{"id":21802,"date":"2019-05-08T10:20:13","date_gmt":"2019-05-08T08:20:13","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=21802"},"modified":"2019-05-08T11:25:41","modified_gmt":"2019-05-08T09:25:41","slug":"niemeski-uklad-scalony","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/05\/08\/niemeski-uklad-scalony\/","title":{"rendered":"Niem\u0119ski uk\u0142ad scalony"},"content":{"rendered":"<p>Niespecjalnie lubi\u0119 patrze\u0107 na sceny muzyczne przez pryzmat p\u0142ci, ale jestem te\u017c zadeklarowanym fanem niem\u0119skiego grania, cokolwiek mog\u0142oby to poj\u0119cie oznacza\u0107*. Poza tym w tej jednej dziedzinie jest to naprawd\u0119 mocno historycznie uwarunkowane. Pionierki elektronicznej muzyki eksperymentalnej maj\u0105 pi\u0119kn\u0105 kart\u0119: Delia Derbyshire, Daphne Oram, Wendy Carlos, Suzanne Ciani, Eliane Radigue&#8230; To jak z kobietami na politechnicznym wydziale elektroniki &#8211; gdzie chwil\u0119 mia\u0142em okazj\u0119 studiowa\u0107 &#8211; s\u0105 w totalnej mniejszo\u015bci, s\u0142abo widoczne, a zarazem stanowi\u0105 grup\u0119 mocno wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 si\u0119, je\u015bli nie najlepsz\u0105. Dlatego pewnie dobrym pomys\u0142em jest <a href=\"https:\/\/www.oramics.pl\/mission\">platforma wzajemnego wsparcia tw\u00f3rc\u00f3w niem\u0119skiej muzyki elektronicznej<\/a>, kt\u00f3ra skupiona jest g\u0142\u00f3wnie wok\u00f3\u0142 polskich producentek i nosi znamienn\u0105 &#8211; bo wzi\u0119t\u0105 od wizjonerskiego systemu Oramics opracowanego przez Daphne Oram. I z tego samego powodu zwracam uwag\u0119 na pewn\u0105 konsekwencj\u0119 w dzia\u0142aniach Natalii Zamilskiej, od kt\u00f3rej dzi\u015b zaczn\u0119.<!--more--><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 442px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/track=1872912504\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/zamilskaofficial.bandcamp.com\/track\/hollow-2\">Hollow by ZAMILSKA<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>ZAMILSKA <em>Uncovered<\/em><\/strong>, Untuned 2019, <strong>7\/10<\/strong><br \/>\nZamilska wprawdzie wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 w produktowym wydarzeniu muzycznym o selekcjonuj\u0105cej p\u0142ciowo (czego, jak ju\u017c wspomnia\u0142em, nie lubi\u0119) nazwie M\u0119skie Granie, ale chyba jednak wyr\u00f3wna\u0142a rzecz wizerunkowo du\u017c\u0105 konsekwencj\u0105, z jak\u0105 dobiera sobie wsp\u00f3\u0142pracowniczki. A od czas\u00f3w <em>Undone<\/em> (<a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2016\/02\/24\/rss-boys-spotykaja-gang-albanii\/\">tu opisywa\u0142em<\/a>) sprzed trzech lat by\u0142 i remiks dla Nosowskiej, i niez\u0142a produkcja dla Pauliny Przybysz, i wreszcie praca z Karolin\u0105 Rec, czyli Resin\u0105. Przede wszystkim jednak zabezpiecza j\u0105 przed krytyk\u0105 styl &#8211; mocny, intensywny, z pulsacj\u0105 wagi ci\u0119\u017ckiej, i z basem, kt\u00f3ry wydaje si\u0119 czasem przestrojony o oktaw\u0119 w d\u00f3\u0142. Broni j\u0105 tak\u017ce zdecydowanie w pracy producenckiej. Nowy album <em>Uncovered <\/em>jest niezbyt d\u0142ugi, sk\u0142ada si\u0119 z cyklu do\u015b\u0107 zwi\u0119z\u0142ych utwor\u00f3w stworzonych pewnym gestem i szytych \u015bciegiem, kt\u00f3ry &#8211; mimo zmian &#8211; b\u0119dzie dla fan\u00f3w rozpoznawalny, bo te mocniejsze fragmenty uzupe\u0142niaj\u0105 lub przetykaj\u0105 nawi\u0105zania o charakterze bardziej egzotycznym &#8211; cho\u0107by jaki\u015b rodzaj ngoni (?) w <em>Dolls<\/em>.   <\/p>\n<p>Kariery, jak\u0105 w tej niewdzi\u0119cznej dziedzinie zrobi\u0142a Zamilska, nie spos\u00f3b nie zauwa\u017cy\u0107. Utw\u00f3r <em>Quarrel<\/em>, o kt\u00f3rym kiedy\u015b wspomina\u0142em z podziwem, \u017ce ma ponad 40 tys. wy\u015bwietle\u0144 na YouTube, dzi\u015b ma ich \u0107wier\u0107 miliona. Ukazuj\u0105ce si\u0119 w pi\u0105tek (na razie zamiast ods\u0142uchu ca\u0142o\u015bci wklejam singlowy <em>Hollow<\/em>) <em>Uncovered<\/em> to p\u0142yta bardziej r\u00f3\u017cnorodna ni\u017c poprzedniczki, k\u0142ad\u0105ca akcent na melodeklamowane partie wokalne (z drugim g\u0142osem Karoliny Rec, a raz Justyny Wasilewskiej). Instrumentalnie bardziej zniuansowana, beaty mo\u017ce r\u00f3wnie mocne, ale brzmienia ju\u017c jakby mniej szorstkie (pewnym zaskoczeniem mo\u017ce by\u0107 tw\u00f3rca miksu, chyba nieco zapomniany ju\u017c w klubowych kr\u0119gach Yaro), a w ca\u0142o\u015bci &#8211; wizja zmiany, a mo\u017ce i pewnego rozdro\u017ca. Kierunek sugeruje by\u0107 mo\u017ce ko\u0144cowy utw\u00f3r <em>Done <\/em>&#8211; je\u015bli to lufcik w stron\u0119 nowoczesnej wizji czego\u015b, co jest ju\u017c bardziej gotyckim popem ni\u017c techno, to by\u0142aby to zupe\u0142nie inna bajka, ale ciekaw jestem dalszego ci\u0105gu. <\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1188728947\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/falkworld.bandcamp.com\/album\/radiance\">Radiance by Milena Glowacka<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>MILENA GLOWACKA <em>Radiance<\/em><\/strong>, FALK 2019, <strong>6-7\/10<\/strong><br \/>\nZupe\u0142nie inna, delikatniejsza, momentami bardzo minimalistyczna, z lekk\u0105 domieszk\u0105 psychodelii &#8211; taka jest wydana w Islandii kaseta producentki techno <strong>Mileny Glowackiej <\/strong>(pozostaje mi taki zapis z ok\u0142adki, bez polskich znak\u00f3w, cho\u0107 artystka wcze\u015bniej dzia\u0142a\u0142a w Polsce jako Milena Kriegs). Ucho zaczepiaj\u0105 najszybciej <em>Radiance <\/em>oraz umieszczone na sk\u0142adance magazynu &#8222;The Wire&#8221; <em>Try Out On You <\/em>ze strony A (po us\u0142yszeniu tego zam\u00f3wi\u0142em ten album) oraz mroczny <em>Youth Club<\/em> ze strony B. Tu wa\u017cne s\u0105 jednak nie mrok czy efekt lekkiego rozmazania, ale p\u0142ynno\u015b\u0107. Do p\u0142yty warszawianki mieszkaj\u0105cej aktualnie w Rejkiawiku (czyli zasadniczo rejkiawiczanki) i wydawanej przez miejscowy label o nazwie FALK &#8211; co rozwija si\u0119 jako Fuck Art Let&#8217;s Kill &#8211; chce si\u0119 wraca\u0107. Wielki ten materia\u0142 nie jest, poza znakomitymi nagraniami przynosi kilka przeci\u0119tnych, ale cieszy i dobrze spe\u0142nia rol\u0119 soundtracku do \u017cycia.    <\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=4030994450\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/cgirecords.bandcamp.com\/album\/dumpster-diving-know-how\">Dumpster Diving Know-How by FOQL<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>FOQL <em>Dumpster Diving Know\u200b-\u200bHow<\/em><\/strong>, CGI 2019, <strong>7-8\/10 <\/strong><br \/>\nI jeszcze jedna p\u0142yta, do kt\u00f3rej opisania <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/03\/28\/niech-nie-bedzie-nam-wesolo\/\">ju\u017c si\u0119 nawet przymierza\u0142em<\/a> i kt\u00f3r\u0105 sygnalizowa\u0142em na Polifonii, ale wydana zosta\u0142a z parotygodniowym op\u00f3\u017anieniem, dopiero tu\u017c przed maj\u00f3wk\u0105. To nowy materia\u0142 Justyny Banaszczyk wyst\u0119puj\u0105cej jako <strong>FOQL<\/strong>, a znanej dot\u0105d cho\u0107by z <a href=\"https:\/\/pointless-geometry.bandcamp.com\/album\/foql-black-market-goods\">katalogu warszawskiej wytw\u00f3rni Pointless Geometry<\/a>. <em>Dumpster Diving Know-How<\/em> to wydawnictwo eksportowe, opatrzony pi\u0119kn\u0105 ok\u0142adkow\u0105 grafik\u0105 Bartosza Zask\u00f3rskiego winyl, kt\u00f3ry trafia do nas z Atlanty i kt\u00f3ry trzeba sprawdzi\u0107 cho\u0107by i w cyfrowej wersji.  <\/p>\n<p>Owszem, jest w tej muzyce w paru momentach troch\u0119 ci\u0119\u017ckiej plemienno\u015bci, kt\u00f3r\u0105 znamy tak\u017ce z nagra\u0144 Zamilskiej, jest i mrok &#8211; ale bardziej w znaczeniu poszukiwa\u0144 w mniej do\u015bwietlonych zau\u0142kach sceny tanecznej. Kwa\u015bne brzmienia rozstrajaj\u0105cych si\u0119 uk\u0142ad\u00f3w scalonych (<em>The Most Complex Thing<\/em> z Elen\u0105 Sizov\u0105 z Bia\u0142orusi), kaskady rytmiczne, a do tego troch\u0119 \u0142adnej, przestrzennej d\u017awi\u0119kowej geometrii (<em>Take A Deep Breath &#038; Dive Into The Bin<\/em> to nawet jaka\u015b matematyczna liryka). Jest troch\u0119 zniekszta\u0142ce\u0144 i szum\u00f3w, czy bardziej mo\u017ce &#8211; kurzu i brudu sygnalizowanych ju\u017c w tytule, ale te\u017c niezwykle du\u017co ukrytej pod nimi muzycznej wyobra\u017ani (<em>So Share A Lot, Please<\/em>). Poza tym to przecie\u017c dok\u0142adnie to, co przez ostatnie lata charakterystyczne by\u0142o dla niem\u0119skiego grania z okolic techno w Polsce. Czyli blisko\u015b\u0107 klubowej przestrzeni do sceny eksperymentalnej i DIY (w tej samej przestrzeni operowa\u0142a w swoim czasie Zamilska, ci\u0105gle dzia\u0142a w niej Wilhelm Bras), sygnalizowana w znacznej mierze r\u00f3wnie\u017c przez kolektyw\/platform\u0119 Oramics, kt\u00f3rej Justyna Banaszczyk jest wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rczyni\u0105 (polecam <a href=\"http:\/\/www.nowamuzyka.pl\/2017\/08\/04\/wywiad-z-foql\/\">ten wywiad<\/a>, a <a href=\"https:\/\/kluboterapia.pl\/kobity-2-wywiad\/\">tutaj wi\u0119cej<\/a>). Dzi\u015b trudno znale\u017a\u0107 lepsz\u0105 wizyt\u00f3wk\u0119 \u017cywotno\u015bci i wyj\u0105tkowo\u015bci polskiej sceny uk\u0142ad\u00f3w scalonych. <\/p>\n<p>*I tu wpad\u0142em oczywi\u015bcie we w\u0142asn\u0105 pu\u0142apk\u0119, bo cho\u0107 si\u0119 cz\u0142owiek odcina od stereotypu heteronormatywnej, twardzielskiej kultury, to okazuje si\u0119, \u017ce robi to w androcentryczny spos\u00f3b i wywo\u0142a odpowied\u017a. Kolektyw Oramics takiej wizji androcentrycznego j\u0119zyka si\u0119 przeciwstawia i do s\u0142owa <em>niem\u0119ski <\/em>\u017cywi wstr\u0119t. Dzia\u0142a &#8211; jak si\u0119 dowiedzia\u0142em &#8211; na zasadzie addytywnej, a nie na zasadzie opozycji (w zesz\u0142ym roku drukowali koszulki z napisem <em>Pro-women is not anti-men<\/em> &#8211; jak si\u0119 dowiaduj\u0119). I co ja mam zrobi\u0107? Musz\u0119 si\u0119 zgodzi\u0107 i udzieli\u0107 sobie auto-ostrze\u017cenia z wpisem do dzienniczka. Ale c\u00f3\u017c, nie od dzi\u015b potrzeba kr\u0119cenia beki z piwnej imprezy zwyci\u0119\u017ca u mnie nad zdrowym rozs\u0105dkiem. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Niespecjalnie lubi\u0119 patrze\u0107 na sceny muzyczne przez pryzmat p\u0142ci, ale jestem te\u017c zadeklarowanym fanem niem\u0119skiego grania, cokolwiek mog\u0142oby to poj\u0119cie oznacza\u0107*. Poza tym w tej jednej dziedzinie jest to naprawd\u0119 mocno historycznie uwarunkowane. Pionierki elektronicznej muzyki eksperymentalnej maj\u0105 pi\u0119kn\u0105 kart\u0119: Delia Derbyshire, Daphne Oram, Wendy Carlos, Suzanne Ciani, Eliane Radigue&#8230; To jak z kobietami na [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":21825,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,18,12,3,312,120,107,3823,1139,557],"tags":[3970,3971,1786],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21802"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=21802"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21802\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":21830,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21802\/revisions\/21830"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/21825"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=21802"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=21802"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=21802"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}