{"id":21320,"date":"2019-03-25T09:53:10","date_gmt":"2019-03-25T08:53:10","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=21320"},"modified":"2019-03-25T10:06:16","modified_gmt":"2019-03-25T09:06:16","slug":"3-plyty-ktorych-trzeba-posluchac-jak-najszybciej","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/03\/25\/3-plyty-ktorych-trzeba-posluchac-jak-najszybciej\/","title":{"rendered":"3 p\u0142yty, kt\u00f3rych trzeba pos\u0142ucha\u0107 jak najszybciej"},"content":{"rendered":"<p>W poniedzia\u0142ek tradycyjnie taka selekcja p\u0142yt z pi\u0105tku, kt\u00f3re nie s\u0105 tylko &#8211; wybaczcie s\u0142ownictwo &#8211; suchym streamem na playli\u015bcie. Ju\u017c wyja\u015bniam: taki<em> suchy stream<\/em> to poj\u0119cie ukute ca\u0142kiem niedawno dla pokazania tych wszystkich wykonawc\u00f3w, kt\u00f3rzy uwierzyli w magi\u0119 list w serwisach typu Spotify czy Tidal i w to, \u017ce sam fakt znalezienia si\u0119 na kolejnych playlistach da im wszystko, czego potrzebuj\u0105. Owszem, daje s\u0142uchaczy (g\u0142\u00f3wnie przypadkowych), pieni\u0105dze (raczej niewielkie), ale nie buduje bazy fanowskiej i sens \u017cycia takiej formacji ogranicza do przestrzeni danego serwisu, co autorzy <a href=\"https:\/\/musically.com\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/Sandbox224-62916028.pdf\">tekstu zamieszczonego w pi\u015bmie &#8222;Music:)ally&#8221;<\/a> nazywaj\u0105 platformingiem. Ciekawy fenomen, ale powiedzmy, \u017ce przy poniedzia\u0142ku interesuj\u0105 nas autorzy premier z ostatniego pi\u0105tku buduj\u0105cy co\u015b wi\u0119cej ni\u017c liczb\u0119 odtworze\u0144 w streamingu. A jest takich kilkoro. Dzi\u015b cz\u0119\u015b\u0107, trzy nazwiska, kt\u00f3re trzeba zna\u0107. Reszta wcale nie gorszych wydawnictw jutro &#8211; bo a\u017c szkoda wrzuci\u0107 wszystkie najlepsze p\u0142yty tygodnia do jednej notki.<!--more--><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=821188690\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/christianscott.bandcamp.com\/album\/ancestral-recall\">Ancestral Recall by Christian Scott aTunde Adjuah<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>CHRISTIAN SCOTT aTUNDE ADJUAH <em>Ancestrall Recall<\/em><\/strong>, Ropeadope 2019, <strong>8\/10<\/strong><br \/>\nZaczyna si\u0119 to od klaskania, prawie jak u Rubika. Ale &#8211; jak si\u0119 okazuje &#8211; mo\u017cna si\u0119 z takiego intro wybroni\u0107 i sko\u0144czy\u0107 ze s\u0142uchaczem otwieraj\u0105cym szeroko usta ze zdumienia. O ile zetkn\u0105\u0142 si\u0119 z tr\u0119baczem <strong>Christianem Scottem aTunde Adjuahem<\/strong> po raz pierwszy. Na Polifonii by\u0142o ju\u017c o nim co nieco. Scott to kolejna posta\u0107 m\u0142odszej generacji ameryka\u0144skiego jazzu, kt\u00f3ra do\u015b\u0107 stanowczo i do\u015b\u0107 daleko wychodzi poza jazz, w stron\u0119 szeroko rozumianej muzyki afroameryka\u0144skiej tradycji. Z odwo\u0142aniami do soulu czy hip hopu, gdy trzeba &#8211; tutaj znaczonymi parokrotn\u0105 obecno\u015bci\u0105 charyzmatycznego Saula Williamsa czy Chrisa Turnera z Mikiem Larrym Draw w <em>Forevergirl<\/em>), ale te\u017c otwartymi nawi\u0105zaniami do tradycyjnej muzyki afryka\u0144skiej (<em>Ritual<\/em>). Wygl\u0105da to na starannie przygotowany, d\u0142ugi longplay b\u0119d\u0105cy najmocniejsz\u0105 dot\u0105d wypowiedzi\u0105 artysty, kt\u00f3ry popisuje si\u0119 tu jako multiinstrumentalista, a w swojej g\u0142\u00f3wnej roli momentami m\u00f3g\u0142by sobie poda\u0107 r\u0119k\u0119 z Nilsem Petterem Molv\u00e6rem, bo podobnie jak on \u015bwietnie operuje barw\u0105. Tyle tylko, \u017ce charakterystyczny ton tr\u0105bki Christiana Scotta, cho\u0107 nieco &#8222;szepcz\u0105cy&#8221;, jak o nim pisz\u0105, jest zarazem niebywale przenikliwy. O ile wi\u0119c na <em>Ancestral Recall<\/em> b\u0119d\u0119 go jeszcze wielokrotnie s\u0142ucha\u0142, to nie chcia\u0142bym mie\u0107 autora tej p\u0142yty za s\u0105siada.<\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=443825303\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/niluferyanya.bandcamp.com\/album\/miss-universe\">Miss Universe by Nilufer Yanya<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>NIL\u00dcFER YANYA <em>Miss Universe<\/em><\/strong>, ATO 2019, <strong>8\/10<\/strong><br \/>\nLondy\u0144ska wokalistka i autorka o korzeniach do\u015b\u0107 skomplikowanych: irlandzkich, kreolskich i tureckich. I tak samo skomplikowanej stylistycznie muzyce &#8211; nie zmie\u015bci si\u0119 to-to w \u017cadnej szufladce, wi\u0119c nie ma nawet sensu pr\u00f3bowa\u0107. Mi\u0142o\u015bnicy niezale\u017cnego rocka ostatnich dw\u00f3ch dekad znajd\u0105 powody, \u017ceby kupi\u0107 ten