{"id":21462,"date":"2019-04-03T09:15:09","date_gmt":"2019-04-03T07:15:09","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=21462"},"modified":"2019-04-03T21:30:26","modified_gmt":"2019-04-03T19:30:26","slug":"brexit-oryginalna-sciezka-dzwiekowa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/04\/03\/brexit-oryginalna-sciezka-dzwiekowa\/","title":{"rendered":"Brexit &#8211; oryginalna \u015bcie\u017cka d\u017awi\u0119kowa ju\u017c jest"},"content":{"rendered":"<p>Wczoraj ju\u017c by\u0142o o tym, \u017ce p\u0142yta Matthew Herberta to pot\u0119\u017cna historia. Jest z ni\u0105 troch\u0119 jak ze sporami brytyjskich parlamentarzyst\u00f3w o brexit &#8211; trwa tak d\u0142ugo, \u017ce zapominacie, od czego si\u0119 zacz\u0119\u0142a, po czym gdy wydaje si\u0119, \u017ce to ju\u017c fina\u0142, okazuje si\u0119, \u017ce wcale si\u0119 nie sko\u0144czy\u0142a. Do brexitu odnosili si\u0119 ostatnio na r\u00f3\u017cne sposoby m.in. Idles, Richard Dawson czy Gazelle Twin, ale nikt nie opowiedzia\u0142 w muzyce pe\u0142niej procesu realizacji artyku\u0142u 50. ni\u017c muzyk i aktywista Herbert &#8211; tyle \u017ce (wierzcie lub nie) jego <em>The State Between Us<\/em> nie zajmuje jasnego i wyra\u017anego pro- czy antybrexitowego stanowiska (na wszystko autor dosta\u0142 dofinansowanie ze sfery publicznej), cho\u0107 na pewno jest za kontaktem, wsp\u00f3\u0142prac\u0105 i maluje monumentalny obraz Brytanii odp\u0142ywaj\u0105cej od Starego Kontynentu z du\u017c\u0105 doz\u0105 smutku. Kiedy poza swinguj\u0105cym big bandem pojawia si\u0119 orkiestra, od razu w pierwszej cz\u0119\u015bci p\u0142yty, nastroje robi\u0105 si\u0119 jak w <em>Musique funebre<\/em> Lutos\u0142awskiego. To po\u017cegnanie, a po\u017cegnania s\u0105 zwykle smutne.<!--more--><\/p>\n<p>Zaczyna si\u0119 jak opowie\u015b\u0107 o Bia\u0142owie\u017cy &#8211; od \u015bci\u0119cia jakiego\u015b sporych rozmiar\u00f3w drzewa. W Niemczech, jak si\u0119 okazuje. Nagrania terenowe b\u0119d\u0105 nam tu towarzyszy\u0107 wci\u0105\u017c i wci\u0105\u017c. Z tym zreszt\u0105 Herberta kojarzymy &#8211; to ten, co to antyglobalistyczne utwory nagrywa\u0142 z sampli kubk\u00f3w McDonald&#8217;sa (na p\u0142ycie <em>The Mechanics of Destruction<\/em>), a p\u00f3\u017aniej, ju\u017c z big bandem, je\u017adzi\u0142 po \u015bwiecie i samplowa\u0142 na \u017cywo fili\u017cank\u0119 albo dar\u0142 miejscowe gazety. Czasem by\u0142o to po prostu zabawne, cho\u0107 z regu\u0142y efekt mia\u0142 by\u0107 powa\u017cny. W ka\u017cdym razie przygotowania do <em>The State Between Us<\/em> wygl\u0105da\u0142y imponuj\u0105co. W samplowanej warstwie p\u0142yty znajdziemy m.in. d\u017awi\u0119k spaceru wzd\u0142u\u017c granicy mi\u0119dzy Irlandi\u0105 a Irlandi\u0105 P\u00f3\u0142nocn\u0105, demonta\u017c samochodu wyprodukowanego w Wielkiej Brytanii i burzenie tamtejszej fabryki, przejazd rowerem wok\u00f3\u0142 letniej rezydencji pani premier, wypas stada walijskich owiec, odg\u0142osy ze szpitala NHS, s\u0142ynne angielskie \u015bniadanie oraz tr\u0105bk\u0119 podsma\u017can\u0105 w wysokim t\u0142uszczu w typowym lokalu fish &#038; chips. W teksty wszyte zosta\u0142y cytaty z poezji Percy&#8217;ego Shelleya i Johna Donne&#8217;a. A go\u015bcinnie pojawiaj\u0105 si\u0119 na p\u0142ycie cho\u0107by tr\u0119bacze Enrico Rava i Sheila Maurice-Grey czy puzonista Nathaniel Cross. \u015apiewaj\u0105 m.in. Arto Lindsay, Merz i gigantyczny ch\u00f3r, kt\u00f3ry wypada wy\u015bmienicie w jednym z punkt\u00f3w kulminacyjnych albumu i chyba moim ulubionym utworze <em>You&#8217;re Welcome Here<\/em>. Jest nawet moment klubowego Herberta rodem sprzed lat nastu &#8211; w wielow\u0105tkowym <em>Where&#8217;s Home?<\/em>.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/_wkI0hgiNxE\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Herbert zna si\u0119 na pracy organizacyjnej &#8211; ostatnio prowadzi odnowione studio BBC Radiophonic Workshop, gdzie powo\u0142a\u0142 do \u017cycia Oram Awards &#8211; specjalne nagrody dla zaanga\u017cowanych w rozw\u00f3j muzyki elektronicznej kobiet (jedn\u0105 z nich dosta\u0142a zreszt\u0105 niedawno dzia\u0142aj\u0105ca w Londynie Polka, Ewa Justka). I tu w\u0105tk\u00f3w kobiecych nie brakuje &#8211; fina\u0142 p\u0142yty to bombastyczny, ale robi\u0105cy wra\u017cenie utw\u00f3r <em>Women of England<\/em>, w kt\u00f3rym zn\u00f3w spotyka si\u0119 