{"id":21671,"date":"2019-04-23T09:16:57","date_gmt":"2019-04-23T07:16:57","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=21671"},"modified":"2019-04-23T09:17:42","modified_gmt":"2019-04-23T07:17:42","slug":"3-plyty-tygodnia-ktorych-warto-posluchac-w-tym-beyonce","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/04\/23\/3-plyty-tygodnia-ktorych-warto-posluchac-w-tym-beyonce\/","title":{"rendered":"3 p\u0142yty tygodnia, kt\u00f3rych warto pos\u0142ucha\u0107 [w tym Beyonce]"},"content":{"rendered":"<p>Mam nadziej\u0119, \u017ce \u015bwi\u0119ta min\u0119\u0142y wam spokojnie i ani wy, ani nikt w waszym najbli\u017cszym otoczeniu nie musia\u0142 do polepszenia sobie samopoczucia <a href=\"https:\/\/www.independent.co.uk\/news\/world\/europe\/jewish-poland-effigy-easter-ritual-burned-judas-a8880801.html\">bi\u0107 czy pali\u0107 kuk\u0142y \u017byda<\/a>. I \u017ce wreszcie nie musieli\u015bcie odpowiada\u0107 na argumenty, \u017ce muzu\u0142ma\u0144skie bomby przeciwko chrze\u015bcijanom straszne, a ataki bombowe Tygrys\u00f3w Tamilskich przeciwko buddystom w wojnie upoetyzowanej szlagierami M.I.A. to ju\u017c bardziej ok. Ale poniewa\u017c jest ryzyko, \u017ce zajmowali\u015bcie si\u0119 przez te dni czym\u015b innym ni\u017c nadrabianie nowych p\u0142yt, spiesz\u0119 uspokoi\u0107: nie by\u0142 to jaki\u015b wyj\u0105tkowy tydzie\u0144 w muzyce &#8211; sporo p\u0142yt niez\u0142ych, mniej powalaj\u0105cych. Dzi\u015b pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 spo\u015br\u00f3d tych ciekawszych wydawnictw.<!--more--><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/35S1JCj5paIfElT2GODl6x\" width=\"500\" height=\"380\" frameborder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe><\/p>\n<p><strong>BEYONCE <em>Homecoming: The Live Album<\/em><\/strong>, Parkwood 2019,<strong> 7\/10 <\/strong><br \/>\n<em>Homecoming<\/em> Beyonc\u00e9 mo\u017cna by pewnie ocenia\u0107 na trzech poziomach: najwyra\u017aniej wspania\u0142e koncerty na Coachelli 2018, niez\u0142a p\u0142yta &#8211; szczeg\u00f3lnie jak na albumy koncertowe &#8211; i \u015bredniej klasy film dokumentuj\u0105cy to wszystko. Si\u0142a tkwi bowiem w tym, co Beyonc\u00e9 przygotowa\u0142a na same wyst\u0119py, z niemal dwugodzinnym przegl\u0105dem jej repertuaru, od Destiny&#8217;s Child (wracaj\u0105 Kelly Rowland i Michelle Williams, cho\u0107 troch\u0119 za kr\u00f3tki ten przegl\u0105d kariery &#8211; nieca\u0142e sze\u015b\u0107 minut) a\u017c po <em>Lemonade<\/em>. Z pot\u0119\u017cn\u0105, nieschodz\u0105c\u0105 ze sceny orkiestr\u0105 d\u0119t\u0105 i marszow\u0105, kt\u00f3ra ka\u017ce zmienia\u0107 co rusz aran\u017cacje utwor\u00f3w, z hiphopow\u0105 z ducha automitologizacj\u0105, w my\u015bl kt\u00f3rej Kr\u00f3lowa Bey Coachell\u0119 zamienia w Beychell\u0119, parokrotnie to podkre\u015blaj\u0105c. Co do\u015b\u0107 istotne &#8211; nie jest to koncert wyj\u0119ty z trasy koncertowej, ale odbywaj\u0105cy si\u0119 na scenie festiwalowej, nie ma wi\u0119c charakteru efekciarskiego stadionowego spektaklu wizualnego, pozostaje do\u015b\u0107 mocno skoncentrowany na warstwie muzycznej i spektakularnych popisach tanecznych. Na stworzonym z du\u017cej grupy wykonawc\u00f3w tableau &#8211; jak powiedzieliby tw\u00f3rcy teatralni albo operowi. Ca\u0142y ten materia\u0142 w wersji audio ma swoje d\u0142u\u017cyzny, a w wersji wideo zostaje uzupe\u0142niony &#8211; przez Beyonc\u00e9 jako re\u017cyserk\u0119 &#8211; opowie\u015bciami o powrocie na scen\u0119 po ci\u0119\u017ckiej