debiutancki album, w kt\u00f3rego &#8222;debiutancko\u015b\u0107&#8221; trudno w og\u00f3le uwierzy\u0107. Cho\u0107by ten, \u017ce Yanya grywa\u0142a koncerty u boku Interpol. Co ciekawsze, s\u0142uchacze znu\u017ceni rockowymi pr\u00f3bami ostatnich lat &#8211; w tym ni\u017cej podpisany &#8211; znajd\u0105 pewnie jeszcze wi\u0119cej powod\u00f3w do zainteresowania, bo Yanya potrafi wyprowadza\u0107 z riffowego grania wnioski do\u015b\u0107 paradoksalne, o charakterze np. klubowej piosenki, a syntezatory i saksofon wprowadza z naturalno\u015bci\u0105 wyrafinowanego popu lat 80. A przy tym wszystkim Yanya jest bardzo wszechstronn\u0105 wokalistk\u0105 &#8211; inn\u0105 w podlanym soulem, por\u00f3wnywalnym z najlepszymi nagraniami Moloko <em>Baby Blu<\/em>, inn\u0105 w sophisti-popowym <em>Melt<\/em>, ca\u0142kiem odmienn\u0105 w singlowym rockowym <em>In Your Head<\/em>, jeszcze inn\u0105 w <em>Safety Net<\/em>, kt\u00f3ra opisuje spory potencja\u0142 Yanyi w okolicach wsp\u00f3\u0142czesnego R&#038;B. Niemo\u017cliwie wr\u0119cz dojrza\u0142a i g\u0142\u0119boka muzycznie p\u0142yta jak na 23-latk\u0119. Prawdopodobnie zawiera w sobie utwory rodem z kilku innych najlepszych p\u0142yt 2019 roku, co czyni z niej premier\u0119 doskonale polifoniczn\u0105 w znaczeniu, jakie staram si\u0119 temu terminowi nadawa\u0107 na blogu. <\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=988540969\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/orvillepeck.bandcamp.com\/album\/pony\">Pony by Orville Peck<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>ORVILLE PECK <em>Pony<\/em><\/strong>, Sub Pop 2019, <strong>7-8\/10<\/strong><br \/>\nT\u0119 tr\u00f3jk\u0119 nie\u017ale powinien uzupe\u0142ni\u0107 kowboj &#8211; ale taki, jakiego potrzebujemy w tych trudnych czasach. Przegi\u0119ty i zamaskowany &#8211; ta ok\u0142adkowa maska jest pono\u0107 jedn\u0105 z kolekcji 15 r\u0119cznie wykonanych okry\u0107 na twarz, kt\u00f3re z kowboja robi\u0105 troch\u0119 wodza afryka\u0144skiego plemienia, a troch\u0119 arabsk\u0105 tancerk\u0119. Jest to w sumie mocno queerowy szyk, kt\u00f3ry zreszt\u0105 znajduje oparcie w tekstach piosenek i wielbiciele Johna Wayne&#8217;a i Gregory Pecka mog\u0105 nie kupi\u0107 do ko\u0144ca opowie\u015bci <strong>Orville&#8217;a Pecka<\/strong>. Mnie si\u0119 jednak ta muzyczna stylizacja na outlaw country w nowej ods\u0142onie, z elementami rocka, ale czasem te\u017c podbarwionej popem i gotykiem nowej fali (lata 80.) bardzo spodoba\u0142a. Instrumentacja specjalnie nie zaskakuje, ale trzeba przyzna\u0107, \u017ce przybysz z p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci Stan\u00f3w Zjednoczonych (nie wiemy o nim du\u017co &#8211; p\u0142yt\u0119 nagrywa\u0142 w Kanadzie) skal\u0119 g\u0142osu ma niez\u0142\u0105 &#8211; s\u0142absz\u0105 na dole, gdy pr\u00f3buje na\u015bladowa\u0107 stare gwiazdy country, lepsz\u0105 na g\u00f3rze, gdy z zakurzonej westernowej scenerii wychodzi w stron\u0119 tych gotycko-romantycznych lat 80. <em>Turn to Hate<\/em> i <em>Buffalo Run<\/em> trzeba pos\u0142ucha\u0107 zanim przejdziecie nad tym debiutem do porz\u0105dku dziennego. Przyda\u0142oby si\u0119 tylko na przysz\u0142o\u015b\u0107 wi\u0119cej \u015bmia\u0142ych gest\u00f3w muzycznych, cho\u0107by takich jak te zaskakuj\u0105ce przestery w <em>Kansas<\/em>. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/q3esGD6lcMM\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>W poniedzia\u0142ek tradycyjnie taka selekcja p\u0142yt z pi\u0105tku, kt\u00f3re nie s\u0105 tylko &#8211; wybaczcie s\u0142ownictwo &#8211; suchym streamem na playli\u015bcie. Ju\u017c wyja\u015bniam: taki suchy stream to poj\u0119cie ukute ca\u0142kiem niedawno dla pokazania tych wszystkich wykonawc\u00f3w, kt\u00f3rzy uwierzyli w magi\u0119 list w serwisach typu Spotify czy Tidal i w to, \u017ce sam fakt znalezienia si\u0119 na [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":21321,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,3,3681,312,120,3319,3309,3666,558,3823,1249,1059,106],"tags":[3130,3927,3928],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21320"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=21320"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21320\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":21334,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21320\/revisions\/21334"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/21321"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=21320"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=21320"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=21320"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}