ca\u0142a formacja &#8211; big band, orkiestra i ch\u00f3r. Wcze\u015bniej s\u0105 lepsze momenty (pastoralny <em>Be Still<\/em>, p\u00f3\u017aniej <em>Fiesta<\/em>, no i bezpretensjonalny <em>Fish &#038; Chips<\/em>), ale zdarzaj\u0105 si\u0119 i potworne d\u0142u\u017cyzny &#8211; by\u0107 mo\u017ce inaczej si\u0119 ten materia\u0142 odbiera\u0142o na \u017cywo, na serii koncert\u00f3w, z kt\u00f3rymi Herbert w ramach bardzo d\u0142ugiego po\u017cegnania przemierza\u0142 Stary Kontynent. S\u0105dz\u0105c z relacji, dzia\u0142o si\u0119 na scenie du\u017co, ale niema\u0142o te\u017c na widowni. Herbert wprowadza\u0142 temat brexitu, informuj\u0105c zebranych, \u017ce przecie\u017c obywatele UE nie mieli okazji g\u0142osowa\u0107 w referendum, czy chc\u0105 si\u0119 pozby\u0107 Kr\u00f3lestwa (odpowiedzi\u0105 by\u0142 pono\u0107 gromki okrzyk <em>Stay!<\/em>), prosi\u0142 te\u017c o wysy\u0142anie swoich brexitowych przemy\u015ble\u0144 na karteczkach &#8211; w formie wypuszczanych z widowni samolocik\u00f3w. W poszczeg\u00f3lnych miejscach zatrudnia\u0142 lokalnych muzyk\u00f3w, stara\u0142 si\u0119 te\u017c &#8211; po swojemu &#8211; zmniejsza\u0107 \u015blad w\u0119glowy ca\u0142ego przedsi\u0119wzi\u0119cia, podr\u00f3\u017cuj\u0105c poci\u0105giem. <\/p>\n<p>Trwaj\u0105ce niemal dwie godziny <em>The State Between Us<\/em> mia\u0142o zawiera\u0107 w sobie esencj\u0119 brytyjsko\u015bci &#8211; tak, \u017ceby\u015bmy zostali z pami\u0105tkow\u0105 p\u0142yt\u0105, gdy ju\u017c Wielka Brytania odgrodzi si\u0119 z powrotem od reszty. Zostajemy zasadniczo z zestawem lepszych lub gorszych temat\u00f3w ulepionych wok\u00f3\u0142 g\u0142\u00f3wnego tematu, a do tego &#8211; z plikiem poczt\u00f3wek d\u017awi\u0119kowych. Mo\u017ce nie imponuj\u0105cym, ale bardzo ciekawym. Sam Herbert zostaje z przedziwnym dzie\u0142em wielomiesi\u0119cznej pracy, kt\u00f3rego premier\u0119 z precyzj\u0105 wymierzy\u0142 na 29 marca &#8211; tylko po to, by w ostatniej chwili dowiedzie\u0107 si\u0119, \u017ce Brytania sp\u0142ata mu jeszcze jednego figla i od\u0142o\u017cy decyzj\u0119, blokuj\u0105c w Izbie Gmin wszystkie mo\u017cliwe scenariusze wyj\u015bcia. W g\u0142upim rozkroku, dalej oszukuj\u0105c sama siebie. Zostaje wi\u0119c i Herbert z t\u0105 ca\u0142\u0105 produkcj\u0105 na kilkaset os\u00f3b troch\u0119 jak kiedy\u015b Himilsbach ze swoim angielskim.  <\/p>\n<p>Z drugiej strony &#8211; to ci\u0105gle pami\u0105tkowy ostatni soundtrack i kto wie, czy za chwil\u0119 proces si\u0119 nie sko\u0144czy i du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 z nas, tych lokuj\u0105cych przysz\u0142e plany, marzenia i emocje w Zjednoczonym Kr\u00f3lestwie, znajdzie si\u0119 te\u017c w pewnym sensie w po\u0142o\u017ceniu Himilsbacha.<\/p>\n<p><strong>THE MATTHEW HERBERT BIG BAND <em>The State Between Us<\/em><\/strong>, Accidental 2019, <strong>6\/10<\/strong> <\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=730958316\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/accidentalrecords.bandcamp.com\/album\/the-state-between-us\">The State Between Us by Matthew Herbert<\/a><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Wczoraj ju\u017c by\u0142o o tym, \u017ce p\u0142yta Matthew Herberta to pot\u0119\u017cna historia. Jest z ni\u0105 troch\u0119 jak ze sporami brytyjskich parlamentarzyst\u00f3w o brexit &#8211; trwa tak d\u0142ugo, \u017ce zapominacie, od czego si\u0119 zacz\u0119\u0142a, po czym gdy wydaje si\u0119, \u017ce to ju\u017c fina\u0142, okazuje si\u0119, \u017ce wcale si\u0119 nie sko\u0144czy\u0142a. Do brexitu odnosili si\u0119 ostatnio na [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":21469,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,3,312,120,3319,3309,7,3823,3604],"tags":[3503,3940],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21462"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=21462"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21462\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":21498,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21462\/revisions\/21498"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/21469"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=21462"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=21462"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=21462"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}