{"id":21430,"date":"2019-04-02T08:40:26","date_gmt":"2019-04-02T06:40:26","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=21430"},"modified":"2019-04-02T09:08:05","modified_gmt":"2019-04-02T07:08:05","slug":"wiecej-karyyn-mniej-billie-eilish-czyli-o-plytach-tygodnia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/04\/02\/wiecej-karyyn-mniej-billie-eilish-czyli-o-plytach-tygodnia\/","title":{"rendered":"Wi\u0119cej K\u00e1ryyn, mniej Billie Eilish, czyli o p\u0142ytach tygodnia"},"content":{"rendered":"<p>117 min nowego Matthew Herberta i 80 min nowego Unkle &#8211; z tym zderzy\u0142em si\u0119 w weekend. Jedno i drugie by\u0142oby fajnym gestem wbrew dra\u017cni\u0105cej modzie na p\u0142yty po 25 minut, gdyby nie to, \u017ce jest zwyczajnie przegadane, szczeg\u00f3lnie w wypadku Unkle, kt\u00f3remu (co pami\u0119taj\u0105 zapewne stali czytelnicy Polifonii) kibicowa\u0142em nawet w trudnych czasach. Oczywi\u015bcie, w pi\u0105tek wysz\u0142a pono\u0107 najwi\u0119ksza p\u0142yta wszech\u015bwiata i okolic, czyli Billie Eilish. Sp\u0119dzi\u0142em z ni\u0105 tyle czasu, co z obiema wymienionymi na wst\u0119pie, ale niestety ogrom wielko\u015bci mi si\u0119 nie ujawni\u0142. Us\u0142ysza\u0142em za to dwie, mo\u017ce trzy znane ju\u017c piosenki, spektakularny &#8211; cho\u0107 nierewolucyjny &#8211; pomys\u0142 producencki z bardzo, bardzo bliskim zbieraniem wokali i zabaw\u0105 ze skrajnymi ustawieniami kompresji oraz sztukowanie p\u0142yty jakimi\u015b kompletnie niepasuj\u0105cymi do reszty utworami znacz\u0105co gorszej jako\u015bci. Ja rozumiem, \u017ce <a href=\"https:\/\/www.nme.com\/reviews\/album\/billie-eilish-album-review-when-we-all-fall-asleep-where-do-we-go\">&#8222;NME&#8221; daje 10\/10<\/a>, bo jak kto\u015b daje Scottowi Walkerowi 3\/10, to musi widocznie stosowa\u0107 skal\u0119 odwrotn\u0105. Nie odmawiam talentu Eilish, a tak\u017ce jej bratu (<em>Xanny <\/em>robi du\u017ce wra\u017cenie jako patent), ale troch\u0119 chyba za wcze\u015bnie og\u0142asza\u0107, jak &#8222;NYT&#8221;, \u017ce Eilish b\u0119dzie z nami na d\u0142ugo. Albo, jak <a href=\"http:\/\/wyborcza.pl\/7,113768,24592444,dlaczego-nastoletnia-billie-eilish-wygrala-gre-o-tron-w-muzyce.html\">Jarek Szubrycht w &#8222;GW&#8221;<\/a>, pisa\u0107 o rozstrzygni\u0119tej grze o tron. Nie w warunkach paroletniej orki du\u017cego managementu i jednej z najwi\u0119kszych wytw\u00f3rnianych fabryk hit\u00f3w. Nie polemizuj\u0119 z tym, \u017ce BE jest gwiazd\u0105, bo to pokazuj\u0105 liczbowe wska\u017aniki, lecz artystycznie widz\u0119 to inaczej: JEDNA piosenka <strong>K\u00e1ryyn <\/strong>z nowej p\u0142yty &#8211; <em>Ever <\/em>&#8211; rozk\u0142ada na \u0142opatki ca\u0142y album Billie Eilish. Tej ostatniej serdecznie wsp\u00f3\u0142czuj\u0119 &#8211; gdybym mia\u0142 tak wielk\u0105 rodzinn\u0105 presj\u0119 na sukces w show biznesie, te\u017c robi\u0142bym si\u0119 jednocze\u015bnie na pop i na gotyk. Chyba \u017ce tak czuje si\u0119 dzi\u015b m\u0142odzie\u017c &#8211; je\u015bli tak, to przepraszam, wsp\u00f3\u0142czuj\u0119 i boj\u0119 si\u0119, czy leki przysz\u0142o\u015bci b\u0119d\u0105 odpowiednio skuteczne.