{"id":21664,"date":"2019-04-19T14:38:51","date_gmt":"2019-04-19T12:38:51","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=21664"},"modified":"2019-04-19T14:41:18","modified_gmt":"2019-04-19T12:41:18","slug":"hiperpolifonia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/04\/19\/hiperpolifonia\/","title":{"rendered":"Hiperpolifonia"},"content":{"rendered":"

To do\u015b\u0107 niedoceniona p\u0142yta, o czym \u0142atwo si\u0119 przekona\u0107, s\u0142uchaj\u0105c jej i \u015bledz\u0105c recenzje. Trudniej by by\u0142o podrobi\u0107 to brzmienie. Potrzebne: ta\u015bma klej\u0105ca, jaki\u015b keyboard o organowym brzmieniu i du\u017cej, hm, polifonii, a do tego \u015bwiadomo\u015b\u0107, czym jest klaster d\u017awi\u0119ku. Zestaw do\u015b\u0107 niecodzienny – tak jak brzmienie duetu Jana Jelinka i Asuny<\/strong> – japo\u0144skiego artysty, kt\u00f3ry prost\u0105 metod\u0105 sklejania ze sob\u0105 ca\u0142ych grup klawiszy wydobywa z nich pot\u0119\u017cne, dysonansowe akordy. Podk\u0142adem – albo, jak kto woli, szkieletem rytmicznym – dla tych akord\u00f3w s\u0105 p\u0119tle generowane przez Jelinka, kt\u00f3ry wykorzystuje syntezatory modularne, ale jednak rzadko wychodzi na pierwszy plan. Japo\u0144czyk i Niemiec poznali si\u0119 w Kanazawie, gdzie Asuna mieszka, a wsp\u00f3\u0142prac\u0119 realizowali w Kyoto i Berlinie. I jak w wypadku innych kooperacji Jelinka – efekt jest \u015bwietny i na chwil\u0119 zatrzyma wam czas.<\/p>\n

Sama idea tego typu muzyki, w kt\u00f3rej – za spraw\u0105 tej g\u0119stej, organowej warstwy – grz\u0119\u017aniemy w jednym klastrze na d\u0142ugie minuty, spe\u0142nia fenomenalnie funkcj\u0119 opowie\u015bci o tera\u017aniejszo\u015bci. Zdajemy sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce to si\u0119 dzieje w\u0142a\u015bnie w tym momencie. Ba, wra\u017cenie staje si\u0119 dojmuj\u0105ce, bo ten moment<\/em> zaczyna si\u0119 niepokoj\u0105co wyd\u0142u\u017ca\u0107. Tym bardziej, \u017ce chwil\u0119 wcze\u015bniej mieli\u015bmy prawie to samo, a i za moment p\u00f3\u017aniej ta sama chwila wci\u0105\u017c b\u0119dzie trwa\u0107, poddana co najwy\u017cej leciutkiej modyfikacji. Ale zarazem rzecz spe\u0142nia funkcj\u0119 eleganckiej tapety d\u017awi\u0119kowej, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna na chwil\u0119 da\u0107 g\u0142o\u015bniej, od\u015bwie\u017cy\u0107 si\u0119 i wr\u00f3ci\u0107 do pracy. Oraz ca\u0142kiem porz\u0105dnej improwizacji, w kt\u00f3rej mo\u017cna si\u0119 zatopi\u0107 – tu szczeg\u00f3lnie ciekawe oka\u017c\u0105 si\u0119 ostatnie fragmenty: How a Spiral Works<\/em> i Blinking Of Countless Lines<\/em>.<\/p>\n

Signals Bulletin<\/em> ma poza tym wszelkie zalety brzmieniowe p\u0142yt Jelinka: jest laboratoryjnie wr\u0119cz g\u0119sta i szczeg\u00f3\u0142owa, a przy tym ciep\u0142a i odpr\u0119\u017caj\u0105ca. Cho\u0107 jej autorzy korzystaj\u0105 z j\u0119zyka awangardy, ten album jest zwyczajnie przyst\u0119pny i chce si\u0119 do niego wraca\u0107. I to s\u0105 pewnie ostatecznie cechy, dla kt\u00f3rych si\u0119 takie p\u0142yty kupuje. I cechy, o kt\u00f3rych recenzenci cz\u0119sto zapominaj\u0105. <\/p>\n

Na \u015awi\u0119ta \u017cycz\u0119 Czytelniczkom i Czytelnikom Polifonii radosnej chwili, kt\u00f3r\u0105 warto zatrzyma\u0107 na d\u0142u\u017cej i narz\u0119dzia nie gorszego ni\u017c taki zebrany ta\u015bm\u0105 klej\u0105c\u0105 klaster, kt\u00f3re co\u015b takiego umo\u017cliwi.<\/strong><\/p>\n

ASUNA & JAN JELINEK Signals Bulletin<\/em><\/strong>, Faitiche 2019, 7-8\/10<\/strong> <\/p>\n