\u0142\u00f3wkiem, ale kre\u015blone do\u015b\u0107 czysto, z kultur\u0105 kompozytorsk\u0105, pozbawione samplowego \u015bmieciarstwa i zb\u0119dnych naddatk\u00f3w. No i – cho\u0107 tu z kolei stopa na swoim miejscu – ma\u0142o taneczne. Chocia\u017c szyld Planet Mu robi swoje i cz\u0142owiek pr\u00f3buje si\u0119 pod\u015bwiadomie doszukiwa\u0107 wi\u0119kszej komplikacji. I trzeba s\u0142ynnego syntezatorowego motywu Vangelisa z „Blade Runnera” (zreszt\u0105 nieopisanego na ok\u0142adce) we „Flight Path”, \u017ceby zda\u0107 sobie spraw\u0119, \u017ce melancholia by\u0142a tu ca\u0142y czas.<\/p>\n

Kuedo nagra\u0142 z kolei album do wielokrotnego s\u0142uchania w ca\u0142o\u015bci, rzecz jest lepsza ni\u017c suma sk\u0142adnik\u00f3w i dobrze wr\u00f3\u017cy na przysz\u0142o\u015b\u0107. Podobnie jak w przypadku nowego Rustiego brakuje tu czego\u015b, co ostatecznie chwyci\u0142oby mnie za gard\u0142o, ale jedna i druga p\u0142yta zyskuj\u0105 z czasem. I b\u0119d\u0105 zyskiwa\u0107, gdy ju\u017c przeminie ulotny wdzi\u0119k nowo\u015bci footwork\u00f3w i innych takich. Nawet gdy wszyscy zapomn\u0105 o pokracznym terminie wonky (obejmuj\u0105cym zar\u00f3wno Kuedo, jak i Rustiego), bo o ile DJ Rashad i reszta bez \u015brodowiskowego szyldu footwork nie poradz\u0105 sobie d\u0142ugo, to najwa\u017cniejsi arty\u015bci wonky maj\u0105 potencja\u0142, swobod\u0119 ruchu, wszelkie dane ku temu, by si\u0119 rozwija\u0107 – ka\u017cdy na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119.<\/p>\n

\"\"<\/a>R\u00d3\u017bNI WYKONAWCY „Bangs & Works Vol. 2”<\/strong>
\nPlanet Mu 2011
\n6\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> DJ Rome „Showtime”, Jlin „Asylum”, Traxman „Brainwash” .<\/p>\n

<\/embed><\/object> Jlin – asylum (bangs & works vol 2)<\/a> by Cargorecords<\/a><\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>KUEDO „Severant”<\/strong>
\nPlanet Mu 2011
\n7\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Ascension Phase”, „Truth Flood”.<\/p>\n

<\/embed><\/object> Severant<\/a> by Kuedo<\/a><\/span><\/p>\n

A o tym, \u017ce jest rozw\u00f3j, niech \u015bwiadczy jeden z pierwszych track\u00f3w Kuedo, z EP-ki „Dream Sequence”, grany w HCH w kwietniu zesz\u0142ego roku.<\/p>\n

<\/embed><\/object> Joy Construction<\/a> by Kuedo<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Kto daje i odbiera, ten si\u0119 w piekle poniewiera. W tym wypadku, przykro mi to m\u00f3wi\u0107, ale rzecz dotyczy ca\u0142ej do\u015b\u0107 chyba obszernej sceny muzycznej z ca\u0142ego miasta, dok\u0142adniej Chicago. Od dawna miejsce nie ma najlepszej reputacji, a tu jeszcze takie rzeczy! Najpierw wciskaj\u0105 \u015bwiatu house, w kt\u00f3rym perkusyjna stopa zajmuje tak centralne miejsce, \u017ce […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2105,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,18,3,120,7,435,106],"tags":[837,836,838],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2100"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2100"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2100\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9277,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2100\/revisions\/9277"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2105"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2100"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2100"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2100"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}