<!--more--><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/1KPMOrK6VR4\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"><\/iframe><\/p>\n<p>Eilish jest wyblak\u0142a emocjonalnie od smutku pierwszego \u015bwiata, a jej dzieci\u0119ca depresja wydaje si\u0119 atrakcyjna (cho\u0107 samo spieni\u0119\u017canie tej <em>teen-<\/em>depresji &#8211; zgrane promocyjnie z serialem <em>13 powod\u00f3w<\/em>, w kt\u00f3rym zreszt\u0105 us\u0142ysza\u0142em j\u0105 po raz pierwszy &#8211; jest ju\u017c troch\u0119 s\u0142abe). K\u00e1ryyn &#8211; zapisywana jako K A R Y Y N &#8211; nie musia\u0142a szuka\u0107 podobnych emocji g\u0142\u0119boko w sobie ani ich sugerowa\u0107 image&#8217;em. Mo\u017ce czerpa\u0107 wprost z korzeni ormia\u0144skich &#8211; a to, jak wiadomo, nie naj\u0142atwiejszy baga\u017c pokoleniowy &#8211; albo ze wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci dzielonej pomi\u0119dzy Syri\u0119 (<em>Aleppo <\/em>&#8211; mia\u0142a nawet tak\u0105 piosenk\u0119, kt\u00f3ra teraz trafi\u0142a na p\u0142yt\u0119) a Stany Zjednoczone (Los Angeles). Trudno w poczet problem\u00f3w pierwszego \u015bwiata w\u0142\u0105czy\u0107 opowie\u015b\u0107 o prababci K\u00e1ryyn, kt\u00f3rej g\u0142ow\u0119 m\u0119\u017ca podrzucono pod drzwi, gdy by\u0142a w ci\u0105\u017cy, a przysz\u0142ym dzieckiem by\u0142 dziadek artystki. I w jaki\u015b spos\u00f3b przegl\u0105da si\u0119 to wszystko w tekstach pisanych przez ni\u0105 przez ostatnie lata, do kt\u00f3rych opraw\u0119 muzyczn\u0105 pisali najcz\u0119\u015bciej wsp\u00f3lnie z Kalifornijczykiem Steve&#8217;em Nalep\u0105, cz\u0142owiekiem o du\u017cych umiej\u0119tno\u015bciach programistycznych, backgroundzie naukowym (matematyka) i pracy w triu The Acid. Kariery K\u00e1ryyn i Eilish na SoundCloudzie rozwija\u0142y si\u0119 w tym samym czasie, tyle \u017ce mia\u0142y r\u00f3\u017cny charakter, je\u015bli spojrze\u0107 na spontaniczny charakter tego przebijania si\u0119. Tak jak r\u00f3\u017cni si\u0119 wydawanie singli na w\u0142asny rachunek od wydawania ich ze wsparciem Interscope.<\/p>\n<p>Jak ju\u017c da\u0142em do zrozumienia mi\u0119dzy wierszami &#8211; K\u00e1ryyn wyda\u0142a w\u0142a\u015bciwie zestaw &#8222;greatest hits&#8221;, cho\u0107by i ujmowa\u0107 to w du\u017cym cudzys\u0142owie, kompilacj\u0119 utwor\u00f3w ju\u017c publikowanych, najpierw cyfrowo, w serii <em>Quanta<\/em> od roku 2017. U\u0142o\u017con\u0105 w spos\u00f3b do\u015b\u0107 niebezpieczny, bo wspomniane ju\u017c <em>Ever<\/em>, prosty, ale zatopiony w pog\u0142osach, minimalistyczny hymn, naprawd\u0119 trudno przeskoczy\u0107 poziomem. Dobi\u0107 do tego poziomu udaje si\u0119 tylko w kilku momentach, co jest pewn\u0105 wad\u0105. K\u00e1ryyn ma te\u017c trudn\u0105 w karierze popowej, artystowsk\u0105 niemal przesz\u0142o\u015b\u0107 &#8211; w wieku, w kt\u00f3rym dzi\u015b jest Eilish, porzuci\u0142a studia medyczne, by uczy\u0107 si\u0119 muzyki w kobiecej grupie sformowanej pod patronatem Pauline Oliveros, do piosenki wr\u00f3ci\u0142a