Litania<\/em>):<\/p>\nMilcz\u0119 o Polsce po \u015bmierci Marsza\u0142ka,
\nO g\u0142odzie g\u0142odnych, o syto\u015bci sytych,
\nO wszystkich w boju nier\u00f3wnym pobitych.
\nMilcz\u0119 o n\u0119dzy wsi i doli ch\u0142opa.<\/em><\/p>\nTu dwie uwagi. Pierwsza banalna i ju\u017c powtarzana – mi\u0119dzy rokiem 1939 i 2019 jest jednak zatrwa\u017caj\u0105co du\u017co podobie\u0144stw, wi\u0119c albo spo\u0142ecznie nie zaszli\u015bmy daleko, albo wr\u00f3cili\u015bmy do punktu wyj\u015bcia. Druga jest taka, \u017ce zacz\u0105\u0142em si\u0119 zastanawia\u0107 nad tym, kto dzi\u015b tak zr\u0119cznie opowiada wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 histori\u0119 i dzisiejsze nastroje, \u017ceby taka Ha\u0144ba przysz\u0142o\u015bci mia\u0142a do czego wr\u00f3ci\u0107. I odpowiedzi udziela w\u0142a\u015bciwie tego samego dnia ten sam katalog tej samej wytw\u00f3rni, czyli p\u00f3\u017any debiut zespo\u0142u Czerwone \u015awinie<\/strong>, kt\u00f3ry mo\u017cna kojarzy\u0107 ze sceny teatralnej albo z serialu Arty\u015bci<\/em>. Tworzy go para wa\u017cnych tw\u00f3rc\u00f3w teatralnych: Monika Strz\u0119pka i Pawe\u0142 Demirski. Pierwsza \u015bpiewa, drugi gra i pisze teksty (z wyj\u0105tkiem dw\u00f3ch po\u017cyczonych od Broniewskiego i Jasie\u0144skiego), muzyk\u0119 skomponowa\u0142 gitarzysta Tomek „Bolek” Sierajewski (Ahimsa), na perkusji sk\u0142ad uzupe\u0142nia znany te\u017c z Ahimsy (i Kayaxu!) Tomik Grewi\u0144ski. Mamy wi\u0119c dw\u00f3ch starych za\u0142ogant\u00f3w punkowych i par\u0119 za\u0142ogant\u00f3w teatralnych, a taki alians zignorowa\u0107 trudno.<\/p>\nBasta dziwko<\/em> nie jest na szcz\u0119\u015bcie kreacj\u0105 teatraln\u0105, cho\u0107 ma pewne cechy – jasne wykorzystywanie czytelnej, punkowej konwencji, bez wielkiej ambicji poszerzania jej czy rozsadzania od wewn\u0105trz, no i momentami „za dobre” w sensie literackim, a czasem wr\u0119cz memowo-copywriterskim teksty. Najpro\u015bciej si\u0119 to odbiera na planie czysto muzycznym we fragmentach, gdzie grupa lokuje czysto osobiste emocje bardziej wyabstrahowane od rzeczywisto\u015bci za oknem, jak Punk Is Dad<\/em> czy – przede wszystkim – fina\u0142owe Dziewczyno<\/em>. Ten pierwszy muzycznie siermi\u0119\u017cny, ale drugi jest przy okazji kawa\u0142kiem, z kt\u00f3rym mogliby przyjecha\u0107 na Off Festival i bez trudu wtopi\u0107 si\u0119 w nurt wsp\u00f3\u0142czesnych hardkorowc\u00f3w. To z kolei ten najnowocze\u015bniejszy brzmieniowo fragment.<\/p>\nJe\u015bli jakim\u015b cudem nie s\u0142yszeli\u015bcie Czerwonych \u015awi\u0144, to spiesz\u0119 donie\u015b\u0107, \u017ce materia\u0142 jest ju\u017c raczej swoistym podsumowaniem niekr\u00f3tkiej drogi i ostrzec, \u017ce raczej obra\u017caj\u0105, jad\u0105c zasadniczo po wszystkich – od ko\u015bci\u00f3\u0142kowych hipokryt\u00f3w (Parafia\u0144szczyzna<\/em>), przez ofiary narodowego imaginarium (Miesi\u0119cznica<\/em>), w tym mitu Burego z wilkami na bluzach (Zaleszany<\/em>), a\u017c po klas\u0119 \u015bredni\u0105 (Aspiracje <\/em>z jednym z licznych tu literackich copy – Nawet dziary macie z Zary<\/em>). Troch\u0119 te\u017c po sobie samych w tym rozczulaj\u0105cym Punk Is Dad<\/em>. Daj\u0105 te\u017c kilka sugestii i podpowiedzi, jak sobie radzi\u0107 w 80 lat po wojnie. Zasadniczo ka\u017cda jest wulgarna. Jedn\u0105 z nich wydaje si\u0119 tekst Debila<\/em>. Druga zawiera si\u0119 w siedmiu s\u0142owach i nie b\u0119d\u0119 cytowa\u0107, bo w wydaniu Strz\u0119pki, wokalistki niewybitnej, ale naturalnie dosadnej, zabrzmi lepiej. No a ta Ha\u0144ba z przysz\u0142o\u015bci, jak ju\u017c wr\u00f3ci do tera\u017aniejszo\u015bci, toby si\u0119 mog\u0142a wcieli\u0107 w autor\u00f3w Basta dziwko<\/em> i odda\u0107 temperatur\u0119 czas\u00f3w. I \u015bci\u0105gn\u0105\u0107 sobie na g\u0142owy komentarze o stricte politycznym charakterze, jak pewnie ja po tej recenzji. Co by ksi\u0105dz Tischner na to powiedzia\u0142?<\/em> – cytuj\u0105c Czerwone \u015awinie. – Jad\u0142by oscypka i cicho siedzia\u0142.<\/em><\/p>\nHA\u0143BA 1939<\/em><\/strong>, Antena Krzyku 2019, 7-8\/10<\/strong>
\nCZERWONE \u015aWINIE Basta dziwko<\/em><\/strong>, Antena Krzyku 2019, 7\/10<\/strong><\/p>\n