ci\u0105\u017cy. To z kolei zagwarantowa\u0142o, \u017ce pierwsze prasowe doniesienia o wydawnictwie m\u00f3wi\u0142y du\u017co na temat wagi wokalistki na pocz\u0105tku przygotowa\u0144 do wyst\u0119p\u00f3w oraz diety, jak\u0105 stosowa\u0142a. Nic gorszego dla p\u0142yty, kt\u00f3ra opowiada kilka znacznie istotniejszych rzeczy &#8211; w\u0142\u0105cznie z histori\u0105 uniwersytet\u00f3w, kt\u00f3re tradycyjnie kszta\u0142ci\u0142y Afroamerykan\u00f3w, nawi\u0105zaniami do muzyki afryka\u0144skiej (Manu Dibango w <em>Deja-Vu<\/em>), a wreszcie historii walki o r\u00f3wno\u015b\u0107, a na koniec pierwsz\u0105 czarnosk\u00f3r\u0105 kobiet\u0119 w roli g\u0142\u00f3wnej gwiazdy gigantycznego festiwalu. <\/p>\n<p><em>Homecoming<\/em> w wersji filmowej jest za spraw\u0105 tych przebitek zza kulis zaskakuj\u0105co bliski <em>I&#8217;m Going To Tell You a Secret <\/em>Madonny. Staje si\u0119 rodzajem kosztownego selfie, kt\u00f3re megagwiazda pop z du\u017cym repertuarem robi sobie na scenie i za kulisami (pokazuj\u0105c prac\u0119 nad uk\u0142adami tanecznymi, perfekcj\u0119 autorki w podej\u015bciu do jej show). I co\u015b takiego naprawd\u0119 trudno zignorowa\u0107 &#8211; natomiast je\u015bli kto\u015b w tym widzi film koncertowy wszech czas\u00f3w, temu nie b\u0119d\u0119 pr\u00f3bowa\u0142 zmienia\u0107 wizji \u015bwiata. Niech to zrobi\u0105 <em>Stop Making Sense, Rolling Stones w blasku \u015bwiate\u0142<\/em> czy <em>Woodstock<\/em>. Z ostatnich: <em>Shut Up and Play the Hits<\/em> grupy LCD Soundsystem. I prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c zabrak\u0142o mi tutaj takiej filmowej realizacji, jak\u0105 mia\u0142 ten ostatni &#8211; z tempem, zm\u0119czeniem i potem koncertu. Nie odm\u00f3wi\u0119 widowiskowo\u015bci uk\u0142adom tanecznym, ale te uzupe\u0142niaj\u0105ce g\u0142\u00f3wny obraz 4K uj\u0119cia z kom\u00f3rki z filtrem ra\u017c\u0105 wr\u0119cz brakiem pomys\u0142u. Nie zas\u0142aniajmy sobie jednak plus\u00f3w, a te &#8211; jak ju\u017c zaznaczy\u0142em &#8211; wynikaj\u0105 z samego materia\u0142u muzycznego. Zreszt\u0105 wyniki na ekranie musz\u0105 by\u0107 niez\u0142e. Netflix zadeklarowa\u0142 dalsz\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z Beyonc\u00e9, a przy okazji &#8211; jej <em>Lemonade <\/em>w\u0142a\u015bnie pojawi\u0142a si\u0119 dzi\u015b w serwisach streamingowych poza Tidalem, wi\u0119c je\u015bli macie zaleg\u0142o\u015bci &#8211; zacz\u0105\u0142bym od nadrobienia tego studyjnego albumu.     <\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=725590196\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/heatherwoodsbroderick.bandcamp.com\/album\/invitation\">Invitation by Heather Woods Broderick<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>HEATHER WOODS BRODERICK <em>Invitation<\/em><\/strong>, Western Vinyl 20019, <strong>6-7\/10<\/strong><br \/>\nW wypadku Heather Woods Broderick &#8211; siostry pracowitszego przez ostatnie lata Petera Brodericka &#8211; mog\u0119 powiedzie\u0107 dok\u0142adnie to samo, co w przypadku Marthy Wainwright i pracowitszego przez ostatnie lata Rufusa Wainwrighta. Lubi\u0119 brata, ale siostra bywa lepsza. Zreszt\u0105 przyda si\u0119 do zrozumienia tego fenomenu por\u00f3wnanie z Wainwrightami tak\u017ce na planie muzycznym, bo to pop-folk mierzony szeroko, rozbuchany aran\u017cacyjnie, wykorzystuj\u0105cy sporo \u015brodk\u00f3w, w\u0142\u0105cznie z sekcj\u0105 smyczkow\u0105 &#8211; <em>A Stilling Wind<\/em>, przez <em>Slow Dazzle<\/em>, po <em>Quicksand<\/em>. Ca\u0142a tr\u00f3jka wyznacza zreszt\u0105 \u015bwietny nurt albumu, nie wyczerpuj\u0105c najlepszych moment\u00f3w, kt\u00f3re znajdziemy jeszcze w kojarz\u0105cym si\u0119 z Cat Power <em>I Try <\/em>i dynamicznie rozwijaj\u0105cym <em>These Green Valleys<\/em>. Je\u015bli odliczy\u0107 ma\u0142o popularne solowe nagrania, Broderick by\u0142a dot\u0105d ch\u00f3rzystk\u0105 wielu artystek i cz\u0142onkini\u0105 Efterklang, jest te\u017c ci\u0105gle w jej \u015bpiewaniu jaki\u015b rodzaj pow\u015bci\u0105gliwo\u015bci, kt\u00f3ry niekoniecznie dzia\u0142a na korzy\u015b\u0107. Jest te\u017c troch\u0119 producenckiej taniochy. Trudno by\u0107 zadowolonym w stu procentach z takiego<em> Where I Lay<\/em>, kt\u00f3re promowa\u0142o p\u0142yt\u0119 i nadaje si\u0119 na du\u017cej mocy klasyk koncertowy, zosta\u0142o zarazem koncertowo zepsute kompresj\u0105 albo zwyk\u0142ym przesterem. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/5zajoik1fYvDE241lbpXxK\" width=\"500\" height=\"380\" frameborder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe><\/p>\n<p><strong>LEAFCUTTER JOHN <em>Yes! Come Parade With Us<\/em><\/strong>, Border Community 2019, <strong>7\/10<\/strong><br \/>\nCiekawa posta\u0107 brytyjskiej elektroniki, cz\u0142onek Polar Bear, wykorzysta\u0142 wakacje sp\u0119dzane w p\u00f3\u0142nocno-wschodniej Anglii, \u017ceby zgromadzi\u0107 nagrania terenowe z miejscowej nadmorskiej atrakcji, Norfolk Coastal Path. W tle wybrzmiewa wi\u0119c Morze P\u00f3\u0142nocne, a Leafcutter John dogra\u0142 do tego melodyjne pulsacje syntezatora modularnego i ubra\u0142 w formy kojarz\u0105ce si\u0119 troch\u0119 z IDM-em, ale chyba bardziej z lekko psychodeliczn\u0105 muzyk\u0105 The Orb (utw\u00f3r tytu\u0142owy). Bardziej organiczny charakter nadaje zestawowi obecno\u015b\u0107 dw\u00f3ch perkusist\u00f3w: Toma Skinnera z Sons Of Kemet i Seba Rochforda z Polar Bear. Polecam te fragmenty, gdy ju\u017c zwyk\u0142y szum fal si\u0119 Leafcutterowi znudzi &#8211; w szczeg\u00f3lno\u015bci \u015bwietny <em>Elephant Bones<\/em> i <em>Stepper Motor<\/em>. A\u017c chce si\u0119 po tym na wakacje, cho\u0107 to niejedyna zaleta p\u0142yty. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Mam nadziej\u0119, \u017ce \u015bwi\u0119ta min\u0119\u0142y wam spokojnie i ani wy, ani nikt w waszym najbli\u017cszym otoczeniu nie musia\u0142 do polepszenia sobie samopoczucia bi\u0107 czy pali\u0107 kuk\u0142y \u017byda. I \u017ce wreszcie nie musieli\u015bcie odpowiada\u0107 na argumenty, \u017ce muzu\u0142ma\u0144skie bomby przeciwko chrze\u015bcijanom straszne, a ataki bombowe Tygrys\u00f3w Tamilskich przeciwko buddystom w wojnie upoetyzowanej szlagierami M.I.A. to ju\u017c [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":21675,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,18,3,312,120,3319,3309,558,3823,1249,106],"tags":[1385,3963,3964],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21671"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=21671"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21671\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":21680,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21671\/revisions\/21680"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/21675"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=21671"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=21671"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=21671"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}