poprzez praktyk\u0119 operow\u0105 i poprzez przyk\u0142ad Bj\u00f6rk, co oczywi\u015bcie s\u0142ycha\u0107. Szczeg\u00f3lnie w po\u0142\u0105czeniu z wykoncypowanymi aran\u017cacjami natchniona &#8211; po bliskowschodniemu &#8211; wokalistyka mog\u0142aby i\u015b\u0107 w trudnym do zniesienia kierunku. Tymczasem zar\u00f3wno w podnios\u0142ym <em>Aleppo <\/em>(nie wiem, czy nie najbli\u017cej Bj\u00f6rk), jak w fantastycznym <em>Binary<\/em>. To jeden z tych moment\u00f3w, gdzie pr\u00f3cz energii sceny klubowej pojawia si\u0119 efekt zatrzymania, dronowego zastygni\u0119cia akompaniamentu, jak gdyby Pauline Oliveros macza\u0142a palce w produkcji utworu.<\/p>\n<p>Jedno, co mog\u0119 powiedzie\u0107 o karierze K\u00e1ryyn, to \u017ce nie wygra\u0142a \u017cadnej gry o tron. W warunkach &#8222;Gry o tron&#8221; (skoro ju\u017c zbli\u017ca si\u0119 fina\u0142 serialu) by\u0142aby to bardziej gra osobna, solowa i z najmniej przewidywalnym efektem ko\u0144cowym &#8211; co\u015b jak Arya Stark. Postaw\u0119 ma waleczn\u0105 do przesady, tylko w\u0105tpliwe, by w og\u00f3le walczy\u0142a o jaki\u015b tron. Ale zaskoczenie to efekt, kt\u00f3ry bardzo lubi\u0119. A poniewa\u017c nie przepadam za z g\u00f3ry ustawion\u0105 gr\u0105, chcia\u0142bym cho\u0107 cz\u0105stk\u0119 tego ruchu, rozchodz\u0105cego si\u0119 w spos\u00f3b skrajnie niesprawiedliwy w czasach streamingu, przekierowa\u0107 na intryguj\u0105c\u0105 posta\u0107 K\u00e1ryyn. Emocje publiczno\u015bci jak zwykle s\u0105 nier\u00f3wno roz\u0142o\u017cone.<\/p>\n<p>A do p\u0142yt tygodnia jeszcze wr\u00f3c\u0119.<\/p>\n<p><strong>KARYYN <em>The Quanta Series<\/em><\/strong>, Antevasin\/Mute 2019, <strong>7-8\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/1f5WLQVHDMLs1qvZtX5ger\" width=\"500\" height=\"380\" frameborder=\"0\"><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>117 min nowego Matthew Herberta i 80 min nowego Unkle &#8211; z tym zderzy\u0142em si\u0119 w weekend. Jedno i drugie by\u0142oby fajnym gestem wbrew dra\u017cni\u0105cej modzie na p\u0142yty po 25 minut, gdyby nie to, \u017ce jest zwyczajnie przegadane, szczeg\u00f3lnie w wypadku Unkle, kt\u00f3remu (co pami\u0119taj\u0105 zapewne stali czytelnicy Polifonii) kibicowa\u0142em nawet w trudnych czasach. Oczywi\u015bcie, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":21440,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,3,312,120,7,3823,1249,106],"tags":[3939,3938],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21430"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=21430"}],"version-history":[{"count":21,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21430\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":21461,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21430\/revisions\/21461"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/21440"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=21430"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=21430"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=21430"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}